သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။ သနာထာတိ၊ သနာထာဟူသည်ကား။ သဉာတကာ၊ ဆွေမျိုးရှိကုန်သည်။ ဗဟုဉာတိဝဂ္ဂါ၊ များစွာဆွေမျိုးအစုရှိ ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရယ၊ နေကြကုန်လော။

နာထံ၊ ကိုးကွယ်ရာကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နာထကရဏာ၊ နာထကရဏမည်ကုန်၏။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သနာထဘာဝကရာ၊ ကိုးကွယ်ရာရှိ သည်၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်ကုန်သော။ ပတိဋ္ဌကရာ၊ တည်ရာ၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်ကုန်သော။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ကလျာဏမိတ္တောတိအာဒီသု၊ ကလျာဏမိတ္တောဤသို့အစရှိသည်တို့၌။ အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ သီလာဒိဂုဏသမ္ပန္နော၊ သီလအစရှိသောဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံသော။ ကလျာဏမိတ္တော၊ ကောင်းသောအဆွေခင်ပွန်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကလျာဏမိတ္တော၊ ကလျာဏမိတ္တမည်၏။

တေဝ၊ ထိုကောင်းသောအဆွေခင်ပွန်းတို့သည်ပင်လျှင်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဌာနနိသဇ္ဇာဒီသု၊ ရပ်ခြင်းထိုင်ခြင်းအစရှိသည်တို့၌။ သဟ အယနတော၊ တကွဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သဟာယာ၊ တကွဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကလျာဏသဟာယော၊ ကလျာဏသဟာယမည်၏။

စိတ္တေနစေဝ၊ စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကာယေနစ၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကလျာဏမိတ္တေသုယေဝ၊ ကောင်းသော အဆွေခင်ပွန်းတို့၌သာလျှင်။ သမ္ပေင်္ကော ဩဏတော၊ ညွတ်သည်တည်း။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကလျာဏသမ္ပဝင်္ကော၊ ကလျာဏသမ္ပဝင်္ကမည်၏။

သုဝစောဟောတီတိ၊ သုဝစောဟောတိဟူသည်ကား။ သုခေန၊ လွယ်သဖြင့်။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုခေန၊ လွယ်သဖြင့်။ အနုသာသိတဗ္ဗော၊ ကံမြစ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ခမောတိ၊ ခမောဟူသည်ကား။ ဂါဠှေန၊ ကျပ်သောစကားဖြင့်။ ဖရုသေန၊ ကြမ်းသောစကားဖြင့်။ ကက္ခဠေန၊ ခက်ထန်သောစကားဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ခမတိ၊ သည်းခံ၏။ န ကုပ္ပတိ၊ အမျက်မထွက်။

ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟီ အနုသာနိန္တိ၊ ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟီ အနုသာသနိံဟူသည်ကား။ ဧကစ္စော၊ အချို့သောရဟန်းသည်။ ဩဝဒိယမာနော၊ ဆိုဆုံးမအပ်သည်ရှိသော်။ ဝါမတော၊ မှားသောအားဖြင့်။ ဂဏှတိ၊ ယူ၏။ ပဋိပ္ဖရတိ ဝါ၊ ဆန့်ကျင်သည်ဖြစ်၍မူလည်းတည်၏။ အဿုဏန္တော ဝါ၊ မကြားသကဲ့သို့။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဂစ္ဆတိယထာ၊ သွားသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဩဝဒထ၊ ဆုံးမတော်မူပါကုန်လော။ အနုသာသထ၊ ကံမြစ်တော်မူပါကုန်လော။ တုမှေသု၊ သင်တို့သည်။ အနောဝဒန္တေသု၊ မဆုံးမကုန်သည်ရှိသော်။ အညော၊ တစ်ပါးသော။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ ဩဝဒိဿတိ၊ ကောင်းစွာဆုံးမလတ္တံ့ နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ ပဒက္ခိဏံ၊ ကောင်းစွာ။ ဂဏှတိ၊ ယူ၏။

ဥစ္စာဝစာနီတိ၊ ဥစ္စာဝစာနိဟူသည်ကား။ ဥစ္စနီစာနိ၊ ကြီးကြီးငယ်ငယ်ဖြစ်ကုန်သော။

ကိံကရဏီယာနီတိ၊ ကိံကရဏီယာနိဟူသည်ကား။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ကရောမိ၊ ပြုအံ့နည်း။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝထွာ၊ ဆို၍။ ကတ္တဗ္ဗကမ္မာနိ၊ ပြုအပ်သောအမှုတို့ကို။

တတ္ထ၊ ထိုဥစ္စာဝစာနိအစရှိသောပါဌ်၌။ ဥစ္စာကမ္မနိနာမ၊ ကြီးသောအမှုတို့မည်သည်။ စိဝရဿ၊ သင်္ကန်းကို။ ကရဏံ၊ ပြုခြင်း။ ရဇနံ၊ ဆိုးခြင်း။ စေတိယေ၊ စေတီ၌။ သုဓာကမ္မံ၊ အင်္ဂတေအမှု။ ဥပေါသထာဂါရစေတိယဃရဗောဓိဃရေသု၊ ဥပုသ်အိမ် စေတီအိမ် ဗောဓိအိမ်တို့၌။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်သော။ ကမ္မံ၊ အမှု။ ဣတိ ဧဝမာဒီနိ၊ ဤသို့အစရှိသည်တို့တည်း။

အဝစကမ္မံနာမ၊ ငယ်သောအမှုမည်သည်ကား။ ပါဒဓောဝနမက္ခနာဒိခုဒ္ဒကကမ္မံ၊ ခြေဆေးခြင်း နယ်သဖြင့် လိမ်းကျံခြင်းအစရှိသော ငယ်ငယ်သေးဖွဲသောအမှုတည်း။

