၆၊ ကာမဒသုတ်အဖွင့်
၈၇။ ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသုတ်၌။
ဒုက္ကရန္တိ၊ ဒုက္ကရံဟူသည်ကား။
ပုဗ္ဗယောဂါဝစရော၊ ရှေး၌ဖြစ်သောကိုယ်အဖြစ်က ဘာဝနာကိုလွန်စွာအားသစ်သော။
အယံ ဒေဝပုတ္တော၊ ဤနတ်သားသည်။
ဗဟလကိလေသတာယ၊ ထူထပ်သောကိလေသာ ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
သပ္ပယောဂေန၊ အားထုတ်စေ့ဆော်ခြင်းရှိသဖြင့်။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ဝိက္ခမ္ဘေန္တော၊ ဝိက္ခမ္ဘနပဟာန်ဖြင့် ခွါလျက်။
သမဏဓမ္မံ၊ ရဟန်းတရားကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ပုဗ္ဗုပနိဿယမန္ဒတာယ၊ ရှေးကောင်းမှုဥပနိဿယ နုံ့သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဘူမိ
အရိယဘူမိံ (ဆဋ္ဌ)
၊ အရိယာဘုံသို့။
အပတွာဝ၊ မရောက်ဘဲလျက်လျှင်။
ကာလံ ကတွာ၊ သေ၍။
ဒေဝလောကေ၊ နတ်ပြည်၌။
နိဗ္ဗတ္တော ကိရ၊ ဖြစ်သတတ်။သော၊ ထိုနတ်သားသည်။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သန္တိကံ၊ အထံတော်သို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ဒုက္ကရဘာဝံ၊ ပြုနိုင်ခဲသောအဖြစ်ကို။
အာရောစေဿာမီတိ၊ ကြားလျှောက်အံ့ဟု။
အာဂန္တွာ၊ လာ၍။
ဧဝံ၊ ဤဒုက္ကရံစသောစကားကို။
အာဟ၊ လျှောက်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
ဒုက္ကရန္တိ၊ ဒုက္ကရံဟူသည်ကား။
ဒသပိ ဝဿာနိ၊ ဆယ်နှစ်တို့ပတ်လုံးလည်း။
(ပ)၊ သဋ္ဌိပိ၊ အနှစ်ခြောက်ဆယ်တို့ပတ်လုံးလည်း။
ဧကန္တပရိသုဒ္ဓဿ၊ စင်စစ်အားဖြင့် ထက်ဝန်းကျင်စင်ကြယ်သော။
သမဏဓမ္မဿ၊ ရဟန်းတရားကို။
ယဒေတံ ကရဏံ နာမ၊ အကြင်ပြုခြင်းမည်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံ၊ ထိုရဟန်းတရားကို ပြုခြင်းမည်သည်။
ဒုက္ကရံ၊ ခဲယဉ်း၏။
သေခါတိ၊ သေခါဟူသည်ကား။
သတ္တသေခါ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်ခုနစ်ယောက်တို့သည်။
သီလသမာဟိတာတိ၊ သီလသမာဟိတာဟူသည်ကား။
သီလေန၊ သီလဖြင့်။
သမာဟိတာ၊ ကောင်းစွာတည်သောစိတ်ရှိကုန်၏။
သမုပေတာ၊ ကောင်းစွာပြည့်စုံကုန်၏။
ဌိတတ္တာတိ၊ ဌိတတ္တာဟူသည်ကား။
ပတိဋ္ဌိတသဘာဝါ၊ တည်သောသဘောရှိကုန်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိတပဉှံ၊ မေးလျှောက်အပ်သော ပြဿနာကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ ဖြေတော်မူ၍။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
ပဉှာသမုဋ္ဌာပနတ္ထံ
ပဉှသမုဋ္ဌာပနတ္ထံ (ဆဋ္ဌ)
၊ ပဉှာအသစ် ဖြစ်စေခြင်းငှါ။
အနဂါရိယုပေတဿာတိအာဒိံ၊ အနဂါရိယုပေတဿ ဤသို့စသောစကားကို။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။
အနဂါရိယုပေတဿာတိ၊ အနဂါရိယုပေတဿဟူသည်ကား။
အနဂါရိယံ နိဂ္ဂေဟဘာဝံ၊ အိမ်မရှိသောအဖြစ်သို့။
ဥပေတဿ၊ ကပ်လျက်ရောက်သောသူ၏။
ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
သတ္တဘူမိကေပိ၊ ဘုံခုနစ်ဆင့်ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ပါသာဒေ၊ ပြာသာဒ်၌။
ဝသန္တော၊ နေသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဝုဍ္ဎတရေန၊ သီတင်းကြီးသည်။
