ပဌမဝဂ်

သုဝီရသုတ်အဖွင့်

သက္ကသံယုတ္တဿ၊ သက္ကသံယုတ်၏။ ပဌမေ၊ ပဌမသုတ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အဘိယံသူတိ၊ အဘိယံသုဟူသည်ကား။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ အဘိယံသု၊ စစ်ပွဲသဘင်စီရင်လျက် ရှေ့ရှုတက်လတ်ကုန်သနည်း။

ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဗလဝန္တော၊ အသုရာတို့ အာဏာစွဲကပ်သဖြင့် အားရှိကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ အဘိယံသု၊ စစ်ပွဲသဘင်စီရင်လျက် ရှေ့ရှုတက်လတ်ကုန်၏။

တတြ၊ ထိုအသုရာတို့ စစ်ပွဲသဘင်စီရင်လျက် ရှေ့ရှုတက်လတ်ရာ၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ အနုပုဗ္ဗိကထာ၊ အစဉ်အားဖြင့်လာသောစကားတည်း။ ကိရ၊ ထင်စွာပြအံ့။ သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။ မဂဓရဋ္ဌေ၊ မဂဓရာဇ်တိုင်း၌။ မစလဂါမေ မစလဂါမကေ (ဆဋ္ဌ) ၊ မစလရွာ၌။ မဃော နာမ၊ မဃမည်သော။ မာဏဝေါ၊ လုလင်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ တေတ္တိံသ ပုရိသေ၊ ကောင်းမှုပြုဘက်ဖြစ်သော သုံးကျိပ်သုံးယောက်သောသူတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ကလျာဏကမ္မံ၊ ကောင်းမှုကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလျက််။ သတ္တ ဝတ္တပဒါနိ သတ္တ ဝတပဒါနိ (ဆဋ္ဌ) ၊ ဆောက်တည်အပ်သော ခုနစ်ပါးသော ကျင့်ဝတ်အစုတို့ကို။ ပူရေတွာ၊ ပြုစေ၍။ တတ္ထ၊ ထိုမစလရွာ၌။ ကာလင်္ကတော၊ စုတေခဲ့သော်။ ဒေဝလောကေ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်လေ၏။

တံ၊ ထိုအသစ်ဖြစ်လတ် မဃနတ်ကို။ ဗလဝကမ္မာနုဘာဝေန၊ အားကြီးသောကောင်းမှုကံ၏ အာနုဘော်ကြောင့်။ သပရိယံ၊ အခြံအရံပရိသတ်နှင့်တကွ။ သေသဒေဝတာ၊ ကြွင်းကုန်သောနတ်တို့ကို။ ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဌာနေဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ အဓိဂဏှန္တံ၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်သည်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ အာဂန္တုကဒေဝပုတ္တာ၊ ဧည့်သည်မည်လစ်နတ်သားသစ်တို့သည်။ အာဂတာတိ၊ ရောက်လာကုန်ကြသတည်းဟု။ နေဝါသိကာ၊ တာဝတိံသာတွင် စည်းစိမ်ကြာညောင်း နတ်သားဟောင်းတို့သည်။ ဂန္ဓပါနံ၊ ဂန္ဓမည်သော အသုရာအဖျော်ကို။ သဇ္ဇယိံသု၊ စီရင်ကုန်၏။

သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။ သကပရိသာယ၊ မိမိနတ်ပရိသတ်အား။ မာရိသာ၊ အမောင်နတ်သားတို့။ ဂန္ဓပါနံ၊ ဂန္ဓမည်သော အသုရာအဖျော်ကို။ မာ ပိဝိတ္ထ၊ မသောက်ကုန်နှင့်။ ပိဝနာကာရမတ္တမေဝ၊ သောက်သည့်အဟန်မျှကိုသာလျှင်။ ဒဿေထာတိ၊ ပြကြကုန်ဟု။ သညံ၊ အမှတ်ကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

တေ၊ ထိုသုံးကျိပ်သုံးယောက်ကုန်သော နတ်သားတို့သည်။ တထာ၊ ထိုသိကြားမင်း အမှတ်သညာပြုတိုင်း။ အကံသု၊ ပြုကုန်၏။

နေဝါသိကဒေဝတာ၊ တာဝတိံသာတွင် စည်းစိမ်ကြာညောင်း နတ်သားဟောင်းတို့သည်။ သုဝဏ္ဏသရကေဟိ၊ ရွှေခွက်တို့ဖြင့်။ ဥပနီတံ၊ အပါးသို့ဆောင်အပ်သော။ ဂန္ဓပါနံ၊ ဂန္ဓအသုရာအဖျော်ကို။ ယာဝဒတ္ထံ၊ သောက်နိုင်သရွေ့။ ပိဝိတွာ၊ သောက်ကုန်သောကြောင့်။ မတ္တာ၊ မူးယစ်ကုန်သည်။ တတ္ထ တတ္ထ သုဝဏ္ဏပထဝိယံ၊ ထိုထို ရွှေမြေ၌။ ပတိတွာ၊ လဲကုန်လျက်။ သယန္တိ သယိံသု (ဆဋ္ဌ) ၊ အိပ်ပျော်ကုန်၏။

သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။ တာတာ၊ အမောင်တို့။ (သုတ္တသာတာယ၊ ယစ်မူး၍ အိပ်ပျော်ခြင်း၌သာယာဖြင့်။ သုတ္တေ၊ လဲလျက်အိပ်ပျော်ကုန်သော သိကြားအိုတို့ကို။ ဂဏှထ၊ ဖမ်းကြကုန်။) ဂဏှထ ပုတ္တဟတာယ ပုတ္တေ (ဆဋ္ဌ) ဣတိ၊ ဤသို့ ဆို၍။ တေ၊ ထိုအသုရာတို့ကို။ ပါဒေသု၊ ခြေတို့၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ သိနေရုပါဒေ၊ မြင်းမိုရ်တောင်ခြေရင်း သမုဒ္ဒရာ၌။ ခိပါပေသိ၊ ပစ်ချစေ၏။

သက္ကဿ၊ သိကြားသစ်၏။ ပုညတေဇေန၊ ဘုန်းတန်ခိုးကြောင့်။ တဒနုဝတ္တကာပိ၊ ထိုသိကြားမင်း၏အလိုသို့ လိုက်ကုန်သည်ဖြစ်၍လည်း။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော အသုရာတို့သည်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုမြင်းမိုရ်တောင်ခြေရင်း သမုဒ္ဒရာ၌သာလျှင်။ ပတိံသု၊ ကျွမ်းပြန်ဦးစောက် အောက်သို့ဦးခေါင်းစိုက်သဖြင့် ကျကုန်၏။

တာ တေ (ဆဋ္ဌ) ၊ ထိုတာဝတိံသာအသုရာတို့သည်။ သိနေရုဝေမဇ္ဈကာလေ၊ မြင်းမိုရ်တောင်အောက် ခနောက်သုံးလုံးတို့၏ အလယ်ပြင် နေဝင်ပြည်မှတ် ရောက်တုံလတ်သောအခါ၌။ သညံ၊ အမှတ်သညာကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ တာတာ၊ အမောင်တို့။ သုရံ၊ သေကို။ န ပိဝိမှ၊ မသောက်ရကုန်ပြီ။ သုရံ၊ သေကို။ န ပိဝိမှ၊ မသောက်ရကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟံသု၊ ဆိုကုန်၏။

တတော၊ ထိုသို့ န သုရံဟု ဆိုသောအခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ အသုရာ နာမ၊ အသုရာမည်ကုန်သည်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ နေသံ၊ ထိုအသုရာတို့အား။ ကမ္မပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာန်ဖြစ်သော။ သိနေရုဿ၊ မြင်းမိုရ်တောင်၏။ ဟေဋ္ဌိမတလေ၊ အောက်အပြင်၌။ ဒသယော‌ဇနသဟဿံ၊ အပြန့်ယူဇနာ တစ်သောင်းရှိသော။ အသုရဘဝနံ၊ အသုရာပြည်သည်။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်၏။

သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။ တေသံ၊ ထိုအသုရာတို့၏။ နိဝတ္တေတွာ၊ ပြန်နစ်၍။ အနာဂတတ္ထာယ အနာဂမနတ္ထာယ (ဆဋ္ဌ) ၊ မလာစေခြင်းငှါ။ အာရက္ခံ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ ဌပေသိ၊ ထား၏။ ယံ၊ အကြင်အသုရာတို့၏ ပြန်နစ်၍မလာစေခြင်းငှါ ထားသောအစောင့်အရှောက်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။

အန္တရာ ဒွိန္နံ အယုဇ္ဈပုရာနံ၊ ပဉ္စဝိဓာ ဌပိတာ အဘိရက္ခာ၊ ဥရဂ ဥဒကံ (ဆဋ္ဌ) ကရောဋိ ပယဿ စ ဟာရီ၊ မဒနယုတာ စတုရော စ မဟတ္ထာတိ၊ အန္တရာ ဒွိန္နံ အယုဇ္ဈပုရာနံ၊ ပဉ္စဝိဓာ ဌပိတာ အဘိရက္ခာ၊ ဥရဂကရောဋိ ပယဿ စ ဟာရီ၊ မဒနယုတာ စတုရော စ မဟတ္ထာဟူ၍။ အာစရိယေဟိ၊ ဆရာတို့သည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သက္ကေန၊ သိကြားမင်းသည်။ ဒွိန္နံ အယုဇ္ဈပုရာနံ၊ စစ်ထိုးသဖြင့်ယူခြင်းငှါ မတတ်ကောင်းရာဖြစ်၍ အယုဇ္ဈပုရမည်သော ပြည်ကြီးနှစ်ပြည်တို့၏။ အန္တရာ၊ အကြားဖြစ်သော ငါးထပ်သောအာလိန်၌။ ဥရဂါ၊ နဂါး။ ကရောဋိ၊ ဂဠုန်။ ပယဿ ဟာရီ၊ ဂုမ္ဘဏ်, ရက္ခိုသ်။ မဒနယုတာ၊ ဘီလူး။ စတုရော စ မဟတ္ထာ၊ စတုမဟာရာဇ်နတ်မင်းကြီးလေးယောက်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စဝိဓာ၊ ငါးပါးအပြား ရှိကုန်သော။ အဘိရက္ခာ၊ သူတစ်ပါးရန် နှိပ်နွံစွမ်းမြောက် စောင့်ရှောက်ဗိုလ်ထု သူရဲအစုတို့ကို။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။

ဟိ၊ ထင်စွာပြုအံ့။ ဒေဝနဂရဉ္စ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်လည်းကောင်း။ အသုရာနဂရဉ္စ၊ အသုရာပြည်လည်းကောင်း။ ဒွေ နဂရာနိ၊ ပြည်ကြီးနှစ်ပြည်တို့သည်။ ယုဒ္ဓေန၊ စစ်ထိုးသဖြင့်။ ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။ အသက္ကုဏေယျတာယ၊ မတတ်နိုင်ကောင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အယုဇ္ဈပုရာနိ နာမ၊ အယုဇ္ဈပုရမည်ကုန်သည်။ ဇာတာနိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဟိ၊ ဆိုသင့်၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ အသုရာ၊ အသုရာတို့သည်။ ဗလဝန္တော၊ အာဏာစွဲကပ်သောအားဖြင့် အားရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဒေဝေဟိ၊ တာဝတိံသာနတ်တို့သည်။ ပလာယိတွာ၊ ပြေးကုန်ခဲ့၍။ ဒေဝနဂရံ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။ ဒွါရေ၊ တံခါးကို။ ပိဒဟိတေ၊ ပိတ်အပ်သည်ရှိသော်။ အသုရာနံ၊ အသုရာတို့၏။ သတသဟဿမ္ပိ၊ တစ်သိန်းတို့သည်လည်း။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုဥပါဒ်အန္တရာယ်ကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။ န သက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။

ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ဗလဝန္တော၊ အာဏာစွဲကပ်သောအားဖြင့်အားရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ အသုရေဟိ၊ အသုရာတို့သည်။ ပလာယိတွာ၊ ပြေးခဲ့၍။ အသုရနဂရဿ၊ အသုရာမြို့၏။ ဒွါရေ၊ တံခါးကို။ ပိဒဟိတေ၊ ပိတ်အပ်သည်ရှိသော်။ သက္ကာနံ၊ သိကြားတို့၏။ သတသဟဿမ္ပိ၊ တစ်သိန်းသည်လည်း။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခု ဥပါဒ်အန္တရာယ်ကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။ န သက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမာနိ ဒွေ နဂရာနိ၊ ဤနတ်ပြည်နှစ်ပြည်တို့သည်။ အယုဇ္ဈပုရာနိ နာမ၊ အယုဇ္ဈပုရမည်ကုန်သည်။ ဇာတာနိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုအယုဇ္ဈပုရမည်သော ပြည်ကြီးနှစ်ပြည်တို့၏။ အန္တရာ၊ အကြားဖြစ်သော ငါးထပ်အာလိန်၌။ ဥရဂါဒီသု ဥဒကာဒီသု (ဆဋ္ဌ) ၊ နဂါးတို့နေရာအစရှိကုန်သော။ ဧတေသု ပဉ္စသု ဌာနေသု၊ ထိုငါးပါးသောဌာနတို့၌။ သက္ကေန၊ သိကြားမင်းသည်။ အာရက္ခာ၊ အစောင့်တို့ကို။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာစကား၌။ ဥရဂသဒ္ဒေန ဥဒကသဒ္ဒေန (ဆဋ္ဌ) ၊ ဥရဂသဒ္ဒါဖြင့်။ နာဂါ၊ နဂါးတို့ကို။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။

တေ၊ ထိုနဂါးတို့သည်။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ဗလဝန္တော၊ အားရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တဿ သိနေရုဿ၊ ထိုမြင်းမိုရ်တောင်၏။ ပဌမာလိန္ဒေ၊ ရှေးဦးစွာသောအာလိန်၌။။ ဧတေသံ တေသံ (ဆဋ္ဌ) ၊ ထိုနဂါးတို့အား။ အာရက္ခာ၊ အစောင့်အရှောက်တို့ကို။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။

ကရောဋိသဒ္ဒေန၊ ကရောဋိသဒ္ဒါဖြင့်။ သုပဏ္ဏာ၊ ဂဠုန်တို့ကို။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုဂဠုန်တို့အား။ ကရောဋိ နာမ ပါနဘောဇနံ၊ ကရောဋိမည်သော အဖျော်ဘောဇဉ်သည်။ အဟောသိ ကိရ၊ ဖြစ်သတတ်။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ နာမံ တံ နာမံ (ဆဋ္ဌ) ၊ ကရောဋိဟူသောအမည်ကို။ လဘိံသု၊ ရကုန်၏။

ဒုတိယာလိန္ဒေ၊ နှစ်ခုမြောက်သော အာလိန်၌။ တေသံ၊ ထိုကရောဋိမည်သော ဂဠုန်တို့အား။ အာရက္ခာ၊ အစောင့်အရှောက်တို့ကို။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။

ပယဿဟာရီသဒ္ဒေန၊ ပယဿဟာရီသဒ္ဒါဖြင့်။ ကုမ္ဘဏ္ဍာ၊ ကုမ္ဘဏ်တို့ကို။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။

တေ၊ ထိုဂုမ္ဘဏ်တို့သည်။ ဒါနဝရက္ခဿ ကိရ၊ ဒါနောရက္ခိုသ် ဖြစ်သတတ်။

တတိယာလိန္ဒေ၊ သုံးခုမြောက်သော အာလိန်၌။ တေသံ၊ ထိုဒါနောရက္ခိုသ်ဖြစ်သော ကုမ္ဘဏ်တို့အား။ အာရက္ခော၊ အစောင့်အရှောက်တို့ကို။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။

မဒနယုတ္တသဒ္ဒေန မဒနယုတသဒ္ဒေန (ဆဋ္ဌ) ၊ မဒနယုတ္တသဒ္ဒါဖြင့်။ ယက္ခာ၊ ဘီလူးတို့ကို။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။

ယုဒ္ဓသောဏ္ဍာ ယုဇ္ဈသောဏ္ဍာ (ဆဋ္ဌ) ၊ စစ်ကြူးကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိသမစာရိနော ကိရ၊ မညီမညွတ် ကျင့်လေ့ရှိကုန်သတတ်။

စတုတ္ထာလိန္ဒေ၊ လေးခုမြောက်သောအာလိန်၌။ တေသံ၊ ထိုဘီလူးတို့အား။ အာရက္ခာ၊ အစောင့်အရှောက်တို့ကို။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။

စတုရော စ မဟတ္ထာတိ၊ စတုရော စ မဟတ္ထာဟူသော သဒ္ဒါဖြင့်။ စတ္တာရော မဟာရာဇာနော၊ ဓတရဋ္ဌစသော နတ်မင်းကြီးလေးယောက်တို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ပဉ္စမာလိန္ဒေ၊ ငါးခုမြောက်သော အာလိန်၌။ တေသံ၊ ထိုစတုမဟာရာဇ်နတ်မင်းကြီးလေးယောက်တို့အား။ အာရက္ခာ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။

(တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အသုရာ၊ အသုရာတို့သည်။ ကုပိတာဝိလစိတ္တာ၊ ခြောင်းခြောင်းထွက်သော ဒေါသအမျက်ဖြင့် နှောင့်နှေးသောစိတ် ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ယဒိ၊ အကယ်၍။ ဒေဝပုရံ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့။ ဥပယန္တိ၊ လေးပါးစစ်အင် စီရင်ကျင်းပလျက် ရှေ့ရှုတက်ကုန်အံ့။ ဂိရိနော၊ မြင်းမိုရ်တောင်၏။ ပဌမံ၊ အစဖြစ်သော။ ယံ ပရိဘဏ္ဍံ၊ ကျယ်ပြန့်ထူထပ်စွာ ယူဇနာတစ်ထောင်ရှိသောအကြင်အာလိန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုကျယ်ပြန့်ထူထပ်သော ပဌမအာလိန်ကို။ ယုဒ္ဓေသီ၊ သူ့ရန်စစ်ကို ဆီးကြိုရငှါရှာသည့် အလေ့သဘောရှိကုန်သော။ ဥရဂါ၊ နဂါးစစ်သည်တို့သည်။ ပဋိဗာဟန္တိ၊ တားမြစ်ကုန်၏။ သေသေသု၊ ကြွင်းသော ဒုတိယအာလိန်စသည်တို့၌။ သေသာ၊ ကြွင်းကုန်သော ဂဠုန်အစရှိသော စစ်သည်တို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤကဲ့သို့ လိုက်လံတားမြစ်ကုန်၏။)

တသ္မာ ယဒိ အသုရာ ကုပိတာဝိလစိတ္တာ ဒေဝပုရံ ဥပယန္တိ ယုဒ္ဓေသု၊ ယံ ဂရိနော ပဌမံ ပရိဘဏ္ဍံ၊ တံ ဥရဂါ ပဋိဗာဟန္တိ (ဆဋ္ဌ)

တေ ပန အသုရာ၊ ထိုအသုရာတို့သည်ကား။ အာယုဝဏ္ဏယသဣဿရိယသမ္ပတ္တီဟိ၊ အသက်ရှည်ခြင်း, အဆင်းလှခြင်း, အခြံအရံများခြင်း, အစိုးရခြင်း, ပြည့်စုံခြင်းတို့ဖြင့်။ တာဝတိံသသဒိသာဝ၊ တာဝတိံသာနတ်နှင့်တူကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အန္တရာ၊ အကြား၌။ အတ္တာနံ၊ ကိုယ်ကို။ အဇာနိတွာ၊ မသိဘဲ။ ပါဋလိယာ၊ သခွက်ပင်သည်။ ပုပ္ဖိတာယ၊ ပွင့်လတ်ခါမှ။ ဣဒံ၊ ဤပြည်သည်။ န ဒေဝနဂရံ၊ နတ်ပြည်မဟုတ်။ တတ္ထ၊ ထို တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌။ ပါရိစ္ဆတ္တကော၊ ပင်လယ်ကသစ်ပန်းသည်။ ပုပ္ဖတိ၊ ပွင့်၏။ ဣဓ ပန၊ ဤပြည်၌မူကား။ စိတ္တပါဋလီ၊ သခွတ်ပွင့်သည်။ ပုပ္ဖတိ၊ ပွင့်၏။ ဇရသက္ကေန၊ သိကြားအိုသည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့ကို။ ပါယေတွာ၊ ဂန္ဓအဖျော်ဟူသော အသုရာကိုတိုက်၍။ ဝဉ္စိတာ၊ လှည့်ပတ်လေသေး၏။ နော၊ ငါတို့၏။ ဒေဝနဂရဉ္စ၊ နတ်ပြည်ကိုလည်း။ ဂဟိတံ၊ ယူလေသေး၏။ ဂစ္ဆာမ၊ သွားကုန်အံ့။ တေန၊ ထိုသိကြားအိုနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ယုဇ္ဈိဿာမာတိ၊ စစ်ထိုးကုန်အံ့ဟု။ ဟတ္ထိအဿရထေ၊ ဆင်မြင်းရထားတို့ကို။ အာရုယှ၊ တက်စီး၍။ သုဝဏ္ဏရဇတမဏိဖလကာနိ၊ ရွှေကာ,ငွေကာ,ပတ္တမြားကာတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ယုဒ္ဓသဇ္ဇာ၊ စစ်ထိုးခြင်းငှါစီရင်အပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အသုရဘေရိယော၊ အသုဘရာတို့၏ တိုက်စည်တို့ကို။ ဝါဒေန္တော၊ တီးကုန်လျက်။ မဟာသမုဒ္ဒေ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ၌။ ဥဒကံ၊ ရေကို။ ဒွိဓာ‌ ဘေတွာ၊ နှစ်ဖြာခွဲလတ်၍။ ဥဋ္ဌဟန္တိ၊ ပေါ်တက်ကုန်၏။

တေ၊ ထိုအသုရာတို့သည်။ ဒေဝေ၊ မိုးသည်။ ဝုဋ္ဌေ၊ ရွာလတ်သော်။ ဝမ္မိကမက္ခိကာ၊ ယင်ကောင်နှင့်တကွ ခြတို့သည်။ ဝမ္မိကံ၊ တောင်ပို့ကို။ အဘိရုဟိတုံ၊ တက်ခြင်းငှါ။ အာရဗ္တန္တိ ဝိယ အာရဘန္တိ ဝိယ (ဆဋ္ဌ) ၊ အားထုတ်ကုန်သကဲ့သို့။ သိနေရုံ၊ မြင်းမိုရ်တောင်ကို။ အဘိရုဟိတုံ၊ တက်ခြင်းငှါ။ အာရဘန္တိ၊ အားသစ်ကုန်၏။

အထ၊ ထိုရောအခါ၌။ နေသံ၊ ထိုအသုရာတို့အား။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ နာဂေဟိ၊ နဂါးတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ယုဒ္ဓံ၊ စစ်ထိုးခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တသ္မိံ ခေါ ပန ယုဒ္ဓေ၊ ထိုသို့စစ်ထိုးရာ၌။ ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူအား။ ဆဝိ ဝါ၊ အပေါ်ရေသည်လည်းကောင်း။ စမ္မံ ဝါ၊ အတွင်းရေသည်လည်းကောင်း။ ( န ဆိဇ္ဇတိ (ဆဋ္ဌ) ) လောဟိတံ၊ သွေးသည်။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မယိုထွက်။ ‌ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ကုမာရကာနံ၊ သူငယ်တို့၏။ ဒါရုမေဏ္ဍကယုဒ္ဓံ ဝိယ၊ တိုက်၍ကစားသော သစ်သားရုပ်ကဲ့သို့။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ သန္တာသနမတ္တမေဝ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းဖြစ်ရုံမျှသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကောဋိသတာပိ နာဂါ၊ ကုဋေအရာမကသော နဂါးတို့သည်လည်းကောင်း။ ကောဋိသဟဿပိ နာဂါ၊ ကုဋေအထောင်မကသော နဂါးတို့သည်လည်းကောင်း။ တေဟိ၊ ထိုအသုရာတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ယုဇ္ဈိတွာ၊ စစ်ထိုး၍။ တေ၊ ထိုအသုရာတို့ကို။ အသုရပုရံယေဝ၊ အသုရာပြည်သို့သာလျှင်။ ပဝေသေတွာ၊ သွင်း၍။ နိဝတ္တန္တိ၊ ပြန်လည်ကုန်၏။