တတြုပါယာယာတိ၊ တတြုပါယာယဟူသည်ကား။ တတြုပဂမနိယာယ၊ ထိုထိုအမှုကြီးငယ်တို့သို့ပြီးစေသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်ကပ်သော။

အလံကာတုန္တိ၊ အလံကာတုံဟူသည်ကား။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။ သမတ္တော၊ စွမ်းနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အလံသံဝိဓတုန္တိ၊ အလံသံဝိဓာတုံဟူသည်ကား။ ဝိစာရေတုံ၊ စီရင်ခြင်းငှါ။ သမတ္ထော၊ စွမ်းနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဓမ္မေ၊ ပရိယတ်တရား၌။ ကာမော၊ အလိုသည်။ သိနေဟော၊ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဓမ္မကာမော၊ ဓမ္မကာမမည်၏။ တေပိဋကံ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံဟုဆိုအပ်သော။ ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ မြတ်စွာဘုရားစကားတော်ကို။ ပိယာယတိ၊ ချစ်မြတ်နိုးတတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ပိယသမုဒါဟာရောတိ၊ ပိယသမုဒါဟာရောဟူသည်ကား။ ပရသ္မိံ၊ သူတစ်ပါးသည်။ ကထေန္တေ၊ ဟောပြောသည်ရှိသော်။ သက္ကစ္စံ၊ ရိုသေစွာ။ သုဏာတိ၊ နာ၏။ သယဉ္စ၊ မိမိ သည်လည်း။ သက္ကစ္စံ၊ ရိုသေစွာ။ ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့အား။ ဒေသေတုကာမောစ၊ ဟောပြောခြင်းငှါ အလိုရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အဘိဓမ္မေ အဘိဝိနယေတိဧတ္ထ၊ အဘိဓမ္မေအဘိဝိနယေဟူသောဤပါဌ်၌။ ဓမ္မော၊ ဓမ္မလည်းကောင်း။ အဘိဓမ္မော၊ အဘိဓမ္မာလည်းကောင်း။ ဝိနယော၊ ဝိနည်းလည်းကောင်း။ အဘိဝိနယော၊ အဘိဝိနည်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတုက္ကံ၊ လေးခုတို့၏ အပေါင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးတို့တွင်။ ဓမ္မောတိ၊ ဓမ္မောဟူသည်ကား။ သုတ္တဝိဋကံ၊ သုတ္တန်ပိဋကတ်တည်း။

အဘိဓမ္မောတိ၊ အဘိဓမ္မောဟူသည်ကား။ သတ္တ ပကရဏာနိ၊ အဘိဓမ္မာခုနှစ်ကျမ်းတို့တည်း။

ဝိနယောတိ၊ ဝိနယောဟူသည်ကား။ ဥဘတောဝိဘင်္ဂေါ၊ ဥဘတောဝိဘင်းတည်း။

အဘိဝိနယောတိ၊ အဘိဝိနယော ဟူသည်ကား။ ခန္ဓကပရိဝါရာ၊ မဟာဝါခန္ဓက စူဠဝါခန္ဓကပရိဝါ တို့တည်း။

အထဝါ၊ တနည်းကား။ သုတ္တပိဋကံပိ၊ သုတ္တန်ပိဋကတ် လည်းကောင်း။ အဘိဓမ္မာပိဋကံပိ၊ အဘိဓမ္မာပိဋကတ်လည်းကောင်း။ ဓမ္မော ဧဝ၊ ဓမ္မသာလျှင်မည်၏။ မဂ္ဂဖလာနိ၊ မဂ်ဖိုလ်တို့သည်။ အဘိဓမ္မော၊ အဘိဓမ္မာမည်၏။

သကလဝိနယပိဋကံ၊ အလုံးစုံသောဝိနည်းပိဋကတ်သည်။ ဝိနယော၊ ဝိနည်းမည်၏။ ကိလေသဝူပသမကရဏံ၊ ကိလေသာငြိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားစကားသည်။ အဘိဝိနယော၊ အဘိဝိနယမည်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗသ္မိံပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ ဧတ္ထ ဓမ္မေ စ၊ ဤသုတ္တန်ပိဋကတ်ဟု ဆိုအပ်သောဓမ္မ၌ လည်းကောင်း။ ဧတ္ထ အဘိဓမ္မေ စ၊ ဤအဘိဓမ္မာခုနစ် ကျမ်းဟုဆိုအပ်သော အဘိဓမ္မာ၌လည်းကောင်း။ ဧတ္ထ ဝိနယေ စ၊ ဤဥဘတော ဝိဘင်းဟု ဆိုအပ်သောဝိနယ၌ လည်းကောင်း။ ဧတ္ထ အဘိဝိနယေ စ၊ ဤမဟာဝါခန္ဓက စူဠဝါခန္ဓက ပရိဝါဟုဆိုအပ်သောအဘိဝိနယ ၌လည်းကောင်း။ ဥဠာရပါမုဇ္ဇော၊ များသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိသည်။ ဗလဝပါမုဇ္ဇော၊ ထူထဲသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ကုသလေသု ဓမ္မေသူတိ၊ ကုသလေသု ဓမ္မေသုဟူသောပုဒ်သည်။ ကရဏတ္ထေ၊ အကြောင်းဟူ သောအနက်၌။ ဘုမ္မံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။ စာတုမ္ဘူမက ကုသလဓမ္မကာရဏာ၊ ဘုံလေးပါး၌ဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ တေသံ၊ ထိုဘုံလေးပါး၌ ဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့ကို။ အဓိဂမတ္ထာယ၊ ရခြင်းအကျိုးငှါ။ အနိက္ခိတ္တဓုရော၊ မချအပ်သောဝန်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။