ပဉ္စမေ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်၌။
ဩရိမံ တီရန္တိ၊ ဩရိမံ တီရံဟူသည်ကား။
လောကိယံ၊ လောကီတရားသည်။
ဩရိမတီရံ၊ ဤမှာဘက်ကမ်းမည်၏။
လောကုတ္တရံ၊ လောကုတ္တရာတရားသည်။
ပါရိမတီရံ၊ ထိုမှာဘက်ကမ်းမည်၏။
ပါရဂါမိနောတိ၊ ပရိဂါမိနောဟူသည်ကား။
နိဗ္ဗာန ဂါမိနာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ သွားရကုန်၏။
တီရမေဝါနုဓာဝတီတိ၊ တီရမေဝါနုဓာဝတိဟူသည်ကား။
သက္ကာယဒိဋ္ဌိတီရံယေဝ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိတည်းဟူသောကမ်းသို့သာလျှင်။
အနုဓာဝတိ၊ ပြေးဝင်၏။
ဓမ္မေဓမ္မာ နုဝတ္တိနောတိ၊ ဓမ္မေဓမ္မာနုဝတ္တိနောဟူသည်ကား။
သမ္မာအက္ခာတေ၊ ကောင်းစွာဟောတော်မူအပ်သော။
တိဝိဓေ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။
လောကုတ္တရာဓမ္မေ၊ လောကုတ္တရာတရား၌။
လောကုတ္တရ ဓမ္မဝတ္တိနော၊ လောကုတ္တရာတရားအားလျော်စွာဖြစ်ကုန်၏။
တဿဓမ္မဿ၊ ထိုလောကုတ္တရာတရားအား။
အနုစ္ဆဝိကာယ၊ လျောက်ပတ်သော။
သဟသီလာယ၊ သီလနှင့်တကွဖြစ်သော။
ပုဗ္ဗဘာဂပ္ပဋိပတ္တိယာ၊ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သောအကျင့်ဖြင့်။
ပဝတ္တမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
မစ္စုဓေယျံ သုဒုတ္တရန္တိ၊ မစ္စုဓေယျံ သုဒုတ္တရံဟူသည်ကား။
မစ္စုနော၊ ကိလေသာမာန်ဟုဆိုအပ်သောသေမင်း၏။
ဌာနဘူတံ၊ အရာဖြစ်၍ဖြစ်သော။
သုဒုတ္တရံ၊ အလွန်ကူးမြောက်နိုင်ခဲသော။
တေဘူမကဝဋ္ဋံ၊ ဘုံသုံးပါး၌ဖြစ်သောဝဋ်တရားကို။
တရိတွာ၊ လွန်မြောက်၍။
ပါရမေဿန္တီတိ၊ ပါရမေဿန္တိဟူသည် ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။
ပါပုဏိဿန္တိ၊ ရောက်ကုန်လတ္တံ့။
ဩကာ အနောကမာဂမ္မာတိ၊ ဩကာ အနောကမာဂမ္မဟူသည်ကား။
ပဋ္ဋတော၊ ဝဋ်တရားမှ။
ဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်ကင်းရာဖြစ်သော။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။
အာဂမ္မ၊ ရောက်၍။
ဝိဝေကေ ယတ္ထ ဒုရမန္တိ၊ ဝိဝေကေ ယတ္ထ ဒုရမံဟူသည်ကား။
ယသ္မိံ ကာယစိတ္တဥပဓိဝိဝေကေ၊ အကြင်ကာယဝိဝေကစိတ္တဝိဝေကဥပဓိဝိဝေက၌။
ဒုရဘိမံ၊ အလွန်မွေ့လျော်နိုင်ခဲ၏။
တတြာဘိရတိမိစ္ဆေယျ ဟိတွာ ကာမေတိ၊ တတြာတိရမိစ္ဆေယျ ဟိတွာကာမေဟူသည်ကား။
ဒုဝိဓေပိ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။
ကာမေ၊ ဝတ္ထုကာမ ကိလေသာ ကာမတို့ကို။
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
အကိဉ္စနောတိ၊ အကိဉ္စနောဟူသည်ကား။
နိပ္ပလိဗောဓော၊ ကြောင့်ကြခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍။
အာဒါနပ္ပဋိနိဿဂ္ဂေတိ၊ အာဒါနပ္ပဋိနိဿဂ္ဂေဟူသည်ကား။
ဂဟနပ္ပဋိနိဿဂ္ဂသင်္ခါတေ၊ စွဲလမ်းခြင်းကိုစွန့်ရာဟုဆိုအပ်သော။
နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။
အနုပါဒါယ ယေ ရတာတိ၊ အနုပါဒါ ယေ ရတာဟူသည်ကား။
စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။
ဥပါဒါနေယိ၊ ဥပါဒါန်တို့ဖြင့်။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသောအာရုံကို။
အနုပါဒိယိတွာ၊ မစွဲလမ်းမူ၍။
ယေ၊ အကြင်ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အဘိရတာ၊ အလွန်မွေ့လျော်ကုန်၏။
ပရိနိဗ္ဗုတာတိ၊ ပရိနိဗ္ဗုတာ ဟူသည်ကား။
တေ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အပ္ပစ္စယပရိနိဗ္ဗာနေန၊ အကြောင်းကင်းသောနိဗ္ဗာန်စံခြင်းဖြင့်။
ပရိနိဗ္ဗုတာနာမ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသည်မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်ကို။
ဘိက္ခုနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
ဒေသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။