ဒုဗ္ဗဏ္ဏိယသုတ်အဖွင့်
ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
ဒုဗ္ဗဏ္ဏောတိ၊ ဒုဗ္ဗဏ္ဏောဟူသည်ကား။
ဈာမခါဏုဝဏ္ဏော၊ မီးလောင်ငုတ်နှင့်တူသော မည်းနက်သော အဆင်းရှိသော။
ဩကောဋိမကောတိ၊ ဩကောဋိမကောဟူသည်ကား။
လကုဏ္ဍကော၊ ပုကွအက်တိုသော။
မဟောဒရော၊ ဝမ်းဗိုက်ကြီးသော။
အာသနေတိ၊ အာသနေဟူသည်ကား။
ပဏ္ဍုကမ္ဗလသိလာယံ၊ ပဏ္ဍုကမ္ဗလာကျောက်ဖျာထက်၌။
နိသိန္နောနေသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
ကောဓဘက္ခောတိ ဧတံ၊ ကောဓဘက္ခောဟူသော ဤအမည်သည်။
သက္ကေန၊ သိကြားမင်းသည်။
ဂဟိတနာမမေဝ၊ ယူအပ်သောအမည်သာတည်း။
သော ပန၊ ထိုအညတရနတ်သည်ကား။
ဧကော၊ တစ်ယောက်သော။
ရူပါဝစရဗြဟ္မာ၊ ရူပါဝစရဗြဟ္မာတည်း။
ကိရ၊ ထိုသို့သဘောရှိသည်ဖြစ်၍ လာကြောင်းကား။
သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။
ခန္တိဗလေန၊ သည်းခံခြင်းဟူသော သူတော်အားနှင့်။
သမန္နာဂတောတိ၊ ပြည့်စုံ၏ဟု။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ဝီမံသနတ္ထံ၊ စူးစမ်းခြင်းငှါ။
အာဂတော၊ လာသတည်း။
ပန၊ ဆိုသင့်စွ။
အဝရုဒ္ဓကယက္ခာ၊ သိကြားနေရာကို တားမြစ်စွမ်းနိုင်သော သာမန်နတ်တို့သည်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
သံဝိဟိတာရက္ခံ၊ ကောင်းစွာစီရင်အပ်သောအစောင့်အရှောက်ရှိသော။
ဌာနံ၊ ပဏ္ဍုကမ္ဗလာ ကျောက်နေရာသို့။
ပဝိသိတုံ၊ ဝင်ခြင်းငှါ။
န သက္ကောန္တိ၊ မတတ်နိုင်ကုန်။
ဥပသင်္ကမီတိ၊ ဥပသင်္ကမိဟူသည်ကား။
ဒေဝါနံ၊ နတ်တို့၏။
ဝစနံ၊ စကားကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ဧသ၊ ဤကောဓဘက္ခနတ်ကို။
ဖရုသေန၊ ကြမ်းကြုတ်သော ကာယဝစီသမာစာရဖြင့်။
စာလေတုံ၊ ရွေ့လျားစေခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်စကောင်း။
ပန၊ စင်စစ်။
နီစဝုတ္တိနာ၊ နှိမ့်ချသောအကျင့်ဖြင့်။
ခန္တိယံ၊ အဓိဝါသနန္တီ၌။
ဌိတေန၊ တည်သဖြင့်။
ပလာပေတုံ၊ ပြေးစေခြင်းငှါ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်းလျက်။
တထာ ပလာပေတုကာမော၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့် ပြေးစေလိုသည်ဖြစ်၍။
ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်သတည်း။
အန္တရဓာယီတိ၊ အန္တရဓာယိဟူသည်ကား။
ခန္တိယံ၊ အဓိဝါသနခန္တီ၌။
ဌတွာ၊ တည်၍။
ဗလဝစိတ္တီကာရံ၊ အားကြီးသော အရိုအသေပြုခြင်းကို။
ပစ္စုပဋ္ဌပေတွာ၊ ရှေ့ရှုဖြစ်စေ၍။
နီစဝုတ္တိယာ၊ နှိမ့်ချသော ပရမနိပစ္စာကာရကို။
ဒဿိယမာနာယ၊ ပြအပ်သည်ရှိသော်။
သက္ကာသနေ၊ သိကြားမင်းနေရာ ပဏ္ဍုကမ္ဗလာကျောက်ဖျာ၌။
ဌာတုံ၊ တည်ခြင်းငှါ။
အသက္ကောန္တော၊ မဝံ့ရကား။
အန္တရဓာယိ၊ ကွယ်ပျောက်၏။
န သူပဟတစိတ္တောမှီတိ ဧတ္ထ၊ န သူပဟတစိတ္တောမှိဟူသော ဤပုဒ်၌။
သူတိ၊ သုဟူသောပုဒ်သည်။
နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။
ဥပဟတစိတ္တော၊ သူတစ်ပါး၌ ထိပါးအမျက်ထွက်သော စိတ်ရှိသည်။
န အမှိ၊ ငါမဖြစ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ သိကြားမင်း မိမိသဘော ပြောဆို၏။
နာဝတ္တေန သုဝါနယောတိ၊ နာဝတ္တေန သုဝါနယောဟူသည်ကား။
ကောဓာဝတ္တေန၊ အမျက်နိုင်ငံသို့လိုက်သဖြင့်။
န သုအာနယော၊ ရှေ့ရှုမဆောင်ယူ။
ကောဓဝသေန
ကောဓဝသေ (ဆဋ္ဌ)
၊ အမျက်အာဏာ၏အစွမ်းဖြင့်။
ဝတ္တေတုံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှါ။
သုကရော၊ ပြုလွယ်သည်။
န အမှိ၊ ငါမဖြစ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒတိ၊ သိကြားမင်းဆို၏။န ဝေါ စိရာဟန္တိ၊ န ဝေါ စိရာဟံဟူသောပုဒ်၌။
ဝေါတိ၊ ဝေါဟူသော ပုဒ်သည်။
နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။
အဟံ၊ ငါသည်။
စိရံ၊ ကောဓအလိုသို့လိုက်လျက်ကြာမြင့်စွာ။
န ကုဇ္ဈာမိ၊ အမျက်မထွက်။
န ဥပနယှာမိ၊ ရန်ငြိုးမထား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒတိ၊ သိကြားမင်းဆို၏။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။