ပဉ္စမဿ၊ ပဉ္စမဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပဌမသုတ်။ သာဟသေနာတိ၊ သာဟသေနဟူသည်ကား။ သာဟသိယကမ္မေန၊ နိုင်ထက်မူသောအမှုဖြင့်။

ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။ ဘယာနီတိ၊ ဘယာနိဟူသည်ကား။ စိတ္တုတြာသဘယာနိ၊ စိတ်၏ထိတ်လန့်ခြင်းတည်းဟူသောဘေးတို့တည်း။

ဝေရာနီတိ၊ ဝေရာနိဟူသည်ကား။ အကုသလဝေရပုဂ္ဂလဝေရာနိ၊ အကုသိုလ်တည်းဟူသောရန် ပုဂ္ဂိုလ်တည်းဟူသောရန်သူတို့သည်။

အရိယော စဿ ဉာယောတိ၊ အရိယော စဿ ဉာယောဟူသည်ကား။ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်တည်း။

ဣတိ ဣမသ္မိံ သတိ ဣဒံ ဟောတီတိ၊ ဣတိ ဣမသ္မိံ သတိ ဣဒံ ဟောတိဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဝိဇ္ဇာဒိကေ၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိသော။ ဣမသ္မိံ ကာရဏေ၊ ဤအကြောင်းသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ သင်္ခါရာဒိကံ၊ သင်္ခါရအစရှိသော။ ဣဒံ ဖလံ၊ ဤအကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣမဿုပါဒါ ဣဒံ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ဣမဿုပ္ပါဒါ ဣဒံ ဥပ္ပဇ္ဇတိဟူသည်ကား။ ယော၊ အကြင်တရားသည်။ ယဿ၊ အကြင်သူအား။ သဟဇာတပစ္စယော၊ သဟဇာတပစ္စည်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ၊ ထိုအကြောင်းတရား၏။ ဥပ္ပါဒါ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဣတရံ၊ ဤမှတစ်ပါးသောအကျိုးသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ နာမ၊ ဖြစ်သည်မည်၏။

ဣမသ္မိံ အသတီတိ၊ ဣမသ္မိံ အသတိဟူသည်ကား။ အဝိဇ္ဇာဒိကေ၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိသော။ ကာရဏေ၊ အကြောင်းသည်။ အသတိ၊ မရှိသော်။ သင်္ခါရာဒိကံ၊ သင်္ခါရအစရှိသော။ ဖလံ၊ အကျိုးသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဣမဿ နိရောဓာတိ၊ ဣမဿ နိရောဓာဟူသည်ကား။ ကာရဏဿ၊ အကြောင်း၏။ အပ္ပဝတ္တိယာ၊ မဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဖလဿ၊ အကျိုး၏။ အပဝတ္တိ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။