သဇ္ဈာယသုတ်အဖွင့်
ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။
ယံ သုဒန္တိ၊ ယံ သုဒံဟူသောပုဒ်သည်။
နိပါတမတ္တံ၊ အနက်မရှိ နိပါတ်မျှသာတည်း။
သဇ္ဈာယဗဟုလောတိ၊ သဇ္ဈာယဗဟုလောဟူသည်ကား။
နိဿရဏပရိယတ္တိဝသေန၊ ပရိယတ်ကိုမှီ၍ ဝဋ်မှထွက်မြောက်၏ဟူသော နိဿရဏပရိယတ္တိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
သဇ္ဈာယနတော၊ သရဇ္ဈာယ်သောအားဖြင့်။
ဗဟုတရံ ကာလံ၊ များစွာသောကာလပတ်လုံး။
သဇ္ဈာယန္တော၊ သရဇ္ဈာယ်သည်ဖြစ်၍။
ကိရ၊ ထင်စွာပြဦးအံ့။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
အာစရိယဿ၊ ဆရာ၏။
ဒိဝါဋ္ဌာနံ၊ နေ့သန့်ရာကို။
သမ္မဇ္ဇိတွာ၊ တံမြက်လှည်း၍။
အာစရိယံ၊ ဆရာကို။
ဥဒိက္ခန္တော၊ ကြည့်မျှော်လျက်။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
အထ၊ ထိုရောအခါ၌။
နံ၊ ထိုဆရာကို။
အာဂစ္ဆန္တံ၊ လာသည်ကို။
ဒိသွာဝ၊ မြင်၍သာလျှင်။
ပစ္စုဂ္ဂန္တွာ၊ ခရီးဦးကြိုဆို၍။
စီဝရံ
ပတ္တစီဝရံ (ဆဋ္ဌ)
၊ သင်္ကန်းကို။
ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ လှမ်းယူ၍။
ပညတ္တာသနေ၊ ခင်းထားအပ်သောနေရာ၌။
နိသိန္နဿ၊ နေသော။
အာစရိယဿ၊ ဆရာအား။
တာလဝဏ္ဋဝါတံ၊ ယပ်လေကို။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
ပါနီယံ၊ သောက်ရေကို။
အာပုစ္ဆိတွာ၊ ပန်၍။
ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။
ဓောဝိတွာ၊ ဆေး၍။
တေလံ၊ နယ်ဆီကို။
မက္ခေတွာ၊ သုတ်လိမ်း၍။
ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။
ဌိတော၊ တည်လျက်။
ဥဒ္ဒေသံ၊ ပါဠိကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ယာဝ သူရိယတ္ထင်္ဂမာ၊ နေဝင်သည့်တိုင်အောင်။
သဇ္ဈာယံ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
နှာနကောဋ္ဌကေ၊ ရေချိုးအုံ၌။
ဥဒကံ၊ ချိုးရေကို။
ဌပေတွာ
ဥပဋ္ဌပေတွာ (ဆဋ္ဌ)
၊ တည်ထား၍။
အင်္ဂါရကပလ္လေ၊ မီးမယ်ဖျူးအိုးကင်း၌။
အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။
ကရောတိ၊ ညှိ၏။နှတွာ၊ ရေချိုး၍။
အာဂတဿ၊ လာသော။
အာစရိယဿ၊ ဆရာ၏။
ပါဒေသု၊ ခြေတို့၌။
ဥဒကံ၊ ရေကို။
ပုဉ္ဇိတွာ
ပုဉ္ဆိတွာ (ဆဋ္ဌ)
၊ သုတ်၍။
ပိဋ္ဌိပရိကမ္မံ၊ ကျောပြင်လည်ဂုတ်ဆုပ်နယ်ခြင်းကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။
ဥဒ္ဒေသံ၊ ပါဠိကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ပဌမယာမေ၊ ပဌမယာမ်၌။
သဇ္ဈာယံ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
မဇ္ဈိမယာမေ၊ မဇ္ဈိမယာမ်၌။
သရီရံ၊ ကိုယ်ကို။
သမဿာသေတွာ၊ သက်သာရာရစေ၍။
ပစ္ဆိမယာမေ၊ ပစ္ဆိမယာမ်၌။
ဥဒ္ဒေသံ၊ ပါဠိကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ယာဝ အရုဏုဂ္ဂမနာ၊ အရုဏ်တက်သည့်တိုင်အောင်။
သဇ္ဈာယံ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
