ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။ ဥယျောဓိကာ နိဝတ္တော ဟောတီတိ၊ ဥယျောဓိကာ နိဝတ္တော ဟောတိဟူသည်ကား။ ယုဒ္ဓတော၊ စစ်ထိုးရာမှ။ နိဝတ္တော၊ ပြန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

လဒ္ဓါဓိပ္ပါယောတိ၊ လဒ္ဓါဓိပ္ပါယောဟူသည်ကား။ ဗိမ္ဗိသာရဿ၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်းအား။ ဓီတရံ၊ သမီးကို။ ဒေန္တေန၊ ပေးဆက်သော။ မဟာကောသလရညာ၊ ကောသလမင်းကြီးသည်။ ဒွိန္နံ ရဇ္ဇာနံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောပြည်တို့၏။ အန္တရေ၊ အကြား၌။ သတသဟဿုဋ္ဌာနော၊ အခွန်တစ်သိန်းထွက်သော။ ကာသိဂါမော နာမ၊ ကာသိမည်သောရွာကို။ ဓိတုနော၊ သမီးအား။ ဒိန္နောကိရ၊ ပေးအပ်သတတ်။

အဇာတသတ္တုနော၊ အဇာတသတ်မင်းသည်။ ပိတရိ၊ အဖကို။ မာရိတေ၊ သတ်အပ်သည်ရှိသော်။ အဿ၊ ထိုအဇာတသတ်မင်း၏။ မာတာပိ၊ မယ်တော်သည်လည်း။ ရညာ၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးနှင့်။ ဝိယောဂသောကေန၊ ကွေကွင်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်သောစိုးရိမ်ခြင်းကြောင့်။ နစိရဿေဝ၊ မကြာမီသာလျှင်။ မတာ၊ သေ၏။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ပသေနဒီကောသလော၊ ပသေနဒီကောသလအမည်ရှိသော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဇာတသတ္တုနာ၊ အဇာတသတ်မင်းသည်။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့ကို။ မာရိတာ၊ သတ်အပ်ကုန်၏။ ဂါမော၊ ရွာသည်။ မမ၊ ငါ၏။ ပိတု သန္တကော၊ အဖ၏ဥစ္စာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။ တဿ၊ ထိုကာသိကအမည်ရှိသောရွာ၏။ အတ္ထာယ၊ အလို့ငှာ။ အဋ္ဋံ၊ တရားကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ အဇာတသတ္တုပိ၊ အဇာတသတ်သည်လည်း။ မမ၊ ငါ၏။ မာတု သန္တကော၊ အမိ၏ဥစ္စာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။ တဿဂါမဿ၊ ထိုကသိကအမည်ရှိသောရွာ၏။ အတ္ထာယ၊ အလို့ငှာ။ အဋ္ဋံ၊ တရားကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ တဿဂါမဿ၊ ထိုကာသိကရွာ၏။ အတ္ထာယ၊ အလို့ငှာ။ ဒွေပီ၊ နှစ်ဦးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ မာတုလဘာဂိနေယျာ၊ ဦးရီးတူတို့သည်။ စတုရင်္ဂိနိံ၊ အင်္ဂါလေးပါးနှင့်ပြည့်စုံသော။ သေနံ၊ စစ်သည်ကို။ သန္နယှိတွာ၊ ဖွဲ့ရုံးစု၍။ ယုဇ္ဈိံသု၊ စစ်ထိုးကြကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုသို့စစ်ထိုးရာ၌။ ပသေနဒီကောသလော၊ ပသေနဒီကောသလမင်းသည်။ ဒွေ ဝါရေ၊ နှစ်ကြိမ်တို့ပတ်လုံး။ အဇာတသတ္တုနာ၊ အဇာတသတ်မင်းသည်။ ပရာဇိတော၊ ရှုံးစေအပ်သည်ဖြစ်၍။ နဂရမေဝ၊ သာဝတ္ထိမြို့သို့သာလျှင်။ ပါဝိသိ၊ ဝင်လေ၏။

