Issues
Select Version
miuthi-မိုးထိ
မြန်မာဘာသာ
(SN) Sagāthāvagga-aṭṭhakathā
(SN) Sagāthāvagga-aṭṭhakathā

၁၀=အရညသုတ်အဖွင့်

Author: miuthi-မိုးထိ @ IAPT

၁၀၊ အရညသုတ်အဖွင့်

၁၀။ ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ သန္တာနန္တိ၊ သန္တာနံဟူသည်ကား။ သန္တကိလေသာနံ၊ ငြိမ်းပြီးသောကိလေသာဟူသော ပူပန်ခြင်းရှိကုန်သော။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိဖြစ်ကုန်သော။
ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သန္တော ဟဝေ သဗ္ဘိ ပဝေဒယန္တိ၊ ဒူရေ သန္တော ပကာသန္တီတိအာဒီသု၊ သန္တော ဟဝေ သဗ္ဘိ ပဝေဒယန္တိ၊ ဒူရေ သန္တော ပကာသန္တိဤသို့အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ ပဏ္ဍိတာပိ၊ ပညာရှိသောသူတို့ကိုလည်း။ သန္တောတိ၊ သန္တောဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန််၏။ "သန္တော၊ ပညာရှိတို့ကို။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ သဗ္ဘိ၊ သူတော်ကောင်းတို့သည်။ ပဝေဒယန္တိ၊ ကြားကုန်၏"။ "သန္တော၊ သူတော်ကောင်းတို့သည်။ ဒူရေ၊ ဝေးသောအရပ်၌။ ပကာသန္တိ၊ ထင်ရှားကုန်၏"။
ဗြဟ္မစာရိနန္တိ၊ ဗြဟ္မစာရိနံဟူသည်ကား။ သေဋ္ဌစာရီနံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကိုကျင့်ကုန်သော။ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဝါသံ၊ မဂ်တည်းဟူသော မြတ်သောသီတင်းကို။ ဝသန္တာနံ၊ ကျင့်သုံးကုန်သော။
ကေန ဝဏ္ဏော ပသီဒတီတိ၊ ကေန ဝဏ္ဏော ပသီဒတိဟူသည်ကား။ ကေန ကာရဏေန၊ အဘယ်မည်သောအကြောင်းဖြင့်။ ဆဝိဝဏ္ဏော၊ အရေးအဆင်းသည်။ ပသီဒတိ၊ ကြည်ညိုဖွယ်ရှိသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆတိ၊ မေးလျှောက်၏။
ပန၊ စိစစ်ရန်ကား။ ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။ ဧသာ၊ ဤနတ်သားသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့အခြင်းအရာဖြင့်။ ပုစ္ဆတိ၊ မေးလျှောက်သနည်း။
ကိရ၊ ထင်စွာပြဦးအံ့။ ဝနသဏ္ဍဝါသိကာ၊ တောအုပ်၌နေသော။ ဧသာ ဘုမ္မဒေဝတာ၊ ဤဘုမ္မစိုးနတ်သည်။ အာရညကေ၊ လူမနီးကပ် တောအရပ်၌ နေကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်း၏နောက်ကာလ၌။ ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တေ၊ ဆွမ်းခံရွာမှ ဖဲကုန်လျက်။ အရညံ၊ တောသို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်ကုန်၍။ ရတ္တိဋ္ဌာနဒိဝါဋ္ဌာနေသု၊ ညဉ့်သန့်ရာနေရာ နေ့သန့်ရာနေရာတို့၌။ မူလကမ္မဋ္ဌာနာနိ၊ မူလကမ္မဋ္ဌာန်းတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူကုန်၍။ နိသိန္နေ၊ နေကုန်သည်တို့ကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ နိသိန္နာနံ၊ နေကုန်သော။ တေသဉ္စ၊ ထိုရဟန်းတို့အားလည်း။ ဗလဝစိတ္တေကဂ္ဂတာ၊ အားကြီးသောစိတ်၏ တည်ကြည်ခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တတော၊ ထိုအားကြီးသောစိတ်၏ တည်ကြည်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့်။ ဝိသဘာဂသန္တတိ၊ အထူးထူးသောအာရုံ၌ဖြစ်သော စိတ်အစဉ်ဟူသော ဝိသဘာဂသန္တာန်သည်။ ဝူပသမ္မတိ၊ ငြိမ်း၏။ သဘာဂသန္တတိ၊ သမာဓိနှင့်တူသော အဖို့ရှိသော စိတ်အစဉ်သည်။ ဩက္ကမတိ၊ ပဌမဝီထိသို့ သက်ဝင်၏။ စိတ္တံ၊ ဘာဝနာစိတ်သည်။ ပသီဒတိ၊ ကြည်၏။