သဇ္ဈာယံ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
( နိရုဒ္ဓသဒ္ဒံ (ဆဋ္ဌ) )
ဥဒယဝယတော
ခယတော (ဆဋ္ဌ)
၊ ဖြစ်ခြင်းပျက်ခြင်းအားဖြင့်။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။တတော၊ ထို့နောက်မှ။
သေသံ၊ ကြွင်းသော။
ဥပါဒါယရူပံ၊ ဥပါဒါယရုပ်ကို။
ဘူတရူပံ၊ ဘူတရုပ်ကို။
နာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်ကို။
ဣတိ၊ ဤသို့စသည်ဖြင့်။
ပဉ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။
ခန္ဓေသု၊ ခန္ဓာတို့၌။
ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။
ဝဍ္ဎေတွာ၊ ပွားစေ၍။
အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။
ပါပုဏိ၊ ရောက်လေ၏။
အပ္ပေါဿုက္ကောတိ၊ အပ္ပေါဿုက္ကောဟူသည်ကား။
ဥဒ္ဒေသဂ္ဂဟဏေနစ
ဥဒ္ဒေသဂ္ဂဟဏေ စ (ဆဋ္ဌ)
၊ ပါဠိကို သင်ယူခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
သဇ္ဈာယကရဏီယေန စ
သဇ္ဈာယကရဏီယေ စ (ဆဋ္ဌ)
၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို ပြုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
နိရုဿုက္ကော၊ အားသစ်လုံ့လ ကြောင့်ကြမဲ့လျက်။သင်္ကသာယတီတိ၊ သင်္ကသာယတိဟူသည်ကား။
ဣဒါနိ
ဒါနိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ယခုအခါ၌။
ယဿ၊ အကြင်အရဟတ္တဖိုလ်၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
အဟံ၊ ငါသည်။
သဇ္ဈာယံ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို။
ကရေယျံ၊ ပြုအံ့။
သော အတ္ထော၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော အကျိုးသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
မတ္ထကံ၊ အပြီးသို့။
ပတ္တော၊ ရောက်ပြီ။ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
သဇ္ဈာယေန၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းဖြင့်။
မေ၊ ငါ့အား။
ကိံ၊ အဘယ်မူစနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးပိုက်၍။
ဖလသမာပတ္တိသုခေန၊ ဖလသမာပတ်ချမ်းသာဖြင့်။
ကာလံ၊ အခါကို။
အတိဝတ္တေတိ၊ လွန်စေ၏။
အဇ္ဈဘာသီတိ၊ အဇ္ဈဘာသိဟူသည်ကား။
ကိံ၊ အသို့နည်း။
အဿ ထေရဿ၊ ထိုသရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို ပြုသောမထေရ်အား။
အဖာသုကံ၊ မချမ်းသာခြင်းသည်။
ဇာတံ နု ခေါ၊ ဖြစ်လေသလော။
ဥဒါဟု၊ ယင်းသို့မဟုတ်မူ။
အဿ၊ ထိုမထေရ်၏။
အာစရိယဿ၊ ဆရာ၏။
အဖာသုကံ၊ မချမ်းသာခြင်းသည်။
ဇာတံ နု ခေါ၊ ဖြစ်လေသလော။
ကေန နု ခေါ ကာရဏေန၊ အဘယ်သို့သောအကြောင်းဖြင့်။
ပုဗ္ဗေဝိယ၊ ရှေးကာလ၌ကဲ့သို့။
မဓုရဿရေန၊ သာယာစွာသောအသံဖြင့်။
န သဇ္ဈာယတိ၊ မသရဇ္ဈာယ်လေဘိသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံအောက်မေ့၍။
အာဂန္တွာ၊ လာ၍။
သန္တိကေ၊ အနီး၌။
ဌိတာ၊ ရပ်လျက်။
အဘာသိ၊ ဆိုသတည်း။
