[၃၅၄]
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
သီလေ။
ပ။
ဇဋန္တိ၊ ဇဋံ-ဟူသော။
ဣမံ ဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။
နိက္ခိပိတွာ၊ ထား၍။
ဣမိဿာ ဒါနိ ဂါထာယ။
ပ။
သာဓဝေါတိ၊ သာဓဝေါ-ဟူ၍။
ယံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂံ၊ အကြင်ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ကို။
ဘာသိဿံ၊ ဟောပေအံ့။
ဣတိ-ဧဝံ၊ သို့။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
အဝေါစုမှာ၊ ဝန်ခံကုန်ပြီ။
(ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂံ ဘာသိဿန္တိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ပဋိညာတော၊ ဝန်ခံအပ်ပြီးသော။)
သွာယံ-သော အယံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါ၊ ထိုဝိသုဒ္ဓိမဂ်သည်။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော သဒ္ဒါအစဉ် အနက်အစဉ်ဖြင့်။
ဘာသိတော၊ ဝန်ခံသောအလျောက် မဖောက်မပြန် ဟောအပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။
တတ္ထ၊ ထိုဝိသုဒ္ဓိမဂ်ကျမ်း၌။
တေသံ၊ ထိုသီလေ ပတိဋ္ဌာယ-ဟူသောဂါထာ၌ ဟောအပ်ကုန်သော။
သီလာဒိဘေဒါနံ၊ သီလစသည် အပြားရှိကုန်သော။
အတ္ထာနံ၊ အနက်တို့၏။
ပဉ္စန္နံပိ နိကာယာနံ၊ ငါးပါးသော နိကာယ်တို့၏လည်း။
အဋ္ဌကထာနယေ-အဋ္ဌကထာတန္တိယံ၊ အဋ္ဌကထာအစဉ်၌။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သောအရာ၌။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သော။
ယော ဝိနိစ္ဆယော၊ အကြင်အဆုံးအဖြတ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော အဆုံးအဖြတ်ကို။
သမာဟရိတွာ၊ (အုံမပျားပျစ် လဘို့ညှစ်သို့ ဖျစ်ဖျစ်ကုန်အောင်) ကောင်းစွာဆောင်၍။
သဗ္ဗသင်္ကရဒေါသေဟိ၊ နိကာယ်တစ်ပါး၌၎င်း မိမိ၏ နိကာယ်၌၎င်း တည်သော ဝါဒအထူးတည်းဟူသော အလုံးစုံသော ဒေါသအဖြစ် ရောရှက်ခြင်းတို့မှ။
မုတ္တော၊ လွတ်သော။
နိစ္ဆယော၊ အဆုံးအဖြတ်ကို။
(စာကိုယ်၌ သနိစ္ဆယော-ရှိ၏၊ အဆုံးအဖြတ်နှင့်တကွသော အနက်ကို။ပေး။)
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပကာသိတော၊ ပြအပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ထိုသို့ အလုံးစုံသောအပြစ်တို့မှလွတ်သော အဆုံးအဖြတ်နှင့်တကွသောအနက်ကို ပြအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝိသုဒ္ဓိကာမေဟိ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုအလိုရှိကုန်သော။
