၂၊ အနာထပိဏ္ဍိကဝဂ်
၁၊ စန္ဒိမသသုတ်အဖွင့်
၉၂။ ဒုတိယဝဂ္ဂဿ၊ ဒုတိယဝဂ်၏။
ပဌမေ၊ ပဌမသုတ်၌။
ကုဉ္ဇေဝါတိ
ကစ္ဆေဝါတိ ကစ္ဆေ ဝိယ (ဆဋ္ဌ)
၊ ကုဉ္ဇေဝဟူသည်ကား။
ကုဉ္ဇေ ဝိယ
ကစ္ဆေဝါတိ ကစ္ဆေ ဝိယ (ဆဋ္ဌ)
၊ ကျဉ်းမြောင်းသောအရာဌာနဖြစ်၍ တောင်ကွေ့,မြစ်ကွေ့၌ကဲ့သို့။ကုဉ္ဇေတိ
ကစ္ဆေတိ ပဗ္ဗတကစ္ဆေပိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ကုဉ္ဇေဟူသည်ကား။
ပဗ္ဗတကုဉ္ဇေပိ
ကစ္ဆေတိ ပဗ္ဗတကစ္ဆေပိ (ဆဋ္ဌ)
၊ တောင်ကွေ့၌လည်း။
နဒီကုဉ္ဇေပိ
နဒီကစ္ဆေပိ (ဆဋ္ဌ)
၊ မြစ်ကွေ့၌လည်း။ဧကောဒိ နိပကာတိ၊ ဧကောဒိ နိပကာဟူသည်ကား။
ဧကဂ္ဂစိတ္တာ(ဧကစိတ္တေန?) စေဝ၊ တစ်ခုတည်းသောအာရုံရှိသည်ဖြစ်၍ တည်ကြည်သော စိတ်နှင့်လည်းကောင်း။
ပညာနေပက္ကေန စ၊ နိပကဟူသော ပညာနှင့်လည်းကောင်း။
သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။
သတာတိ၊ သတာဟူသည်ကား။
သတိမန္တော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံကုန်၏။
ဣဒံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဈာနာနိ၊ ဈာန်တို့ကို။
လဘိတွာ၊ ရ၍။
ဧကောဒီ နိပကာ၊ တည်ကြည်သောစိတ် ရင့်သောပညာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
သတာ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။
တေ၊ ထိုဈာနလာဘီပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အမကသေ၊ မှက်, ခြင်ကင်းသော။
ပဗ္ဗတကုဉ္ဇေ ဝါ
ပဗ္ဗတကစ္ဆေ ဝါ နဒီကစ္ဆေ ဝါ (ဆဋ္ဌ)
၊ တောင်ကွေ့၌လည်းကောင်း။
နဒီကုဉ္ဇေ ဝါ
ပဗ္ဗတကစ္ဆေ ဝါ နဒီကစ္ဆေ ဝါ (ဆဋ္ဌ)
၊ မြစ်ကွေ့၌လည်းကောင်း။
မဂါ ဝိယ၊ သားသမင်တို့ကဲ့သို့။
သောတ္ထိံ၊ ဘေးရန်ကင်းသဖြင့် ချမ်းသာစွာ။
ဂမိဿန္တိ၊ သွားရကုန်လတ္တံ့။ပါရန္တိ၊ ပါရံဟူသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။
အမ္ဗုဇောတိ၊ အမ္ဗုဇောဟူသည်ကား။
မစ္ဆော၊ ငါးသည်။
ရဏံ ဇဟာတိ
ရဏဉ္ဇဟာတိ ကိလေသဉ္ဇဟာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ရဏံ ဇဟာဟူသည်ကား။
ကိလေသံ
ရဏဉ္ဇဟာတိ ကိလေသဉ္ဇဟာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ကိလေသာကို။
ဇဟာ
ရဏဉ္ဇဟာတိ ကိလေသဉ္ဇဟာ (ဆဋ္ဌ)
၊ စွန့်ကုန်၏။ယေပိ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်း။
ဈာနာနိ၊ ဈာန်တို့ကို။
လဘိတွာ၊ ရ၍။
အပ္ပမတ္တာ၊ မမေ့မလျော့ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ဇဟန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုဈာနလာဘီပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
သုတ္တဇာလံ၊ ပိုက်ကွန်ကို။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ဖျက်ဆီး၍။
ဂစ္ဆန္တာ၊ သွားကုန်သော။
မစ္ဆာ ဝိယ၊ ငါးတို့ကဲ့သို့။
