သင်္ဂါရဝသုတ်အဖွင့်
ဧကာဒသမေ၊ ဧကာဒသမသုတ်၌။
ပစ္စေတီတိ၊ ပစ္စေတိဟူသည်ကား။
ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။
ပတ္ထေတိ၊ တောင့်တ၏။
သာဓု ဘန္တေတိ၊ သာဓုဘန္တေဟူသောစကားကို။
အာယာစမာနော၊ တောင်းပန်လိုသည်ဖြစ်၍။
အာဟ၊ ရှင်အာနန္ဒာဆိုသတည်း။
ကိရ၊ တောင်းပန်ကြောင်းကား။
ဧသ ဧသော၊ ဤသင်္ဂါရဝပုဏ္ဏားသည်။
ထေရဿ၊ အရှင်အာနန္ဒာထေရ်၏။
ဂိဟိသဟာယော၊ ရှင်အဖြစ်မယူမီ လူ့ကာလက တကွဆင်းရဲချမ်းသာဖေါ်ဖြစ်သော အဆွေခင်ပွန်းတည်း။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ထေရော၊ အရှင်အာနန္ဒာထေရ်သည်။
အယံဝရာကော၊ ဤချင်းကရင်ရိုင်းပမာ လူမိစ္ဆာသည်။
မံ သဟာယံ၊ ငါသို့သောအဆွေခင်ပွန်းကို။
လဘိတွာပိ၊ ရလျက်လည်း။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိံ၊ မှားသောအယူကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
အပါယပူရကော၊ အပါယ်၏ပြည့်ခြင်းသည်။
မာ အဟောသီတိ၊ မဖြစ်ပါစေနှင့်ဟု။
အာယာစတိ၊ တောင်းပန်သတည်း။
အပိစ၊ တနည်းဆိုဦးအံ့။
ဧသော၊ ဤသင်္ဂါရဝပုဏ္ဏားသည်။
မဟာပရိဝါရော၊ များသော အခြံအရံရှိသောသူတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုသင်္ဂါရဝပုဏ္ဏားသည်။
ပသန္နေ၊ ကြည်ညိုသည်ရှိသော်။
ပဉ္စကုလသတာနိ၊ ငါးရာသော အမျိုးတို့သည်။
အနုဝတ္တိဿန္တိ၊ အတုလိုက်၍ ကြည်ညိုကုန်လတ္တံ့သတည်း။
ဣတိ မညမာနောပိ၊ ဤသို့ အောက်မေ့တော်မူ၍လည်း။
အာယာစတိ၊ တောင်းပန်၏။
အတ္ထဝသန္တိ၊ အတ္ထဝသံဟူသည်ကား။
အတ္ထာနိသံသံ အတ္ထကာရဏံ၊ အကျိုးဟူသော အာနိသင်ရှိသောအနက်အကြောင်းကို။
ပါပန္တိ၊ ပါပံဟူသည်ကား။
ပါဏာတိပါတာဒိအကုသလံ၊ ပါဏာတိပါတအစရှိသော အကုသိုလ်ကို။
ပဝါဟေမီတိ၊ ပဝါဟေမိဟူသည်ကား။
ဂလပ္ပမာဏံ၊ လည်ပင်းမျှပမာဏရှိသော။
ဥဒကံ၊ ရေသို့။
ဩတရိတွာ၊ သက်ဆင်း၍။
ပဝါဟေမိ၊ မျှော၏။
ပလာပေမိ၊ ကိုယ်မှာဝေးဝေး ပြေးစေ၏။
ဓမ္မောတိ ဂါထာ၊ ဓမ္မောဟူသော ဂါထာသည်။
ဝုတ္တတ္ထာဝ၊ သုန္ဒရိကဘာရဒွါဇသုတ်၌ ဆိုအပ်ပြီးသောအနက် ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဧကာဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။