[၁၃၄] ၅၄၄။ သောကာဒီသု၊ တို့တွင်။
ဉာတိဗျသနာဒီဟိ၊ ဆွေမျိုး၏ပျက်စီးခြင်းစသည်တို့သည်။
ဖုဋ္ဌဿ၊ နှိပ်စက်အပ်သောသူ၏။
စိတ္တသန္တာပေါ၊ စိတ်၏ပူပန်ခြင်းသည် (ဝါ) စိတ္တသန္တာပေါ= စိတ်ကိုပူပန်စေတတ်သောတရားသည်။
သောကော နာမ၊ မည်၏။
သော-သောကော၊ သည်။
အတ္ထတော၊ ဖြင့်။
ဒေါမနဿမေဝ၊ ဒေါမနဿဝေဒနာသည်သာလျှင်။
ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ ၏။
(စေတသိကန္တရာဘာဝတော၊ သောကစေတသိက် ဟု အထူးမရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။)
ဧဝံ သန္တေပိ၊ ဤသို့ အတ္ထအားဖြင့် ဒေါမနဿပင်ဖြစ်သော်လည်း။
(ဒေါမနဿဝိသေသတ္တာ၊ ဒေါမနဿအထူး၏အဖြစ်ကြောင့်။
သောကဿ စ၊ ၏လည်း။
ဝိသိဋ္ဌလက္ခဏာဒယော၊ ထူးသောလက္ခဏာစသည်တို့ကို။
ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဆိုသင့်ကုန်၏။)
အန္တောနိဇ္ဈာနလက္ခဏော၊ ပျံ့ခြင်းကင်းသည်ဖြစ်၍ အတွင်း၌သာလျှင်တွန့်လျက် ကြံခြင်းလက္ခဏာရှိ၏ (ဝါ) အန္တောနိဇ္ဈာနလက္ခဏော= သွေ့ခြောက်ခြင်းလက္ခဏာရှိ၏
ဝိသာရဟိတံ အန္တော ဧဝ သင်္ကစိတံ စိန္တနံ သုက္ခနံ ဝါ အန္တောနိဇ္ဈာနံ။ မူလဋီကာ။(ပြည်)။
(တနည်း) အန္တောနိဇ္ဈာနလက္ခဏော၊ စိတ်၏ပူပန်ခြင်းလက္ခဏာရှိ၏
အန္တောနိဇ္ဈာနံ စိတ္တသန္တာပေါ၊ ဤဋီကာ၊ ဤနည်း၌ စိတ်ကိုအဗ္ဘန္တရဖြစ်၍ အန္တော-ဆိုသည်။ (ပြည်)။
စေတသော၊ စိတ်ကို။
ပရိဇ္ဈာပနရသော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှလောင်ခြင်းကိစ္စရှိ၏။
အနုသောစနပစ္စုပဋ္ဌာနော၊ ဉာတိဗျသန စသည်အားလျော်သော စိုးရိမ်ခြင်းဖြစ်၍ ဉာဏ်အားရှေးရှူထင်တတ်၏ (ဝါ) အနုသောစနပစ္စုပဋ္ဌာနော= ထိုထိုဂုဏဒေါသသို့လျှောက်၍ စိတ်၏ပူပန်ခြင်းဖြစ်၍ ဉာဏ်အားရှေးရှုထင်တတ်၏
ဉာတိဗျသနာဒိအနုရူပံ သောစနံ အနုသောစနံ၊ တံ တံ ဝါ ဂုဏံ ဒေါသဉ္စ အနုဂန္တွာ သောစနံ တပ္ပနံ အနုသောစနံ။ မူလဋီကာ ၂-၆၄။ (ပြည်)။
ပန၊ ဒုက္ခဖြစ်သည်ကိုဆိုအံ့။
ဒုက္ခဒုက္ခတော၊ ကြောင့်၎င်း။
ဒုက္ခဝတ္ထုတော စ၊ ကြောင့်၎င်း။
ဒုက္ခော၊ ၏။
(တေနေတံ ဝုစ္စတိ။)
သတ္တာနံ၊ တို့၏။
ဟဒယံ၊ နှလုံးကို။
သောကော၊ သည်။
ဝိသသလ္လံ၊ ဆိပ်လူးမြားသည်။
တုဇ္ဇတိ ဣဝ၊ စူးဝင်သကဲ့သို့။
တုဇ္ဇတိ၊ စူးဝင်တတ်၏ (ဝါ) တုဇ္ဇတိ= ထိုးကျင့်တတ်၏။
အဂ္ဂိတတ္တော၊ မီးရဲရဲပူသော။
နာရာစောဝ၊ စဉ်းသွားကဲ့သို့။
ဘုသဉ္စ၊ ပြင်းစွာလည်း။
ပုန၊ ထပ်တလဲလဲ။
ဒဟတေ၊ ပူလောင်၏။
ဗျာဓိံ၊ ဖျားနာခြင်းကို
ဗျာဓိဇရာမရဏဘေဒနံ၊ နာခြင်းအိုခြင်း သေခြင်း အထူးရှိသော၊ ဝါ၊ သေခြင်း အထူးဟူသော-ဟူ၍လည်း အနက်ပေးသင့်၏။ အတိသာရစသော အနာအထူးကို၎င်း, အချိန်မတန်မီ အိုခြင်းသေခြင်းတို့ကို၎င်း ဗျာဓိအထူးစသည်ဟု ယူအပ်၏ (ဆ-သံ-သော)။
သမာဝဟတိ၊ လွန်စွာဆောင်တတ်၏။
ဇရာမရဏဘေဒနံ၊ အိုခြင်း, သေခြင်း, ပျက်စီးခြင်းလျှင်အကြောင်းရှိသော
ဗျာဓိဇရာမရဏဘေဒနံ၊ နာခြင်းအိုခြင်း သေခြင်း အထူးရှိသော၊ ဝါ၊ သေခြင်း အထူးဟူသော-ဟူ၍လည်း အနက်ပေးသင့်၏။ အတိသာရစသော အနာအထူးကို၎င်း, အချိန်မတန်မီ အိုခြင်းသေခြင်းတို့ကို၎င်း ဗျာဓိအထူးစသည်ဟု ယူအပ်၏ (ဆ-သံ-သော)။
ဝိဝိဓံ၊ သော။
ဒုက္ခမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
သမာဝဟတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဒုက္ခောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။