သုဒ္ဓပညေဟိ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပညာရှိကုန်သော။
ယောဂီဘိ၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဧတသ္မိံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေ၊ ဤဝိသုဒ္ဓိမဂ်ကျမ်း၌။
သာဒရော၊ ရိုသေစွာလှ အရအမိအားထုတ်ခြင်းကို။
ကရဏီယောဝ၊ ပြုသင့်သည်သာတည်း။
ဣတိ၊ ဤလျှင် ဥယျောဇဉ်အပြီးတည်း။
[၃၅၅]
ဝိဘဇ္ဇဝါဒိသေဋ္ဌာနံ၊ ဝိဘဇ္ဇဝါဒီဖြစ်သောဘုရားမြတ်စွာ၏သာဝကအပေါင်းတို့၌ အထူးသဖြင့် ချီးမွမ်းအပ်ကုန်ထသော။
ထေရိယာနံ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့သော သီလ သမာဓိ ပညာ သန္တောသစသော ဂုဏ်ရှိကုန်ထသော။
ယသဿိနံ၊ မြတ်သော ကျော်စောသံရှိကုန်ထသော။
ဝါ၊ များမြတ်သောအခြံအရံရှိကုန်ထသော။
မဟာဝိဟာရဝါသီနံ၊ ဒက္ခိဏသာခါ မဟာဗောဓိဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော မဟာဝိဟာရအမည်ရှိသောကျောင်းတိုက်ကြီး၌ သီတင်းသုံးလေ့ရှိကုန်ထသော။
ထေရာနံ၊ မဟာမဟိန္ဒစသော မထေရ်တို့၏။
ဝံသဇဿ၊ အနွယ်၌ဖြစ်ထသော။
ဝိဘာဝိနော၊ ထင်စွာပြတတ်သော ပညာရှိထသော။
သုစိသလ္လေခဝုတ္တိနော၊ စင်ကြယ်စွာသောကိလေသာတို့ကိုခေါင်းပါးစေနိုင်သောအကျင့်တော်လည်းရှိထသော။
ဝိနယာစာရယုတ္တဿ၊ ဝါရိတ္တသီလ စာရိတ္တသီလ၌ မပြောက်မကျားရအောင် အားထုတ်တော်မူထသော။
ပဋိပတ္တိယံ၊ ဓုတင်အကျင့် သမထဘာဝနာ ဝိပဿနာဘာဝနာအကျင့်၌။
ယုတ္တဿ၊ ကိုယ်နှင့်အသက် မငဲ့ကွက်ပဲ အမြဲအားထုတ်ထသော။
ခန္တိသောရစ္စမေတ္တာဒိဂုဏဘူသိတစေတသော၊ အပူအချမ်း ရုန့်ကြမ်းစကားစသည်ကိုသည်းခံခြင်း ခန္တိ,တင့်တယ်သော ကိုယ်နှုတ်နှလုံး သုံးပါးအမှု၌ မွေ့လျော်သည်၏အဖြစ်တည်းဟူသော သောရစ္စ, သတ္တဝါအများကိုသား၏ အသွင်ချစ်ခင်သော မေတ္တာစသော ဂုဏ်တို့ဖြင့် တင့်တယ်သော စိတ်ရှိထသော။
ဘဒန္တသံဃပါလဿ၊ သံဃပါလအမည်ရှိသော မဟာထေရ်အရှင်မြတ်၏။
အဇ္ဈေသနံ၊ တိုက်တွန်းတောင်းပန်ခြင်းကို။
ဂဟေတွာဝ၊ ဝန်ခံ၍သာလျှင်။
ဣမံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂံ၊ ဤဝိသုဒ္ဓိမဂ်ကို။
သမ္မဋ္ဌိတိကာမေန၊ သာသနာတော် မြင့်မြဲစွာတည်ခြင်းကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။
ကရောန္တေန၊ စီရင်သော။
မယာ၊ သည်။
ယော ပုညသဉ္စယော၊ အကြင်ကောင်းမှုအစုကို။
ပတ္ဝော၊ ရအပ်ရောက်အပ်ပြီ။
တဿ-ပုညသဉ္စယဿ၊ ထိုကောင်းမှုအစု၏။
တေဇေန၊ အစွမ်းအာနုဘော်ဖြင့်။
သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော၊
