တတိယဿ၊ သုံးခုမြောက်သောပဏ္ဏာသက၏။ ပဌမေ၊ ရှေးဦးစွာ သောသုတ်၌။ သမဏသညာတိ၊ သမဏသညာဟူသည်ကား။ သမဏာနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဥပ္ပဇ္ဇနသညာ၊ ဖြစ်သောသညာသည်။

သတတကာရီတိ၊ သတတကာရီဟူသည်ကား။ နိရန္တရကာရီ၊ မပြတ်ပြုလေ့ရှိသည်။

အဗျာပဇ္ဈေတိ၊ အဗျာပဇ္ဈောဟူသည်ကား။ နိဒ္ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲမရှိသည်။

ဣဒမတ္ထံတိဿ ဟောတီတိ၊ ဣဒမတ္တံတိဿ ဟောတိဟူသည်ကား။ ဇီဝိတပရိက္ခာရေသု၊ အသက်၏အရံအတား အဆောက်အဦဖြစ်သော ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌။ ဣမေပစ္စယ၊ ဤပစ္စည်းလေးပါးတို့သည်။ ဣဒမတ္ထံ၊ ဤအချမ်းကိုဖျောက်ခြင်း အပူကိုဖျက်ဆီးခြင်းအစရှိသော အကျိုးရှိ၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့ဆင်းရဲခြင်းသည်။ အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဇီဝိတ ပရိက္ခာရေသု၊ အသက်၏အရံအတား အဆောက်အဦဖြစ်သောပစ္စည်းလေးပါးတို့၌။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပစ္စဝေက္ခိတပရိဘောဂံ၊ ပစ္စည်းလေးပါးကို ဆင်ခြင်၍သုံးဆောင်ခြင်းကို။ ပရိဘုဉ္ဇတိ၊ သုံးဆောင်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်သည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သော အနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။

တတိယေ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဝိရာဓနာ ဟောတီတိ၊ ဝိရာဓနာ ဟောတိဟူသည်ကား။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ သဂ္ဂတော စ၊ နတ်ရွာမှ လည်းကောင်း။ မဂ္ဂတော စ၊ မဂ်မှလည်းကောင်း။ ဝိရဇ္ဈနံ၊ ချွတ်ယွင်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

နော အာရာဓနာတိ၊ နော အာရာဓနာဟူသည်ကား။ သမ္ပါဒနာ၊ ပြည့်စုံခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ပရိပူရကာရိတာ၊ ပြည့်ခြင်းကိုပြုလေ့ရှိသည်၏အဖြစ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ပဟောတီတိ၊ ပဟောတိဟူသည်ကား။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

စတုတ္ထေ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ယထာဒိဋ္ဌိ သမတ္တံ သမာဒိန္နန္တိ၊ ယထာဒိဋ္ဌိ သမတ္တံ သမာဒိန္နံဟူသည်ကား။ ဒိဋ္ဌာနုရူပေန၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအားလျော်သဖြင့်။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံသော။ သမဒိန္နံ၊ ကောင်းစွာဆောက်တည်သော။ သကလံ၊ အလုံးစုံကို။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်၏။

စေတနာတိဣမိနာ၊ စေတနာဟူသောဤပုဒ်ဖြင့်။ တီသုဒွါရေသု၊ သုံးပါးသောဒွါရတို့၌။ နိဗ္ဗတ္တတစေတနာဝ၊ ဖြစ်သောစေတနာကိုသာလျှင်။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်၏။

*ပတ္ထနာ**တိ၊ ပတ္ထနာဟူသည်ကား။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသည်။ သိယံ၊ ဖြစ်ရလို၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ပတ္ထနာ၊ တောင့်တခြင်းတည်း။

ပဏိဓီတိ၊ ပဏိဓိဟူသည်ကား။ ဒေဝေါဝါ၊ ထင်ရှားသောနတ်သည်မူလည်း။ ဘဝိဿာမိ၊ ဖြစ်ရအံ့။ ဒေဝညတရောဝါ၊ မထင်ရှားသောနတ်သည်မူလည်း။ ဘဝိဿမိ၊ ဖြစ်ရအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိတ္တပတ္ထနာ၊ စိတ်ဖြင့်တောင့်တခြင်းတည်း။

သင်္ခါရာတိ၊ သင်္ခါရာဟူသည်ကား။ သမ္ပယုတ္တကသင်္ခါရာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနှင့်သမ္ပယုတ်ဖြစ်သောသင်္ခါရတရားတို့သည်။

ပဉ္စမေ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ပုရေစာရိကဋ္ဌေန၊ ရှေ့သွားဖြစ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ရှေ့သွားဖြစ်၏။

အနွဒေဝါတိ၊ အနွဒေဝါဟူသည်ကား။ တံ၊ ထိုအဝိဇ္ဇာသို့။ အနုဗန္ဓမာနမေဝ၊ အစဉ်လိုက်သည်သာလျှင်တည်း။