ပန၊ ယင်းသို့မဟုတ်။ ယဒါ (ဆဋ္ဌ) အသုရာ၊ အသုရာတို့သည်။ ဗလဝန္တော၊ အာဏာစွဲကပ်သောအားဖြင့် အားရှိကုန်သည်။ သစေ ပါဠိယံ နတ္ထိ (ဆဋ္ဌ) ဟောန္တိ၊ အကယ်၍ဖြစ်ကုန်အံ့။ အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်သောအခါ၌။ နာဂါ၊ နဂါးတို့သည်။ ဩသက္ကိတွာ၊ ဆုတ်နစ်သောအား ရှားခဲ့၍။ ဒုတိယေ အာလိန္ဒေ၊ ဒုတိယအာလိန်၌။ သုပဏ္ဏေဟိ၊ ဂဠုန်တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဧကတောဝ၊ တပေါင်းတည်းသာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။ ယဇ္ဈန္တိ၊ စစ်ထိုးကုန်၏။

သုပဏ္ဏာဒီသုပိ၊ ဂဠုန်အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော ဧသ နယော (ဆဋ္ဌ) ၊ ဤနည်းအတူပင်တည်း။

ယဒါ ပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ တာနိ၊ ထိုနဂါးစသည်တို့၏ နေရာဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စပိ ဌာနာနိ၊ ငါးပါးသောအရပ်တို့ကိုလည်း။ အသုရာ၊ အသုရာတို့သည်။ မဒ္ဒန္တိ၊ နှိမ်နင်းကုန်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဧကတော သမ္ပိဏ္ဍိတာနိပိ၊ တပေါင်းတည်းရုံးလျက် ခံကုန်သော်လည်း။ တာနိ ပါဠိယံ နတ္ထိ (ဆဋ္ဌ) ပဉ္စ ဗလာနိ၊ ထိုငါးသွယ်ဗိုလ်ထု သူရဲစုတို့သည်။ ဩသက္ကန္တိ၊ မတတ်နိုင်သောအားဖြင့် ဆုတ်နစ်ချေကုန်၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ စတ္တာရော မဟာရာဇာနော၊ စတုမဟာရာဇ်နတ်မင်းကြီးလေးယောက်တို့သည်။ ဂန္တွာ၊ သွားကုန်၍။ သက္ကဿ၊ သိကြားမင်းအား။ တံ ပဝတ္တိံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ အာရောစေန္တိ၊ တင်လျှောက်ကုန်၏။

သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။ တေသံ၊ ထိုနတ်မင်းကြီးတို့၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဒိယဍ္ဎယောဇနသတိကံ၊ ယူဇနာတစ်ရာ့ငါးဆယ်ကျယ်ပြန့်သော။ ဝေဇယန္တရထံ၊ ဝေဇယန္တာရထားကို။ အာရုယှ၊ တက်စီး၍။ သယံ သယံ ဝါ (ဆဋ္ဌ) ၊ ကိုယ်တိုင်။ နိက္ခမတိ၊ ထွက်သည့်အခါ ထွက်၏။ ဧကံ ဝါ ပုတ္တံ၊ တစ်ယောက်သောသားတော်ကိုလည်း။ ပေသေသိ၊ စေသည့်အခါ စေ၏။

ဣမသ္မိံ ပန ကာလေ၊ ဤအခါ၌ကား။ ပုတ္တံ၊ သားတော်ကို။ ပေသေတုကာမော၊ စေလိုသည်ဖြစ်၍။ တာတ သုဝီရာတိအာဒိံ၊ တာတ သုဝီရ ဤသို့အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။

ဧဝံ၊ ဘဒ္ဒန္တဝါတိ ခေါတိ= ဧဝံ ဘဒ္ဒန္တဝါတိ ခေါဟူသည်ကား။ တဝ၊ အရှင်သိကြားမင်းအား။ ဘဒ္ဒံ၊ ကောင်းခြင်းသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေလော့။ ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။

ပမာဒံ အာပါဒေသီတိ၊ ပမာဒံ အာပါဒေသိဟူသည်ကား။ ပမာဒံ၊ သိကြားမင်းအာဏာ၌ ပမာဒူခြင်းကို။ အကာသိ၊ ပြုလေ၏။

အစ္ဆရာသင်္ဃပရိဝုတော၊ နတ်သမီးအပေါင်းဝန်းရံလျက်။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ သဋ္ဌိယောဇနံ၊ ယူဇနာခြောက်ဆယ်ရှိသော။ သုဝဏ္ဏမဟာဝီထိံ၊ ‌ရွှေမြေခရီး မင်းလမ်းကြီးသို့။ ဩတရိတွာ၊ သက်၍။ နက္ခတ္တံ၊ နက္ခတ်သဘင်ကို။ ကီဠန္တော၊ ကစားလျက်။ နန္ဒနဝနာဒီသု၊ နန္ဒဝန်ဥယျာဉ်အစရှိသည်တို့၌။ ဝိစရတိ၊ လှည့်ပတ်သွားလာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အနုဋ္ဌဟန္တိ၊ အနုဋ္ဌဟံဟူသည်ကား။ အနုဋ္ဌဟန္တော၊ ကိုယ်ထူကိုယ်ထလုံ့လမှုကို မပြုဘဲ။

အဝါယမန္တိ၊ အဝါယမံဟူသည်ကား။ အဝါယမန္တော၊ အားသစ်ကြိုးပမ်းမှုကို မပြုဘဲ။

အလသွဿာတိ၊ အလသွဿဟူသောပုဒ်ကို။ အလသော အဿာတိ ပဒစ္ဆေဒေါ၊ အလသော အဿဟု ပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ အလသော၊ ပျင်းရိသည်။ အဿ၊ ဖြစ်အံ့။

န စ ကိစ္စာနိ ကာရယေတိ၊ န စ ကိစ္စာနိ ကာရယေဟူသည်ကား။ ကိဉ္စိ ကိစ္စံ နာမ၊ လယ်လုပ်ခြင်း ကုန်သွယ်ခြင်းစသည်အပြားရှိသော တပါးပါးသော ကိစ္စအမှုကို ပြုဖွယ်မည်သည်ကို။ န ကရေယျ၊ မပြုရာ။

သဗ္ဗကာမသမိဒ္ဓဿာတိ၊ သဗ္ဗကာမသမိဒ္ဓဿဟူသည်ကား။ သဗ္ဗကာမေဟိ၊ ခပ်သိမ်းသောအလိုဆန္ဒတို့ဖြင့်။ သမိဒ္ဓေါ၊ ပြည့်စုံသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။

တံ မေ သက္က ဝရံ ဒိဿန္တိ ဒိသာတိ (ဆဋ္ဌ) ၊ တံ မေ သက္က ဝရံ ဒိဿံဟူသည်ကား။ ဒေဝသေဋ္ဌ၊ နတ်တကာတို့ထက် မြတ်တော်မူသော။ သက္က၊ အရှင်သိကြား။ ဝရံ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ တံ၊ ထိုသို့လယ်လုပ်ခြင်းစသောအမှုကိုမပြုဘဲ သဗ္ဗကာမ၏ပြည့်စုံခြင်းသဘောရှိသော။ ဌာနံ ဩကာသံ၊ ရပ်နေရာကို။ ( မေ (ဆဋ္ဌ) ) အာစိက္ခ ကထေဟိ၊ မိန့်တော်မူဘိလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။

နိဗ္ဗာနဿ ဟိ သော မဂ္ဂေါတိ၊ နိဗ္ဗာနဿ ဟိ သော မဂ္ဂေါဟူသည်ကား။ ကမ္မံ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အသက်မွေးမှု၏ အကြောင်းဖြစ်သောပြုဖွယ်ကို။ အကတွာ၊ မပြုဘဲ။ ဇီဝိကံ နာမ ဇီဝိတဋ္ဌာနံ နာမ (ဆဋ္ဌ) ၊ အသက်မွေးသော အကြောင်းမည်သည်။ နိဗ္ဗာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်၏။ မဂ္ဂေါ၊ ရခြင်းအကြောင်းဖြစ်သော အရိယာမဂ်တည်း။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။

သုသီမသုတ်အဖွင့်

ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။ သုသီမန္တိ၊ သုသီမံဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိဟူသော သိကြားမင်း၏။ ပုတ္တသဟဿဿ၊ အထောင်မကသောသားတော်၏။ အန္တရေ၊ အတွင်း၌။ ဧဝံနာမကံ၊ ဤသို့သုသီမဟု အမည်ရှိသော။ ဧကံ ပုတ္တမေဝ၊ သားတော်တစ်ယောက်သာလျှင်တည်း။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဓဇဂ္ဂသုတ်အဖွင့်

တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။ သမုပဗျူဠှောတိ၊ သမုပဗျူဠှောဟူသည်ကား။ သမ္ပိဏ္ဍိတော၊ စစ်နှစ်ဦးတို့၏ အညီရောက်၍ ပေါင်းအပ်သည်။ ရာသိဘူတော၊ စစ်နှစ်ဦးတို့၏ အစုဖြစ်၍ဖြစ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

ဓဇဂ္ဂံ ဥလ္လောကေယျာထာတိ၊ ဓဇဂ္ဂံ ဥလ္လောကေယျာထဟူသည်ကား။ ကိရ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ သက္ကဿ၊ သိကြားမင်း၏။ ရထော၊ ရထားသည်။ ဒိယဍ္ဎယောဇနသတာယာမော၊ အလျားယူဇနာ တစ်ရာ့ငါးဆယ်ရှိ၏။

ဟိ၊ သင့်စွ။ တဿ၊ ထိုဝေဇယန္တာရထား၏။ ပစ္ဆိမန္တော၊ နောက်အဖို့သည်။ ပဏ္ဏာသယောဇနော၊ ယူဇနာငါးဆယ်ရှိ၏။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ ရထပဉ္ဇရော၊ ရထား၏ မင်းနေလေသွန်နန်းချိုင့်သည်။ ပညာသယောဇနံ ပဏ္ဏာသယောဇနော (ဆဋ္ဌ) ၊ ယူဇနာငါးဆယ်ရှိ၏။ ရထသန္ဓိတော၊ ရထား၏ မင်းနေလေသွန်နန်းချိုင့်၏ ဝက်စွယ်နှင့်တကွ စပ်ရာဌာနမှ။ ယာဝ ရထသီသာ၊ ရထားဦးတိုင်အောင်။ ပဏ္ဏာသယောဇနာနိ၊ ယူဇနာငါးဆယ် ရှိကုန်၏။

တမေဝ တဒေဝ (ဆဋ္ဌ) ပမာဏံ၊ ထိုတစ်ရာငါးဆယ်ယူဇနာ ပမာဏကိုပင်လျှင်။ ဒိဂုဏံ၊ နှစ်ထပ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ တိယောဇနသတာယာမော၊ အလျားယူဇနာသုံးရာ ရှိ၏။ ဣတိပိ၊ ဤသို့လည်း။ ဝဒန္တိယေဝ၊ ဆရာတို့ ဆိုကြကုန်သာလျှင်ကတည်း။

တသ္မိံ၊ ထိုဝေဇယန္တာရထား၌။ ယောဇနိကပလ္လင်္ကော၊ တစ်ယူဇနာရှိသော ရတနာပလ္လင်ကို။ အတ္ထတော၊ ခင်းအပ်၏။ တိယောဇနိကံ၊ သုံးယူဇနာရှိသော။ သေတစ္ဆတ္တံ၊ ထီးဖြူကို။ မတ္ထကေ၊ အထက်၌။ ဌပိတံ၊ ဆောင်းအပ်၏။ ဧကသ္မိံယေဝ၊ တစ်ခုသောထမ်းပိုး၌လျှင်။ သဟဿအာဇညာ၊ တစ်ထောင်သော အာဇာနည်မြင်းတို့ကို။ ယုတ္တာ၊ ကအပ်ကုန်၏။ သေသာလင်္ကာရဿ၊ ကြွင်းသောတန်ဆာ၏။ ပမာဏံ၊ နှိုင်းယှဉ်ရာပမာဏသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အဿ၊ ထိုဝေဇယန္တာရထား၏။

ဓဇော ပန၊ တံခွန်သည်ကား။ အဍ္ဎတိယာနိ ယောဇနသတာနိ၊ ယူဇနာနှစ်ရာ့ငါးဆယ်တို့တိုင်။ ဥဂ္ဂတော၊ တက်၏။ ဝါတာဟတဿ၊ လေခတ်အပ်သော။ ယဿ၊ အကြင်တံခွန်၏။ ပဉ္စင်္ဂိကတူရိယဿေဝ၊ တူရိယာငါးပါး၏သာလျှင်။ သဒ္ဒေါ၊ သာယာစွာသောအသံသည်။ နိစ္ဆရတိ၊ ထွက်၏။ တံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသောတံခွန်ဖျားကို။ ဥလ္လောကေယျာထ၊ ကြည့်ကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏

ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့် တံခွန်ဖျားကို ကြည့်ကြကုန်ဟူ၍ ဆိုသနည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ တံ၊ ထိုတံခွန်ဖျားကို။ ပဿန္တာနံ၊ မြင်ကုန်သောနတ်တို့အား။ နော၊ ငါတို့၏။ ရာဇာ၊ နတ်မြတ်ဖြစ်သော သိကြားမင်းသည်။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ ပရိသပရိယန္တေ၊ စစ်သည်ပရိသတ် ဗိုလ်စုတပ်၏အဆုံး၌။ နိခါတထမ္ဘော ဝိယ၊ မြဲစွာစိုက်အပ်သောတိုင်ကဲ့သို့။ ဌိတော၊ ရပ်တည်၏။ ကဿ၊ အဘယ်သူကို။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဘာယာမ၊ ကြောက်လန့်ကုန်ရမည်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘယံ၊ ကြောက်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့် တံခွန်ဖျားကို ကြည့်ကြကုန်ဟူ၍ ဆိုသတည်း။

ပဇာပတိဿာတိ၊ ပဇာပတိဿဟူသည်ကား။ သော၊ ထိုပဇာပတိနတ်မင်းသည်။ သက္ကေန၊ သိကြားမင်းနှင့်။ သမာနပ္ပမာဏဝဏ္ဏော သမာနဝဏ္ဏော (ဆဋ္ဌ) ၊ အဆင်းသဏ္ဌာန်အားဖြင့် တူမျှသောပမာဏရှိ၏။ သမာနာယုကော၊ တူမျှသောအသက်ရှိ၏။ ဒုတိယံ အာသနံ၊ သိကြားမင်းနေရာ၏ အခြားမဲ့ဖြစ်သော နှစ်ခုမြောက်သောနေရာကို။ လဘတိ ကိရ၊ ရသောသူဖြစ်သတတ်။

ဝရုဏော စ၊ ဝရုဏနတ်မင်းသည်လည်းကောင်း။ ဤသာနော စ၊ ဤသာနနတ်မင်းသည်လည်းကောင်း။ တထာ၊ ပဇာပတိနတ်မင်းနှင့် တူကြသည်ချည်းတည်း။

ဝရုဏော ပန၊ ဝရုဏနတ်မင်းသည်ကား။ တတိယံ အာသနံ၊ ပဇာပတိနတ်မင်း၏ အခြားမဲ့ဖြစ်သော သုံးခုမြောက်သောနေရာကို။ လဘတိ၊ ရ၏။ ဤသာနော၊ ဤသာနနတ်မင်းသည်။ စတုတ္ထံ၊ ဝရုဏနတ်မင်းနေရာ၏ အခြားမဲ့ဖြစ်သော လေးခုမြောက်သော‌ နေရာကို။ လဘတိ၊ ရ၏။

ပလာယီတိ၊ ပလာယိဟူသည်ကား။ အသုရေဟိ၊ အသုရာတို့သည်။ ပရာဇိတော၊ ရှုံးခြင်းသို့ ရောက်စေအပ်သည်ရှိသော်။ တသ္မိံ ရထေ၊ ထိုယူဇနာနှစ်ရာ့ငါးဆယ် မြင့်ကျယ်ကြူးလွန်အောင် တံခွန်စိုက်ထားသော ရထားယာဉ်ပျံဝေဇယန်ထက်၌။ ဌိတော၊ တည်လျက်။ အပ္ပမတ္တကံ၊ နည်းငယ်ခွန်အား မလောက်လားသည်သာဖြစ်သော။ ရဇတဓဇမ္ပိ ရာဇဓဇံ (ဆဋ္ဌ) ၊ အနီးသို့ရောက်သောရဲမက်သူရဲတို့သည် စိုက်ထူအပ်သော ငွေသားအကူ တံခွန်ဖြူမျှကိုလည်း။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပလာယနဓမ္မော၊ ပြေးတတ်သောသဘောရှိ၏။

ဣတိပိ သော ဘဂဝါတိအာဒီနိ၊ ဣတိပိ သော ဘဂဝါ ဤသို့အစရှိသောပုဒ်တို့ကို။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေ၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၌။ ဝိတ္ထာရိတမေဝ ဝိတ္ထာရိတာနေဝ (ဆဋ္ဌ) ၊ ချဲ့အပ်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။

ဣဒမဝေါစာတိ၊ ဣဒမဝေါစဟူသည်ကား။ ဣဒံ ဓဇဂ္ဂပရိတ္တံ နာမ၊ ဤဓဇဂ္ဂပရိတ်တော်မည်သည်ကို။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။ အာဏာခေတ္တေ၊ အာဏာခေတ်ဟုဆိုအပ်သော။ ကောဋိသတသဟဿစက္ကဝါဠေ၊ ကုဋေတစ်သိန်းသော စကြဝဠာတိုက်၌။ ယဿ၊ အကြင်ဓဇဂ္ဂသုတ်ပရိတ်တော်၏။ အာနုဘာဝေါ၊ အာနုဘော်သည်။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟိ၊ အာနုဘော်ကိုဆိုလိုက်အံ့။ ဣဒံ၊ ဤဓဇဂ္ဂသုတ်ပရိတော်ကို။ အာဝဇ္ဇေတွာ၊ ဆင်ခြင်၍။ ယက္ခဘယစောရဘယာဒီဟိ၊ ဘီလူးဘေး, သူခိုးဘေးအစရှိကုန်သော။ ဒုက္ခေဟိ၊ ဆင်းရဲတို့မှ။ မုတ္တာနံ၊ လွတ်ကုန်သောသူတို့၏။ အန္တော၊ အပိုင်းအခြားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အညဒုက္ခဝူပသမော၊ တစ်ပါးသော ဘီလူးဘေး,သူခိုးဘေးဘျမ်းစသော ဒုက္ခ၏ငြိမ်းခြင်းသည်။

တိဋ္ဌတု၊ တည်စေဦး။ ဣဒံ၊ ဤဓဇဂ္ဂသုတ်ပရိတ်တော်ကို။ ပသန္နစိတ္တော၊ ကြည်ညိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ အာဝဇ္ဇမာနော၊ ဆင်ခြင်သည်ရှိသော်။ အာကာသေပိ၊ ကောင်းကင်၌လည်း။ ပတိဋ္ဌံ၊ တည်ရာကို။ လဘတိ၊ ရ၏။

တတြ၊ ထိုစကား၌။ ဣဒံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဝတ္ထု၊ တည်ရာအကြောင်းသက်သေတည်း။ ကိရ၊ ထင်စေဦးအံ့။ ဒီဃဝါပိစေတိယမှိ၊ ဒီဃဝါပိမည်သောရွာ၌ တည်သောစေတီ၌။ သုဓာကမ္မေ၊ အင်္ဂတေမှုကို။ ကရိယမာနေ၊ ပြုသည်ရှိသော်။ ဧကော၊ တစ်ဦးသော။ ဒဟရော၊ ပဉ္စင်းငယ်သည်။ မုဒ္ဓဝေဒိကာပါရတော၊ ဦးပြည်းပြာသာဒ်ဟန် ပစ္စယံ၌ ရံအပ်သောမရိုင်းတိုင်ပြင်ပမှ။ ပတိတွာ၊ လဲ၍။ စေတိယကုစ္ဆိယာ၊ စေတီဝမ်းမှ။ ဘဿတိ၊ လျောကျ၏။

ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဌိတော၊ တည်သော။ ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဓဇဂ္ဂပရိတ္တံ၊ ‌ဓဇဂ္ဂသုတ်ပရိတ်တော်ကို။ အာဝဇ္ဇာဟီတိ၊ ဆင်ခြင်လော့ဟု။ အာဟ၊ ဆို၏။

သော၊ ထိုပဉ္စင်းငယ်သည်။ မရဏဘယေန၊ သေဘေးမှ။ တဇ္ဇိတော၊ ကြောက်လန့်သည်ဖြစ်၍။ ဓဇဂ္ဂပရိတ္တံ မံ ရက္ခတူတိ၊ ဓဇဂ္ဂပရိတ္တံ မံ ရက္ခတုဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

တာဝဒေဝ၊ ထိုခဏ၌လျှင်။ အဿ၊ ထိုဓဇဂ္ဂသုတ်ပရိတ်တော်၏။ အာနုဘာဝေန၊ အာနုဘော်တော်အားဖြင့်။ စေတိယကုစ္ဆိတော၊ စေတီဝမ်းမှ။ ဒွေ၊ နှစ်ချပ်ကုန်သော။ ဣဋ္ဌကာ၊ အုတ်တို့သည်။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ သောပါနံ၊ စောင်းတန်းသဖွယ်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အဋ္ဌံသု၊ တည်ကုန်၏။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ ဌိတာ၊ တည်သောရဟန်းတို့သည်။ ဝလ္လိနိဿေဏိံ၊ နွယ်လှေခါးကို။ ဩတာရေသုံ၊ ချကုန်၏။

တသ္မိံ၊ ထိုရဟန်းသည်။ နိဿေဏိယံ၊ လှေခါး၌။ ဌိတေ၊ ရပ်တည်မိသည်ရှိသော်။ ဣဋ္ဌကာ၊ အုတ်ချပ်တို့သည်။ ယထာဋ္ဌာနေဝ ယထာဋ္ဌာနေယေဝ (ဆဋ္ဌ) ၊ တည်မြဲတိုင်းသော နေရာ၌သာလျှင်။ အဋ္ဌံသု၊ တည်ကုန်၏။

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဝေပစိတ္တိသုတ်အဖွင့်

စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။ ဝေပစိတ္တီတိ၊ ဝေပစိတ္တိဟူသည်ကား။ သော၊ ထိုဝေပစိတ္တိအသုရာသည်။ အသုရာနံ၊ အသုရာတို့တွင်။ သဗ္ဗဇေဋ္ဌကော ကိရ၊ သူခပ်သိမ်းတို့၏ အကြီးဖြစ်သတတ်။

ယေနာတိ၊ ယေနာဟူသောပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။ ( နန္တိ စ (ဆဋ္ဌ) ) ။

ကဏ္ဌပဉ္စမေဟီတိ၊ ကဏ္ဌပဉ္စမေဟိဟူသည်ကား။ ဒွီသု ဟတ္ထေသု စ၊ လက်နှစ်ဖက်တို့၌လည်းကောင်း။ ကဏ္ဌေ စ၊ လည်၌လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဗန္ဓနေဟိ၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်းတို့ဖြင့်။

တာနိ ပန၊ ထိုအနှောင်အဖွဲ့တို့သည်ကား။ နဠိနသုတ္တံ ဝိယ၊ ထောင်း‌လောင်းရိုးဖျား အလယ်သားမှ များလျားထွက်ကျင် ကြာချည်မျှင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ မက္ကဋသုတ္တံ ဝိယ စ၊ ပင့်ကူချည်မျှင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ စက္ခုဿ၊ မျက်စိအား။ အာပါထံ၊ ထင်ခြင်းသို့။ အာဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ဣရိယာပထံ၊ ဣရိယာပုထ်ကို။ ရုဇ္ဈန္တိ၊ တားမြစ်ကုန်၏။

တေဟိ ပန၊ ထိုအနှောင်အဖွဲ့တို့သည်ကား။ စိတ္တေနေဝ၊ ဤသူကို နှောင်ဖွဲ့ဟုဖြစ်သော စိတ်ဖြင့်သာလျှင်။ ဗဇ္ဈတိ၊ ဖွဲ့နှောင်သည်ဖြစ်၏။ စိတ္တေနေဝ၊ ဤသူ့ကို လွှတ်အံ့ဟုဖြစ်သောစိတ်ဖြင့်သာလျှင်။ မုစ္စတိ၊ အနှောင်အဖွဲ့မှ လွတ်၏။

