[၁၃၇] ၅၅၂။ ပန၊ တခန်းဆိုအံ့။
သံခိတ္တေန ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာပိ ဒုက္ခာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
တာဒိနာ၊ လောကဓံတို့ကြောင့် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိ သည်းခံချိတော်မူသော သဗ္ဗညုရှင်တော်ဘုရားသည်။
ဣဓ၊ ဤဒုက္ခသစ္စနိဒ္ဒေသ၌။
ဇာတိပ္ပဘုတိကံ၊ သော။
ယံ ဒုက္ခံ၊ ကို။
(သရူပတော၊ ဖြင့်။)
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ယဉ္စ ဒုက္ခံ၊ ကိုလည်း။
အညတ္ထ၊ တပါးသောဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်, ဗာလပဏ္ဍိတသုတ် စသည်တို့၌။
ဝုတ္တမ္ပိ၊ သော်လည်း။
ဣဓ၊ ၌။
သရူပတော၊ ဖြင့်။
(အညတ္ထစသည်ကား ထည့်သည်။)
အဝုတ္တံ၊ မဟောအပ်။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသောဒုက္ခသည်။
ဧတေ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ကို။
ဝိနာ၊ ၍။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဒုက္ခန္တဒေသကေန၊ ဒုက္ခ၏ဆုံးရာ နိဗ္ဗာန်ကိုသိပြီး၍ ခရီးညွှန်တော်မူတတ်သော (ဝါ) ဒုက္ခန္တဒေသကေန= နိဗ္ဗာန်ကို ဟောကြားတော်မူတတ်သော။
မဟေသိနာ၊ သည်။
သင်္ခေပတော၊ ဖြင့်။
ဣမေ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ တို့ကို။
ဒုက္ခာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။
တထာ-တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားကို။
ဟိ-ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
ပါဝကော၊ မီးသည်။
ဣန္ဒနံ၊ မီးစာကို။
ဗာဓေတိ ဣဝ၊ နှိပ်စက်သကဲ့သို့၎င်း။
ပဟရဏာနိ၊ လက်နက်တို့သည်။
လက္ခံ၊ လက်မှန်တိုင်ကို
စိုက်ဆောက်မယိုင် လက်မှန်တိုင်နှင့် ပြိုင်သော်တန်စိမ့်ရည်လား-ဟု ရှေးသူဟောင်းတို့ ဆိုသည်။ (ပြည်)။
ဗာဓေန္တိ ဣဝ၊ သို့၎င်း။
ဍံသမကသာဒယော၊ မှက်ခြင်စသည်တို့သည်။
ဂေါရူပံ၊ နွားအပေါင်းကို။
ဗာဓေန္တိ ဣဝ၊ သို့၎င်း။
လာယကာ၊ လယ်ရိတ်ယောကျ်ားတို့သည်။
ခေတ္တံ၊ လယ်ကို (ဝါ) ခေတ္တံ= ကောက်ပင်ကို။
ဗာဓေန္တိ ဣဝ၊ သို့၎င်း။
ဂါမဃာတကာ၊ မြို့ရွာဖျက်ဆီးသော ခိုးသားတို့သည်။
ဂါမံ၊ ကို။
ဗာဓေန္တိ ဝိယ၊ သို့၎င်း။
ဇာတိအာဒယော၊ တို့သည်။
ဥပါဒါနက္ခန္ဓပဉ္စကမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။
နာနပ္ပကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဝိဗာဓေန္တာ၊ နှိပ်စက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
တိဏလတာဒီနိ၊ တို့သည်။
ဘူမိယံ၊ ၌။
နိဗ္ဗတ္တန္တိ ၀ိယ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့၎င်း။
ပုပ္ဖဖလပလ္လဝါနိ၊ အပွင့် အသီး အညွန့်တို့သည်။
ရုက္ခေသု၊ တို့၌။
(နိဗ္ဗတ္တန္တိ ဝိယ၊ သို့၎င်း။)
ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသုယေဝ၊ တို့၌သာလျှင်။
နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဥပါဒါနက္ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။
အာဒိဒုက္ခံ၊ အစဖြစ်သော ဆင်းရဲသည်။
ဇာတိ၊ ဇာတိတည်း။
မဇ္ဈေဒုက္ခ၊ သည်။
ဇရာ၊ တည်း။
ပရိယောသာနဒုက္ခံ၊ သည်။
မရဏံ၊ တည်း။
မာရဏန္တိကဒုက္ခာဘိဃာတေန၊ (သမားလက်ချ ခွင့်မရ၍ ပြင်းပြလွန်မင်း) သေခြင်း၏ အနီး၌ဖြစ်သော ဒုက္ခသည် အလွန်နှိပ်စက်ခြင်းကြောင့်။
ပရိဍယှနဒုက္ခံ၊ စိုးရိမ်ပူလောင်သောဒုက္ခသည်။
သောကော၊ မည်၏။
တဒသဟနတော၊ ထိုသေဝပါးနီး အားကြီးသော ဆင်းရဲကို သည်းမခံနိုင်ခြင်းကြောင့်။
လာလပ္ပနဒုက္ခံ၊ အထွေထွေမြည်တမ်းခြင်းဟူသော ဆင်းရဲသည်ကား။
ပရိဒေဝေါ၊ မည်၏။
တတော၊ ထိုပရိဒေဝမှ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။