စိတ္တေ၊ ဘာဝနာစိတ်သည်။ ပသန္နေ၊ ကြည်သည်ရှိသော်။ လောဟိတံ၊ သွေးသည်။ ပသီဒတိ၊ ကြည်၏။ စိတ္တသမုဋ္ဌာနာနိ၊ စိတ္တသမုဋ္ဌာန်ဖြစ်ကုန်သော။ ဥပါဒါရူပါနိ၊ ဥပါဒါရုပ်တို့သည်။ ပရိသုဒ္ဓါနိ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဝဏ္ဋပမုတ္တတာလဖလဿ ဝဏ္ဋာ ပမုတ္တတာလဖလဿ (ဆဋ္ဌ) ၊ အညှာမှလွတ်သောထန်းသီးမှည့်၏။ ဝဏ္ဏော ဝိယ၊ အဆင်းကဲ့သို့။ မုခဿ၊ မျက်နှာ၏။ ဝဏ္ဏော၊ အဆင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တံ၊ ထိုသို့ကြည်ညိုဖွယ်သော အဆင်းရှိသည်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဒေဝတာ၊ နတ််သည်။ စိန္တေသိ၊ ကြံစည်၏။
"အယံ သရီရဝဏ္ဏော နာမ၊ ဤကိုယ်၏အဆင်းမည်သည်။ ပဏီတာနိ၊ မွန်မြတ်ကုန်သော။ ရသသမ္ပန္နာနိ၊ အရသာနှင့် ပြည့်စုံကုန်သော။ ဘောဇနာနိ၊ ဘောဇဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ သုခသမ္ဖဿာနိ၊ ကောင်းသောအတွေ့ရှိကုန်သော။ နိဝါသနပါဝုရဏသယနာနိ၊ အဝတ်, အရုံ, အိပ်ရာအခင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။ တေဘုမ္မကာဒိဘေဒေ စ ဥတုသုခေ တေဘူမိကာဒိဘေဒေ စ (ဆဋ္ဌ) ၊ ဘုံသုံးဆင့်အပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ပါသာဒေ၊ ပြာသာဒ်၌။ မာလာဂန္ဓဝိလေပနာဒီနိ စ၊ ပန်း, နံ့သာ, နံ့သာပြောင်းစသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ လဘန္တာနံ၊ ရကုန်သောသူတို့အား။ ပသီဒတိ၊ ကြည်ညိုဖွယ်ရှိ၏။ ဣမေ ပန ဘိက္ခူ၊ ဤရဟန်းတို့သည်ကား။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလိုငှါ။ စရိတွာ၊ လှည့်လည်၍။ မိဿကဘတ္တံ၊ ရောနှောသောဆွမ်းကို။ ဘုဉ္ဇန္တိ၊ ဘုန်းပေးကုန်၏။ ဝိရဠမဉ္စကေ ဝါ၊ ခပ်ညောင်းစောင်းငယ်၌လည်းကောင်း။ ဖလကေ ဝါ၊ သစ်ပျဉ်၌လည်းကောင်း။ သိလာယ ဝါ၊ ကျောက်ဖျာ၌လည်းကောင်း။ သယနာနိ၊ အိပ်ရာတို့ကို။ ကပ္ပေန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ရုက္ခမူလာဒိီသု ဝါ၊ သစ်ပင်ရင်းစသည်တို့၌လည်းကောင်း။ အဗ္ဘောကာသေ ဝါ၊ လွင်တီးခေါင်၌လည်းကောင်း။ ဝသန္တိ၊ နေကုန်၏။ ကေန နု ခေါ ကာရဏေန၊ အဘယ်သို့သော အကြောင်းကြောင့်။ ဧတေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။ ဝဏ္ဏော၊ အဆင်းသည်။ ပသီဒတိ၊ ကြည်ညိုဖွယ် ရှိလေသနည်း"။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံ၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပုစ္ဆိ၊ မေးလျှောက်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿာ၊ ထိုနတ်သားအား။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကာရဏံ၊ ကြည်ညိုဖွယ်ရှိသောအကြောင်းကို။ ကထေန္တော၊ ဟောတော်မူလိုရကား။ ဒုတိယံ ဂါထံ၊ ဒုတိယဂါထာကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဒုတိယဂါထာ၌။ အတီတန္တိ၊ အတီတံဟူသည်ကား။ အတီတေ၊ လွန်လေပြီးသောကာလ၌။ အသုကော နာမ ရာဇာ၊ ဤအမည်ရှိသောမင်းသည်။ ဓမ္မိကော၊ တရားစောင့်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ သော၊ ထိုမင်းသည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ ပဏီတေ၊ မွန်မြတ်ကုန်သော။ ပစ္စယေ၊ ပစ္စည်းတို့ကို။ အဒါသိ၊ ပေးလှူပြီ။
