မဟတာ ဘိက္ခုသံဃေန၊ နှင့်။
အဍ္ဎတေလသေဟိ၊ အခွဲအားဖြင့် တစ်ဆယ့်သုံးလီရှိသော။
ဘိက္ခုသတေဟိ၊ ရဟန်းအရာတို့နှင့်။
**တစ်နည်း** - အဍ္ဎတေလသေဟိ ဘိက္ခုသတေဟိ၊ အခွဲအားဖြင့် တစ်ထောင့်သုံးရာသော ရဟန်းတို့နှင့်။
ဝါ၊ တစ်ထောင့်နှစ်ရာ့ငါးဆယ်သော ရဟန်းတို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ စာရိကံ ပက္ကမိ၊
ပေ။
ဇာနပဒါ၊ ဇနပုဒ်၌ နေကုန်သော။
မနုဿာ၊
ပေ။
သကဋေသု၊ လှည်းတို့၌။
အာရောပေတွာ၊ တက်ရောက်စေ၍။
(တင်၍။)
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘက္ခုသံဃဿ၊ ၏။
ပိဋ္ဌိတော ပိဋ္ဌိတော၊ နောက်၌ နောက်၌။
(နောက်က နောက်က။)
အနုဗန္ဓာ၊ လိုက်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊
(ကိံ၊ အဘယ်သို့ ကြံ၍ လိုက်ကုန်သနည်း?။
ယဒါ၊ ၌။
ပဋိပါဋိံ၊ ဆွမ်းလှည့်အစဉ်ကို။
လဘိဿာမ၊ အံ့။
ပေ။
ကရိဿာမ၊
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍ လိုက်ကုန်၏။
ပဉ္စမတ္တာနိ ဝိဃာသာဒသတာနိ စ (အနုဗန္ဓာ ဟောန္တိ)၊
ပေ။
အညတရဿ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ၏။
(ဧတံ ၌ စပ်။)
ဝါ၊ သည်။
ပဋိပါဋိံ၊
အလဘန္တဿ၊ မရသော်။
ဧတဒဟောသိ (ကိံ။)
ယဒါ၊
ပေ။
ကရိဿာမိ၊
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခံ၊
ဘိက္ခုသံဃံ၊ သို့။
အနုဗန္ဓန္တဿ၊ လိုက်သော။
မေ၊ ၏။
ဒွေ မာသာနိ၊ နှစ်လတို့သည်။
အတီတာနိ၊ ကျော်လွန်ကုန်ပြီ။
မေ၊ သည်။
ဒွေ မာသာနိ၊ နှစ်လတို့သည်။
အတီတာနိ၊ ကျော်လွန်ကုန်ပြီ။
မေ၊ သည်။
ပဋိပါဋိ စ၊ ကိုလည်း။
န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။
အဟဉ္စ၊ သည်လည်း။
ဧကတ္တကော၊ တစ်ယောက်တည်းသည်။
အမှိ၊
(ဧကတက္ကော၌ တ္တကပစ္စည်း အနက်သီးခြား မရှိ။)
မေ၊ ၏။
ဗဟု၊ သော။
ဃရာဝါသတ္ထော စ၊ အိမ်ဟူသော အာဝါသ၏စီးပွားသည်လည်း။
(အိမ်ဟူသော အာဝါသ၏ ကိစ္စလည်းလည်း။)
ဟာယတိ၊ ဆုတ်ယုတ်၏။
အဟံ၊
ဘတ္တဂ္ဂံ၊ ဆွမ်းစားကျောင်းကို။
(ဆွမ်းစားရာအရပ်ကို။)
ယန္နူန ဩလောကေယျံ၊ အကယ်၍ ကြည့်ပါရမူကား ကောင်းလေစွ။
ယံ၊ အကြင် ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်သည်။
ဘတ္တဂ္ဂေ၊ ၌။
န အဿ၊ မရှိရာ။
တံ၊ ကို။
(ယန္နူန) ပဋိယာဒေယျံ၊ အကယ်၍ စီရင်မူပါရကား ကောင်းလေစွ၊
ဣတိ၊ ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြီ။
ပေ။
ဩလောကေန္တော၊ လသော်။
ဒွေ၊ နှစ်မျိုးသောစားဖွယ်တို့ကို။
ယာဂုဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
မဓုဂေါဠကဉ္စ၊ ချိုသောအရသာနှင့် ရောစပ်သော မုန့်လုံးကိုလည်းကောင်း။
(မုန့်ခဲကိုလည်းကောင်း။)
(မဓုဂေါဠကန္တိ သက္ကရာဒိသံယုတ္တပူပံ၊ ဋီကာ။)
န အဒ္ဒဿ၊ မမြင်။
ပေ။
မေ၊ ၏။
(ယာဂုနှင့် မဓုဂေါဠကကို။)
ဘဝံ ဂေါတမော၊ သည်။
ပဋိဂ္ဂဏှေယျ၊ ခံယူရာပါ၏လော။
ပေ။
တေန ဟိ၊ ထိုသို့ လှူလိုလျှင်။