(ဝါ) တတော၊ ပရိဒေဝထက်။
ဥဒ္ဓံ၊ အလွန်။
ဓာတုက္ခောဘသင်္ခါတအနိဋ္ဌဖောဋ္ဌဗ္ဗသမာယောဂတော၊ (လည်ချောင်းခြောက်သွေ့ခြင်း စသည်, ရိုးဆက်တို့၏ အစပ်ကိုဖြတ်ခြင်းစသည်ကို ဖြစ်စေတတ်သော သလိပ်သည်းခြေ သွေးလေမညီ ပထဝီစသော) ဓာတ်ချောက်ချားခြင်းဟု ဆိုအပ်သော အလိုမရှိအပ်သော ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံနှင့် တွေ့ကြုံခြင်းကြောင့်။
ကာယဿ၊ ၏။
အာဗာဓနဒုက္ခံ၊ နာကျင်ခြင်းဆင်းရဲသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ မည်၏။
တေန၊ ထိုကာယိကဒုက္ခသည်။
ဗာဓိယမာနာနံ၊ နှိပ်စက်အပ်ကုန်သော။
ပုထုဇ္ဇနာနံ၊ တို့အား။
တတ္ထ၊ ထိုကာယိကဒုက္ခ၌။
ပဋိဃုပ္ပတ္တိတော၊ ဒေါသ၏ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
စေတောဗာဓနဒုက္ခံ၊ စိတ်၏နာကျင်ခြင်းဆင်းရဲသည် (ဝါ) စေတောဗာဓနဒုက္ခံ= စိတ်ကိုနှိပ်စက်တတ်သော ဒုက္ခသည်။
ဒေါမနဿံ၊ မည်၏။
သောကာဒိဗုဒ္ဓိယာ၊ သောကစသည်တို့၏ ပွါးခြင်းသည်။
ဇနိတဝိသာဒါနံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော ပင်ပန်းခြင်းရှိသောသူတို့၏ (ဝါ) ဇနိတဝိသာဒါနံ= ဖြစ်စေအပ်သော ပြင်းပြစွာနစ်ကုန်သောသူတို့၏။
အနုတ္ထုနနဒုက္ခံ၊ အတွင်း၌လောင်ကြေခြင်း ဆင်းရဲသည်ကား။
(အနုတ္ထုနနံ အန္တောနိဇ္ဈာယနံ။ ဋီကာ။)
(ဝါ) အနုတ္ထုနနဒုက္ခံ၊ ညည်းတွားခြင်း ဆင်းရဲသည်ကား။
ဥပါယာသော၊ မည်၏။
မနောရထဝိဃာတပ္ပတ္တာနံ၊ နှလုံးအလိုပင်ပန်းခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သောသူတို့အား (ဝါ) မနောရထဝိဃာတပ္ပတ္တာနံ= နှလုံးအလိုပျက်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သောသူတို့အား။
ဣစ္ဆာပိဃာတဒုက္ခံ၊ အလိုမပြည့် ပျက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဒုက္ခသည်။
ဣစ္ဆိတာလာဘော၊ အလိုရှိအပ်သည်ကို မရခြင်းမည်၏ (ဝါ) ဣစ္ဆိတာလာဘော= မရစကောင်းသည်ကိုအလိုရှိသည်မည်၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
နာနပ္ပကာရတော၊ အထူးထူးအပြားပြားအားဖြင့်။
ဥပပရိက္ခိယမာနာ၊ ဉာဏ်ဖြင့် စူးစမ်းဆင်ခြင်အပ်ကုန်သည်ရှိသော်။
ဥပါဒါနက္ခန္ဓာဝ၊ တို့သည်သာလျှင်။
ဒုက္ခာ၊ မည်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဧကမေကံ၊ တခုတခုသော။
ယဒေတံ-ယံ ဧတံ ဒုက္ခံ၊ အကြင်ဒုက္ခကို။
ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။
(တနည်း။)
ယဒေတံ-ယံ ဧတံ ဒုက္ခံ၊ ကို။
ဧကမေကံ၊ တပါးတပါးစီ။
ဒဿေတွာ၊ ဤလည်းဒုက္ခ-ဤလည်း ဒုက္ခဟုပြ၍။
ဝုစ္စမာနံ၊ ဟောအပ်သည်ရှိသော်။
အနေကေဟိပိ၊ များစွာလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ကပ္ပေဟိ၊ ကပ်ကမ္ဘာတို့ဖြင့်။
အသေသတော၊ အကြွင်းမရှိသောအားဖြင့်။
ဝတ္တုံ၊ ဟောခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သဗ္ဗံပိ၊ ဖြစ်သော။
တံ ဒုက္ခံ၊ ကို။
ဧကဇလဗိန္ဒုမှိ၊ တခုသော သမုဒ္ဒရာရေပေါက်၌။
သကလသမုဒ္ဒဇလရသံ၊ အလုံးစုံသော သမုဒ္ဒရာရေ၏ အရသာကို။
(သင်္ခိပိတွာ၊ ချုံး၍။)
ဒဿေတိ ဝိယ၊ ပြသကဲ့သို့။
ယေသု ကေသုစိ ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ (တိဿ၏၎င်း, ဖုဿ၏၎င်းဟု ဝိသေသမပြု) အကြင်အမှတ်မရှိသော ငါးပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၌။
သင်္ခိပိတွာ၊ (အလုံးစုံသော သတ္တဝါ၌ဖြစ်သော စက္ခုရောဂစသော အလုံးစုံသောဒုက္ခသည်လည်း ဤသို့ သဘောရှိသည်သာလျှင်တည်းဟု) ချုံး၍။
ဒဿေတုံ၊ ငှါ။
သံခိတ္တေန။ပ။
ဒုက္ခာတိ၊ ဟူ၍။
ဘဂဝါ၊ (ဒေသေတဗ္ဗပကာရကိုသိ၍ ဒေသနာအရာ၌ လိမ္မာတော်မူသော)ရှင်တော်ဘုရားသည်။
အဝေါစ၊ ဟောတော်မူပေပြီ။
ဣတိ၊ ဤရွေ့တရပ် အပြီးသတ်တည်း။