ဥပဋ္ဌာနသုတ်အဖွင့်
ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
သုပတီတိ၊ သုပတိဟူသည်ကား။
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
ခီဏာသဝေါ ကိရ၊ ရဟန္တာဖြစ်သတဲ့။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဒူရေ၊ အဝေး၌။
ဘိက္ခာစာရဂါမံ၊ တည်သောဆွမ်းခံရွာသို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
အာဂတော၊ လာသည်ရှိသော်။
ပဏ္ဏသာလာယ၊ ကျောင်းသင်္ခမ်း၌။
ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။
ပဋိသာမေတွာ၊ သိုမှီး၍။
အဝိဒူရေ၊ မဝေးလွန်းသောအရပ်၌။
ဇာတဿရံ၊ ဇာတဿရအိုင်သို့။
ဩတရိတွာ၊ သက်၍။
ဂတ္တာနိ၊ ကိုယ်တို့ကို။
ဥတုံ၊ ချမ်းသောဥတုကို။
ဂါဟာပေတွာ၊ ယူစေ၍။
ဒိဝါဋ္ဌာနံ၊ နေ့သန့်ရာကို။
သမ္မဇ္ဇိတွာ၊ တံမြက်လှည်း၍။
တတ္ထ၊ ထိုနေ့သန့်ရာအရပ်၌။
နီစံ၊ နိမ့်သော။
မဉ္စကံ၊ ညောင်စောင်းငယ်ကို။
ပညာပေတွာ၊ ခင်း၍။
နိဒ္ဒံ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့။
အနောက္ကမန္တောဝ၊ မရောက်ဘဲသာလျှင်။
နိသိန္နော
နိပန္နော (ဆဋ္ဌ)
၊ နေ၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။ခီဏာသဝဿ ဝါ
ခီဏာသဝဿာပိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အားလည်း။
ကာယဒရထော၊ ကိုယ်၏ပူပန်ခြင်းသည်။
ဟောတိယေဝ၊ ဖြစ်သသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
တဿ၊ ထိုကိုယ်၏ပူပန်ခြင်းကို။
ဝိနောဒနတ္ထံ၊ ဖျောက်ခြင်းအကျိုးငှါ။
နိသိန္နော၊ နေသတည်း။
တံ၊ ထိုသို့နေခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
သုပတီတိ၊ သုပတိဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။အဇ္ဈဘာသီတိ၊ အဇ္ဈဘာသိဟူသည်ကား။
အယံ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းသည်။
သတ္ထု၊ ဘုရားသခင်၏။
သန္တိကေ၊ အထံတော်၌။
ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဒိဝါ၊ နေ့၌။
သုပတိ၊ အိပ်ပျော်၏။
ဧတံ စ ဒိဝါသောပ္ပံ နာမ၊ ဤသို့ နေ့၌အိပ်ပျော်ခြင်းမည်သည်လည်း။
ဝဍ္ဎိတံ၊ ပွားစေအပ်သော။
ဒိဋ္ဌဓမ္မိကသမ္ပရာယိကံ၊ မျက်မှောက်တမလွန်နှစ်တန်သောဘဝ၌ ဖြစ်သော။
အတ္ထံ၊ အစီးအပွားကို။
နာသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မညမာနာ၊ အောက်မေ့လျက်။
နံ၊ ထိုရဟန်းကို။
စောဒေဿာမိ၊ စောဒနာအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။
အဘာသိ၊ တောစောင့်နတ်ဆိုသတည်း။
အာတုရဿာတိ၊ အာတုရဿဟူသည်ကား။
ဇရာတုရော၊ ဇရာနှိပ်စက်သဖြင့် ကျင်နာခြင်း။
ရောဂါတုရော၊ ရောဂါနှိပ်စက်သဖြင့် ကျင်နာခြင်း။
ကိလေသာတုရော၊ ကိလေသာနှိပ်စက်သဖြင့် ကျင်နာခြင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
အာတုရာ၊ ကျင်နာခြင်းတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တေသု၊ ထိုသုံးပါးသော ကျင်နာခြင်းတို့တွင်။
ကိလေသာတုရံ၊ ကိလေသာနှိပ်စက်သဖြင့် ကျင်နာခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့ အာတုရဿဟူ၍။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
သလ္လဝိဒ္ဓဿာတိ၊ သလ္လဝိဒ္ဓဿဟူသည်ကား။
သဝိသေန၊ အဆိပ်နှင့်တကွသော။
သတ္တိသလ္လေန၊ မြားဖြင့်။
ဝိဒ္ဓဿ ဝိယ၊ ပစ်အပ်သကဲ့သို့။
အဝိဇ္ဇာဝိသဝိဋ္ဌေန၊ အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသော အဆိပ်ဖြင့်လူးအပ်သော။
တဏှာသလ္လေန၊ တဏှာဟုဆိုအပ်သော မြားဖြင့်။
ဟဒယေ၊ ရင်၌။
ဝိဒ္ဓဿ၊ ပစ်အပ်သည်ဖြစ်၍။
ရုပ္ပတောတိ၊ ရုပ္ပတောဟူသည်ကား။
ဃဋ္ဋိယမာနဿ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်စေသောအားဖြင့် ထိပါးနှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုတောစောင့်နတ်အား။
ကာမေသု၊ ကာမတို့၌။
အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။
ကထယန္တီ၊ ဆိုလျက်။
