၇၊ ဝနရောပသုတ်အဖွင့်
၄၇။ သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။
ဓမ္မဋ္ဌာ သီလသမ္ပန္နာတိ၊ ဓမ္မဋ္ဌာ သီလသမ္ပန္နာဟူသည်ကား။
ကေ၊ အဘယ်သူတို့သည်။
ဓမ္မဋ္ဌာ၊ တရား၌တည်ကုန်သနည်း။
ကေ၊ အဘယ်သူတို့သည်။
သီလသမ္ပန္နာ၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆတိ၊ မေးလျှောက်၏။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဣမံ ပဉှံ၊ ဤနတ်သားမေးသောပုစ္ဆာကို။
တာဝ
ထာဝရဝတ္ထုနာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ရှေးဦးစွာ။
ဝတ္ထုနာ
ထာဝရဝတ္ထုနာ (ဆဋ္ဌ)
၊ အကြောင်းဖြင့်။
ဒီပေန္တော၊ ပြတော်မူလိုရကား။
အာရာမရောပါတိအာဒိံ၊ အာရာမရောပါဤသို့အစရှိသော ဂါထာကို။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
အာရာမရောပါတိ၊ အာရာမရောပါဟူသည်ကား။
ပုပ္ဖာရာမဖလာရာမရောပကာ၊ ပန်းအရံ,သစ်သီးအရံ,စီမံသင့်မှု ပြုစုစိုက်ပျိုးကုန်၏။
ဝနရောပါတိ၊ ဝနရောပါဟူသည်ကား။
သယံဇာတေ၊ အလိုအလျောက် ပေါက်ရောက်ကုန်သော။
အရောပိမဝနေ၊ လူမစိုက်ပျိုးသော တောတို့ကို။
သီမံ၊ အပိုင်းအခြားကို။
ပရိက္ခိပိတွာ၊ ရံကာ၍။
စေတိယဗောဓိစင်္ကမနမဏ္ဍပကုဋိလေဏရတ္တိဋ္ဌာနဒိဝါဋ္ဌာနာနံ၊ စေတီ,ဗောဓိ,စင်္ကြံ,မဏ္ဍပ်,ကုဋိ,လိုဏ်,ညဉ့်သန့်ရာ,နေ့သန့်ရာတို့ကို။
ကာရကာ၊ ပြုကုန်လျက်။
ဆာယူပဂေ၊ အရိပ်နှင့်ပြည့်စုံကုန်သော။
ရုက္ခေ၊ သစ်ပင်တို့ကို။
ရောပေတွာ၊ စိုက်ပျိုး၍။
ဒဒမာနာပိ၊ လှူဒါန်းကုန်သော်လည်း။
ဝနရောပါယေဝ နာမ၊ တောအရံမျိုး စိုက်ပျိုးသည်သာမည်ကုန်၏။
သေတုကာရကာတိ၊ သေတုကာရကာဟူသည်ကား။
ဝိသမေ၊ ရေညွှန်တန်စီး ခရီးမသာ မညီညွတ်ရာ၌။
သေတုံ၊ တံတားကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
ဥဒကေ၊ ချောင်းမြစ်စထွေ စီးသောရေ၌။
နာဝံ၊ တက်စီးပစေ ကူးတို့လှေကို။
ပဋိယာဒေန္တိ၊ အရန်သင့်ငြား ထားကုန်၏။
ပပန္တိ၊ ပပံဟူသည်ကား။
ပါနီယဒါနသာလံ၊ ရေချမ်းအိုးစင်ကို။
ဥဒပါနန္တိ၊ ဥဒပါနံဟူသည်ကား။
ယံ ကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိသော။
ပေါက္ခရဏီတဠာကာဒိံ၊ လေးထောင့်ကန် တစ်ဖက်ဆည်ကန်စသည်ကို။
ဥပဿယန္တိ၊ ဥပဿယံဟူသည်ကား။
ဝါသာဂါရံ၊ ခိုနေရာကျောင်း, အိမ်, စရပ်, မဏ္ဍပ်စသည်ကို။
ဥပသယန္တိပိ၊ ဥပသယံဟူ၍လည်း။
ပါဌော၊ ပါဠိရှိ၏။
သဒါ ပုညံ ဝဍ္ဎတီတိ၊ သဒါ ပုညံ ဝဍ္ဎတိဟူသည်ကား။
အကုသလဝိတက္ကံ၊ ကာမဝိတက်စသော အကုသိုလ်ဝိတက်ကို။
ဝိတက္ကေန္တဿ ဝါ၊ ကြံသောသူအားလည်းကောင်း။
နိဒ္ဒါယန္တဿ ဝါ၊ အိပ်ပျော်သောသူအားလည်းကောင်း။
န ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွားသည်မဟုတ်။
ပန၊ စင်စစ်။
ယဒါ ယဒါ၊ အကြင်အကြင်အခါ၌။
အနုဿရတိ၊ မိမိပြုသောကောင်းမှုကို အောက်မေ့ဆင်ခြင်၏။
တဒါ တဒါ၊ ထိုထိုမိမိပြုသောကောင်းမှုကို အောက်မေ့ဆင်ခြင်သောအခါ၌။
တဿ၊ ထိုကောင်းမှုကုသိုလ်ရှင်အား။
ဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။
ဣမမတ္ထံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
သဒါ ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ၊ သဒါ ပုညံ ဝဍ္ဎတိဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သတည်း။
ဓမ္မဋ္ဌာ သီလသမ္ပန္နာတိ၊ ဓမ္မဋ္ဌာ သီလသမ္ပန္နာဟူသည်ကား။
တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုအရံ,ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးခြင်းစသည် သဘောရှိသောအမှု၌။
ဌိတတ္တာ၊ တည်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
တေနပိ သီလေန၊ ထိုအရံ,ဥယျာဉ်ပြုခြင်းသဘော၌ဖြစ်၍ ကိုယ်, နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းစောင့်ရှောက်ခြင်းသီလနှင့်လည်း။
သမ္ပန္နတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဓမ္မဋ္ဌာ သီလသမ္ပန္နာ၊ ဓမ္မဋ္ဌာ သီလသမ္ပန္နာမည်ကုန်၏။
အထ ဝါ၊ တစ်နည်းလည်း။
ဧဝရူပါနိ၊ ဤသို့ အရံ,ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးခြင်းစသည်သဘောရှိကုန်သော။
ပုညာနိ၊ ကောင်းမှုတို့ကို။
ကရောန္တာနံ၊ ပြုကုန်သောသူတို့အား။
ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ကုသလာ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
ပူရေန္တိ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။
တေသု၊ ထိုဆယ်ပါးသော အကုသိုလ်တရားတို့၌။
ဌိတတ္တာ၊ တည်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဓမ္မဋ္ဌာ၊ ကုသိုလ်ဆယ်ပါးတရားတို့၌ တည်ကုန်၏။
တေနေဝ စ သီလေန၊ ထိုကိုယ်,နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းစောင့်ရှောက်ခြင်းသီလနှင့်သာလျှင်။
သမ္ပန္နတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သီလသမ္ပန္နာ၊ ကိုယ်,နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းစောင့်ရှောက်ခြင်းသီလနှင့် ပြည့်စုံကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် သတ္တမသုတ်၏အဖွင့် အပြီးတည်း။
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။