ဘိက္ခကသုတ်အဖွင့်
ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။
ဣဓာတိ၊ ဣဓဟူသည်ကား။
ဣမသ္မိံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဘိက္ခုဘာဝေ၊ ဘိက္ခုမည်သည်အဖြစ်၌။
ဝိဿံ ဓမ္မန္တိ၊ ဝိဿံ ဓမ္မံဟူသည်ကား။
ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ မကောင်းသောအနံ့ရှိသော။
အကုသလဓမ္မံ၊ အကုသိုလ်တရားကို။
ဗာဟေတွာတိ
ဗာဟိတွာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ဗာဟေတွာဟူသည်ကား။
အဂ္ဂမဂ္ဂေန၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်။
ဇဟိတွာ၊ အကြွင်းမဲ့အားဖြင့် ပယ်စွန့်၍။သင်္ခါယာတိ၊ သင်္ခါယဟူသည်ကား။
ဉာဏေန၊ ကောင်းစွာ ပိုင်းခြားကြောင်းဖြစ်သောဉာဏ်ဖြင့်။
သ ဝေ ဘိက္ခူတိ ဝုစ္စတီတိ၊ သ ဝေ ဘိက္ခူတိ ဝုစ္စတိဟူသည်ကား။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဝေ၊ စင်စစ်။
ဘိန္နကိလေသတ္တာ၊ ချိုးဖဲ့ဖျက်ဆီးအပ်သော ကိလေသာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဘိက္ခု နာမ၊ ဘိက္ခုမည်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။