အာဂန္တွာ၊ ရောက်လာ၍။
ဣဒံ၊ ဤပြာသာဒ်သည်။
မယှံ၊ ငါ့အား။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
ဣတိ ဝုတ္တေ၊ ဤသို့ဆိုသည်ရှိသော်။
ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်,သင်္ကန်းကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
နိက္ခမတေဝ၊ ထွက်ရသည်သာလျှင်တည်း။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းကို။
အနဂါရိယုပေတောတိ၊ အနဂါရိယုပေတောဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တုဋ္ဌီတိ၊ တုဋ္ဌိဟူသည်ကား။
စတုပစ္စယသန္တောသော၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းသည်။
ဘာဝနာယာတိ၊ ဘာဝနာယဟူသည်ကား။
စိတ္တဝူပသမဘာဝနာယ၊ စိတ်၏ငြိမ်းခြင်းကို ပြုတတ်သောဘာဝနာဖြင့်။
တေ ဆေတွာ မစ္စုနော ဇာလန္တိ၊ တေ ဆေတွာ မစ္စုနော ဇာလံဟူသည်ကား။
ယေ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ရတ္တိဒိဝံ
ရတ္တိန္ဒိဝံ (ဆဋ္ဌ)
၊ ညဉ့်နေ့ပတ်လုံး။
ဣန္ဒြိယူပသမေ၊ စက္ခုစသော ဣန္ဒြေတို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်း၌။
ရတာ၊ မွေ့လျော်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဒုဿမာဒဟံ၊ ဆောက်တည်နိုင်ခဲသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
သမာဒဟန္တိ၊ ကောင်းစွာဆောက်တည်ကုန်၏။ယေ စ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်း။
သမာဟိတစိတ္တာ၊ ကောင်းစွာဆောက်တည်အပ်သောစိတ် ရှိကုန်၏။
တေ၊ ထိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
စတုပစ္စယသန္တောသံ၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းဟူသော သန္တောသတရားကို။
ပူရေန္တော
ပူရေန္တာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ပြည့်စေကုန်လျက်။
န ကိလမန္တိ၊ မပင်ပန်းကုန်။ယေ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
သန္တုဋ္ဌာ၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌ ရောင့်ရဲလွယ်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
သီလံ၊ သီလကို။
ပူရေန္တော
ပူရေန္တာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ပြည့်စေကုန်လျက်။
န ကိလမန္တိ၊ မပင်ပန်းကုန်။ယေ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
သီလေ၊ သီလ၌။
ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်၏။
သတ္တ သေခါ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်ခုနစ်ယောက်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။
တေ အရိယာ၊ ထိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
မစ္စုနော၊ သေမင်း၏။
ဇာလသင်္ခါတံ၊ ကွန်ယက်ဟု ခေါ်ဝေါ်သိမှတ် ရေတွက်အပ်သော။
ကိလေသဇာလံ၊ ကိလေသာဟူသောကွန်ယက် အမြှေးအယှက်ကို။
ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။
ဒုဂ္ဂမောတိ၊ ဒုဂ္ဂမောဟူသည်ကား။
ဘန္တေ၊ ရွှေဘုန်းတော်ရှင်။
ဧတံ၊ ဣန္ဒြိယူပသမေ ရတာစသော ဤစကားတော်သည်။
သစ္စံ၊ ဟုတ်မှန်လှပါ၏။