တတိယဝါရေ၊ တတိယအကြိမ်၌။ ကထံ နု ခေါ၊ အဘယ်သို့သောအကြောင်းဖြင့်။ မေ၊ ငါ၏။ ဇယော၊ အောင်ခြင်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥပဿုတိဝသေန၊ စနည်းတပေါင်ကိုနာစေသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ယုဇ္ဈိတဗ္ဗာကာရံ၊ စစ်ထိုးအပ်သောအခြင်းအရာကို။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ဗျူဟံ၊ သကဋဗျူဟာကို။ ရစယိတွာ၊ စီရင်၍။ ဥဘောဟိ ပဿေဟိ၊ နံပါးနှစ်ဖက်တို့မှ။ ပရိက္ခိပိတွာ၊ ဝန်းရံ၍။ အဇာတသတ္တုံ၊ အဇာတသတ်မင်းကို။ ဂဏှိ၊ ဖမ်းယူ၏။

တာဝဒေဝ၊ ထိုခဏ၌သာလျှင်။ ဇယာဓိပ္ပါယဿ၊ အောင်ခြင်း၌ဖြစ်သောအလို၏။ လဒ္ဓတ္တာ၊ ရအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ လဒ္ဓါဓိပ္ပါယော နာမ၊ ရအပ်သောအလိုရှိသည်မည်သည်။ အဟောသိကိရ၊ ဖြစ်သတတ်။

ယေနာရာမောတေနပါယာသီတိ၊ ယောနရာမောတေနပါယာသိဟူသည်ကား။ ဗဟိနဂရေ၊ မြို့၏အပ၌။ ဇယခန္ဓဝါရံ၊ အောင်တပ်ကို။ နိဝေသေတွာ၊ တည်စေ၍။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ နဂရံ၊ မြို့သို့။ အလင်္ကရောတိ၊ တန်ဆာဆင်၏။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ ဒသဗလံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဝန္ဒိဿာမိ၊ ရှိခိုးအံ့။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ နဂရံ၊ မြို့သို့။ ပဝိဋ္ဌကာလတော၊ ဝင်သောအခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ သမ္ဗာဓော၊ ကျဉ်းမြောင်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လုံးပိုက်၍။ အမစ္စဂဏပရိဝုတော၊ အမတ်အပေါင်းခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အာရာမော၊ အရံသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရံရှိရာသို့။ ပါယာသိ၊ သွားလေ၏။ အာရာမံ၊ အရံသို့။ ပါဝိသိ၊ ဝင်၏။

ကသ္မိံကာလေ၊ ဘယ်အခါ၌။ ပါဝိသိ၊ ဝင်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။

ပိဏ္ဍပါတပ္ပဋိက္ကန္တာနံ၊ ဆွမ်းခံရွာမှဖဲကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဩဝါဒံ၊ အဆုံးအမကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဂန္ဓကုဋိံ၊ ဂန္ဓကုဋိသို့။ ပဝိဋ္ဌေ၊ ဝင်တော်မူသည်ရှိသော်။ ဘိက္ခုသံဃောစ၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်လည်း။ ဩဝါဒံ၊ အဆုံးအမကို။ သမ္ပဋိစ္ဆိတွာ၊ ဝန်ခံ၍။ အတ္တနောအတ္တနော၊ မိမိမိမိ၏။ ရတိဋ္ဌာနဒိဝါဋ္ဌာနာနိ၊ ညဉ့်သန့်ရာအရပ် နေ့သန့်ရာအရပ်တို့သို့။ ဂတေ၊ သွားသည်ရှိသော်။ ပါဝိသိ၊ ဝင်၏။

စင်္ကမန္တီတိဧတ္ထ၊ စင်္ကမန္တိဟူသောဤပုဒ်၌။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ကသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။ စင်္ကမန္တိ၊ စင်္ကြံသွားကုန်သနည်း။

ပဏီတဘောဇနပစ္စယာ၊ မွန်မြတ်သောဘောဇဉ်တည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ထိနမိဒ္ဓဿ၊ ထိနမိဒ္ဓကို။ ဝိနောဒနတ္ထံ၊ ပယ်ဖျောက်ခြင်းအကျိုးငှာ။ စင်္ကမန္တိ၊ စင်္ကြံသွားကုန်၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဒိဝါ ပဓာနိကာ၊ နေ့အဖို့ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုအားထုတ်ကုန်သောရဟန်းတို့တည်း။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းစားပြီးသည်မှနောက်အဖို့၌။ စင်္ကမိတွာ၊ စင်္ကြံသွား၍။ နှတွာ၊ ရေချိုး၍။ သရိရံ၊ ကိုယ်ကို။ ဥတုံ၊ အငွေ့ကို။ ဂါဟာပေတွာ၊ ယူစေ၍။ နိသဇ္ဇ၊ ထိုင်နေ၍။ သမဏဓမ္မံ၊ ရဟန်းတရားကို။ ကရောန္တာနံ၊ ပြုကုန်သော။ တာဒိသာနံ၊ ထိုသို့နေ့အဖို့၌ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုအားထုတ်ခြင်းသဘောရှိကုန်သောရဟန်းတို့၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဧကဂ္ဂံ၊ တစ်ခုတည်းသော အာရုံရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