သုတ္တဇာလံ၊ ကိလေသာဟူသော ပိုက်ကွန်ကို။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ဖျက်ဆီး၍။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။
ဂမိဿန္တိ၊ သွားကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
၂၊ ဝေဏ္ဍုသုတ်အဖွင့်
၉၃။ ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
ဝေဏ္ဍူတိ၊ ဝေဏ္ဍုဟူသည်ကား။
တဿ ဒေဝပုတ္တဿ၊ ထိုနတ်သား၏။
နာမံ၊ အမည်တည်း။
ပယိရူပါသိယာတိ
ပယိရုပါသိယာတိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ပယိရူပါသိယဟူသည်ကား။
ပယိရူပါသိတွာ
ပယိရုပါသိတွာ (ဆဋ္ဌ)
၊ ဆည်းကပ်၍။အနုသိက္ခရေတိ၊ အနုသိက္ခရေဟူသည်ကား။
သိက္ခန္တိ၊ အဓိသီလစသော သိက္ခာသုံးပါးတို့ကိုသင်ကုန်ကျင့်ကုန်၏။
သတ္ထိပဒေတိ
သိဋ္ဌိပဒေတိ အနုသိဋ္ဌိပဒေ (ဆဋ္ဌ)
၊ သတ္ထိပဒေဟူသည်ကား။
အနုသတ္ထိပဒေ
သိဋ္ဌိပဒေတိ အနုသိဋ္ဌိပဒေ (ဆဋ္ဌ)
၊ ကိလေသာတို့ကို အဖန်ဖန်ထိတ်လန့်စေတတ်သော ဆုံးမတော်မူတိုင်းကျင့်အပ်သောသဘာဝဖြင့် သတ္ထဟူ၍ သိအပ်မှတ်အပ်သော သူတော်တရား၌။ကာလေ တေ အပ္ပမဇ္ဇန္တာတိ၊ ကာလေ တေ အပ္ပမဇ္ဇန္တာဟူသည်ကား။
တေ၊ ထိုသူတို့သည်။
ကာလေ၊ သင့်လျော်သောကာလ၌။
အပ္ပမာဒံ၊ သမထဝိပဿနာဟူသော အပ္ပမာဒတရားကို။
ကရောန္တာ၊ ကြိုးပမ်းလုံ့လပြုကုန်၍။
(မစ္စုဝသင်္ဂါ၊ သေမင်းနိုင်ငံသို့ လိုက်ရကုန်သည်။
န သိယုံ၊ မဖြစ်ကုန်)
ပါဠိယံ နတ္ထိ (ဆဋ္ဌ)။ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၃၊ ဒီဃလဋ္ဌိသုတ်အဖွင့်
၉၄။ တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။
ဒီဃလဋ္ဌီတိ၊ ဒီဃလဋ္ဌိဟူသည်ကား။
ဒေဝလောကေ၊ နတ်ပြည်၌။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသောနတ်တို့သည်။
သမပ္ပမာဏာ၊ တူမျှသောပမာဏရှိကုန်သည်။
တိဂါဝုတိကာဝ၊ သုံးဂါဝုတ်အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ပန၊ ယင်းသို့ဖြစ်လျက်လည်း။
မနုဿလောကေ၊ လူ့ပြည်၌။
အဿ၊ ထိုနတ်သား၏။
တာယ ဒီဃတ္တဘာဝတာယ
ဒီဃတ္တဘာဝတာယ (ဆဋ္ဌ)
၊ ထိုသို့ရှည်လွန်သော အတ္တဘောရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဧဝံနာမံ၊ ဤဒီဃလဋ္ဌိဟူသော အမည်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။သော၊ ထိုဒီဃလဋ္ဌိအမည်ရှိသောသူသည်။
ပုညာနိ၊ ကောင်းမှုတို့ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဒေဝလောကေ၊ နတ်ပြည်၌။
နိဗ္ဗတ္တောပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။
တထေဝ၊ ထိုဒီဃလဋ္ဌိဟူ၍သာလျှင်။
ပညာယိ၊ ထင်ရှား၏။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၄၊ နန္ဒနသုတ်အဖွင့်
၉၅။ စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။
ဂေါတမာတိ၊ ဂေါတမဟူသည်ကား။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဂေါတ္တေန၊ အနွယ်အားဖြင့်။
