1. Mettāvaggo
1. Mettāsuttaṃ
1. Evaṃ
T4.151V3.1P4.150M3.1 me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme .Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi –
‘‘ bhikkhavo ’’ ti .
‘‘ Bhadante ’’ ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ .
Bhagavā etadavoca –
[ a . ni .11.15]‘‘ Mettāya , bhikkhave , cetovimuttiyā āsevitāya bhāvitāya bahulīkatāya yānīkatāya vatthukatāya
V3.2 anuṭṭhitāya paricitāya susamāraddhāya aṭṭhānisaṃsā pāṭikaṅkhā .Katame aṭṭha ?
Sukhaṃ supati , sukhaṃ paṭibujjhati , na pāpakaṃ supinaṃ passati , manussānaṃ piyo hoti , amanussānaṃ piyo hoti , devatā rakkhanti , nāssa aggi vā visaṃ vā satthaṃ vā kamati , uttariṃ appaṭivijjhanto brahmalokūpago hoti .
Mettāya , bhikkhave , cetovimuttiyā āsevitāya bhāvitāya bahulīkatāya yānīkatāya vatthukatāya anuṭṭhitāya paricitāya susamāraddhāya ime aṭṭhānisaṃsā pāṭikaṅkhā ’’ ti .
‘‘ Yo
T4.152M3.2 ca mettaṃ bhāvayati , appamāṇaṃ paṭissato [ patissato ( sī .)];Tanū saṃyojanā honti , passato upadhikkhayaṃ .
‘‘ Ekampi
P4.151 ce pāṇamaduṭṭhacitto ,Mettāyati kusalī tena hoti ;
Sabbe ca pāṇe manasānukampī ,
Pahūtamariyo pakaroti puññaṃ .
‘‘ Ye sattasaṇḍaṃ pathaviṃ vijetvā ,
Rājisayo yajamānā anupariyagā ;
Assamedhaṃ purisamedhaṃ ,
Sammāpāsaṃ vājapeyyaṃ niraggaḷaṃ .
‘‘ Mettassa cittassa subhāvitassa ,
Kalampi te nānubhavanti soḷasiṃ ;
Candappabhā tāragaṇāva sabbe ,
Yathā na agghanti kalampi soḷasiṃ [ ayaṃ pādo bahūsu na dissati ].
‘‘ Yo na hanti na ghāteti , na jināti na jāpaye ;
Mettaṃso sabbabhūtānaṃ , veraṃ tassa na kenacī ’’ ti .
paṭhamaṃ ;