၁၀၊ ကဝိသုတ်အဖွင့်
၆၀။ ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။
ဆန္ဒော နိဒါနန္တိ၊ ဆန္ဒော နိဒါနံဟူသည်ကား။
ဂါယတ္တိအာဒိကော၊ ဂါယတ္တိအစရှိသော။
ဆန္ဒော၊ ဆန်းသည်။
ဂါထာနံ၊ ဂါထာဗန္ဓတို့၏။
နိဒါနံ၊ အကြောင်းမည်၏။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ပုဗ္ဗုဋ္ဌာပနဂါထံ
ပုဗ္ဗုပဋ္ဌာပနဂါထာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ရှေးဦးစွာဖြစ်သော ဂါထာကို။
အာရဘန္တော၊ အားထုတ်သောသူသည်။
ကတရစ္ဆန္ဒေန၊ အဘယ်မည်သောဆန်းဖြင့်။
ဟောတု၊ ဖြစ်စေရမည်နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးပိုက်၍။
အာရဘတိ၊ အားထုတ်၏။ဝိယဉ္ဇန္တိ၊ ဝိယဉ္ဇနံဟူသည်ကား။
ဇနနံ၊ ဖြစ်စေခြင်းတည်း။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
အက္ခရံ၊ အက္ခရာသည်။
ပဒံ၊ ပုဒ်ကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ပဒံ၊ ပုဒ်သည်။
ဂါထံ၊ ဂါထာကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ဂါထာ၊ ဂါထာသည်။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ပကာသေတိ၊ ပြ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။
နာမသန္နိဿိတာတိ၊ နာမသန္နိဿိတာဟူသည်ကား။
သမုဒ္ဒါဒိပဏ္ဏတ္တိနိဿိတာ၊ သမုဒ္ဒရာစသော နာမပညတ်ကို မှီ၏။
ဟိ၊ ဆိုသင့်၏။
ဂါထံ
ဂါထာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ဂါထာဟုမှတ်သော ပုဒ်အပေါင်းကို။
အာရဘန္တော၊ အားထုတ်သောဆရာသည်။
သမုဒ္ဒံ ဝါ၊ သမုဒ္ဒရာကိုလည်းကောင်း။
ပထဝိံ ဝါ၊ မြေကြီးကိုလည်းကောင်း။
ကိဉ္စိ နာမံ
ယံ ကိဉ္စိ နာမ (ဆဋ္ဌ)
၊ တစ်စုံတစ်ရာသော အမည်သညာကို။
နိဿယိတွာဝ၊ အမှီပြု၍သာလျှင်။
အာရဘတိ၊ အားထုတ်၏။အာသယောတိ၊ အာသယောဟူသည်ကား။
ပတိဋ္ဌာ၊ တည်ရာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။
ကဝိတော၊ ဆန်းကျမ်းအရာ ဆိုတတ်စွာသော ပညာရှိမှ။
ဂါထာ၊ ဂါထာတို့သည်။
ပဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
သော၊ ထိုဆန်းကျမ်းအရာဆိုတတ်စွာသော ပညာရှိသည်။
တာသံ၊ ထိုပုဒ်ပေါင်းများစွာ ဆန်းဂါထာတို့၏။
ပတိဋ္ဌာ၊ တည်ရာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဒသမသုတ်၏အဖွင့် အပြီးတည်း။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ဆဋ္ဌော၊ ခြောက်ခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။
ဇရာဝဂ္ဂေါ၊ ဇရာဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။