ဆဋ္ဌေ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ နိဇ္ဇရဝတ္ထူနီတိ၊ နိဇ္ဇရဝတ္ထူနိဟူသည်ကား။ နိဇ္ဇရကာရဏာနိ၊ ငယ်ခြင်း၏အကြောင်းတို့သည်။

မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ နဇ္ဇိဏ္ဏာ ဟောတီတိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ နိဇ္ဇိဏ္ဏာ ဟောတိဟူသည်ကား။ အယံ၊ ဤမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝိပဿနာယပိ၊ ဝိပဿနာဖြင့်လည်း။ နိဇ္ဇိဏ္ဏာ ဧဝ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။ ပဟီနာ ဧဝ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။

ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ပုန၊ တဖန်။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ စောဒနာ၊ စောဒနာခြင်းတည်း။

အသမုစ္ဆိန္နတ္တာ၊ အကြွင်းမဲ့ မဖြတ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။

ပုန၊ တဖန်။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ ဝိသာဇ္ဇနာ၊ အဖြေတည်း။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာဖြင့်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည်။ နိဇ္ဇိဏ္ဏာ၊ ပယ်အပ်သည်။ ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍ကားဖြစ်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ ထိုသို့ပင်ဖြစ်သော်လည်း။ သမုစ္ဆိန္နာ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်သည်။

နဟောတိ၊ မဖြစ်။ မဂ္ဂေါပန၊ မဂ်သည်ကား။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။ တံ၊ ထိုမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကို။ သမုစ္ဆိန္ဒတိ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်၏။ ပုန၊ တဖန်။ ဝုဋ္ဌာတုံ၊ ထခြင်းငှါ။ န ဒေတိ၊ မပေး။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ပုန၊ တဖန်။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤအတူ။ သဗ္ဗပဒေသုဝိ၊ အလုံးစုံသောပုဒ်တို့၌လည်း။ နယော၊ နည်းကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ယှဉ်အပ်၏။

စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဘာဝနာပါရိပူရိံ၊ ဘာဝနာ၏ပြည့်စုံခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။

ကတမေ၊ အဘယ်မျှကုန်သော။ စတုသဋ္ဌိဓမ္မာ၊ ခြောက်ဆယ့်လေးပါးသောတရားတို့သည်။ ဘာဝနာပါရိပူရိံ၊ ဘာဝနာ၏ပြည့်စုံခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်သနည်း။

သောတာပတ္တိမဂ္ဂက္ခဏေ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ခဏ၌။ အဓိမောက္ခဋ္ဌေန၊ အာရုံ၌သက်ဝင်ခြင်းတည်းဟူသောအနက်ဖြင့်။ သဒ္ဓိန္ဒြိယံ၊ သဒ္ဓိန္ဒြသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ ပဂ္ဂဟဋ္ဌေန၊ သမ္ပယုတ်တရားတို့ကိုထောက်ခံခြင်းတည်းဟူသောအနက်သဘောဖြင့်။ ဝီရိယိန္ဒြီယံ၊ ဝီရိယိန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ ဥပဋ္ဌာနဋ္ဌေန၊ အာရုံသို့ကပ်၍တည်ခြင်းတည်းဟူသော အနက်သဘောကြောင့်။ သတိန္ဒြိယံ၊ သတိန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ အဝိက္ခေပနဋ္ဌေန၊ မပျံ့လွင့်ခြင်းတည်းဟူသော အနက်သဘောဖြင့်။ သမာဓိန္ဒြိယံ၊ သမာဓိန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ ဒဿနဋ္ဌေန၊ မြင်ခြင်းတည်းဟူသော အနက်သဘောဖြင့်။ ပညိန္ဒြီယံ၊ ပညီန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ ဝိဇာနနဋ္ဌေန၊ သိခြင်းတည်းဟူသော အနက်သဘောဖြင့်။ မနိန္ဒြိယံ၊ မနိန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ အဘိနန္ဒနဋ္ဌေန၊ နှစ်သက်ခြင်းတည်းဟူသော အနက်သဘောဖြင့်။ သောမနဿိန္ဒြိသံ၊ သောမနဿိန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ ပဝတ္တသန္တတိအာဓိပတေယဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သောဝိပါက်ခန္ဓာအစဉ်၌အစိုးရခြင်းတည်းဟူသော အနက်သဘောဖြင့်။ ဇီဝိတိန္ဒြိယံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ အရဟတ္တဖလက္ခဏေ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ခဏ၌။ အဓိမောက္ခဋ္ဌေန၊ အာရုံ၌သက်ဝင်ခြင်းတည်းဟူသော အနက်သဘောဖြင့်။ သဒ္ဓိန္ဒြိယံ၊ သဒ္ဓိန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ (ပ) ပဝတ္တသန္တတိအပတယျဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သောဝိပါက်ခန္ဓာအစဉ်၌အစိုးရခြင်းတည်းဟူသောအနက်သဘောဖြင့်။ ဇီဝိတိန္ဒြယံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ ဖလေသုစ၊ မဂ်တို့၌လည်းကောင်း။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ ဖလေသုစ၊ ဖိုလ်တို့၌လည်းကောင်း။ အဋ္ဌဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးရှစ်ပါးတို့သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ စတုသဋ္ဌိဓမ္မာ၊ ခြောက်ဆယ့်လေးပါးသောတရားတို့သည်။ ပါရိပုရိံ၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။

