တတိယဿ၊ သုံးခုမြောက်သောပဏ္ဏာသက၏။
ပဌမေ၊ ရှေးဦးစွာ သောသုတ်၌။
သမဏသညာတိ၊ သမဏသညာဟူသည်ကား။
သမဏာနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
ဥပ္ပဇ္ဇနသညာ၊ ဖြစ်သောသညာသည်။
သတတကာရီတိ၊ သတတကာရီဟူသည်ကား။
နိရန္တရကာရီ၊ မပြတ်ပြုလေ့ရှိသည်။
အဗျာပဇ္ဈေတိ၊ အဗျာပဇ္ဈောဟူသည်ကား။
နိဒ္ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲမရှိသည်။
ဣဒမတ္ထံတိဿ ဟောတီတိ၊ ဣဒမတ္တံတိဿ ဟောတိဟူသည်ကား။
ဇီဝိတပရိက္ခာရေသု၊ အသက်၏အရံအတား အဆောက်အဦဖြစ်သော ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌။
ဣမေပစ္စယ၊ ဤပစ္စည်းလေးပါးတို့သည်။
ဣဒမတ္ထံ၊ ဤအချမ်းကိုဖျောက်ခြင်း အပူကိုဖျက်ဆီးခြင်းအစရှိသော အကျိုးရှိ၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့ဆင်းရဲခြင်းသည်။
အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ဇီဝိတ ပရိက္ခာရေသု၊ အသက်၏အရံအတား အဆောက်အဦဖြစ်သောပစ္စည်းလေးပါးတို့၌။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပစ္စဝေက္ခိတပရိဘောဂံ၊ ပစ္စည်းလေးပါးကို ဆင်ခြင်၍သုံးဆောင်ခြင်းကို။
ပရိဘုဉ္ဇတိ၊ သုံးဆောင်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်သည်။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သော အနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။