**ယေန တေ ဘိက္ခူတိ၊ ယေန တေ ဘိက္ခူဟူသည်ကား။ သော၊ ထိုပသေနဒီကောသလမင်းကြီးသည်။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကဟံ၊ အဘယ်အရပ်၌။ အတ္ထိ၊ ရှိသနည်း။ ကိံ၊ အဘယ်အရပ်၌။ သုဂတော၊ ကောင်းသောစကားကိုဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပရိဝေဏန၊ ပရိဝုဏ်တခုမှ။ ပရိဝေဏံ၊ ပရိဝုဏ်တခုသို့။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ ပုစ္ဆိတွာဝ၊ မေး၍သာလျှင်။ ပဝိဿာမိ၊ ဝင်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။ ဝိလောကေန္တော၊ ထိုမှဤကြည့်သည်ရှိသော်။ အရညဟတ္ထီ ဝိယ၊ တောဆင်တို့ကဲ့သို့။ စင်္ကမမာနေ၊ စင်္ကြံသွားကုန်သော။ ပံသုကူလိကေ၊ ပံ့သုကူသင်္ကန်းကိုဆောင်ကုန်သောဘိက္ခုရဟန်းတို့ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ အဂမာသိ၊ သွားလေ၏။

တံ၊ ထိုသို့သွားသည်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဧတံ၊ ဤယေနတေဘိက္ခုအစရှိသောစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဒဿနကာမာတိ၊ ဒဿနကာမဟူသည်ကား။ ပဿိတုကာမ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာအလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။

ဝိဟာရောတိ၊ ဝိဟာရောဟူသောစကားကို။ ဂန္ဓကုဋိံ၊ ဂန္ဓကုဋီကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ အာဟံသု၊ ဆိုကြကုန်၏။

အတရမာနောတိ၊ အတရမောဟူသည်ကား။ အတုရိတော၊ မဆောမလျှင်သည်ဖြစ်၍။ သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်း။ သရိရပ္ပမာဏေန၊ ကိုယ်၌ပမာဏဖြင့်။ ပဒံ၊ ခြေရာကို။ နိက္ခိပန္တော၊ ကျစေလျက်။ ဝတ္တံ၊ ခရီးသွားသောသူတို့၏ပြုရသောဝတ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သုသမ္မဋ္ဌံ၊ အလွန်ပြေပြစ်သော။ မုတ္တဇာလသိန္နုဝါရသဒိသံ၊ ပုလဲသွယ်အုတ်ရေအုတ်နှဲပွင့်နှင့်တူသော။ ဝါလုကံ၊ သဲကို။ အဝိနာသေန္တော၊ မဖျက်ဆီးမူ၍။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္တော၊ အနက်တည်း။

အာဠိန္ဒန္တိ၊ အာဠိန္ဒံဟူသည်ကား။ ပမုခံ၊ ကျောင်းဦးသို့။

အဂ္ဂဠန္တိ၊ အဂ္ဂဠံဟူသည်ကား။ ကဝါဋံ၊ တံခါးရွက်ကို။

ဥက္ကာသိတွာတိ၊ ဥက္ကသိတွာဟူသည်ကား။ ဥက္ကာသိတသဒ္ဒံ၊ ချောင်းဟံ့သံကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။

အာကောဋေဟီတိ၊ အာကောဋေဟိဟူသည်ကား။ အဂ္ဂနခေန၊ လက်သည်းဖျားဖြင့်။ ဤသကံ၊ စဉ်းငယ်။ ကုဉ္စိကဆိဒ္ဒသမီပေ၊ သံကောက်ပေါက်၏အနီး၌။ ကောဋေဟိ၊ ခေါက်လော။ ဣတိအယံအဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့သောအဓိပ္ပါယ်သည်။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ အတိဥပရိ၊ အလွန်မြင့်သောအရပ်၌။ အမနုဿာ၊ ဘီလူးတို့သည်။ ကောဋေန္တိကိရ၊ ခေါက်ကုန်သတတ်။ အတိဟေဋ္ဌာ၊ အလွန်နိမ့်သောအရပ်၌။ ဒီဃဇာတိကာ၊ ကျောက်ရှည်မျိုးတို့သည်။ ကောဋေန္တိ ကိရ၊ ခေါ်ကုန်သတတ်။

တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။ အကောဋေတွာ၊ မခေါက်မူ၍။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ ဆိဒ္ဒသမီပေ၊ သံကောက်ပေါက်၏အနီး၌။ ကောဋေတဗ္ဗံ၊ ခေါက်အပ်၏။ ဣတိ ဣဒံ၊ ဤသို့ခေါက်ခြင်းသည်။ ဒွါရကောဋနဝတ္တံ၊ တံခါးကိုခေါက်ရာ၌ ဝတ်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကြကုန်၏။

ဝိဝရိ ဘဂဝါ ဒွါရန္တိ၊ ဝိဝရိ ဘဂဝါ ဒွါရံဟူသည်ကား။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ န ဝိဝရတိ၊ ဖွင့်တော်မမူ။ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဝိဝရတု၊ ပွင့်စေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။ ဟတ္ထံ၊ လက်ကို။ ပသာရေတိ၊ ဆန့်တော်မူ၏။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနေကကံပ္ပကောဋီသု၊ များစွာသောကမ္ဘာအကုဋေတို့၌။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒဒမာနေဟိ၊ ပေးလှူတော်မူကုန်သော။ တုမှေဟိ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။ သဟတ္ထာ၊ မိမိလက်ဖြင့်။ ဒွါရဝိဝရဏကမ္မံ၊ တံခါးကိုဖွင့်လှစ်ကြောင်းဖြစ်သောအမှုကို။ န ကတံ၊ မပြုအပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တောဝိယ၊ ဆိုဘိသကဲ့သို့။ သယမေဝ၊ အလိုလိုသာလျှင်။ ဒွါရံ၊ တံခါးသည်။ ဝိဝဋံ၊ ပွင့်၏။

တံ ပန၊ ထိုတံခါးသည်ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ မနေန၊ စိတ်တော်ကြောင့်။ ဝိဝဋံ၊ ပွင့်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝိဝရိ ဘဂဝါ ဒွါရန္တိ၊ ဝိဝရိ ဘဂဝါ ဒွါရံဟူ၍။ ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။

မေတ္တူပဟာရန္တိ၊ မေတ္တူပဟာရံဟူသည်ကား။ မေတ္တာသမ္ပယုတ္တံ၊ မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သော။ ကာယိကဝါစသိကဥပဟာရံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော နှုတ်၌ဖြစ်သောပူဇော်ခြင်းကို။

ကတညုတန္တိဧတ္ထ၊ ကတညုတံဟူသောဤပုဒ်၌။ ဟိဝိတ္ထာရော၊ အကျယ်ကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုစ္ဆတေ၊ ဆိုဦးအံ့။ အယံရာဇာ၊ ဤပသေနဒီကောသလမင်းကြီးသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါ၌။ ထူလသရိရော၊ ဆူဖြိုးသောကိုယ်ရှိသည်။ အဟောသီ၊ ဖြစ်၏။ ဒေါဏပါကံ၊ တစ်စိတ်သောဆန်တို့၏ချက်အပ်သောထမင်းကို။ ဘုဉ္ဇတိ၊ စား၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုပသေနဒီကောသလမင်းအား။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒိဝသေ ဒိဝသေ၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း။ ထောကံ ထောကံ၊ အတန်ငယ်အတန်ငယ်။ ဟာပနတ္ထာယ၊ ယုတ်စေခြင်းငှာ။