ပဋိယာဒေတု၊ စီရင်လော့။
ဣတိ၊ ပြီ။
ပေ။
ဗြာဟ္မဏ၊ ဗြာဟ္မဏ။
ယာဂုယာ၊ ၏။
အာနိသံသာ၊ အာနိသင်တို့သည်။
(အကျိုးတို့သည်။)
ဣမေ ဒသ၊ ဤဆယ်ပါးတို့တည်း။
ကတမေ စသ၊ အဘယ်ဆယ်ပါးတို့နည်း?။
ယာဂုံ၊ ကို။
ဒေန္တော၊ ပေးလှူသူသည်။
အာယုံ၊ အသက်ကို။ (အသက်အလှူကို။)
ဒေတိ၊ ပေးလှူ၏။ (ပေးလှူရာရောက်၏။)
(ဝဏ္ဏံ၊ အဆင်း။
သုခံ၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာ။
ဗလံ၊ ကိုယ်အား။)
ပဋိဘာနံ၊ ရှေ့ရှုထင်လာသောဉာဏ်ကို။အာယုံ ဒေတိ စသည်။ ။ အာယုံ ဒေတီတိ အာယုဒါနံ ဒေတိ၊ ဝဏ္ဏန္တိ သရီရဝဏ္ဏံ၊ သုခန္တိ ကာယိက စေတသိကသုခံ၊ ဗလန္တိ သရီရထာမံ၊ ပဋိဘာနန္တိ ယုတ္တမုတ္တ ပဋိဘာနံ၊ ဋီကာ၊ ယာဂုသည် အာဟာရတစ်မျိုး ဖြစ်သောကြောင့် အာဟာရကို မှီ၍ အသက်ရှည်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား ယာဂုကိုလှူလျှင် အသက်ကိုလည်လှူရာ ရောက်၏၊ ဝဏ္ဏ စသည်တို့ကို လှူရာရောက်ပုံကိုလည်း ချဲ့ထွင်သိပါ၊ အစာမစားရသေးလျှင် အားနည်း၍ ဉာဏ်လည်း မရွှင်ပြနိုင်၊ သင့်လျော်သော အစာကို စားရလျှင်ကား စိတ်ကြည်လင်၍ ဉာဏ်လည်း ရွှင်လာတတ်၏၊ ထို့ကြောင့်ယာဂုကို ပေးလှူသူသည် ပဋိဘာနကိုလည်း ပေးလှူရာရောက်ပေသည်။ ဒေတိ၊
ပိတာ၊ သောက်အပ်သော ယာဂုသည်။
ခုဒ္ဒံ၊ ထမင်းဆာခြင်းကို။
ပဋိဟနတိ၊ ပယ်ဖျောက်နိုင်၏။
ပိပါသံ၊ ရေဆာခြင်းကို။
ဝိနေတိ၊ ပယ်ဖျောက်နိုင်၏။
ဝါတံ၊ လေကို။
အနုလောမေတိ၊ လျော်အောင်ပြု၏။ (စုန်စေ၏။)
ဝတ္ထိံ၊ အူမကို။
သောဓေတိ၊ စင်ကြယ်စေ၏။ (ရှေးနိဿယ၌ **"ဝတ္ထိ- အစာဟောင်းကို"** ဟု ပေး၏။)
အာမာဝသေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော အစာသစ်ကို။
ပါစေတိ၊ ကြေကျက်စေ၏။
ပေ။၊
ယော၊ အကြင်သူသည်။
သညတာနံ၊ စောင့်စည်းအပ်သော ကိုယ်, နှုတ်, စိတ် ရှိကုန်သော။
ပရဒတ္တဘောဇိနံ၊ သူတစ်ပါးတို့ လှူအပ်သောအစာကို စားလေ့ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
ကာလေန၊ သင့်လျော်သောအခါ၌။
သက္ကစ္စ၊ ကောင်းစွာပြု၍။
ဝါ၊ ရိုရိုသေသေ။
ယာဂုံ၊ ကို။
ဒဒါတိ၊ ပေးလှူ၏။
(သော၊ ထိုသူသည်။)
အဿ၊ ထို အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ဌာနာနိ၊ အကျိုး၏တည်ရာ အကြောင်းတို့ကို။
အနုပ္ပဝေစ္ဆတိ၊ ပေးလှူ၏။
(ပေးလှူရာ ရောက်၏။)
အာယုဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဝဏ္ဏဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ခုဒ္ဒံ ပဋိဟနတိ စသည်။ ။ ဤအကျိုးငါးမျိုးကား အလှူခံသော (ယာဂုသောက်သော) ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ရမည့်အကျိုးများ ဖြစ်၏၊ သို့သော် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်အား (သူတစ်ပါးအား) ထမင်းမဆာအောင်, ရေမဆာအောင် ယာဂုကိုလှူရာ ရောက်သောကြောင့် အလှူရှင်များလည်း၊ ထိုအကျိုးနှင့် အလားတူစွာ ဘဝသံသရာဝယ် (၁) အစားအသောက် ပြည့်စုံခြင်း၊ (၂) ရေပေါများခြင်း၊ (၃) လေရောဂါကင်းခြင်း၊ (၄) အကြောသန့်ရှင်းသဖြင့် အသွေးအသား သန့်ရှင်းကြည်လင်ခြင်း၊ (၅) အစာကြေကျက်စေနိုင်သော ဝမ်းမီးနှင့် ပြည့်စုံခြင်းဟူသော အကျိုးငါးကို ရနိုင်ပါသည်၊ ထို့ကြောင့် ဂါထာ၌ "ဒိဗ္ဗသုခ- နတ်ပြည်ချမ်းသာ၊ မနုဿသောဘဂျတာ- လူ၌ ကောင်းသောဘုန်းကံရှိသူ၏ အဖြစ်" ဟု အလှူရှင်တို့ ရရှိမည့် အကျိုးနှစ်ပါးကို အချုပ်အားဖြင့် ဟောတော်မူထားပါသည်။
သုခံ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဗလဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
(အနုပ္ပဝေစ္ဆတိ။)
အဿ၊ ထို အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပဋိဘာနံ၊ သည်။
ဥပဇာယတေ၊ ဖြစ်၏။
တတော၊ ထိိုသို့ ယာဂုကို သောက်ရခြင်းကြောင့်။
**တစ်နည်း**- တတော (သာ ယာဂု)၊ ထို ယာဂုသည်။
ခုဒ္ဒံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ပိပါသဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဗျပနေတိ (ဝိ+အပနေတိ)၊ ပယ်ရှားနိုင်၏။
ဝါတံ၊ ကို။
(ဗျပနေဟိ၊ ၏။
ဝါ၊ လျော်စေ၏။)
ဝတ္ထိံ၊ ကို။
သောဓေတိ၊ ၏။
ဘတ္တံ၊ မကြေကျက်သေးသော အစာကို။
ပရိဏာမေတိ၊ ကြေကျက်စေ၏။
ဧတံ၊ ဤ ယာဂုသောက်ခြင်းကို။
ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးဟူ၍။
သုဂတေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝဏ္ဏိတံ၊ ချီးမွမ်းတော်မူအပ်ပြီ။
တသ္မာ ဟိ (တသ္မာ ဧဝ)၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
သုခတ္တိကေန၊ ချမ်းသာကိုအလိုရှိသော။
မနုဿေန၊ လူဖြစ်သော။
ဒိဗ္ဗာနိ၊ နတ်၌ ဖြစ်ကုန်သော။
သုခါနိ၊ တို့ကို။
ပတ္ထယတာ ဝါ၊ တောင့်တသူသည်သော်လည်းကောင်း။
မနုဿသောဘောဂျတံ၊ လူ၌ကောင်းသော ဘုန်းကံရှိသူ၏အဖြစ်ကို။
ဣစ္ဆတာ ဝါ၊ အလိုရှိသူသည်သော်လည်းကောင်း။
နိစ္စံ၊ အမြဲ။
ယာဂုံ၊ ကို။
ဒါတုံ၊ ငှာ။
အလမေဝ၊ သင့်လျော်သည်သာ။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။
ပေ။
တံ ဗြာဟ္မဏံ၊ ကို။
ဣမာဟိ ဂါထာဟိ၊ တို့ဖြင့်။
အနုမောဒိတွာ၊ အဖန်ဖန် ဝမ်းမြောက်တော်မူပြီး၍ (အနုမောဒနာ ပြုတော်မူပြီး၍)။
ပေ။
ပက္ကမိ၊
ပေ။
ဂါထာအဖွင့်။ ။ ပါဠိယံ ဒသဿ ဌာနာနီတိ အဿ ပဋိဂ္ဂါဟကဿ ဒသဌာနာနိ ကာရဏာနိ၊ ဓမ္မေနာတိ အတ္ထော၊ အနုပ္ပဝစ္ဆေတီတိ ဒေတိ၊ ဝါတဉ္စ ဗျပနေတီတိ သမ္ဗန္ဓော၊ ဝါတဉ္စ အနုလောမေတီတိ အတ္ထော၊ ဝိမတိ၊ (အနုပ္ပဝစ္ဆေတိ- ရုပ်ပြီးပုံကို ကစ္စည်းဘာသာဋီကာ ဣသုယမုနမန္တော စ္ဆော ဝါ- သုတ်၌ ပြထားပြီ၊ တတောကို နှစ်နည်းအနက် ပေးရာ၌ "တတော ဝါတာတပေါ ဃောရော" ဟူသော သေနာသနက္ခန္ဂက ပါဠိတော်၌ တတော ကတ္တား အနက်ဖွင့်ပုံကို နည်းမှီ၍ ပေးပါသည်၊ "ပတ္တယတာ, ဣစ္ဆတာ" ပုဒ်တို့ကို ဒါတုံ၌ အဝုတ္တကတ္တားအဖြစ်ဖြင့် စပ်ပါ။)