ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။ ဧဝမေဝံခေါတိ၊ ဧဝမေဝခေါဟူသည်ကား။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ ခပ်သိမ်းသောသတ္တဝါအပေါင်းတို့ထက်။ အဂ္ဂေါယထာ၊ မြတ်တော်မူသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ကုသလဓမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်တရားတို့ထက်။ ကာရာပကအပ္ပမာဒေါ၊ အလုံးစုံသောကုသိုလ်တရားတို့ကိုပြုစေတတ်သောအပ္ပမာဒတရားသည်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

နနု စစောဒေမိ၊ စောဒနာဦးအံ့။ ဧသဧသော၊ ဤအလုံးစုံသော ကုသိုလ်တရားတို့ကိုပြုစေတတ်သောအပ္ပမာဒတရားသည်။ လောကိယောဝ၊ လောကီသာလျှင်တည်း။ ကုသလဓမ္မာ၊ ကုသိုလ်တရားတို့သည်။ နဝလောကုတ္တရာပိ၊ ကိုးပါးသောလောကုတ္တရာတရားတို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဧသဧသော၊ ဤအပ္ပမာဒတရားသည်။ ကထံ၊ အသို့လျှင်။ တေသံ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာတရားတို့ထက်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒေမိ၊ စောဒနာအံ့။

ပဋိလာဘကတ္တေန၊ ရခြင်းကိုပြုတတ်သော သတောကြောင့်။

တေသံ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာတရားတို့ထက်။ အဂ္ဂေါ၊ မြက်၏။ တိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အပ္ပမာဒေန၊ မမေ့မလျော့ခြင်းဟူသော အပ္ပမာဒတရားကြောင့်။ တေ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာတရားတို့ကို။ ပဋိလဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တေသံ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာ တရားတို့ထက်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ သဗ္ဗေ တေ အပ္ပမာဒမူလကာတိ၊ သဗ္ဗေတေအပ္ပမာဒမူလကာဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။

ဇင်္ဂလာနန္တိ၊ ဇင်္ဂလာနံဟူသည်ကား။ ပထဝိတလစာရီနံ၊ မြေအပြင်သွားလေ့ရှိကုန်သော။

ပါဏာနန္တိ၊ ပါဏာနံဟူသည်ကား။ သပါဒကပါဏာနံ၊ အခြေရှိသောသတ္တဝါတို့၏။

ပဒဇာတာနီတိ၊ ပဒဇာတာနိဟူသည်ကား။ ပဒါနိ၊ ခြေတို့သည်။

သမောဓာနံဂစ္ဆန္တီတိ၊ သမောဓာနံဂစ္ဆန္တိ ဟူသည်ကား။ ဩဓာနံ ပက္ခေပံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။

အဂ္ဂမက္ခာယတီတိ၊ အဂ္ဂမက္ခာယတိဟူသည်ကား။ သေဋ္ဌံ၊ မြတ်၏ဟူ၍။ အက္ခာယတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ယဒိဒံ မဟန္တတ္တေနာတိ၊ ယဒိဒံမဟန္တတ္တေန ဟူသည်ကား။ မဟန္တဘာဝေန၊ ကြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အဂ္ဂံ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏ဟူ၍။ အက္ခာယတိ၊ ကြားအပ်၏။ ဂုဏဂ္ဂေန၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးအားဖြင့်မြတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နအက္ခာယတိ၊ မဆိုအပ်။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝဿိကန္တိ၊ ဝဿိကံဟူသည်ကား။ သုမနပုပ္ဖံ၊ မုလေးပန်းတည်း။

ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။ သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။ ဘာတိယမဟာရာဇာ၊ ဘာတိယအမည်ရှိသောမင်းမြတ်သည်။ ဝီမံသိတုကာမတာယ၊ စုံစမ်းခြင်းငှါအလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကသ္မိံ၊ တခုသော။ ဂဗ္ဘေ၊ တိုက်၌။ စတုဇ္ဇာတိဂန္ဓေဟိ၊ နံ့သာမျိုးလေးပါးတို့ဖြင့်။ ပရိဘဏ္ဍံ၊ အပြေအဖြစ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သုရဘီနိ၊ ကောင်းသောအနံ့ရှိကုန်သော။ ပုပ္ဖာနိ၊ ပန်းတို့ကို။ အာဟာရာပေတွာ၊ ဆောင်ယူစေ၍။ ဧကသာ၊ တခုသော။ သမုဂ္ဂဿ၊ ပန်းကလပ်၏။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ သုမနပုပ္စုမုဋ္ဌိံ၊ မုလေးပန်းဆုပ်ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ သေသာနိ၊ ကြွင်းသော ကောင်းသော အနံ့ရှိသော ပန်းတို့ကို။ တဿ၊ ထိုမုလေးပန်းဆုပ်၏။ သမန္တကော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ မုဋ္ဌိံ၊ အဆုပ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ ပိဓာယ၊ ပိတ်၍။ ဗဟိ၊ အပသို့။ နိက္ခန္တော၊ ထွက်လေ၏။

အထ၊ ထိုနောက်မှ။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏမျှ။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ဝီတိနာမေတွာ၊ လွန်စေ၍။ ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်လှစ်၍။ ပဝိသန္တဿ၊ ဝင်သော။ အဿ၊ ထိုဘာတိယအမည်ရှိသောမင်းမြတ်၏။ ဃာနံ၊ ဃာနပသာဒကို။ သဗ္ဗပဌမံ၊ အလုံးစုံသောပန်းတို့၏ရှေးဦးစွာ။ သုမနပုပ္ဖဂန္တော၊ မုလေးပန်း၏အနံ့သည်။ ပဟရိ၊ ခတ်၏။

သော၊ ထိုဘာတိယ အမည်ရှိသောမင်းမြတ်သည်။ မဟာတလသ္မိံယေဝ၊ မြတ်သောပြာသာဒ်၏အပြင်၌သာလျှင်။ မဟာစေတိယာဘိမုခေါ၊ မဟာစေတီသို့ရှေးရှု။ နိပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဝင်၍။ ဝဿိကံ၊ မုလေးပန်းသည်။ တေသံ၊ ထိုပန်းအပေါင်းတို့ထက်။ အဂ္ဂံ၊ မြတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကထေန္တေန၊ ဟောတော်မူသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သုကထိတံ၊ ကောင်းစွာဟောအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ စေတိယံ၊ စေတီတော်ကို။ ဝန္ဒိကိရ၊ ရှိခိုးသတတ်။

ကူဋရာဇာတိ၊ ကူဋရာဇာဟူသည်ကား။ ခုဒ္ဒကရာဇာနော၊ ငယ်သောမင်းတို့သည်။

ကူဋရာဇာနောတိပိ၊ ကူဋရာဇာနောဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်အချို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။