ပါဏိနော၊ သတ္တဝါတို့သည်။
သုခံ၊ ချမ်းသာသုံးတန်သို့။
ဧဓေန္တု၊ ရောက်စေကုန်သတည်း။
(တစ်နည်း)
သုခံ၊ သုံးတန်သောချမ်းသာကို။
ဧဓေန္တု၊ ပွားများစေနိုင်သည် ဖြစ်စေကုန်သတည်း။
(ဧဓ-ဝုဒ္ဓိယံ၊ သုခေဓိတော။ သဒ္ဒနီတိ)
ဣဓ သာသနေ၊ ၌။
ဧသော ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါ၊ ဤဝိသုဒ္ဓိမဂ်ကျမ်းသည်။
အန္တရာယံ၊ နှောင့်ယှက်ငြိတွယ်တတ်သောအန္တရာယ်ကို။
ဝိနာဝ၊ ကြဉ်၍သာလျှင်။
ဝါ၊
အန္တရာယံ ဝိနာဝ၊ အန္တရာယ်ကင်းသည် ဖြစ်၍သာလျှင်။
အဋ္ဌပညာသဘာဏဝါရာယ၊ ငါးဆယ့်ရှစ် ဘာဏဝါရရှိသော။
ပါဠိယာ၊ ပါဠိဖြင့်။
နိဋ္ဌိတော ယထာ၊ အပြီးကမ္ပတ်ရောက်သကဲ့သို့။
တထေဝ၊ ထိုအတူလျှင်။
လောကဿ၊ အလုံးစုံသော သတ္တလောက၏။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ကလျာဏနိဿိတာ၊ ကောင်းသောကျေးဇူးကို မှီကုန်သော။
မနောရထာ၊ နှလုံးအလိုတို့သည်။
သီဃံ သီဃံ၊ လျင်စွာလျင်စွာ။
အနန္တရာယာ၊ အန္တရာယ်မရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဣဇ္ဈန္တု၊ ပြည့်စုံပါစေကုန်သတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် အဇ္ဈေကသပုဂ္ဂိုလ်နှင့်တကွ အာသီသပြုသော စကားအပြီးတည်း။
ပရမဝိသုဒ္ဓသဒ္ဓါဗုဒ္ဓိဝီရိယပဋိမဏ္ဍိတ
ဤ၌ ပဋိမဏ္ဍိတေန-ဟုရှိသည်ကားမတော် တသမာသ်တည်းသာ လျော်သည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူ?ပါတိမောက္ခသံဝရသီလသည် သဒ္ဓါသာဓနဖြစ်၍သဒ္ဓါဖြင့်တန်းဆာဆင်ရသည်၊ ပစ္စယသန္နိဿိတသီလသည် ပညာသာဓနဖြစ်၍ ပညာဖြင့်တန်းဆာဆင်ရသည်၊ အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလသည် ဝီရိယသာဓနဖြစ်၍ ဝီရိယဖြင့် တန်းဆာဆင်ရသည်၊ပညာဝီရိယဖြင့်သတိကိုလည်းယူ၍ဣန္ဒြိယသံဝရသီလကိုသတိဖြင့်တန်းဆာဆင်ရသည်ဖြစ်၍သီလာစာရစသည်တို့၏ဝိသေသနဖြစ်ရကားတသမာသ်တည်းသင့်သည်။ထိုကြောင့်အထက်၌ဝိပုလဝိသုဒ္ဓိဗုဒ္ဓိနာ-ဖြင့်ပညာကိုအသီးဆိုလတံ့ဖြစ်သည်။အဋ္ဌသာလိနီပါရာဇိကဏ်စသောထိုထိုအဋ္ဌကထာတို့၌လည်းတသမာသ်တည်းသာရှိသည်။
သီလာစာရဇ္ဇဝမဒ္ဒဝါဒိဂုဏသမုဒယသမုဒိတေန၊ ပညာရှိတို့မွေ့လျော်အပ်မြတ်သောညစ်ကြေးမလူး,အထူးသဖြင့်စင်ကြယ်သောသဒ္ဓါပညာဝီရိယတို့ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သောဝါရိတ္တသီလ,စာရိတ္တသီလ,ဖြောင့်မတ်သည်၏အဖြစ်,နူးညံ့သည်၏အဖြစ်အစရှိသောကျေးဇူးအပေါင်းတို့၏စုဝေးပေါင်းဆုံရာဖြစ်ထသော။
