ဒလိဒ္ဒသုတ်အဖွင့်

Author： miuthi-မိုးထိ @ IAPT

ဒလိဒ္ဒသုတ်အဖွင့်

စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။ မနုဿဒလိဒ္ဒေါတိ၊ မနုဿဒလိဒ္ဒေါဟူသည်ကား။ မနုဿအဓနော၊ ဥစ္စာမဲ့သူ လူဆင်းရဲသည်။

မနုဿကပဏောတိ၊ မနုဿကပဏောဟူသည်ကား။ မနုဿကာရုညတံ ပတ္တော၊ ဤသူဝယ်သနားစဖွယ်အဖြစ်သို့ရောက်သည်။

မနုဿဝရာကောတိ၊ မနုဿဝရာကော ဟူသည်ကား။ မနုဿလာမကော၊ လူတွင်ယုတ်မာလှသော သူသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

တတြာတိ၊ တတြဟူသည်ကား။ တသ္မိံ ဌာနေ၊ အသုရာနတ်သား၏နတ်ပြည်နတ်ရွာဖြစ်လာသောအခါ၌။ ဝါ၊ တနည်းကား။ တသ္မိံ အတိရောစနေ၊ ထိုတစ်ပါးသောနတ်တို့ကို လွန်၍တင့်တယ်ခြင်း၌။

ဥဇ္ဈာယန္တီတိ၊ ဥဇ္ဈာယန္တိဟူသည်ကား။ အဝဇ္ဈာယန္တိ၊ အယုတ်အားဖြင့် ရှုကြည့်ကုန်၏။ လာမကတော၊ အယုတ်အားဖြင့်။ စိန္တေန္တိ၊ ကြံကုန်၏။

ခိယျန္တီတီ၊ ခိယျန္တိဟူသည်ကား။ ကထေန္တိ၊ အယုတ်ကိုသာ ဆိုကုန်၏။ ပကာသေန္တိ၊ ယုတ်သည်အလား ထင်ရှားပြကုန်၏။

ဝိပါစေန္တီတိ၊ ဝိပါစေန္တိဟူသည်ကား။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုအရပ်၌။ ကထေန္တိ၊ ပြောဆိုကုန်၏။ ဝိတ္ထာရေန္တိ၊ ပြန့်သည်ကို ပြုကုန်၏။

ဧသော ခေါ မာရိသာတိ ဧတ္ထ၊ ဧသော ခေါ မာရိသဟူသော ဤပါဌ်၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ အနုပုဗ္ဗိကထာ၊ အစဉ်အားဖြင့်လာသော စကားတည်း။ ကိရ၊ ထင်စွာပြဦးအံ့။ သော၊ ထိုသူဆင်းရဲဖြစ်သောသူသည်။ ဗုဒ္ဓေ၊ ဘုရားသခင်သည်။ အနုပ္ပန္နေ၊ ပွင့်တော်မမူမီ။ ကာသိရဋ္ဌေ၊ ကာသိတိုင်း၌။ ဗာရာဏသိရာဇာ၊ ဗာရာဏသီမင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သမုဿိတဒ္ဓဇပဋာကနာနာလင်္ကာရေန၊ ကောင်းစွာစိုက်ထားအပ်သော တံခွန်, ကုက္ကား, အထူးထူးအပြားပြားသော တန်ဆာဖြင့်။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ အလင်္ကတံ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သော။ နဂရံ၊ မြို့ကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သိရိသမ္ပတ္တိယာ၊ အသရေ၏ပြည့်စုံခြင်းဖြင့်။ သမာကဍ္ဎိတနေတ္တေန၊ ကောင်းစွာငင်အပ်သော မျက်စိရှိသဖြင့်။ ဇနကာယေန၊ ပြည်သူအပေါင်းကို။ သမု‌လ္လောကိယမာနော၊ ကောင်းစွာမော်ကြည့်စေလျက်။ ပဒက္ခိဏံ၊ လက်ျာရစ်လှည့်ခြင်းကို။ အကာသိ၊ ပြု၏။