မနုဇဿ သဒါ သတီမတော မတ္တံ ဇာနတော လဒ္ဓဘောဇနံ တနုကဿ ဘဝန္တိ ဝေဒနာ သဏိကံ ဇီရတိ အာယုပါလယန္တိ၊ မနုဇဿ သဒါ သတီမတော မတ္တံ ဇာနတော လဒ္ဓဘောဇနံ တနုကဿ ဘဝန္တိ ဝေဒနာ သဏိကံ ဇီရတိ အာယုပါလယံဟူသော။ ဣမံ ဩဝါဒံ၊ ဤဩဝါဒကို။ အဒါသိ၊ ပေးတော်မူ၏။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ သတိမတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသော။ လဒ္ဓဘောဇနံ၊ ရအပ်သောဘောဇဉ်ကို။ မတ္တံ၊ အတိုင်းအရှည်ကို။ ဇာနတော၊ သိသော။ အဿမနုဇဿ၊ ထိုသတ္တဝါအား။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့သည်။ တနုကာ၊ ပါးကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သော၊ ထိုရအပ်သောဘောဇဉ်၏အတိုင်းအရှည်ကိုသိသောသူသည်။ သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်း။ အာယု၊ အသက်ကို။ ပါလယံ၊ စောင့်ရှောက်သည်ဖြစ်၍။ ဇီရတိ၊ အိုမင်းရ၏။

သော၊ ထိုပသေနဒီကောသလမင်းကြီးသည်။ ဣမသ္မိံ ဩဝါဒ၊ ဤအဆုံးအမ၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ ဒိဝသေ ဒိဝသေ၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း။ ထောကံ ထောကံ၊ အတန်ငယ်အတန်ငယ်။ ဟာပေတွာ၊ ယုတ်စေ၍။ အနုက္ကမေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ နာဠိကောဒနပရမတာယ၊ တကွမ်းစားသောဆန်တို့၏ချက်အပ်သောထမင်းအတိုင်းအရှည်ဖြင့်။ သဏ္ဌာသိ၊ တည်၏။ အဿ၊ ထိုပသေနဒီကောသလမင်းအား။ ဂတ္တာနိပိ၊ ကိုယ်တို့သည်လည်း။ တနူနိ၊ ပါးကုန်သည်။ ထိရာနိ၊ မြဲမြံကုန်သည်။ ဇာတာနိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကတံ၊ အဘယ်သို့သော။ တံဥပကာရီ၊ ထိုကျေးဇူးကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ကတညုတံ ခေါ အဟံ ဘန္တေ ကတဝေဒိတံ သမ္ပဿမာနောတိ၊ ကတညုတံ ခေါ အဟံ ဘန္တေ ကတဝေဒိတံ သမ္ပဿမာနောဟူ၍။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

အရိယေ ဉာယေတိ၊ အရိယေဉာယေဟူသည်ကား။ သဟဝိပဿနေန၊ ဝိပဿနာနှင့်တကွသော။ မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။

ဝုဒ္ဓသိလောတိ၊ ဝုဒ္ဓသီလောဟူသည်ကား။ ဝဍ္ဎိတသီလော၊ ပွါးစေအပ်သောသီလရှိတော်မူ၏။

အရိယသီလောတိ၊ အရိယသီလောဟူသည်ကား။ အပေါထုဇ္ဇနိကေဟိ၊ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ဥစ္စာမဟုတ်ကုန်သော။ သီလေဟိ၊ အရိယသီလတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။

ကုသလသီလောတိ၊ ကုသလသီလောဟူသည်ကား။ အနဝဇ္ဇေဟိ၊ အပြစ်မရှိကုန်သော။ သီလေဟီ၊ သီလတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။

အာရညကောတိ၊ အာရညကောဟူသည်ကား။ ဇာယမာနောပိ၊ ဖွားတော်မူသော်လည်း။ အရညေ၊ တော၌။ ဇာတော၊ ဖွားတော်မူသည်ဖြစ်၍။ အဘိသမ္ဗုဇ္ဈမာနောပိ၊ သစ္စာလေးပါးကိုထိုးထွင်း၍သိတော်မူသော်လည်း။ အရညေ၊ တော၌။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ထိုးထွင်း၍သိသည်ဖြစ်၍။ ဒေဝဝိမာနကပ္ပါသု၊ နတ်ဗိမာန်နှင့်တူကုန်သော။ ဂန္ဓကုဋီသု၊ ဂန္ဓကုဋိတိုက်တို့။ သယန္တောပိ၊ ကျိန်းစက်တော်မူသော်လည်း။ အရညေယေဝ၊ တော၌သာလျှင်။ ဝသိ၊ နေတော်မူ၏။ ဣတိ ဣမံအတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလို၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့အာရညကောအစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံတို့၌။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒသမသုတ်၏အဖွင့်အပြီးတည်း။

တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။ မဟာဝဂ္ဂေါ၊ မဟာဝဂ်တည်း။