ဒုတိယဿ၊ ဒုတိယဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပဌမေသုတ်၌။ သစိတ္တပရိယာယကုသလောတိ၊ သစိတ္တပရိယာယကုသလောဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ စိတ္တဝါရကုသလော၊ စိတ်အလှည့်၌လိမ္မာသည်။

ရဇန္တိ၊ ရဇံဟူသည်ကား။ အာဂန္တုကဥက္ကိလိဿနံ၊ အာဂန္တုကဖြစ်သော မြူအစရှိသောအညစ်အကြေးကို။

အင်္ဂဏန္တိ၊ အင်္ဂဏံဟူသည်ကား။ အတ္တဇာတံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။ အင်္ဂဝါလတိလကာဒိံ၊ တွန့်ခြင်းကောက်ခြင်းမှဲ့တင်းထိပ်အစရှိသည်တို့တည်း။

အာသဝါနံ ခယာယာတိ၊ အာသဝါနံ ခယာယာဟူသည်ကား။ အရဟတ္တတ္ထာယ၊ အရဟတ္တဖိုလ်အကျိုးငှာ။

တတိယေ၊ တတိယေသုတ်၌။ ပဋိဘာနေနာတိ၊ ပဋိဘာနေနဟူသည်ကား။ ဝစနသဏ္ဌာနေန၊ စကား၏ပြေပြစ်ခြင်းနှင့်။

စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာယာတိ၊ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာယဟူသည်ကား။ သင်္ခါရပရိဂ္ဂါဟကဝိပဿနာယ၊ သင်္ခါရတရားတို့ကိုသိမ်းဆည်းတတ်သောဝိပဿနာဉာဏ်ကို။

အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။ အမတောဂဓာတိဧတ္ထ၊ အမတောဂဓာဟူသောဤပုဒ်၌။ သဥပါဒိသေသာ၊ ကိလေသာတို့မှကြွင်းသောခန္ဓာငါးပါးရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာ၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်ကို။ ကထိတာ၊ ဆိုအပ်၏။ နိဗ္ဗာနပရိယောသာနာတိဧတ္ထ၊ နိဗ္ဗာနပရိယောသာနာဟူသောဤပုဒ်၌။ အနုပါဒိသေဿ၊ ကိလေသာတို့မှကြွင်းသောခန္ဓာငါးပါးမရှိသော။

နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်ကို။ ကထိတာ၊ ဆိုအပ်၏။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ အနုပါဒိသေသံ၊ ကိလေသာတို့မှကြွင်းသော ခန္ဓာငါးပါးမရှိသော နိဗ္ဗာနဓာတ်သို့။ ပတ္တဿ၊ ရောက်သောပုဂ္ဂိုလ်အား။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ပရိယောသာနပတ္တာနာမ၊ အဆုံးသို့ရောက်သည်မည်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

သေသပဒါနိ၊ ကြွင်းသောပုဒ်တို့သည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တတ္ထာနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအနက်ရှိကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

နဝမေ၊ နဝမသုတ်၌။ တသ္မာတိ၊ တသ္မာဟူသည်ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အပရိစိဏ္ဏစိတ္တဿ၊ မလေ့ကျက်အပ်သောစိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်အား။ သာမညတ္ထော၊ ရဟန်း၏အဖြစ်တည်းဟူသောအကျိုးသည်။ န သမ္ပဇ္ဇနိ၊ မပြည့်စုံ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။

ယထာပဗ္ဗဇ္ဇာပရိစိတန္တိ၊ ယထာပဗ္ဗဇ္ဇာပရိစိတံဟူသည်ကား။ ပဗ္ဗဇ္ဇာနုရူပေန၊ ရဟန်းအဖြစ်အားလျော်သဖြင့်။ ပရိစိတံ၊ လေ့ကျက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ယေကေစိ၊ အမှတ်မရှိသောသူတို့သည်။ ပဗ္ဗဇန္တိ၊ ရဟန်းပြုကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ပတ္ထေတွာ၊ တောင့်တ၍။

ပဗ္ဗဇန္တိနာမ၊ ရဟန်းပြုသည်မည်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ယံ စိတ္တံ၊ အကြင်စိတ်ကို။ အရဟတ္တာဓိဂမတ္ထာယ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကိုရခြင်းအကျိုးငှာ။ ပရိစိတံ၊ လေ့ကျက်အပ်၏။ ဝဍ္ဎိတံ၊ ပွါးစေအပ်၏။ တံ၊ ထိုစိတ်သည်။ ယထာပဗ္ဗဇ္ဇာပရိစိတံနာမ၊ ရဟန်းအဖြစ်အားလျော်စွာလေ့ကျက်အပ်သည်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ နောဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လတ္တံ။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။

လောကဿ သမဉ္စ ဝိသမဉ္စာတိ၊ လေကာဿ သမဉ္စ ဝိသမဉ္စဟူသည်ကား။ သတ္တလောကဿ၊ သတ္တလောက၏။ သုစရိတဒုစ္စရိတာနိ၊ သုစရိုက်ဒုစရိုက်တို့ကို။