အာစရိယုပဇ္ဈာယာ၊ ငါတို့ ဆရာ, ဥပဇ္ဈာယ်တို့သည်။ လာဘိနော၊ ရအပ်သောလာဘ်ရှိကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဧဝရူပါနိ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။ ဘောဇနာနိ၊ ဘောဇဉ်တို့ကို။ ဘုဉ္ဇိမှာ၊ စားရကုန်ပြီ။ စီဝရာနိ၊ သင်္ကန်းတို့ကို။ ပါရုပိမှာ၊ ရုံရကုန်ပြီ။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပစ္စယဗာဟုလ္လိကာ၊ ဆွမ်း, သင်္ကန်းစသော ပစ္စည်းတို့၏များခြင်းကို ကြံအောက်မေ့ကုန်သော။ ဧကစ္စေ ဝိယ၊ အချို့သောရဟန်းတို့ကဲ့သို့။ ဣမေ ဘိက္ခူ၊ သင်နတ်မြင်သော ဤရဟန်းတို့သည်။ အတီတံ၊ လွန်ပြီးသည်ကို။ နာနုသောစန္တိ၊ မစိုးရိမ်ကုန်။
နပ္ပဇပ္ပန္တိ နာဂတန္တိ၊ နပ္ပဇပ္ပန္တိ နာဂတံဟူသည်ကား။ အနာဂတေ၊ နောက်ကာလ၌။ ဓမ္မိကော ရာဇာ၊ တရားစောင့်သောမင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဇနပဒါ၊ ဇနပုဒ်တို့သည်။ (ဖီတာ (ဆဋ္ဌ) ) ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ ဗဟူနိ၊ များစွာကုန်သော။ သပ္ပိနဝနီတာဒီနိ၊ ထောပတ်,ဆီဦးစသည်တို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ ခါဒထ ဘုဉ္စထာတိ၊ ခဲပါကုန် စားပါကုန်ဟူ၍။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုအလှူမဏ္ဍပ်, ဆွမ်းစားဇရပ်စသည်တိို့၌။ ဝတ္တာရော၊ ဆိုကုန်သောသူတို့သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဧဝရူပါနိ၊ ဤသို့သောသဘောရှိကုန်သော။ ဘောဇနာနိ၊ ဘောဇဉ်တို့ကို။ ဘုဉ္ဇိဿာမ၊ စားရကုန်အံ့။ စီဝရာနိ၊ သင်္ကန်းတို့ကို။ ပါရုပိဿာမ၊ ရုံရကုန်အံ့။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အနာဂတံ၊ ရောက်လာလတ္တံ့သည်ကို။ န ပတ္ထေန္တိ၊ မတောင့်တကုန်။
ပစ္စုပ္ပန္နေနာတိ၊ ပစ္စုပ္ပန္နေနဟူသည်ကား။ ယေန ကေနစိ၊ ယုတ်မြတ်မရွေး ပေးလှူသမျှဖြင့်။ တင်္ခဏေ၊ ထိုခဏ၌။ လဒ္ဓေန၊ ရအပ်သောပစ္စည်းဖြင့်။ ယာပေန္တိ၊ မျှတကုန်၏။
တေနာတိ၊ တေနဟူသည်ကား။ တိဝိဓေန၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။ တေနပိ ကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းဖြင့်လည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဏ္ဏသမ္ပတ္တိံ၊ အဆင်း၏ပြည့်စုံခြင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တဿေဝ ဝဏ္ဏဿ၊ ထိုအဆင်း၏သာလျှင်။ ဝိနာသံ၊ ပျက်စီးခြင်းကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနန္တရံ ဂါထံ၊ အခြားမရှိသော အနာဂတပ္ပဇပ္ပါယဟူသော ဂါထာကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ အနာဂတပ္ပဇပ္ပါယာတိ၊ အနာဂတပ္ပဇပ္ပါယဟူသည်ကား။ အနာဂတဿ၊ မရောက်သေး မရသေးသောလာဘ်ကို။ ပတ္ထနာယ၊ တောင့်တခြင်းဖြင့်။
ဧ‌တေနာတိ၊ ဧတေနဟူသည်ကား။ ဧတေန ကာရဏဒွယေန၊ ထိုမရောက်သေးသောလာဘ်ကို လိုချင်တောင့်တခြင်း, လွန်ပြီးသောလာဘ်ကို စိုးရိမ်ကြောင့်ကြခြင်းဟူသော အကြောင်းနှစ်ပါးအပေါင်းဖြင့်။
နဠောဝ ဟရိတော လု‌တောတိ၊ နဠောဝ ဟရိတော လုတောဟူသည်ကား။ ဟရိတော၊ စိမ်းရွှင်သော။ နဠော၊ ကျူကို။ လာယိတွာ၊ ရိတ်၍။ ဥဏှပါသာဏေ၊ လောလောပူသော ကျောက်ဖျာပေါ်၌။ ပက္ခိတ္တော၊ ပစ်အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဟရိတော၊ စိမ်းရွှင်သော။ နဠော၊ ကျူသည်။ သုဿတိယထာ၊ ခြောက်တတ်၏သို့။ တထာ ဧဝံ (‌ဆဋ္ဌ) ၊ ထိုအတူ။ ဗာလာ၊ လူမိုက်တို့သည်။ ဧတေန၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော အကြောင်းနှစ်ပါးဖြင့်။ သုဿန္တိ၊ ခြောက်တတ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဒသမသုတ်၏အဖွင့် အပြီးတည်း။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ နဠဝဂ္ဂေါ၊ နဠဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။