သတ္ထာရဝန္ဒနာသုတ်အဖွင့်
နဝမေ၊ နဝမသုတ်၌။
ဘဂဝန္တံ နမဿတီတိ၊ ဘဂဝန္တံ နမဿတိဟူသည်ကား။
ဥတ္တရိယံ၊ အပေါ်အတင်ဝတ်ဆင်သော။
ဒုကူလံ၊ ဘွဲ့ဖြူစုလျားကို။
ဧကံသံ ဧကသ္မိံ အံသေ၊ လက်ဝဲတစ်ဖက် ပခုံးထက်၌။
ကတွာ၊ စမ္ပယ်တင်၍။
ဗြဟ္မဇာဏုကော ဟုတွာ၊ တတောင်နှစ်ဖက်ကို မြေဝယ်ထားလျက်ဝပ်တွားရှိခိုးသည့်သူ အလားတူဖြစ်၍။
သိရသိ၊ ဦးခေါင်း၌။
အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
နမဿတိ၊ ရှိခိုး၏။
သော ယက္ခောတိ၊ သော ယက္ခောဟူသည်ကား။
သော သက္ကော၊ ထိုသိကြားမင်းသည်။
အနောမနာမန္တိ၊ အနောမနာမံဟူသည်ကား။
သဗ္ဗဂုဏေဟိ၊ အလုံးစုံသော ကျေးဇူးတော်တို့ဖြင့်။
ဩမကဘာဝဿ၊ ယုတ်နိမ့်သောအဖြစ်၏။
နတ္ထိတာယ၊ မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သဗ္ဗဂုဏနေမိတ္တကေဟိ၊ အလုံးစုံသော ကျေးဇူးအကြောင်းကို စွဲ၍ဖြစ်သော။
နာမေဟိ၊ အမည်တော်တို့ဖြင့်။
အနောမနာမံ၊ ပြည့်စုံသောဂုဏ်အမည်တော် ရှိ၏။
အဝိဇ္ဇာသမတိက္ကမာတိ၊ အဝိဇ္ဇာသမတိက္ကမဟူသည်ကား။
စတုသစ္စပဋိစ္ဆာဒိကာယ၊ သစ္စာလေးပါးကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော။
ဝဋ္ဋမူလကအဝိဇ္ဇာယ၊ ဝဋ်၏အရင်းဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာကို။
သမတိက္ကမေန၊ လွန်မြောက်သဖြင့်။
သေခါတိ၊ သေခါဟူသည်ကား။
သတ္တ သေခါ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်ခုနစ်ယောက်တို့သည်။
သေက္ခာတိ သတ္တ သေက္ခာ (ဆဋ္ဌ)သတ္တ သေခါ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်ခုနစ်ယောက်တို့သည်။
သေက္ခာတိ သတ္တ သေက္ခာ (ဆဋ္ဌ)အပစယာရာမာတိ၊ အပစယာရာမာဟူသည်ကား။
ဝဋ္ဋဝိဒ္ဓံသနေ၊ သံသရာဝဋ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း၌။
ရတာ၊ မွေ့လျော်ကုန်၏။
သိက္ခရေတိ၊ သိက္ခရေဟူသည်ကား။
သိက္ခန္တိ၊ သင်ဆဲကျင့်ဆဲဖြစ်ကုန်၏။
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။