သတ္တမေ၊ ခုနှစ်ခုမြောက်သော သုတ်၌။ ဓောဝနန္တိ၊ ဓောဝနံဟူသည်ကား။ အဋ္ဌိဓောဝနံ၊ အရိုးကိုဆေးခြင်းသည်။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ တသ္မိံ ဇနပဒေ၊ ထိုဒက္ခိဏတိုင်းဇနပုဒ်၌။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ မတေ၊ သေကုန် သော။ ဉာတကေ၊ ဆွေမျိုးတို့ကို။ န ဈာပေန္တိ၊ မီးမတိုက်ကုန်။ အာဝါဋံ၊ တွင်းကို။ ခဏိတွာ၊ တူး၍။ ဘူမိယံ၊ မြေ၌။ နိဒဟန္တိ၊ မြှုပ်ထားကုန်၏။

အထ ပစ္ဆာ၊ ထိုနောင်မှ။ ပူတိဘူတာနံ၊ ပုပ်သည်ဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော။ နေသံ၊ ထို သေသောဆွေမျိုးတို့၏။ အဋ္ဌီနံ၊ အရိုးတို့ကို။ နီဟရိတွာ၊ ထုက်ဖေါ်၍။ ဓောဝိတွာ၊ ဆေး၍။ ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အားဖြင့်။ ဥဿာပေတွာ၊ စိုက်ထောင်၍။ ဂန္ဓမာလေဟိ၊ နံ့သာပန်းတို့ဖြင့်။ ပူဇေတွာ၊ ပူဇော်၍။ ဌပေန္တိ၊ ထားကုန်၏။

နက္ခတ္တေ၊ နက္ခတ်သဘင်သည်။ ပတ္တေ၊ ရောက်သည်ရှိသော်။ တာနိ အဋ္ဌီနိ၊ ထိုအရိုးတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ရောဒန္တာ၊ ငိုကုန်လျက်။ ပရိဒေဝန္တာ၊ မြည်တမ်းကုန်လျက်။ နက္ခတ္တံ၊ နက္ခတ်သဘင်ကို။ ကီဠန္တိ၊ ကစားကုန်၏။

အဋ္ဌမေ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဝိရေစနန္တိ၊ ဝိရေစနံဟူသည်ကား။ ဒေါသနီဟရဏဘေသဇ္ဇံ၊ သလိပ်သည်းခြေအစရှိသောအပြစ်ကိုထုတ်ကြောင်းဖြစ်သောဆေးကို။

ဝိရိတ္တာ ဟောတီတိ၊ ဝိရိတ္တာဟောတိဟူသည်ကား။ နီဟဋာ၊ ထုတ်အပ်သည်။ ပနုဒိတာ၊ ပယ်ဖျောက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

နဝမေ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဝမနန္တိ၊ ဝမနံဟူသည်ကား။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။

ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ နိဒ္ဓမနီယာတိ၊ နိဒ္ဓမနီယာဟူသည်ကား။ နိဒ္ဓမိတဗ္ဗာ၊ မှတ်လွှင့်အပ်သောတရားတို့သည်။

ဧကာဒသမေ၊ တစ်ဆယ့်တခုမြောက်သောသုတ်၌။ အင်္ဂပရိပူရဏတ္ထံ၊ ဆယ်ပါးသောအင်္ဂါ၏ပြည့်စုံခြင်းငှာ။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိကိုပင်လျှင်။ သမ္မာဉာဏန္တိ၊ သမ္မဉာဏံဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗေပိ၊ ခပ်သိမ်းလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဧတေ၊ ထိုသမ္မာဒ်ဋ္ဌိအစရှိသော တရားတို့သည်။ အရဟတ္တဖလဓမ္မာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်တရားတို့တည်း။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အသေခဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ ပဝတ္တတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ပစ္စဝေက္ခနဉာဏမ္ပိ၊ ပစ္စဝေက္ခနာ ဉာဏ်ကိုလည်း။ အသေခန္တိ၊ အသေခံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဒွါဒသမေ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ အသေခိယာတိ၊ အသေခိယာဟူသည်ကား။ အသေခါယေဝ၊ အသေခတရားတို့သည်ပင်လျှင်တည်း။ ဝါ၊ တနည်းကား။ အသေခသန္တကာ၊ အသေခပုဂ္ဂိုလ်၏ဥစ္စာဖြစ်သောတရားတို့တည်း။

ဣမိနာ သုတ္တေန၊ ဤသုတ်ဖြင့်။ ခီဏာသဝေါဝ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာလျှင်။ ကထိတော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဒွါဒသမသုတ်၏ အဖွင့်အပြီးတည်း။ ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ သမဏသညာဝဂ္ဂေါ၊ သမဏသညာဝဂ်တည်း။