အက္ကောသတီတိ၊ အက္ကောသတိဟူသည်ကား။ စောရော၊ သူခိုးသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဗာလော၊ မိုက်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ မူဠှော၊ တွေဝေသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ထေနော၊ ဝှက်တတ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဩဋ္ဌော၊ ကုလားအုတ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။‌ ဂေါဏော၊ နွားသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဂဒြဘော၊ မြည်းသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ နေရယိကော၊ ငရဲသူသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ တိရစ္ဆာနဂတော၊ တိရစ္ဆာန်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ တုယှံ၊ သင့်အား။ သုဂတိ၊ ကောင်းသောအလားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တုယှံ၊ သင့်အား။ ဒုဂ္ဂတိယေဝ၊ မကောင်းသောအလားကိုသာလျှင်။ ပါဋိကင်္ခါ၊ အလိုရှိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမေဟိ ဒသဟိ အက္ကောသဝတ္ထူဟိ၊ ဤဆယ်ပါးသော ဆဲရေးခြင်း‌အကြောင်းတို့ဖြင့်။ အက္ကောသတိ၊ ဆဲရေး၏။

ပရိဘာသတီတိ၊ ပရိဘာသတိဟူသည်ကား။ ဇရသက္က၊ သိကြားအို။ တွံ၊ နင်သည်။ သဗ္ဗကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ န ဇိနိဿတိ၊ အောင်မည်မဟုတ်။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ အသုရာနံ၊ အသုရာတို့၏။ ဇယော၊ အောင်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လိမ့်သတည်း။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ တမ္ပိ၊ နင့်ကိုလည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဗန္ဓိတွာ၊ နှောင်ဖွဲ့လျက်။ အသုရဘဝနဿ၊ အသုရာပြည်၏။ ဒွါရေ၊ တံခါး၌။ နိပဇ္ဇာပေတွာ၊ အိပ်စေ၍။ ဌပေဿာမိ ပေါထာပေဿာမိ (ဆဋ္ဌ) ၊ ထားအံ့။ ဣတိအာဒီနိ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားတို့ကို။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တဇ္ဇေတိ၊ ခြိမ်း၏။

ဝိဇိတဝိဇယော၊ အောင်အပ်သော စစ်ပွဲသဘင်ရှိသော။ သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။ တံ၊ ထိုအသုရာ၏ ဆဲ‌ရေးခြိမ်းမောင်းခြင်းကို။ န မနသိကရောတိ၊ နှလုံးမသွင်း။ ပန၊ စင်စစ်။ မဟာပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ မြတ်သောအပေါ်ရုံစုလျားကို။ အဿ၊ ထိုဝေပစိတ္တအသုရာ၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးခေါင်းထက််၌။ ဝိဓုနန္တော၊ ခါလျက်။ သုဓမ္မဒေဝသဘံ၊ သုဓမ္မာနတ်သဘင်သို့။ ပဝိသတိ စေဝ၊ ဝင်လည်း ဝင်၏။ နိက္ခမတိ စ၊ ထွက်လည်း ထွက်၏။

အဇ္ဈဘာသီတိ၊ အဇ္ဈဘာသိဟူသည်ကား။ ကိံ နု ခေါ၊ အကြောင်းအသို့နည်း။ ဧသ သက္ကော၊ ဤသိကြားမင်းသည်။ ဣမာနိ ဖရုသဝစနာနိ၊ ဤအသုရာ၏ ယုတ်မာကြမ်းကြုတ်သော စကားတို့ကို။ ဘယေန၊ ကြောက်သောကြောင့်။ တိတိက္ခတိ၊ သည်းခံသလော။ ဥဒါဟု၊ ယင်းသို့မဟုတ်။ အဓိဝါသနခန္တိယာ၊ အဓိဝါသနခန္တီကျေးဇူးနှင့်။ သမန္နာဂတတ္တာ၊ ပြည့်စုံသောကြောင့်။ တိတိက္ခတိ၊ သည်းခံသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။

ဝီမံသန္တော၊ စူးစမ်းလိုသည်ဖြစ်၍။ အဘာသိ၊ လျှောက်ဆိုသတည်း

ဒုဗ္ဗလျာ နောတိ၊ ဒုဗ္ဗလျာ နောဟူသည်ကား။ ဒုဗ္ဗလဘာဝေန၊ ခွန်အားနည်းသောကြောင့်။ တိတိက္ခတိ နု၊ သည်းခံသလော။

ပဋိသံယုဇေတိ၊ ပဋိသံယုဇေဟူသည်ကား။ ပဋိသံယုဇေယျ၊ ရန်သူပြု၍ အတုယှဉ်ဘက်မူအံ့နည်း။ ပဋိပ္ဖရေယျ၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက် တုဖက်မူအံ့နည်း။

ပဘိဇ္ဇေယျုန္တိ၊ ပဘိဇ္ဇေယျုံဟူသည်ကား။ ဝိရဇ္ဇေယျုံ၊ ချွတ်ယွင်းကုန်ရာ၏။

ပကုဇ္ဇေယျုန္တိပိ၊ ပကုဇ္ဇေယျုံဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်ရှိ၏။

ပရန္တိ၊ ပရံဟူသည်ကား။ ပစ္စတ္ထိကံ၊ ရန်သူကို။

ယော သတော ဥပသမ္မတီတိ၊ ယော သတော ဥပသမ္မတိဟူသည်ကား။ ယော၊ အကြင်ပညာရှိသည်။ သတိမာ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဥပသမ္မတိ၊ ငြိမ်း၏။ တဿ၊ ထိုသတိနှင့်ပြည့်စုံသော ပညာရှိ၏။ ဥပသမံယေဝ၊ ငြိမ်းခြင်းကိုသာလျှင်။ ဗာလဿ၊ သူမိုက်ကို။ ပဋိသေဓနံ၊ တားမြစ်နိုင်ကြောင်းဟူ၍။ အဟံ၊ ငါသည်။ မညေ၊ အောက်မေ့၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်။

( ယဒါ နံ မညတီတိ ယသ္မာ တံ မညတိ (ဆဋ္ဌ) )

အဇ္ဈာရုဟတီတိ၊ အဇ္ဈာရုဟတိဟူသည်ကား။ အဇ္ဈောတ္ထရတိ၊ လွှမ်းမိုးဖိစီး၏။

ဂေါဝ ဘိယျော ပလာ ယိနန္တိ၊ ဂေါဝ ဘိယျော ပလာယိနံဟူသောပုဒ်၌။ ယထာ၊ ဥပမာကား။ ဂေါယုဒ္ဓေ၊ နွားဝှေ့ရာ၌။ တာဝဒေဝ၊ ထိုခဏ၌သာလျှင်။ ဒွေ ‌ဂါဝေါ၊ နွားနှစ်ကောင်တို့သည်။ ယုဇ္ဈန္တေ၊ ဝှေ့ကုန်သည်ရှိသော်။ ဂေါဂဏော၊ နွားအပေါင်းသည်။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်လျက်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ယဒါ ပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ ဧကော၊ တစ်ကောင်သောနွားသည်။ ပလာယတိ၊ ပြေး၏။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ပလာယန္တံ၊ ပြေးသော။ နံ၊ ထိုနွားကို။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ဂေါဂဏော၊ နွားအပေါင်းသည်။ ဘိယျော၊ လွန်စွာ။ အဇ္ဈောတ္ထရတိ ယထာ၊ လွှမ်းမိုးဖိစီးသကဲ့သို့။

ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဒုမ္မေဓော၊ ပညာနည်းသောသူသည်။ ခမန္တံ၊ သည်းခံသောသူကို။ ဘိယျော၊ လွန်စွာ။ အဇ္ဈောတ္ထရတိ၊ လွှမ်းမိုးဖိစီး၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သဒတ္ထပရမာတိ၊ သဒတ္ထပရမာဟူသည်ကား။ သကတ္ထပရမာ၊ မိမိအကျိုးတွင် လွန်မြတ်သော။

ခန္တျာ ဘိယျော န ဝိဇ္ဇတီတိ၊ ခန္တျာ ဘိယျော နဝိဇ္ဇတိဟူသည်ကား။ တေသု သကအတ္ထပရမေသု၊ ထိုသို့ မိမိ၏ လွန်မြတ်သောအကျိုးဖြစ်ကုန်သော။ အတ္ထေသု၊ အကျိုးတို့တွင်။ ခန္တိတော၊ သည်းခံခြင်းထက်။ ဥတ္တရိတရော၊ လွန်မြတ်သော။ အညော၊ တစ်ပါးသော။ အတ္ထော၊ အကျိုးသည်။ နဝိဇ္ဇာတိ၊ မရှိ။

တမာဟု ပရမန္တိ တမာဟု ပရမံ ခန္တိ (ဆဋ္ဌ) ၊ တမာဟု ပရမံဟူသည်ကား။ ဗလဝါ၊ ခွန်အားရှိသော။ ယော၊ အကြင်သူတော်ကောင်းသည်။ တိတိက္ခတိ၊ ခွန်အားနည်းသောသူကို သည်းခံ၏။ တဿ၊ ထိုခွန်အားနှင့်ပြည့်စုံသော ပညာရှိသူတော်ကောင်း၏။ တံ ခန္တိံ၊ ထိုသို့သည်းခံခြင်းကို။ ပရမံ၊ မြတ်သောအားဟူ၍။ အာဟု၊ ဘုရားစသော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့ ဆိုကုန်၏။

ဗာလဗလံ နာမ၊ သူမိုက်တို့အား မည်သည်။ အညာဏဗလံ၊ ဉာဏ်၏ ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်သော အားတည်း။

ယဿ၊ အကြင်ပညာရှိသူတော်ကောင်းအား။ တံ ဗလံ၊ ထိုအညာဏဗလသည်။ အဗလမေဝ၊ ခွန်အားမမည်သည်သာတည်း။ တံ၊ ထိုပညာရှိတို့ခွန်အား မဟုတ်သောအညာဏဗလကို။ ဗလန္တိ၊ ခွန်အားဟူ၍။ အာဟု ကထေန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။

( ဓမ္မဂုတ္တဿာတိ ဓမ္မေန ရက္ခိတဿ ဓမ္မံ ဝါ ရက္ခန္တဿ (ဆဋ္ဌ) )

( ပဋိဝတ္တာတိ၊ ပဋိဝတ္တာဟူသသည်ကား။ ပဋိပ္ဖရိတွာ၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်လျက်။ ဗာလောတိ၊ သူမိုက်ဟူ၍။ ဝဒေယျာသိ၊ ဆိုမူကား ဆိုရာ၏။ )

ပဋိဝတ္တာတိ ပဋိပ္ဖရိတွာ ဝတ္တာ၊ ပဋိပ္ဖရိတွာ ဝါ ဗာလဗလန္တိ ဝဒေယျာပိ (ဆဋ္ဌ)

ဓမ္မံဋ္ဌံ ပန၊ တရား၌တည်သောသူကိုမူကား။ စာလေတုံ၊ ရွေ့ရှားတုန်လှုပ်စေခြင်းငှါ။ သမတ္ထော နာမ၊ စွမ်းနိုင်သောသူမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

(တဿေဝ တေန ပါပိယောတိ၊ တဿေဝ တေန ပါပိယောဟူသည်ကား။ ယော၊ အကြင်သူမိုက်သည်။ ကုဒ္ဓံ၊ အမျက်ထွက်သောသူကို။ ပဋိကုဇ္ဈတိ၊ အမျက်တုံ့မူ၏။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတဿ၊ ပြုသော။ တဿေဝ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုတစ်ဖန်အမျက်ထွက်သော ပုဂ္ဂိုလ်အားသာလျှင်။ တေန ကောဓေန၊ ထိုအမျက်တုံ့မူခြင်းကြောင့်။ ပါပိယော၊ အထူးသဖြင့်ယုတ်မာ၏။)

တဿေဝ ‌တေန ပါပိယောတိ တေန ကောဓေန တဿေဝ ပုဂ္ဂလဿ ပါပံ၊ ကတရဿ? ယော ကုဒ္ဓံ ပဋိကုဇ္ဈတိ။

တဿေဝ ‌တေန ပါပိယောတိ တေန ကောဓေန တဿေဝ ပုဂ္ဂလဿ ပါပံ၊ ကတရဿ? ယော ကုဒ္ဓံ ပဋိကုဇ္ဈတိ။

တိကိစ္ဆန္တာနန္တိ၊ တိကိစ္ဆန္တာနံဟူသောပုဒ်သည်။ ဧကဝစနေ၊ ဧကဝုစ်အရာ၌။ ဗဟုဝစနံ၊ ဗဟုဝုစ်ရှိသောပုဒ်တည်း။ တိကိစ္ဆန္တံ၊ ဆေးကုမသော သူတော်ကောင်းကို။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဇနာ မညန္တီတိ၊ ဇနာ မညန္တိဟူသည်ကား။ အတ္တနော စ၊ မိမိ၏လည်းကောင်း။ ပရဿ စ၊ သူတစ်ပါး၏လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်သောသူတို့အား။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွားကို။ တိကိစ္ဆန္တံ၊ ဆေးကုမခြင်းကို။ နိပ္ဖါဒေန္တံ၊ ပြီးစေသော။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အန္ဓဗာလော ‌အယန္တိ၊ ဤသူအလွန်မိုက်သည်ဟု။ အန္ဓဗာလပုထုဇ္ဇနာဝ၊ ပုထုဇဉ်မိုက်ကန်းတို့သည်သာလျှင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မညန္တိ၊ အောက်မေ့ကုန်၏။