အနိစ္စာတိအာဒိံ၊ အနိစ္စဤသို့အစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ မထေရ်ဆို၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာတို့၌။
အသိတန္တိ၊ အသိတံဟူသည်ကား။
တဏှာဒိဋ္ဌိနိဿယေန၊ တဏှာဒိဋ္ဌိဟူသော မှီရာအားဖြင့်။
အနိဿိတံ၊ မမှီသော။
ကသ္မာ ပဗ္ဗဇိတံ တပေတိ၊ ကသ္မာ ပဗ္ဗဇိတံ တပေဟူသည်ကား။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ခီဏာသဝံ၊ ငါသို့ရဟန္တာကို။
ဒိဝါသောပ္ပံ၊ နေ့၌အိပ်မွေ့ခြင်းသည်။
န တပ္ပတိ၊ မပူပန်စေ။
တာဒိသံ ပန၊ ထိုသို့ကုန်ပြီးသောအာသဝေါ ရှိသည့်သဘောရှိသော ရဟန်းကိုကား။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
တပေ၊ ပူပန်စေနိုင်အံ့နည်း။
န တပေဿတိ၊ မပူပန်စေနိုင်အံ့သာတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒတိ၊ ဆို၏။
ဧတံ၊ ကသ္မာ ပဗ္ဗဇိတံ တပေဟူသောဤစကားသည်။
ထေရဿေဝ၊ မထေရ်၏သာလျှင်။
ဝစနံ၊ စကားတည်း။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤဂါထာ၌။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဗန္ဓေသု
ဗဒ္ဓေသု (ဆဋ္ဌ)
၊ ကာမဂုဏ်ဟူသော အနှောင်အဖွဲ့တို့နှင့်။
မုတ္တံ၊ ကင်းလွတ်သော။
အသိတံ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ကို မမှီသော။
မာဒိသ၊ ငါသို့သော။
ခီဏာသဝပဗ္ဗဇိတံ၊ ကုန်ပြီးသောအာသဝေါ ရှိသောရဟန္တာကို။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
ဒိဝါ၊ နေ့၌။
သောပ္ပံ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသည်။
တပေ၊ ပူပန်စေရမည်နည်း။
န တပေဿတိ၊ မပူပန်စေရအံ့သည်သာတည်း။သေသဂါထာသုပိ၊ ကြွင်းသောဂါထာတို့၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းလျှင် နည်းရှိ၏။
ဟိ၊ ထင်စွာပြုအံ့။
ဒေဝတာယ၊ နတ်၏။
ဝစနပက္ခေ၊ စကားအဖို့၌။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ခီဏာသဝပဗ္ဗဇိတံ၊ ခီဏာသဝရဟန်းကို။
ဒိဝါ၊ နေ့၌။
သောပ္ပံ၊ အိပ်ခြင်းသည်။
န တပတိ၊ မပူပန်စေ။
တာဒိသံ ပန၊ သင်ကဲ့သို့သဘောရှိသောရဟန်းကိုကား။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
န တပေဿတိ၊ မပူပန်စေနိုင်လိမ့်နည်း။
တပေဿတိယေဝ၊ ပူပန်စေသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အဓိပ္ပါယ်တည်း။
ထေရဿ၊ မထေရ်၏။
ဝစနပက္ခေ၊ စကားအဖို့၌။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
မာဒိသံ၊ ငါသို့သော။
ခီဏာသဝပဗ္ဗဇိတံ၊ ခီဏာသဝရဟန်းကို။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
ဒိဝါ၊ နေ့၌။
သောပ္ပံ၊ အိပ်ခြင်းသည်။
တပေ၊ ပူပန်စေနိုင်မည်နည်း။
န တပတိယေဝ၊ မပူပန်စေနိုင်သည်သာတည်း။
ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အဓိပ္ပါယ်တည်း။
အယံ ပန၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤကြွင်းသောဂါထာ၌။
အနုတ္တာနပဒဝဏ္ဏနာ၊ မပေါ်သောပုဒ်အဖွင့်တည်း။
ဝိနယာတိ၊ ဝိနယာဟူသည်ကား။
ဝိနယေန၊ ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်ခြင်းကြောင့်။
သမတိက္ကမာတိ၊ သမတိက္ကမာဟူသည်ကား။
ဝဋ္ဋမူလိကာယ၊ ဝဋ်၏မူလဖြစ်သော။
အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာကို။
သမတိက္ကမေန၊ လွန်ခြင်းကြောင့်။
တံ ဉာဏန္တိ၊ တံဉာဏံဟူသည်ကား။
တံ စတုသစ္စဉာဏံ၊ ထိုစတုသစ္စဉာဏ်ကို။
ပရမောဒါနန္တိ၊ ပရမောဒါနံဟူသည်ကား။
ပရမပရိသုဒ္ဓံ၊ မဖောက်မပြန် မြတ်သောစင်ကြယ်ခြင်းရှိသော။
ပဗ္ဗဇိတန္တိ၊ ပဗ္ဗဇိတံဟူသည်ကား။
ဧဝရူပေန၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဉာဏေန၊ စတုသစ္စဉာဏ်နှင့်။
သမန္နာဂတံ၊ ပြည့်စုံသော၊
( ပဗ္ဗဇိတံ (ဆဋ္ဌ) )
။ဝိဇ္ဇာယာတိ၊ ဝိဇ္ဇာယဟူသည်ကား။
စတုမဂ္ဂဝိဇ္ဇာယ
စတုတ္ထမဂ္ဂဝိဇ္ဇာယ (ဆဋ္ဌ)
၊ လေးပါးသောမဂ်ဉာဏ်ဟူသော ဝိဇ္ဇာဖြင့်။အာရဒ္ဓဝီရိယန္တိ၊ အာရဒ္ဓဝီရိယံဟူသည်ကား။
ပဂ္ဂဟိတဝီရိယံ၊ အားထုတ်အပ်သောဝီရိယရှိသော။
ပရိပုဏ္ဏဝီရိယံ၊ ပြည့်စုံသော ဝီရိယရှိသော။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။