တသ္မိ စ ကာလေ တသ္မိံ စ သမယေ (ဆဋ္ဌ) ၊ ထိုမင်း ပြည်လှည့်သောအခါ၌လည်း။ ဧကော၊ တစ်ဆူသော။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓေါ၊ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်။ ဂန္ဓမာဒနပဗ္ဗတာ၊ ဂန္ဓမာဒနတောင်မှ။ အာဂမ္မ၊ ကြွရောက်တော်မူလာ၍။ သန္တိန္ဒြိယော၊ ငြိမ်သက်သောဣန္ဒြေရှိ‌တော်မူလျက်။ သန္တမာနသော၊ ငြိမ်သက်သောစိတ်နှလုံး ရှိတော်မူလျက်။ ဥတ္တမဒမထသမန္နာဂတော၊ လွန်မြတ်ယဉ်ကျေးသောကျေးဇူးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူလျက်။ တသ္မိံ နဂ‌ရေ၊ ထိုဗာရာဏသီမြို့၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။ စရတိ၊ လှည့်လည်တော်မူ၏။

မဟာဇနောပိ၊ လူများသည်လည်း။ ရာဇဂတံ၊ မင်း၌ဖြစ်သော။ စိတ္တီကာရံ၊ အရိုအသေပြုခြင်းကို။ ပဟာယ၊ ပယ်၍။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓမေဝ၊ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါကိုသာလျှင်။ ဩလောကေသိ၊ ကြည့်၏။

ရာဇာ၊ မင်းသည်။

ဣဒါနိ၊ ယခု။ ဣမသ္မိံ ဇနကာယေ၊ ဤလူအပေါင်း၌။ ဧကောပိ၊ တစ်ယောက်မျှလည်း။ မံ၊ ငါ့ကို။ န ဩလောကေတိ၊ မကြည့်ရှု။

ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကား။ ကိံ နု ခေါ၊ အသို့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။

ဩလောကေ‌န္တော၊ ကြည့်ရှုလတ်သော်။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓံ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါကို။ အဒ္ဒသ၊ မြင်လေသတည်း။

ပစ္စေကဗုဒ္ဓေါ၊ ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်လည်း။ မဟလ္လကော၊ အရွယ်တော်ကြီးသည်။ ပစ္ဆိမဝယေ၊ ပစ္ဆိမအရွယ်၌။ ဌိတော၊ တည်တော်မူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အဿ၊ ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓါ၏။ စီဝရာနိပိ၊ သင်္ကန်းတော်တို့သည်လည်း။ ဇိဏ္ဏာနိ၊ ဟောင်းနွမ်းကုန်၏။ တတော တတော၊ ထိုထိုအရပ်မှ။ သုတ္တာနိ၊ ချည်တို့သည်။ ဂဠန္တိ၊ တွဲလျားကျကုန်၏။

ရညော၊ မင်းအား။ သတသဟဿာဓိကာနိ၊ ကမ္ဘာတစ်သိန်းအလွန်ရှိကုန်သော။ ဒွေ အသင်္ချေယျာနိ၊ နှစ်သင်္ချေတို့ပတ်လုံး။ ပူရိတပါရမိံ၊ ဖြည့်ဆည်းဖူးအပ်သော ပါရမီတော်ရှိသော။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓံ၊ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါကို။ ဒိသွာ၊ မြင်လျက်။ စိတ္တပ္ပသာဒမတ္တံ ဝါ၊ စိတ်၏ကြည်ညိုခြင်းမျှသည်လည်း။ ဟတ္ထံ၊ လက်ကို။ ပသာရေတွာ၊ ဖြန့်၍။ ဝန္ဒနမတ္တံ ဝါ၊ ရှိခိုးခြင်းမျှသည်လည်း။ နာဟောသိ၊ မဖြစ်နိုင်လေ။

(‌သော၊ ထိုရဟန်းကား။ ရာဇာ ပဗ္ဗဇိတော မညေ၊ မင်းရဟန်းဖြစ်မည်ငါထင်၏။ ဧသ၊ ဤရဟန်းသည်။ ဥဿုယျာယ၊ အမျက်မာန်မျှ ငြူစူသောအားဖြင့်။ မံ၊ ငါ့ကို။ န ဩလောကေတီတိ၊ မကြည့်သတည်းဟု)

သော ရာဇာ "ပဗ္ဗဇိတော မညေ ဧသ ဥသူယာယ မံ န ဩလောကေတီ"တိ (ဆဋ္ဌ)

ကုဇ္ဈိတွာ၊ မင်းမာန်အမျက် ဟူးဟူးထွက်၍။ ကုဋ္ဌိစီဝရာနိ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ်ရှိသော သင်္ကန်းတို့ကို။ ပါရုတော၊ ဝတ်ရုံသော။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ကော၊ အဘယ်သူနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆိုလျက်။ နိဋ္ဌုဘိတွာ၊ တံတွေးထွေး၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲခဲ့၏။