ဓမ္မဿ အကောဝိဒါတိ၊ ဓမ္မဿ အကောဝိဒါဟူသည်ကား။ စတုသစ္စဓမ္မေ၊ သစ္စာလေးပါးတရား၌။ အဆေကာ၊ မလိမ္မာကုန်။

ဣဓာတိ၊ ဣဓဟူသည်ကား။ ဣမသ္မိံ သာသနေ၊ ဤသာသနာတော်၌။

ခေါတိ၊ ခေါဟူသောပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။

စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သုဘာသိတဇယသုတ်အဖွင့်

ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။ အသုရိန္ဒံ ဧတဒဝေါစာတိ၊ အသုရိန္ဒံ ဧတဒဝေါစဟူသည်ကား။ ဆေကတာယ၊ အရေးအရာ၌ လိမ္မာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဧတံ၊ ဤတုမှေ ခွတ္ထစသော စကားကို။ အဝေါစ၊ သိကြားဆိုသတည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။ (ပရဿ၊ သူတစ်ပါး၏။ နာမဂါဟံ၊ ယူအပ်သောအမည်ကို။) ပရဿ နာမ ဂါဟံ (ဆဋ္ဌ) မောစေတွာ၊ လွှတ်၍။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှါ။ ဂရု၊ ဝန်လေး၏။

ပရဿ၊ သူတစ်ပါး၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ အနုဂန္တွာ၊ အစဉ်လျှောက်၍။ ပစ္ဆာ ပန၊ နောက်၌မူကား။ ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှါ။ သုခံ၊ ပြုလွယ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

ပုဗ္ဗဒေဝတာတိ ပုဗ္ဗဒေဝါတိ (ဆဋ္ဌ) ၊ ပုဗ္ဗဒေဝတာဟူသည်ကား။ ဒေဝလောကေ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌။ စိရနိဝါသိနော၊ ကြာမြင့်စွာနေခြင်းရှိကုန်သော။ ပုဗ္ဗသာမိကာ၊ ရှေးဖြစ်သောစိုးမင်းဖြစ်ကုန်၏။ တုမှာကံ၊ သင်အသုရာနတ်တို့၏။ ပဝေဏိအာဂတံ၊ အဆက်အနွယ်မှလာ၏။ တာဝ၊ ‌ရှေးဦးစွာ။ ဘဏထ၊ ရွတ်ကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့ သိကြားမင်းဆို၏။

အဒဏ္ဍာဝစရာတိ၊ အဒဏ္ဍာဝစရာဟူသည်ကား။ ဒဏ္ဍာဝစရဏရဟိတာ၊ ဥစ္စာသိမ်းယုတ်ခြင်းစသော ဒဏ် ဖြင့်တားမြစ်ခြင်းကင်းကုန်၏။ ဒဏ္ဍံ ဝါ၊ ဒဏ်ကိုလည်းကောင်း။ သတ္ထံ ဝါ၊ ဓား,လှံစသော လက်နက်ကိုလည်းကောင်း။ ဂဟေတဗ္ဗန္တိ၊ ယူအပ်၏ဟု။ ဧတ္ထ၊ ဤဘာသိတအရာ၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ကုလာဝကသုတ်အဖွင့်

ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသုတ်၌။ အဇ္ဈဘာသီတိ၊ အဇ္ဈဘာသိဟူသည်ကား။ သိမ္ဗလိဝနာဘိမုခဿ၊ လက်ပံတောသို့ရှေ့ရှု။ ဇာတဿ၊ ဖြစ်သော။ တဿ၊ ထိုသိကြားမင်း၏။ ရထသဒ္ဒေါ စ၊ ရထား၏တန်ဆာဖြစ်သော ရွှေခြူကွန်ယက်စသည်တို့၏ အသံသည်လည်းကောင်း။ အာဇာနိယသဒ္ဒေါ စ၊ တစ်ထောင်သောအာဇာနည်မြင်းတို့၏ အသံသည်လည်းကောင်း။ ဓဇသဒ္ဒေါ စ၊ ယူဇနာနှစ်ရာ့ငါးဆယ် မြင့်သွယ်အလွန် အောင်တံခွန်အသံသည်လည်းကောင်း။ သမန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ အသနိပါတသဒ္ဒေါ ဝိယ၊ အထောင်မက မိုးကြိုးကျသောအသံကဲ့သို့။ အဟောသိ ကိရ၊ ဖြစ်သတတ်။

တံ၊ ထိုသို့ကြောက်မက်ဖွယ်သောအသံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သိမ္ဗလိဝနေ၊ လက်ပံတော၌။ ဗလဝသုပဏ္ဏာ၊ အားကြီးသော ဂဠုန်တို့သည်။ ပလာယိံသု၊ ပျံပြေးကုန်၏။ ဇရာဇိဏ္ဏာ စေဝ၊ ဂဠုန်ငှက်အိုတို့သည်လည်းကောင်း။ ရောဂဒုဗ္ဗလာ စ၊ အနာနှိပ်စက်သဖြင့်ခွန်အားမဲ့သော ဂဠုန်ငှက်တို့သည်လည်းကောင်း။ အသဉ္ဇာတပက္ခပေါတကာ စ၊ ပေါက်စသာဖြစ်သော အတောင်မရှိသော ဂဠုန်ငှက်ငယ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ပလာယိတုံ၊ ပျံထွက်ခြင်းငှါ။ အသက္ကောန္တာ၊ မတတ်နိုင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ မရဏဘယေန၊ သေဘေးမှ။ တဇ္ဇိတာ၊ ထိတ်လန့်ကုန်ရကား။ ဧကပ္ပဟာရေနေဝ၊ တစ်ပြိုင်နက်သော ခဏဖြင့်သာလျှင်။ မဟာဝိရဝံ၊ သည်းထန်စွာသော မြည်တမ်းခြင်းကို။ ဝိရဝိံသု၊ မြည်တမ်းကုန်၏။

သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။ တံ၊ ထိုဂဠုန်ငှက်တို့၏မြည်သံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ တာတ၊ အမောင်။ အယံ၊ ဤအသံသည်။ ကဿ၊ အဘယ်သတ္တဝါ၏။ သဒ္ဒေါ၊ အသံနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။

မာတလိံ၊ မာတလိနတ်ကို။ ပုစ္ဆိ၊ မေး၏။

သက္က ဒေဝ (ဆဋ္ဌ) ၊ သိကြားမင်း။ တေ၊ ရှင်သိကြားမင်း၏။ ရထသဒ္ဒံ၊ ရထားသံကို။ သုတွာ၊ ကြားသောကြောင့်။ သုပဏ္ဏာ၊ ဂဠုန်တို့သည်။ ပလာယိတုံ၊ ပြေးထွက်ခြင်းငှါ။ အသက္ကောန္တာ၊ မတတ်နိုင်ကုန်ရကား။ ဝိရဝန္တိ၊ မြည်တမ်းကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ နားတော်လျှောက်၏။

တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ကရုဏာယ ကရုဏာသမာဝဇ္ဇိတဟဒယော (ဆဋ္ဌ) ၊ သတ္တဝါတို့အား သနားခြင်းကရုဏာဖြင့်။ သမာဝဇ္ဇိတဟဒယော ကရုဏာသမာဝဇ္ဇိတဟဒယော (ဆဋ္ဌ) ၊ ကောင်းစွာ နှလုံးသွင်းသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အဘာသိ၊ ကုလာဝကာ မာတလိစသော စကားကို သိကြားမင်း ဆိုသတည်း။

ဤသာမုခေနာတိ၊ ဤသာမုခေနဟူသည်ကား။ ရထဿ၊ ရထား၏။ ဤသာမုခေန၊ ရထားလှည်းသန်ဦးပွတ်သည်။

ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် နှင်သည်ရှိသော်။ ကုလာဝကော ကုလာဝကေ (ဆဋ္ဌ) ၊ ဂဠုန်ငှက်တို့၏အသိုက်သည်။ ဤသာမုခေ ဤသာမုခံ (ဆဋ္ဌ) ၊ ရထားလှည်းသန်ဦးပွတ်၌။ န သဉ္စုဏ္ဏေတိ၊ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက်မကြေ။ ဧဝံ၊ ဤသို့အခြင်းဖြင့်။ ဣမိနာ ဤသာမုခေန၊ ဤရထားလှည်းသန်ဦးပွတ်သည်။ တေ၊ ထိုလက်ပံတောတို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇယ၊ ကြဉ်စေလော့။

ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ပုညပစ္စယနိဗ္ဗတ္တော၊ မြတ်သောပြန့်ပြောသောကောင်းမှုကံကို အကြောင်းပြု၍ဖြစ်သော။ သော ရထော၊ ထိုဝေဇယန္တာရထားသည်။ စက္ကဝါဠပဗ္ဗတေပိ၊ စကြဝဠာတောင်မင်းသည်လည်း။ သိနေရုမှိပိ၊ မြင်းမိုရ်တောင်သည်လည်း။ သမ္မုခီဘူတေ၊ ရှေ့ရှုဖြစ်သည်ရှိသော်။ ဝိနိဝိဇ္ဈိတွာဝ၊ ထုတ်ချင်းထွင်း၍သာလျှင်။ ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။ န သဇ္ဇတိ၊ မငြိတွယ်။ အာကာသဂတသဒိသေနေဝ၊ ကောင်းကင်သို့သွားသည်နှင့် အတူသာလျှင်။ ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။

တေန၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ သိမ္ဗလိဝနေန၊ လက်ပံတောအလယ်ဖြင့်။ ဂတော၊ သွားသည်။ သစေ ဘဝေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။ ယထာ၊ ဥပမာကား။ မဟာသကဋေ၊ လှည်းကြီးသည်။ ကဒလိဝနမဇ္ဈေန ဝါ၊ ငှက်ပျောတောအလယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဧရဏ္ဍဝနမဇ္ဈေန ဝါ၊ ကြက်ဆူတောအလယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဂစ္ဆန္တေ၊ သွားသည်ရှိသော်။ သဗ္ဗဝနံ၊ ကြက်ဆူ, ငှက်ပျောတော အလုံးသည်။ ဝိဘဂ္ဂံ၊ ထိုမှဤမှကျိုးပဲ့သည်။ နိမ္မထိတံ၊ မွှေနှောက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ ထိုကဲ့သို့။ တမ္ပိ သိမ္ဗလိဝနံ၊ ထိုလက်ပံတောသည်လည်း။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

နဒုဗ္ဘိယသုတ်အဖွင့်

သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။ ဥပသင်္ကမီတိ၊ ဥပသင်္ကမိဟူသည်ကား။ အယံ သက္ကော၊ ဤသိကြားမင်းသည်။ ယောပိ၊ အကြင်သူသည်လည်း။ မေ၊ ငါ၏။ သုပစ္စတ္ထိကော၊ အကဲအလွန်ရန်သူသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တဿပိ၊ ထိုအကဲအလွန်ဖြစ်သော ရန်သူအားလည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ န ဒုဗ္ဘေယျန္တိ၊ မပြစ်မှားအံ့ဟူ၍။ စိန္တေတိ၊ အကြံဖြစ်၏။ တဿ၊ ထိုသိကြားမင်းအား။ မယာ၊ ငါ့ထက်။ ပစ္စတ္ထိကတရော နာမ၊ ကဲလွန်သောရန်သူမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ နံ၊ ထိုသိကြားမင်းကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဝီမံသိဿာမိ၊ စူးစမ်းအံ့။ ကိန္နု ခေါ၊ အသို့နည်း။ မံ၊ ငါ့ကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဒုဗ္ဘတိ၊ ပြစ်မှားအံ့လော။ န ဒုဗ္ဘတိ၊ မပြစ်မှားအံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လတ်သတည်း။