ဓမ္မပဒါနီတိ၊ ဓမ္မပဒါနိဟူသည်ကား။
ဣဓ၊ ဤပါဠိအရာ၌။
သဗ္ဗမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။
ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ ဘုရားစကားတော်ကို။
အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။
နာဓိယျသီတိ
နာဓီယသီတိ (ဆဋ္ဌ)
၊ နာဓိယျသိဟူသည်ကား။
န သဇ္ဈာယသိ၊ မသရဇ္ဈာယ်သနည်း။နာဒိယျသီတိ ဝါ
နာဒိယသီတိ ဝါ (ဆဋ္ဌ)
၊ တတိယက္ခရာနှင့် နာဒိယျသိဟူ၍လည်း။
ပါဌော၊ ပါဌ်ရှိ၏။
န ဂဏှာသိ၊ ဥဒ္ဒေသကိုမယူသနည်း။
ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။( ပသံသန္တိ (ဆဋ္ဌ) )
၊ ဓမ္မဘာဏကော၊ ဘုရားစကားတော်ကို သရဇ္ဈာယ်သောရဟန်းသည်။
ပသံသံ၊ ချီးမွမ်းခြင်းကို။
လဘတိ၊ ရ၏။
အာဘိဓမ္မိကော၊ အဘိဓမ္မာကိုဆောင်သောရဟန်း။
သုတ္တန္တိကော၊ သုတ္တန်ကိုဆောင်သောရဟန်း။
ဝိနယဓရော၊ ဝိနည်းကိုဆောင်သောရဟန်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ပသံသိတာ၊ ချီးမွမ်းအပ်ကုန်သည်။
ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ဝိရာဂေနာတိ၊ ဝိရာဂေနဟူသည်ကား။
အရိယမဂ္ဂေန၊ တပ်ခြင်းကင်းကြောင်းဖြစ်သော အရိယမဂ်ဖြင့်။
အညာယာတိ၊ အညာယဟူသည်ကား။
ဇာနိတွာ၊ ပရိညာဘိသမယ၏အစွမ်းဖြင့် ထိုးထွင်းလျက်သိ၍။
နိက္ခေပနန္တိ၊ နိက္ခေပနံဟူသည်ကား။
တဿ ဒိဋ္ဌသုတာဒိနော၊ ထိုအကြားအမြင်ရှိသည်ကို။
ဝိဿဇ္ဇနံ၊ ပယ်စွန့်ခြင်းကို။
သန္တော၊ သူတော်ကောင်းတို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။
ဒီပေတိ၊ ပြ၏။
ဗုဒ္ဓဝစနဿ၊ ဘုရားစကားတော်ကို။
ဝိဿဇ္ဇနံ၊ ပယ်စွန့်ခြင်းကို။
န၊ ပြသည်မဟုတ်။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားအစဉ်ဖြင့်။
ထေရော၊ မထေရ်သည်။
ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ ဘုရားစကားတော်ကို။
န ဝိဿဇ္ဇာပေတိ၊ မပယ်မစွန့်ပေ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
နိစ္စကာလံ၊ ကာလမြင့်မြဲစွာ။
သဇ္ဈာယန္တေနေဝ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းဖြင့်သာလျှင်။
န ဘဝိတဗ္ဗံ၊ မဖြစ်အပ်။
သဇ္ဈာယိတွာ ပန၊ သရဇ္ဈာယ်ပြီး၍ ကား။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧတ္တကဿ၊ ဤမျှသော။
အတ္ထဿ ဝါ၊ အနက်၏လည်းကောင်း။
ဓမ္မဿ ဝါ၊ ပါဠိ၏လည်းကောင်း။
အာဓာရော၊ တည်ရာသည်။
ဘဝိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။
သမတ္ထော၊ စွမ်းနိုင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဉ တွာဝ
ဉ တွာ (ဆဋ္ဌ)
၊ သိ၍လျှင်။
ဒုက္ခဿ
ဝဋ္ဋဒုက္ခဿ (ဆဋ္ဌ)
၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။
အန္တကိရိယာယ၊ အဆုံးကိုပြုခြင်းငှါ။
ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။
ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။