တဿ ကမ္မဿ၊ ထိုမကောင်းမှုကံ၏။ ဝိပါကေန၊ အကျိုးကိုရသောအားဖြင့်။ မဟာနိရယေ၊ ငရဲကြီး၌။ နိဗ္ဗတ္တိတွာ၊ ဖြစ်လေ၍။ ဝိပါကာဝသေသေန၊ ကြွင်းသောအကျိုးရှိသည်၏အစွမ်းဖြင့်။ မနုဿလောကံ၊ လူ့ပြည်သို့။ အာဂစ္ဆန္တော၊ လာသည်ရှိသော်။ ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌။ ပရမကပဏာယ၊ လွန်စွာယုတ်ညံ့သောအဖြစ်သို့ရောက်သော။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏။ ကုစ္ဆိမှိ၊ ဝမ်း၌။ ပဋိသန္ဓိံ၊ ပဋိသန္ဓေကို။ ဂဏှိ၊ ယူ၏။

ဂဟိတကာလေ၊ ပဋိသန္ဓေစွဲသော ကာလမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုသူဆင်းရဲမသည်။ ကဉ္ဇိကမတ္တမ္ပိ၊ ပအုံးရည်ကိုမျှလည်း။ ဥဒရပူရံ၊ ဝမ်းပြည့်အောင်။ နာလတ္ထ၊ မရ။

ကုစ္ဆိဂတဿေဝ၊ ဝမ်း၌ တည်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ တဿ၊ ထိုသူငယ်၏။ ကဏ္ဏနာသာ၊ နား,နှာခေါင်းတို့သည်။ ဝိလီနသင်္ခပလိတကုဋ္ဌိ ဝိလီနာ၊ သင်္ခပလိတကုဋ္ဌီ (ဆဋ္ဌ) ၊ တွန့်လိပ်သောခရုသင်းဖြူရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ မာတုကုစ္ဆိတော၊ အမိဝမ်းမှ။ နိက္ခန္တော၊ ဖွားမြင်၏။ မာတာပိတ‌ရော နာမ၊ မိဘတို့မည်သည်။

ဒုက္ကရကာရကာ ဒုက္ကရကာရိကာ (ဆဋ္ဌ) ၊ ပြုနိုင်ခဲသည့်အမှုကို ပြုစွမ်းနိုင်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုသူငယ်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ ယာဝ၊ အကြင်ရွေ့လောက်။ ကပါလံ၊ ဖုန်းစားခွက်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ စရိတုံ၊ သွားလာခြင်းငှါ။ န သေက္ကာတိ၊ မတတ်နိုင်သေး။ တာဝ၊ ထိုရွေ့လောက်။ အဿ၊ ထိုသူငယ်အား။ ကဉ္ဇိကမ္ပိ၊ ပအုံးရည်ကိုလည်းကောင်း။ ဥဒကမ္ပိ၊ ရေကိုလည်းကောင်း။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

ဘိက္ခာယ စရိတုံ၊ ထမင်းတောင်းစားသွားခြင်းငှါ။ သမတ္ထကာလေ ပန၊ စွမ်းနိုင်သောအခါ၌ကား။ အဿ၊ ထိုသူငယ်အား။ ကပါလံ၊ ဖုန်းစားခွက်ကို။ ဟတ္ထေ၊ လက်၌။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ သကေန ကမ္မေန၊ မိမိကောင်းမှုကံဖြင့်။ ပညာယိဿတိ၊ ထင်ရှားရစ်လိမ့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ပက္ကာမိ၊ စွန့်ပစ်ခဲ့လျက် ထွက်သွားလေ၏။

အထ၊ ထိုနောက်မှ။ အဿ၊ ထိုသူငယ်၏။ တတော၊ ထိုအမိစွန့်ပစ်သည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ သရီရတော သကလသရီရတော (ဆဋ္ဌ) ၊ ကိုယ်မှ။ မံသာနိ၊ အသားတို့သည်။ ဆိဇ္ဇိတွာ ဆိဇ္ဇိတွာ၊ ပြတ်၍ ပြတ်၍။ ပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။ ယူသံ၊ အစေးသည်။ ပဂ္ဃရတိ၊ ယိုစီး၏။ မဟာဝေဒနာ၊ ကြီးစွာသောဝေဒနာတို့သည်။ ဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ယံ ယံ ရစ္ဆံ၊ အကြင်အကြင် ခရီးအဆုံကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ သယတိ၊ အိပ်၏။ သဗ္ဗရတ္တိံ၊ ညဉ့်သုံးယာမ်ပတ်လုံး။ မဟာရဝေန၊ ကြီးစွာသောအသံဖြင့်။ ရဝတိ၊ မြည်တမ်း၏။