တိဋ္ဌ ဝေပစိတ္တိ ဂဟိတောသီတိ၊ တိဋ္ဌ ဝေပစိတ္တိ ဂဟိတောသိဟူသည်ကား။ ဝေပစိတ္တိ၊ ဝေပစိတ္တိအသုရာနက်။ ဧတ္ထေဝ၊ ဤအရပ်၌သာလျှင်။ တိဋ္ဌ၊ ရပ်လော။ တွံ၊ သင့်ကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ဂဟိတော၊ နတ်၏ကျော့ကွင်းဖြင့်ဖွဲ့၍ယူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ သိကြားဆို၏။ အဿ၊ ထိုသိကြားမင်း၏။

သဟ ဝစနေနေဝ၊ ဆိုသောစကားနှင့် တပြိုင်နက်တည်းဖြင့်သာလျှင်။ သော၊ ထိုဝေပစိတ္တိအသုရာသည်။ ကဏ္ဌပဉ္စမေဟိ၊ လည်လျှင် ငါးခုမြောက်ရှိကုန်သော။ ဗန္ဓနေဟိ၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်းတို့ဖြင့်။ ဗန္ဓော ဗဒ္ဓေါဝ (ဆဋ္ဌ) ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

သပဿု စ မေတိ၊ သပဿု စ မေဟူသည်ကား။ မယိ၊ ငါ၌။ အဒြုဗ္ဘတ္ထာယ အဒုဗ္ဘတ္ထာယ (ဆဋ္ဌ) ၊ ဆင်းရဲပင်ပန်းစိမ့်သောငှါ။ သပထံ၊ ကျိန်ဆဲခြင်းကို။ ကရောဟိ၊ ပြုလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ သိကြားဆို၏။

ယံ မုသာ ဘဏတော ပါပန္တိ၊ ယံ မုသာ ဘဏတော ပါပံဟူသောပုဒ်ကို။ ဣမသ္မိံ ကပ္ပေ၊ ဤကမ္ဘာ၌။ ပဌမကပ္ပိကေသု၊ ကပ်ဦး၌ဖြစ်ကုန်သော သူတို့တွင်။ စေတိယရညော၊ စေတိယမင်း၏။ ပါပံ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူ မဆိုဖူးသေးသည့် မုသာဝါဒမကောင်းမှုကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

အရိယူပဝါဒိနောတိ၊ အရိယူပဝါဒိနောဟူသောပုဒ်ကို။ ကောကာလိကဿ၊ ကောကာလိကရဟန်း၏။ ပါပံ ဝိယ၊ မကောင်းမှုနှင့်တူသော။ ပါပံ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူ မဆိုဘူးသေးသည့်မုသာဝါဒမကောင်းမှုကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

မိတ္တဒ္ဓုနော မိတ္တဒ္ဒုနော (ဆဋ္ဌ) စ ယံ ပါပန္တိ၊ မိတ္တဒ္ဓုနော စ ယံ ပါပံဟူသောပုဒ်ကို။ မဟာကပိဇာတကေ၊ မဟာကပိဇာတ်၌။ မဟာသတ္တေ၊ ဘုရားလောင်းမျောက်မင်း၌။ ဒုဋ္ဌစိတ္တဿ၊ ပြစ်မှားသောစိတ်ရှိသော ဒေဝဒတ်လောင်းမျောက်၏။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

အကတညုနောတိ၊ အကတညုနောဟူသောပုဒ်ကို။ ဒေဝဒတ္တသဒိသဿ၊ ဒေဝဒတ်နှင့်တူသော။ အကတညုနော၊ သူ့ကျေးဇူးကို မသိသောသူ၏။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဣမသ္မိံ ကပ္ပေ၊ ဤကပ်၌။ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးပါးသော မကောင်းမှုတို့သည်။ မဟာပါပါနိ ကိရ၊ အလွန်ဝန်လေးသော မကောင်းမှုကြီးတို့ ဖြစ်သတတ်။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဝေရောစနအသုရိန္ဒသုတ်အဖွင့်

အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။ အဋ္ဌံသူတိ၊ အဋ္ဌံသုဟူသည်ကား။ ဒွါရပါလရူပကာနိ ဝိယ၊ တံခါးစောင့်ဟန် ထုလုပ်သောအရုပ်တို့ကဲ့သို့။ ဌိတာ၊ တည်ကုန်၏။

နိပ္ပဒါတိ နိပ္ဖဒါတိ (ဆဋ္ဌ) ၊ နိပ္ပဒါဟူသည်ကား။ နိပ္ဖတ္တိ၊ ပြီးစီးခြင်းသည်။ ယာဝ၊ အကြင်ရွေ့လောက်။ အတ္ထော၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စသည်။ နိပ္ပဇ္ဇတိ နိပ္ဖဇ္ဇတိ (ဆဋ္ဌ) ၊ ပြီးစီး၏။ တာဝ၊ ထိုရွေ့လောက်။ ဝါယမေထေဝ၊ လုံ့လပြုကုန်ရာသာလျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဝေရောစနအသုရိန်နတ် ဆို၏။

ဒုတိယဂါထာ၊ နှစ်ခုမြောက်သောဂါထာသည်။ သက္ကဿ၊ သိကြားမင်း၏ဂါထာတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ ခန္တျာ ဘိယျောတိ၊ ခန္တျာ ဘိယျောဟူသည်ကား။ နိပ္ဖန္နသောဘဏေသု၊ ပြီးသည်၏အဖြစ်၌ တင့်တယ်ကောင်းမွန်ကုန်သော။ အတ္ထေသု၊ ကိစ္စတို့တွင်။ ခန္တိတော၊ သည်းခံခြင်းထက်။ ဥတ္တရိတရော၊ လွန်မြတ်သော။ အတ္ထော နာမ၊ ကိစ္စမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

အတ္ထဇာတာတိ၊ အတ္ထဇာတာဟူသည်ကား။ ကိစ္စဇာတာ၊ ကောင်းစွာဖြစ်သော ကိစ္စရှိကုန်၏။

ဟိ၊ ဆိုသင့်၏။ သောဏသိင်္ဂါလာဒယောပိ၊ အိမ်ခွေး,တောခွေးအစရှိသော သတ္တဝါတို့ကိုလည်း။ ဥပါဒါယ၊ အစပြု၍။ အကိစ္စဇာတော၊ ကိစ္စကင်းလွတ်သော။ သတ္တော နာမ၊ သတ္တဝါ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ဣတော၊ ဤအရပ်မှ။ ဧတ္တော၊ ထိုအရပ်သို့။ ဂမနမတ္တမ္ပိ၊ သွားရုံမျှသည်လည်း။ ကိစ္စမေဝ၊ ကိစ္စသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သံယောဂပရမာ တွေဝ၊ သမ္ဘောဂါ သဗ္ဗပါဏိနန္တိ၊ သံယောဂပရမာ တွေဝ၊ သမ္ဘောဂါ သဗ္ဗပါဏိနံဟူသည်ကား။ ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ပါရိဝါသိကဩဒနာဒီနိ၊ သိုးပြီးသောထမင်းအစရှိသော ဝတ္ထုတို့သည်။ အသမ္ဘောဂါရဟာနိ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှါ မထိုက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တာနိ၊ ထိုသို့သိုးပြီးသော ထမင်းအစရှိသော ဝတ္ထုတို့ကို။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဥဏှာပေတွာ၊ နေပူလှန်း၍။ ဘဇ္ဇိတွာ၊ လှော်၍။ သပ္ပိမဓုဖာဏိတာဒီဟိ၊ ထောပတ်,ပျားတင်လဲအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သံယောဇိတာနိ၊ ပေါင်းယှဉ်ရောနှောအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ သမ္ဘောဂါရဟာနိ၊ သုံး‌ဆောင်ခြင်းငှါထိုက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တေန၊ ထို့ကြောင့်။ သံယောဂပရမာ တွေဝ၊ သမ္ဘောဂါ သဗ္ဗပါဏိနန္တိ၊ သံယောဂပရမာ တွေဝ သမ္ဘောဂါ သဗ္ဗပါဏိနံဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။

နိပ္ဖန္နသောဘနော အတ္ထောတိ၊ နိပ္ဖန္နသောဘနော အတ္ထောဟူသည်ကား။ ဣမေ အတ္ထာ နာမ၊ ဤကိစ္စတို့မည်သည်။ နိပ္ဖန္နာ‌ဝ၊ ပြီးကုန်သော်သာလျှင်။ သောဘဏန္တိ သောဘန္တိ (ဆဋ္ဌ) ၊ တင့်တယ်ကုန်၏။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ စတုတ္ထဂါထာ၊ လေးခုမြောက်သောဂါထာသည်။ သက္ကဿ၊ သိကြားမင်း၏ဂါထာတည်း။

တတ္ထာပိ၊ ထိုဂါထာ၌လည်း။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

အရညာယတနဣသိသုတ်အဖွင့်

နဝမေ၊ နဝမသုတ်၌။ ပဏ္ဏကုဋီသု သမ္မန္တီတိ၊ ပဏ္ဏကုဋီသု သမ္မန္တိဟူသည်ကား။ ဟိမဝန္တပ္ပဒေသေ၊ ဟိမဝန္တာအရပ်၌။ ရမဏီယေ၊ နှလုံးမွေ့လျော်ဖွယ်ရှိသော။ အရညာယတနေ၊ တောအရပ်၌။ ရတ္တိဋ္ဌာနဒိဝါဋ္ဌာနစင်္ကမနာဒီဟိ၊ ညဉ့်သန့်ရာ နေ့သန့်ရာ စင်္ကြံအစရှိသည်တို့နှင့်။ သမ္ပန္နာသု၊ ပြည့်စုံကုန်သော။ ပဏ္ဏသာလာသု၊ သစ်ရွက်မိုးသောကျောင်းတို့၌။ ဝသန္တိ၊ နေကုန်၏။

သက္ကော ( စ (ဆဋ္ဌ) ) ဒေဝါနမိန္ဒေါ ဝေပစိတ္တိ စာတိ၊ သက္ကော ဒေဝါနမိန္ဒော ဝေပစိတ္တိ စဟူသည်ကား။ ဇာမာတိကသသုရာ၊ သားမက်,ယောက္ခမဖြစ်ကြကုန်သော။ ဣမေ ဒွေဇနာ၊ ဤနှစ်ယောက်သောသူတို့သည်။ ကာလေန၊ ရံခါ။ ကလဟံ၊ ငြင်းခုံခြင်းကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ကာလေန၊ ရံခါ။ ဧကတော၊ အတူတကွ။ စရန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ဣမသ္မိံ ပန ကာလေ၊ ဤအခါ၌ကား။ ဧကတော၊ အတူတကွ။ စရန္တိ၊ သွားကုန်၏။

ပဋိလိယောတိ၊ ပဋလိယောဟူသည်ကား။ ဂဏင်္ဂဏူပါဟနာ၊ အထပ်ထပ်သောဖိနပ်တို့ကို။

ခဂ္ဂံ ဩလဂ္ဂေတွာတိ၊ ခဂ္ဂံ ဩလဂ္ဂေတွာဟူသည်ကား။ ခဂ္ဂံ၊ သန်လျက်ကို။ အံသေ၊ ပခုံး၌။ ဩလဂ္ဂေတွာ၊ လွယ်၍။

ဆတ္တေနာတိ၊ ဆတ္တေနဟူသည်ကား။ ဒိဗ္ဗသေတစ္ဆတ္တေန၊ နတ်၏ထီးဖြူကို။ မတ္ထကေ၊ ဦးခေါင်းထက်၌။ ဓာရယမာနေန၊ ‌‌ ဆောင်းလျက်။

အဗျာမတော အပဗျာမတော (ဆဋ္ဌ) ကရိတွာတိ၊ အဗျာမတော ကရိတွာဟူသည်ကား။ ဗျာမတော ကိရိတွာ ဗျာမတော အကတွာ (ဆဋ္ဌ) မညွတ်မရိုင် မစိုင်နိုင်ပြု၍။

စိရဒက္ခိတာနန္တိ စိရဒိက္ခိတာနံ (ဆဋ္ဌ) ၊ စိရဒက္ခိတာနံဟူသည်ကား။ စိရသမာဒိဏ္ဏဝတာနံ၊ ရသေ့ရဟန်းပြု၍ ကြာမြင့်စွာကာလပတ်လုံး ဆောက်တည်အပ်သောအကျင့်ရှိကုန်သော။