ယေ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဣန္ဒြိယူပသမေ၊ စက္ခုစသော ဣန္ဒြေတို့၏ငြိမ်သက်ခြင်း၌။
ရတာ၊ မွေ့လျော်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဒုဿမာဒဟံ၊ ဆောက်တည်နိုင်ခဲသောစိတ်ကို။
သမာဒဟန္တိ၊ ကောင်းစွာဆောက်တည်ကုန်၏။
(ပ) ယေ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
သီလေ၊ သီလ၌။
ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
မစ္စုနော၊ သေမင်း၏။
ဇာလံ၊ ကွန်ယက်ကို။
ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။
ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။
ကိံ၊ အဘယ်ကြောင့်။
န ဂစ္ဆန္တိ၊ မသွားကုန်အံ့နည်း။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အယံ ပန၊ ဤသမ္မာပဋိပတ်သည်ကား။
ဒုဂ္ဂမော၊ သွားလာရောက်ပေါက်နိုင်ခဲသော။
ဝိသမော မဂ္ဂေါ၊ မညီမညွတ်သောခရီးတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ပြန်လျှောက်၏။
တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။
အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်သည်။
ဒုဂ္ဂမော၊ သွားလာရောက်ပေါက်နိုင်ခဲသည်။
ကိဉ္စာပိ နေဝ ဟောတိ၊ အကယ်စင်စစ်မဖြစ်သည်သာတည်း။
ဝိသမော၊ မညီမညွတ်သည်။
ကိဉ္စာပိ န ဟောတိ၊ အကယ်စင်စစ် မဖြစ်သည်သာတည်း။
ပန၊ ယင်းသို့ပင်ဖြစ်သော်လည်း။
အဿ၊ ထိုအရိယမဂ်၏။
ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါယ၊ ရှေးအဖို့ဖြစ်သော ပဋိပဒ်၏။
ဗဟူ ပရိဿယာ၊ များသောဘေးရန်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤဒုဂ္ဂမော ဝိသမောဟူသောစကားကို။
ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
အဝံသိရာတိ၊ အဝံသိရာဟူသည်ကား။
ဉာဏသိရေန၊ ဉာဏ်ဦးခေါင်းဖြင့်။
အဓောသိရာ၊ အောက်သို့ညွတ်သော ဦးခေါင်းရှိကုန်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပပတန္တိ၊ လျှောကျကုန်၏။
အရိယမဂ္ဂံ၊ အရိယမဂ်သို့။
အာရောဟိတုံ၊ တက်ခြင်းငှါ။
အသမတ္ထတာယေဝ စ၊ မစွမ်းနိုင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။
တေ၊ ထိုအနရိယဖြစ်သော ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အနရိယမဂ္ဂေ၊ မိစ္ဆာခရီး၌။
ပပတန္တိ၊ လျှောကျကုန်၏။
ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်း။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
အရိယာနံ သမော မဂ္ဂေါတိ၊ အရိယာနံ သမော မဂ္ဂေါဟူသည်ကား။
သွေဝမဂ္ဂေါ၊ ထိုခရီးသည်ပင်လျှင်။
အရိယာနံ၊ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါတို့အား။
သမော၊ ညီညွတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိသမေ သမာတိ၊ ဝိသမေ သမာဟူသည်ကား။
ဝိသမေ၊ ကာယဝိသမနှင့် ပြည့်စုံသော။
သတ္တကာယေပိ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၌လည်း။
သမာယေဝ၊ ကာယဝိသမစသည်ကို အကြွင်းမဲ့ပယ်သောအားဖြင့် အလုံးစုံတို့၌ တူကုန်သည်သာလျှင်တည်း။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။