သကသမယသမယန္တရဂဟနဇ္ဈောဂါဟဏသမတ္ထေန၊ မဟာဝိဟာရဝါသီဂိုဏ်းသားဖြစ်သော ထေရ်တို့၏အယူဟူသော သကသမယ, အဘယဂိရိဝါသီ ဇေတဝနဝါသီဂိုဏ်းသားတို့၏အယူဟူသောသမယန္တရတည်းဟူသောတောအုပ်သို့သက်စွမ်းနိုင်သောဉာဏ်ရည်ရှိထသော။
ပညာဝေယျတ္တိယသမန္နာဂတေန၊ ပညာ၏အထူးအဆန်းအနက်အဓိပ္ပာယ်ကိုသိနိုင်စွမ်း၍ထက်မျက်သန့်ရှင်းသည်၏အဖြစ်နှင့်ပြည့်စုံထသော။
တိပိဋကပရိယတ္တိပ္ပဘေဒေ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံဟူသောပရိယတ်အပြားရှိသော။
သာဋ္ဌကထေ၊ အဋ္ဌကထာနှင့်တကွဖြစ်သော။
သတ္ထုသာသနေ၊ ဘုရားမြတ်စွာသာသနာတော်၌။
အပ္ပဋိဟတဉာဏပ္ပဘာဝေန၊ အပိတ်အပင်ကင်း၍ချင်းနင်းနိုင်သောဉာဏ်အစွမ်းနှင့်ပြည့်စုံထသော။
မဟာဝေယျာကရဏေန၊ အကြီးအမြတ်ဖြစ်၍ ဗျာကရိုဏ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်မြောက်ထသော။
ကရဏသမ္ပတ္တိဇနိတသုခဝိနိဂ္ဂတမဓုရောဒါရဝစနလာဝဏ္ဏယုတ္တေန၊ ကရိုဏ်း၏ပြည့်စုံခြင်းသည်ဖြစ်စေအပ်သောချမ်းချမ်းသာသာသန့်ရှင်းစွာထွက်၍မဓုရဂုဏ်, ဥဒါရဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံသောစကား၏ဆားကဲ့သို့လေးလေးနက်နက်မျက်သည်၏အဖြစ်နှင့်ယှဉ်ထသော
မဓုရောဒါတ-ဟုရှိသည်ကားမသင့်၊ဤမဓုရဂုဏ် ဥဒါရဂုဏ်တို့သည် အလင်္ကာကျမ်း ၁၁၇-ဂါထာစသည်၌ လာကုန်၏။ လဝဏံ ဝိယာတိ လဝဏံ၊ လဝဏဿ ဘာဝေါ လာဝဏ္ဏံ-ပြု။ (ပြည်)
။
ယုတ္တမုတ္တဝါဒိနာ၊ သိကြားလွှတ်သောလက်နက်သို့ချက်တိုင်းမှန်သဖြင့်အသင့်ဆိုနိုင်တွေးမှိုင်နှိုင်းဆ မကြံရလျက်ချက်တဖြုတ် လွတ်လွတ်ဆိုနိုင်ထသော။
ဝါဒိဝရေန၊ ကျမ်းဆိုပုဂ္ဂိုလ်တို့အလယ်၌ မြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ထသော။
မဟာကဝိနာ၊ အကြီးအမြတ်ပါမောက္ခဖြစ်၍ ကဝေမြောက်ပုဂ္ဂိုလ်ကျော်ဖြစ်ထသော။
ဆဠဘိညာပဋိသမ္ဘိဒါဒိဘေဒဂုဏပဋိမဏ္ဍိတေ၊ ခြောက်ပါးသောအဘိညာဉ်လေးပါးသောပဋိသမ္ဘိဒါစသည်အပြားရှိသောကျေးဇူးအပေါင်းတို့ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်ထသော
အဋ္ဌသာလိနီ သံယုတ်အဋ္ဌကထာစသည်တို့၌၌ ပဘိန္နပဋိသမ္ဘိဒါပရိဝါရေ ဆဠဘိညာဒိပ္ပဘေဒဂုဏပဋိမဏ္ဍိတေ-ရှိ၏။ ပဘိန္နပဋိသမ္ဘိဒါဝါရေ၊ အပြားအားဖြင့် ဖြစ်သော ပဋိသမ္ဘိဒါဟူသောအခြံအရံရှိသော။ ဆဠသိညာဒိပ္ပဘေဒဂုဏပဋိမဏ္ဍိတေ၊ ခြောက်ပါးသောအဘိညာဉ် ရှစ်စဉ်သောသမာပတ် ဝိဇ္ဇာအဋ္ဌိစသည်အထူးဂုဏ်ကျေးဇူးတို့ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော။ပေး။
။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မေ၊ လူတို့ ကုသိုလ်ဆယ်ပါးတရားထက်လွန်မြတ်သောဈာန် မဂ်ဖိုလ်တရား၌။
ဝါ၊ ပကတိလူတို့ထက် လွန်မြတ်သောဈာနဘလာဘီ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား၌။
အပ္ပဋိဟတဗုဒ္ဓီနံ၊ အပိတ်အပင် အဆီးအတားမရှိသော ပညာရှိကုန်ထသော
သံယုတ်အဋ္ဌကထာ စသည်တို့၌ သုပ္ပတိဋ္ဌိတဗုဒ္ဓီနံ-ဟုရှိ၏၊ လှံမစောက် ကောင်းစွာတည်သော ပညာရှိကုန်ထသော။ပေး။ (ပြည်)
။
ထေရဝံသပ္ပဒီပါနံ၊ အရှင်မဟာကဿပ အစရှိသော မထေရ်တို့၏အနွယ်ကို ပညာရောင်ဖြင့် ပြတတ်သည်ဖြစ်၍ မထေရ်တို့၏အနွယ်၌ ဆီမီးသဖွယ် ဖြစ်ကုန်ထသော။
မဟာဝိဟာရဝါသီနံ ထေရာနံ၊ မဟာဝိဟာရဝါသီမထေရ်တို့၏။
ဝံသာလင်္ကာရဘူတေန၊ အနွယ်အဆက်၏တန်းဆာဖြစ်၍ ဖြစ်ထသော။
ဝိပုလဝိသုဒ္ဓဗုဒ္ဓိနာ၊ ပြန့်ပြောစင်ကြယ်သောပညာရှိထသော။
ဝါ၊ ပြန့်ပြောစင်ကြယ်သောပညာရှိသည်ဖြစ်၍။
ဗုဒ္ဓဃောသောတိ၊ ဗုဒ္ဓဃောသဟူ၍။
ဝါ၊ တောင်လက်ယာကျွန်းငူတွင် ဘုရားငယ်တစ်ဆူသို့ ကျော်ဇောသော ဗုဒ္ဓဃောသဟူ၍။
ဂရူဟိ၊ ကျောက်ထီးကဲ့သို့ အလေးအမြတ်ပြုအပ်သောဆရာမြတ်တို့သည်။
ဂဟိတနာမဓေယျေန၊ မှည့်ခေါ်အပ်သော အမည်ရှိသော။
မုဒန္တခေဒကဝတ္တဗ္ဗေန၊ မုဒိတာဖြင့် ဝမ်းမြောက်တတ် ကရုဏာဖြင့် ပင်ပန်းခြင်းသို့ရောက်တတ်သောကြောင့် မုဒန္တခေဒကဟုခေါ်ဝေါ်အပ်ထသော
ဤပုဒ်သည် အစောင်စောင်မညီ ပျက်စီးသည်၊ဆင်ခြင်။ (ပြည်) ဆဋ္ဌသံဂါယနာမူအောက်ခြေ၌ပြထားသောမူကွဲပါဌ်သုံးမျိုးတွင် အင်္ဂလိပ်အက္ခရာနှင့်ပုံနှိပ်ထားသော ဝိသုဒ္ဓိမဂ်စာအုပ်မှ မောရဏ္ဍခေဋကဝတ္တဗ္ဗေန-ဟူသော မူသည်သာလျှင် အသင့်လျော်ဆုံးဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် ၎င်းကိုသာ ပါဌ်မှန်ဟုယူ၍ ဤနိဿယပဌမတွဲနိဒါန်း၌ ဖော်ပြခဲ့ပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ဤအရာ၌လည်း "မောရဏ္ဍခေဋကဝတ္တဗ္ဗေန၊ မောရဏ္ဍ(ဒေါင်းဥ)ရွာသားဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်အပ်ထသော။"ဟု အနက်ပြန်ရာ၏။ အကျယ်ကို နိဒါန်း စာမျက်နှာ (ကံ၊ကား)တို့၌ကြည့်ပါ။ (ဆ-သံ-သော)
။
ထေရေန၊ မထေရ်သည်။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါ နာမ၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် အမည်ရှိသောကျမ်းကို။
ကတော၊ ပြုအပ်ပြီ။
အယံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါ၊ ကျမ်းသည်။
တာဝ၊ ထိုရွေ့ဘုရားဟူသည် အမည်တော်မပြတ်မစဲသမျှ ကာလပတ်လုံး။
လောကနိတ္ထရဏေသိနံ၊ လောကသုံးပါးမှထွက်မြောက်ခြင်းကိုရှာလေ့ရှိကုန်သော။
ဝါ၊ လောကသုံးပါးမှ ထွက်မြောက်ရာနိဗ္ဗာန်ကိုရှာလေ့ရှိကုန်သော။
ကုလပုတ္တာနံ၊ အမျိုးကောင်းသားတို့အား။