လောကဿ ဘဝဉ္စ ဝိဘဝဉ္စာတိ၊ လောကဿ ဘဝဉ္စ ဝိဘဝဉ္စဟူသည်ကား။ တဿ၊ ထိုသတ္တလောက၏။ ဝုဍ္ဎိဉ္စ၊ ပွါးခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝိနာသဉ္စ၊ ပျက်စီးခြင်းကိုလည်းကောင်း။ တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ တဿ၊ ထိုသတ္တလောက၏။ သမ္ပတ္တိဉ္စ၊ ပြည့်စုံခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝိပတ္တဉ္စ၊ ပျက်စီးခြင်းကိုလည်းကောင်း။

လောကဿ သမုဒယဉ္စ အတ္ထင်္ဂမဉ္စာတိပန၊ လောကဿ သမုဒယဉ္စ အတ္ထင်္ဂမဉ္စဟူသောပုဒ်ကိုကား။ သင်္ခါရလောကံ၊ သင်္ခါရလောကကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ခန္ဓာနံ၊ ခန္ဓာတို့၏။ နိဗ္ဗတ္တိံစ၊ ဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဘေဒဉ္စ၊ ပျက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။ အနုကမ္ပံ ဥပါဒါယာတိ၊ အနုကမ္ပ ဥပါဒါယဟူသည်ကား။ ဂိရိမာနန္ဒတ္ထေရေ၊ ဂိရိမာနန္ဒမထေရ်၌။ အနုကမ္ပံ၊ အစဉ်သနားသည်ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။

စက္ခုရောဂေါတိအာဒယော၊ စက္ခုရောဂေါဤသို့အစရှိသောအနာတို့ကို။ ဝတ္ထုဝသေန၊ တည်ရာဖြစ်သောဝတ္ထုတို့၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ နိဗ္ဗတ္တိတပသာဒါနံ၊ ကံသည်ဖြစ်စေအပ်သောပသာဒရုပ်တို့အား။ ရောဂါနာမ၊ ရောဂါမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ကဏ္ဏရောဂေါတိ၊ ကဏ္ဏရောဂေါဟူသည်ကား။ ဗဟိကဏ္ဏ ရောဂေါ၊ နား၏အပ၌ဖြစ်သောအနာတည်း။

ပိနာသောတိ၊ ဝိနာသောဟူသည်ကား။ ဗဟိနာသိကာယ၊ နှာခေါင်း၏အပ၌။ ရောဂေါ၊ ဖြစ်သောအနာတည်း။

နခဿတိ၊ နခဿဟူသည်ကား။ နခေဟိ၊ ခြေသည်းလက်သည်းတို့ဖြင့်။ ဝိလေခိတဋ္ဌာနေ၊ ခြစ်မိရာအရပ်၌။ ရောဂေါ၊ အနာတည်း။

ပိတ္တသမုဋ္ဌာနာတိ၊ ပိတ္တသမုဋ္ဌာနာဟူသည်ကား။ ပိတ္တသမုဋ္ဌိတာ၊ သည်းခြေကြောင့်ဖြစ်သောအနာတို့သည်။

တေ၊ ထိုသည်းခြေကြောင့်ဖြစ်သောအနာတို့သည်။ ဒွတ္တိံသ၊ သုံးဆယ့်နှစ်ပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ ကိရ၊ ဖြစ်ကုန်သတတ်။

သေမှသမုဋ္ဌာနာဒီသုပိ၊ သလိပ်ကြောင့်ဖြစ်သောအနာအစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းလျှင်နည်းရှိ၏။

ဥတုပရိဏာမဇာတိ၊ ဥတုပရိဏာမဇာဟူသည်ကား။ ဥတုပရိဏာမေန၊ ဥတု၏ဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့်။ ဥပ္ပဇ္ဇနရောဂါ၊ ဖြစ်သောရောဂါတို့သည်။

ဝိသမပရိဟာရဇာတိ၊ ဝိသမပရိဟာရဇာဟူသည်ကား။ အတိဋ္ဌာနနိသဇ္ဇာဒိနာ၊ အလွန်ရပ်ခြင်းအလွန်ထိုင်ခြင်းအစရှိသော။ ဝိသမပရိဟာရေန၊ မညီမညွတ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုဆောင်ခြင်းကြောင့်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်သောအနာတို့သည်။

ဩပက္ကမိကာတိ၊ ဩပက္ကမိကာဟူသည်ကား။ ဝဓဗန္ဓနာဒိ ဥပက္ကမေန၊ သတ်ခြင်းနှောင်ဖွဲ့ခြင်းအစရှိသောသူတစ်ပါးလုံ့လကြောင့်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်သောအနာတို့သည်။

ကမ္မဝိပါကဇာတိ၊ ကမ္မဝိပါကဇာဟူသည်ကား။ ဗလဝကမ္မဝိပါကသံဘူတာ၊ အားကြီးသောအကုသိုလ်ကံ၏အကျိုးဖြစ်၍ဖြစ်သောအနာတို့တည်း။

သန္တန္တိ၊ သန္တံဟူသည်ကား။ ရာဂါဒိသန္တတာယ၊ ရာဂအစရှိသည်တို့၏ငြိမ်းသည်၏အဖြစ်ကြောင်းသည််။ သန္တံ၊ ငြိမ်သက်၏။

အတ္တပ္ပကဋ္ဌေန၊ ရောင့်ရဲခြင်းကိုမဖြစ်စေတတ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ ပဏီတံ၊ မွန်မြတ်၏။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံတို့၌။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။

ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဒသမသုတ်၏အဖွင့်အပြီးတည်း။ ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ သစိတ္တဝဂ္ဂေါ၊ သစိတ္တဝဂ်တည်း။