တဿ၊ ထိုပြိတ္တာတမျှ လူဒုက္ခ၏။ ကာရုညပရိဒေဝိတသဒ္ဒေန၊ သနားဖွယ် ငိုကြွေးသောအသံဖြင့်။ သကလဝီထိယံ၊ အလုံးစုံခရီးလမ်း၌။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ သဗ္ဗရတ္တိံ၊ ညဉ့်သုံးယာမ်ပတ်လုံး။ နိဒ္ဒံ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းကို။ န လဘန္တိ၊ မရကုန်။

တဿ၊ ထိုပြိတ္တာတမျှ လူဒုက္ခအား။ တတော၊ ထိုအခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ သုခသယိတေ၊ ချမ်းသာစွာ အိပ်ရကုန်သောသူတို့ကို။ ပဗောဓေတိ၊ နိုးစေတတ်၏။ ဣတိ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ သုပ္ပဗုဒ္ဓေါ‌တွေဝ နာမံ၊ သုပ္ပဗုဒ္ဓဟူသော အမည်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြန်၏။

အထ၊ ထို့နောက်မှ။ အပရေန၊ တစ်ပါးသော။ သမယေန၊ အခါ၌။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ရာဇဂဟံ၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့။ သမ္ပတ္တေ၊ ကြွရောက်တော်မူသည်ရှိသော်။ နာဂရာ၊ ပြည်သူတို့သည်။ သတ္ထာရံ၊ ဘုရားသခင်ကို။ နိမန္တေတွာ၊ ပင့်ဖိတ်၍။ နဂရမဇ္ဈေ၊ မြို့အလယ်၌။ မဟာမဏ္ဍပံ၊ ကြီးစွာသောမဏ္ဍပ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ အဒံသု၊ လှူကုန်၏။

သုပ္ပဗုဒ္ဓေါပိ ကုဋ္ဌီ၊ သုပ္ပဗုဒ္ဓဟူသော လူနူသည်လည်း။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ဒါနမဏ္ဍပဿ ဒါနဂ္ဂမဏ္ဍပဿ (ဆဋ္ဌ) ၊ အလှူမဏ္ဍပ်၏။ အဝိဒူရေ၊ အနီး၌။ နိသီဒိ၊ နေ၏။

နဂရာ၊ ပြည်သူတို့သည်။ ဗုဒ္ဓပ္ပမုခသံဃံ ဗုဒ္ဓပ္ပမုခံ ဘိက္ခုသံဃံ (ဆဋ္ဌ) ၊ ဘုရားအမှူးရှိသောရဟန်းအပေါင်းကို။ ပဏီတေန၊ မွန်မြတ်သော။ ခါဒနီယေန၊ ခဲဖွယ်ဖြင့်။ ဘောဇနီယေန၊ ဘောဇဉ်ဖြင့်။ ပဋိဝိသန္တာ ပရိဝိသန္တာ (ဆဋ္ဌ) ၊ လုပ်ကျွေးကုန်လျက်။ တဿာပိ၊ ထိုလူနူအားလည်း။ ယာဂုဘတ္တံ၊ ယာဂုထမင်းကို။ အဒံသု၊ ပေးကုန်၏။

ပဏီတဘောဇနံ၊ မွန်မြတ်သော ဘောဇဉ်ကို။ ဘုတ္တဿ၊ စားသော။ တဿ၊ ထိုလူနူအား။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဧကဂ္ဂံ၊ တည်ကြည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သတ္ထာ၊ ဘုရားသခင်သည်။ ဘတ္တကိစ္စာဝသာနေ၊ ဆွမ်းတော်ဘုဉ်းပေးပြီးသည့်ကိစ္စအဆုံး၌။ အနုမောဒနံ၊ အနုမောဒနာကို။ ကတွာ၊ ပြုတော်မူ၍။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြတော်မူ၏။ သုပ္ပဗုဒ္ဓေါ၊ သုပ္ပဗုဒ္ဓသည်။ နိသိန္နဋ္ဌာနေ၊ နေရာအရပ်၌။ နိသိန္နောဝ၊ နေလျက်သာလျှင်။ ဒေသနာနုသာရေန၊ ဒေသနာတော်ကို အစဉ်လျှောက်သဖြင့်။ ဉာဏံ၊ ဘာဝနာဉာဏ်ကို။ ပေသေတွာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရှေ့ရှုဖြစ်စေ၍။ သောတာပတ္တိဖလေ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်၌။ ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်၏။

သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဥဋ္ဌာယ၊ နေရာမှထတော်မူ၍။ ဝိဟာရံ၊ ‌ကျောင်းတော်သို့။ ဂတော၊ ကြွတော်မူ၏။

သောပိ၊ ထိုသုပ္ပဗုဒ္ဓသည်လည်း။ စုမ္ဗဋံ၊ ပုဆိုးနွမ်းစု ခြေအစုကို။ အာရုယှ၊ စီး၍။ ကပါလံ၊ ဖုန်းစားခွက်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဒဏ္ဍမောလုဗ္ဘ၊ တောင်ဝှေးထောက်လျက်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဝသနဋ္ဌာနံ၊ နေရာအရပ်သို့။ ဂစ္ဆန္တော၊ သွားသည်ရှိသော်။ ဝိဗ္ဘန္တာယ ဂါဝိယာ၊ ရန်ငြိုးမှုထားသဖြင့် လည်လာသောနွားမသည်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပိတော၊ ချအပ်သည်ဖြစ်၍။ မတ္တိကပါတိံ၊ မြေခွက်ကို။ ဘိန္ဒိတွာ၊ ခွဲ၍။ သုဝဏ္ဏပါတိံ၊ ရွှေခွက်ကို။ လဘန္တော ဝိယ၊ ရသောသူကဲ့သို့။ ဒုတိယစိတ္တဝါရေ၊ စုတိစိတ်မှ ဒုတိယစိတ်အကြိမ်ဟူသော ပဋိသန္ဓေစိတ္တက္ခဏ၌။ ဒေဝလောကေ၊ နတ်ပြည်၌။ နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပုညံ၊ ကောင်းမှုကံကို။ နိဿာယ၊ အမှီပြု၍။ အညဒေဝေ အညေ ဒေဝေ (ဆဋ္ဌ) ၊ တစ်ပါးသော နတ်တို့ကို။ အတိက္ကမ္မ၊ လွန်၍။ ဝိရောစိတ္ထ၊ တင့်တယ်၏။

တံ ကာရဏံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြသော။ သက္ကော ဒေဝါနမိန္ဒော၊ နတ်တို့ကိုအစိုးရသော သိကြားမင်းသည်။ ဧသော မာရိသာတိအာဒိံ၊ ဧသော မာရိသာဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

သဒ္ဓါတိ၊ သဒ္ဓါဟူသည်ကား။ မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။ အာဂတသဒ္ဓါ၊ လာသောသဒ္ဓါသည်။

သီလဉ္စ ယဿ ကလျာဏန္တိ၊ သီလဉ္စ ယဿ ကလျာဏံဟူသောပုဒ်၌။ ကလျာဏသီလံ နာမ၊ ကလျာဏသီလမည်သည်။ အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာသာဝကအား။ အရိယကန္တသီလံ၊ အရိယာတို့၏ နှစ်သက်မွေ့လျော်အပ်သော သီလကို။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုပါဠိ၌။ အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရား၏တပည့်အား။ ဧကသီလမ္ပိ၊ တစ်ပါးတည်းမျှဖြစ်သော သီလသည်လည်း။ အကန္တံ နာမ၊ မနှစ်သက်အပ်သည်မည်သည်။ ကိဉ္စာပိ နတ္ထိ၊ အကယ်၍ မရှိ၏ရှင့်။ ပန၊ ယင်းသို့မရှိသော်လည်း။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤသောတာပန်ဘဝဟုဆိုအပ်သော အရာ၌။ ဘဝန္တရေပိ၊ ဘဝတစ်ပါး၌လည်း။ အပ္ပဟီနံ၊ မပယ်အပ်သော။ ပဉ္စသီလံ၊ ပဉ္စသီလကို။ အဓိ‌ပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။

စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

Issues

Select Version

(SN) Sagāthāvagga-aṭṭhakathā

(SN) Sagāthāvagga-aṭṭhakathā