သီလဝိသုဒ္ဓိယာ၊ သီလစင်ကြယ်ခြင်း၏။
"သီလစင်ကြယ်ခြင်းငှာ"။
နယံ၊ နည်းဥပဒေသကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြလျက်။
လောကသ္မိံ၊ လောကသုံးပါး၌။
တိဋ္ဌတု၊ တည်စေသတည်း။
ဣတိ၊ ဤရွေ့လျှင်ဝိသုဒ္ဓိမဂ်အဋ္ဌကထာ နိဂုံးစကား အပြီးတည်း။
[၃၅၆]
ယာဝ၊ အကြင်ရွေ့လောက်သောကာလပတ်လုံး။
သုဒ္ဓစိတ္တဿ၊ ရာဂ ဒေါသ မောဟ အစရှိသော အညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်သောစိတ်ရှိတော်မူထသော။
တာဒိနော၊ လာဘာလာဘအစရှိသော လောကဓံရှစ်ပါး, ဣဋ္ဌအနိဋ္ဌအာရုံကိုလည်း ပကတိသဘောကို မစွန့်သဖြင့် တုန်လှုပ်ခြင်းကင်းသောဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူထသော။
လောကဇေဋ္ဌဿ၊ လောကသုံးပါးနှင့် သီလသမာဓိပညာစသော ဂုဏ်အားဖြင့် ကြီးမားသောပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တော်မူထသော။
ဝါ၊ အဝိဇ္ဇာဥခွံကိုပယ်ခွါ၍ လက်ဦးစွာထွက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လောကသုံးပါး၏ အကြီးအစ်ကို ဖြစ်တော်မူထသော။
မဟေသိနော၊ မြတ်သော သီလကျေးဇူးအပေါင်း စသည်ကို ရှာတော်မူပြီးသော မြတ်စွာဘုရား၏။
ဗုဒ္ဓေါတိ နာမမ္ပိ၊ ဘုရား ဘုရားဟူသောအမည်တော်သည်မူလည်း။
လောကမှိ၊ လောကသုံးပါး၌။
ပဝတ္တတိ၊ မပြတ်မစဲတည်သေး၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သော စကားအစီအစဉ်ဖြင့်။
သာဓုဇနပါမောဇ္ဇတ္ထာယ၊ သူတော်ကောင်းသို့ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်းအကျိုးငှာ။
ကတာ၊ ပြုအပ်သော။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂကထာ၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်အဋ္ဌကထာသည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ အပြီးကမ္ပတ်ရောက်လတ်ပြီ။
သာ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂကထာ၊ သည်။
ပါဠိဂဏနာယ ပန၊ ပါဠိတော်အရေအတွက်အားဖြင့်ကား။
အဋ္ဌပညာသဘာဏဝါရာ၊ ငါးဆယ့်ရှစ် ဘာဏဝါရအတိုင်းအရှည်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် နိဂုံးနှင့်တကွသော စကားရပ် အပြီးသတ်တည်း
ဤပါဠိကား ရှေးပါဌ်ဟောင်းမဟုတ်၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်း? ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါ ဧသောဝ၊ အန္တရာယံ ဝိနာ ဣဓ။နိဋ္ဌိတော အဋ္ဌပညာသ၊ ဘာဏဝါရာယ ပါဠိယာ-ဟု အောက်၌ဆိုပြီး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
။