ဣတော ပဋိက္ကမာတိ၊ ဣတော ပဋိက္ကမဟူသည်ကား။ ဣတော၊ ဤတည်မြဲသော ငါတို့တတွေ၏ လေကြေအရပ်မှ။ ပဋိက္ကမ ပက္ကမ (ဆဋ္ဌ) ၊ ဖဲလော့။ ပရိဝဇ္ဇယ၊ ရှောင်လွှဲလော့။ ဥပရိဝါတေ၊ လေညာအရပ်က။ ( မာ (ဆဋ္ဌ) ) တိဋ္ဌ၊ ရပ်လော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ရသေ့တို့ ဆိုကုန်၏။

န ဟေတ္ထ ဒေဝါတိ၊ န ဟေတ္ထ ဒေဝါဟူသည်ကား။ သီလဝန္တာနံ၊ သီလရှိကုန်သောသူတို့၏။ ဧတသ္မိံ ဂန္ဓေ၊ ဤကိုယ်မှလွင့်ပြန့် ချွေးညှီနံ့၌။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ န ပဋိက္ကူလသညိနော၊ ရွံရှာကောင်းအပ်သည်ဟု အမှတ်မရှိပါကုန်။ ဣဋ္ဌကန္ထမနာပသညိနောယေဝ၊ ရှာမှီးအပ်,တောင့်တအပ်,နှစ်သက်အပ်၏ဟူ၍ အမှတ်သညာရှိပါကုန်သာလျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သမုဒ္ဒကသုတ်အဖွင့်

ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။ သမုဒ္ဒတီရေ ပဏ္ဏကုဋီသူတိ၊ သမုဒ္ဒတီရေ ပဏ္ဏကုဋီသုဟူသည်ကား။ စက္ကဝါဠမဟာသမုဒ္ဒပိဋ္ဌိယံ၊ စကြဝဠာတောင်ခြေအနီးဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာကမ်းနားအပြင်၌။ ရဇတပဋ္ဋဝဏ္ဏေ၊ ငွေပြားအဆင်းနှင့်တူသော။ ဝါလုကပုလိနေ၊ သဲစု၌။ ဝုတ္တပ္ပကာရာသု၊ အခြားမဲ့သုတ်၌ ဆိုအပ်ပြီးသောအပြားရှိကုန်သော။ ပဏ္ဏသာလာသု၊ သစ်ရွက်မိုးသောသင်္ခမ်းကျောင်းတို့၌။ ဝသန္တိ၊ နေကုန်၏။

သိယာပိ နောတိ၊ သိယာပိ နောဟူသည်ကား။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ သိယာပိ၊ အသုရာမှ ဘေးဘျမ်းဖြစ်လည်ရာချေ၏။

အဘယံ ဒက္ခိဏံ အဘယဒက္ခိနံ (ဆဋ္ဌ) ယာစေယျာမာတိ၊ အဘယံ ဒက္ခိဏံ ယာစေယျာမဟူသည်ကား။ အဘယဒါနံ၊ ဘေးမဲ့အလှူကို။ ယာစေယျာမ၊ တောင်းကုန်အံ့။

ကိရ၊ ထင်စေဦးအံ့။ ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။ ဒေဝါသုရသင်္ဂါမော၊ တာဝတိံသာနတ် အသုရာနတ်စစ်သည်တို့၏ ပေါင်းစည်းခြင်းသည်။ မဟာသမုဒ္ဒပိဋ္ဌေ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာအပြင်၌။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အသုရာနံ၊ အသုရာတို့အား။ သဗ္ဗကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ဇယော၊ အောင်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဗဟုဝါရေ၊ ကြိမ်ဖန်များစွာ။ ပရာဇယောဝ၊ ရှုံးခြင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေ၊ ထိုအသုရာတို့သည်။ ဒေဝေဟိ၊ တာဝတိံသာနတ်တို့သည်။ ပရာဇိတာ၊ ရှုံးစေအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ တေ၊ ထိုအသုရာတို့သည်။ ပလာယန္တာ၊ ပြေးခဲ့ကုန်ကြသော်။ ဣသီနံ၊ ရသေ့တို့၏။ အဿမပဒေန၊ သင်္ခမ်းအလယ်ဖြင့်။ ဂစ္ဆန္တာ၊ သွားကုန်လျက်။ သက္ကော၊ သိကြားအိုသည်။ ဣမေဟိ၊ ဤရသေ့သူပျက်တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ မန္တေတွာ၊ တိုင်ပင်၍။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ နာသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ သုတ္တသာတာယ ပုတ္တဟတာယ (ဆဋ္ဌ) ၊ အိပ်မွေ့ခြင်း၌သာယာသဖြင့်။ သုတ္တေ ပုတ္တေ (ဆဋ္ဌ) ၊ အိပ်ပျော်ကုန်သော သူပျက်ရသေ့တို့ကို။ ဂဏှထ၊ ဖမ်းဆီးကြကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ ကုပိတာ၊ အမျက်ထွက်ကုန်လျက်။ အဿမပ‌ဒေ၊ သင်္ခမ်း၌။ ပါနီယဃဋစင်္ကမနသာလာဒီနိ၊ သောက်ရေအိုး,စင်္ကြံ,ကုဋီအစရှိသည်တို့ကို။ ဝိဒ္ဓံသေန္တိ၊ ဖျက်ဆီးကုန်၏။

ဣသယော၊ ရသေ့တို့သည်။ အရညတော၊ တောမှ။ ဖလာဖလံ၊ သစ်သီးကြီးငယ်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ အာဂတာ၊ လာကုန်လတ်သော်။ နံ၊ ထိုပျက်စီးသည့်အရာကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဒုက္ခေန၊ ငြိုငြင်သဖြင့်။ ပဋိပါကတိကံ၊ အစားပြကတေ့ကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။

တေပိ၊ ထိုအသုရာတို့သည်လည်း။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန်။ တထေဝ၊ ထိုရှေးအတူသာလျှင်။ ဝိနာသေန္တိ၊ ဖျက်ဆီးကုန်၏။

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တေသံ၊ ထိုနတ်စစ်သည်နှစ်ဦးတို့၏။ သင်္ဂါမော၊ ဗိုလ်စုဝေးသည်။ ပစ္စပဋ္ဌိတောတိ၊ ရှေ့ရှုတည်လတ်ပြီဟု။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ စိန္တယိံသု၊ ယံ နု မယံစသည်ဖြင့်ကြံစည်တိုင်ပင်ကုန်၏။

ကာမံ ကရောတိ၊ ကာမံ ကရောဟူသည်ကား။ ဣစ္ဆိတကရော၊ အလိုရှိတိုင်း ပြုနိုင်၏။

ဘယဿ အဘယဿ ဝါတိ၊ ဘယဿ အဘယဿ ဝါဟူသည်ကား။ ဘယံ ဝါ၊ ဘေးဘျမ်းရှိသည်ကိုလည်းကောင်း။ အဘယံ ဝါ၊ ဘေးမဲ့ကိုလည်းကောင်း။

ဣဒံ၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမ္ဗရ၊ သမ္ဗရမည်သော အသုရာမင်း။ တွံ၊ သင်အသုရာမင်းသည်။ အဘယံ၊ ဘေးမရှိသည်ကို။ သစေ ဒါတုကာမော၊ အကယ်၍ ပေးလိုသည်ဖြစ်အံ့။ အဘယံ၊ ဘေးမဲ့ကို။ ( ဒါတုံ (ဆဋ္ဌ) ) ပဟောသိ၊ စွမ်းနိုင်၏။

ဘယံ၊ ဘေးဘျမ်းကို။ သစေဒါတုကာမော၊ အကယ်၍ပေးလိုသည်ဖြစ်အံ့။

ဘယံ၊ ဘေးဘျမ်းကို။ ဒါတုံ၊ ပေးခြင်းငှါ။ ပဟောသိ၊ စွမ်းနိုင်၏။

အမှာကံ ပန၊ ငါတို့အားမူကား။ အဘယဒါနံ၊ ဘေးမဲ့အလှူကို။ ဒေဟိ၊ ပေးပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဒံ၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုဋ္ဌာနန္တိ၊ ဒုဋ္ဌာနံဟူသည်ကား။ ဝိရုဒ္ဓါနံ၊ မကောင်းသဖြင့် ဆန့်ကျင်ကုန်သော။

ပဝုတ္တန္တိ၊ ပဝုတ္တံဟူသည်ကား။ ခေတ္တေ၊ လယ်မြေ၌။ ပတိဋ္ဌာပိတံ၊ မြှုပ်ထားတည်စေအပ်သော။ ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့ကို။ ဝပ္ပေတွာ၊ စိုက်ပျိုး၍။

တိက္ခတ္တုံ ဥဗ္ဗိဇ္ဇတီတိ တိက္ခတ္တုံ ဥဗ္ဗိဇ္ဇီတိ (ဆဋ္ဌ) ၊ တိက္ခတ္တုံ ဥဗ္ဗိဇ္ဇတိဟူသည်ကား။ သာယမာသဘတ္တံ၊ ညစာစားသောထမင်းကို။ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ စားတော်ခေါ်၍။ သယနံ၊ အိပ်ရာသလွန်ကို။ အဘိရုယှ၊ တက်လတ်၍။ နိပန္နော၊ လျောင်းလျက်။ နိဒ္ဒါယ၊ အိပ်စက်ခြင်းသို့။ ဩက္ကန္တမတ္တာယ၊ ရောက်ခါမျှဖြစ်လတ်သော်။ သမန္တာ၊ ဘယ်ညာဝန်းကျင်မှ။ ဌတွာ၊ ရပ်၍။ သတ္တိသတေန၊ လှံအရာဖြင့်။ ပဟတော ဝိယ၊ နှိပ်စက်သကဲ့သို့။ ဝိရဝန္တော၊ ဟစ်အော်မြည်တမ်းလျက်။ ဥဋ္ဌဟတိ၊ ထရ၏။ ဒသယောဇနသဟဿံ၊ ယူဇနာတစ်သောင်းရှိသော။ အသုရာဘဝနံ၊ အသုရာပြည်အားလုံးသည်။ ကိမိဒန္တိ၊ ဟစ်အော်ယောင်ယမ်းသည်ကား အကြောင်းအသို့နည်းဟု။ သင်္ခေါဘံ၊ ချောက်ချားတုန်လှုပ်ခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုအသုရာတို့အရှင် အသုရာမင်းကို။ အာဂန္တွာ၊ အနီးသို့ ကပ်လာကုန်ကြ၍။ ကိမိဒန္တိ၊ ဟစ်အော်ယောင်ယမ်းသည်ကား အကြောင်းအသို့နည်းအရှင်မင်းကြီးဟု။ ပုစ္ဆိံသု ပုစ္ဆန္တိ (ဆဋ္ဌ) ၊ မေးကြကုန်၏။

သော၊ ထိုအသုရာမင်းသည်။ နကိဉ္စီတိ၊ ငါ အကြောင်းမရှိဟု။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။

ဒုတိယယာမာဒီသုပိ၊ ဒုတိယယာမ်အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းအတူပင်တည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့။ အသုရာနံ၊ အသုရာတို့၏။ မာ ဘာယိ မဟာရာဇာတိ၊ အရှင်မင်းကြီးကြောက်လန့်တော်မမူလင့်ဟု။ တံ၊ ထိုသူတို့မင်းကို။ အဿသေန္တာနံယေဝ၊ သက်သာရာရစေကုန်စဉ်လျှင်။ အရုဏံ၊ အရုဏ်သည်။ ဥဂ္ဂစ္ဆတိ၊ တက်၏။

ဧဝံ၊ ဤအကြောင်းဖြင့်။ အဿ၊ ထိုအသုရာနတ်မင်းအား။ တတော၊ ထိုရသေ့တို့ကျိန်စာသင့်သည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ (ဂေလညံ၊ ပြင်းစွာဖြစ်သောအနာသည်။ ဇာတံ၊ ဖြစ်၏။) ဂေလညဇာတံ (ဆဋ္ဌ) စိတ္တံ၊ စိတ်နှလုံးသည်။ ဝေဓေတိ ဝေပတိ (ဆဋ္ဌ) ၊ တုန်လှုပ်၏။

တေနေဝစ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်ကား။ အဿ၊ ထိုသမ္ဗရအသုရာနတ်မင်းအား။ ဝေပစိတ္တီတိ၊ ဝေပစိတ္တိဟူသော။ အပရံ နာမံ၊ အမည်တစ်ပါးသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။

ပဌမဝဂ္ဂေါ၊ ပဌမဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။

Issues

Select Version

(SN) Sagāthāvagga-aṭṭhakathā

(SN) Sagāthāvagga-aṭṭhakathā