နဝမေ၊ နဝမသုတ်၌။
သန္တာတိ၊ သန္တာဟူသည်ကား။
အာရမ္မဏသန္တတာယပိ၊ အာရုံ၏ငြိမ်သက်ခြင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
အင်္ဂသန္တတာယပိ၊ အင်္ဂါ၏ငြိမ်သက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
သန္တာ၊ သန္တမည်၏။
ဝိမောက္ခောတိ၊ ဝိမောက္ခောဟူသည်ကား။
ပစ္စနီကဓမ္မေဟိ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သောတရားတို့မှ။
ဝိမုတ္တတ္တာစ၊ လွတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။
နိရာသင်္ကဘာဝေန၊ ရွံရှာခြင်းကင်းသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။
ဝိမုတ္တတ္တာစ၊ လွတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
ဧဝံလဒ္ဓနာမော၊ ဤသို့ဝိမောက္ခဟုဆိုအပ်သောရအပ်သောအမည်ရှိသော။
အတိက္ကမ္မ ရူပေတိ၊ အတိက္ကမ ရူပေဟူသည်ကား။
ရူပဇ္ဈာနာနံ၊ ရူပါဝစရဈာန်တို့ကို။
အတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံတို့၌။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်နဝမသုတ်အဖွင့်အပြီးတည်း။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
အာနိသံသဝဂ္ဂေါ၊ အာနိသံသဝဂ်တည်း။