အာလပတိ၊ ခေါ်၏။
အနာဝဋန္တိ၊ အနာဝဋံဟူသည်ကား။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သဗ္ဗညုတညာဏံ၊ သဗ္ဗညုတညာဏ်တော်ကို။
ပေသေန္တဿ၊ စေလွှတ်သည်ရှိသော်။
ရုက္ခော ဝါ၊ သစ်ပင်သည်လည်းကောင်း။
ပဗ္ဗတော ဝါ၊ တောင်သည်လည်းကောင်း။
အာဝရိတုံ၊ တားမြစ်ပိတ်ပင်ခြင်းငှါ။
သမတ္ထော နာမ၊ စွမ်းနိုင်သည်မည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အနာဝဋန္တိ၊ အနာဝဋံဟူ၍။
အာဟ၊ ဆို၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ထောမေတွာ၊ ချီးမွမ်း၍။
ဒေဝလောကေ၊ နတ်ပြည်၌။
အဘိသင်္ခတံ
အဘိသင်္ခတပဉှံ (ဆဋ္ဌ)
၊ စီရင်အပ်သော။
ပဉှံ
အဘိသင်္ခတပဉှံ (ဆဋ္ဌ)
၊ ပြဿနာကို။
ပုစ္ဆန္တော၊ မေးလျှောက်လိုရကား။
ကထံဝိဓန္တိအာဒိံ၊ ကထံဝိဓံဤသို့ အစရှိသောဂါထာကို။
အာဟ၊ ဆို၏။တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
ဒုက္ခမတိစ္စ ဣရိယတီတိ၊ ဒုက္ခမတိစ္စ ဣရိယတိဟူသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
အတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေသနည်း။
သီလဝါတိ၊ သီလဝါဟူသည်ကား။
လောကိယလောကုတ္တရေန၊ လောကီ,လောကုတ္တရာဖြစ်သော။
သီလေန၊ သီလနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ခီဏာသဝေါ၊ ရဟန္တာတည်း။
ပညာဒယောပိ၊ ပညာစသည်တို့ကိုလည်း။
မိဿကာယေဝ၊ လောကီ,လောကုတ္တရာအရောဖြစ်သော ပညာစသည်တို့ကိုသာလျှင်။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။
ပူဇယန္တီတိ၊ ပူဇယန္တိဟူသည်ကား။
ဂန္ဓပုပ္ဖါဒီဟိ၊ နံ့သာ, ပန်းစသည်တို့ဖြင့်။
ပူဇေန္တိ၊ ပူဇော်ကုန်၏။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
စန္ဒနသုတ်စသည်အဖွင့်
၉၆-၉၇။ ပဉ္စမေ၊ ပဉ္စမသုတ်၌။
အပ္ပတိဋ္ဌေ အနာလမ္ဗေတိ၊ အပ္ပတိဋ္ဌေ အနာလမ္ဗေဟူသည်ကား။
ဟေဋ္ဌာ၊ ကာမဘဝဟူသော အောက်အဖို့၌။
အပ္ပတိဋ္ဌေ၊ တည်ရာမရှိသော။
ဥပရိ၊ ရူပဘဝ, အရူပဘဝဟူသော အထက်အဖို့၌။
အနာလမ္ဗနေ၊ ဆွဲကိုင်ရာမရှိသော။
သုသမာဟိတောတိ၊ သုသမာဟိတောဟူသည်ကား။
အပ္ပနာယပိ၊ အပ္ပနာသမာဓိဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥပစာရေနပိ၊ ဥပစာရသမာဓိဖြင့်လည်းကောင်း။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။
သမာဟိတော၊ တည်ကြည်၏။
ပဟိတတ္တောတိ၊ ပဟိတတ္တောဟူသည်ကား။
ပေသိတတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သောစိတ် ရှိ၏။
နန္ဒိရာဂပရိက္ခီဏောတိ၊ နန္ဒိရာဂပရိက္ခီဏောဟူသည်ကား။
ပရိက္ခီဏနန္ဒိရာဂေါ
ပရိက္ခီဏနန္ဒီရာဂေါ (ဆဋ္ဌ)
၊ ကုန်ပြီးသောနန္ဒိရာဂရှိ၏။နန္ဒိရာဂေါ နာမ
နန္ဒီရာဂေါ (ဆဋ္ဌ)
၊ နန္ဒိရာဂမည်သည်။
တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ကမ္မာဘိသင်္ခါရာ၊ ပုညာဘိသင်္ခါရစသော အဘိသင်္ခါရတို့တည်း။ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမာယ ဂါထာယ၊ ကာမသညာယစသော ဤဂါထာ၌။
ကာမသညာဂဟဏေန၊ ကာမသညာကိုယူသဖြင့်။
ကာမေန၊ ကာမသညာဖြင့်။
ပဉ္စောရမ္ဘာဂိယသံယောဇနာနိ၊ ငါးပါးကုန်သော ဩရမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့ကို။
ဂဟိတာနိ၊ ယူအပ်ကုန်၏။
ရူပသံယောဇနဂဟဏေန၊ ရူပသံယောဇဉ်ကိုယူသဖြင့်။
ရူပံ
ပါဠိယံ နတ္ထိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ရူပသံယောဇဉ်ကို။
ဂဟေတွာ
ပါဠိယံ နတ္ထိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ယူ၍။
ပဉ္စုဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇနာနိ၊ ငါးပါးကုန်သော ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့ကို။
ဂဟိတာနိ၊ ယူအပ်ကုန်၏။
နန္ဒိရာဂေန
နန္ဒီရာဂေန (ဆဋ္ဌ)
၊ နန္ဒိရာဂဖြင့်။
တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ကမ္မာဘိသင်္ခါရာ၊ ပုညာပုညအာနေဉ္စဟူသော ကမ္မာဘိသင်္ခါရတို့ကို။
ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
ယဿ၊ အကြင်သူအား။
ဒသသံယောဇနာနိ စ၊ ဆယ်ပါးသော သံယောဇဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ကမ္မာဘိသင်္ခါရာ စ၊ ပုညာပုညအာနဉ္ဇဟူသော ကမ္မာဘိသင်္ခါရတို့ကိုလည်းကောင်း။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။
သော၊ ထိုသူသည်။
ဂမ္ဘီရေ၊ နက်စွာသော။
မဟောဃေ၊ ကြီးကျယ်သော သံသရာဝဲဩဃထဲ၌။
န နိသီဒတိ၊ မနစ်မွန်း။
ဝါ၊ တနည်းကိုဆိုဦးအံ့။
ကာမသညာယ၊ ကာမသညာဖြင့်။
ကာမဘဝေါ၊ ကာမဘဝကို။
ဂဟိတော၊ ယူအပ်၏။
ရူပသံယောဇနေန၊ ရူပသံယောဇဉ်ဖြင့်။
ရူပဘဝေါ၊ ရူပဘဝကို။
ဂဟိတော၊ ယူအပ်၏။
တေသံ၊ ထိုကာမဘဝ, ရူပဘဝတို့ကို။
ဂဟနေန၊ ယူခြင်းဖြင့်။
အရူပဘဝေါ၊ အရူပဘဝကို။
ဂဟိတော
ဂဟိတောဝ (ဆဋ္ဌ)
၊ ယူအပ်၏။
နန္ဒိရာဂေန
နန္ဒီရာဂေန (ဆဋ္ဌ)
၊ နန္ဒိရာဂဖြင့်။
တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ကမ္မာဘိသင်္ခါရာ၊ ပုညာပုညအာနေဉ္ဇဟူသော ကမ္မာဘိသင်္ခါရတို့ကို။
ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။
တီသု ဘဝေသု၊ ဘဝသုံးပါးတို့၌။
တယော သင်္ခါရာ၊ သုံးပါးကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
သော၊ ထိုသုံးပါးသောသင်္ခါရ မရှိမရသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဂမ္ဘီရေ၊ နက်စွာသော သံသရာဝဲဩဃ၌။
န သီဒတိ၊ မနစ်မွန်း။
ဣတိပိ၊ ဤအနက်သဘောကိုလည်း။
ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ဆဋ္ဌံ၊ ဆဋ္ဌသုတ်သည်။
ဝုတ္တတ္ထမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၇၊ သုဗြဟ္မသုတ်အဖွင့်
၉၈။ သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။
သုဗြဟ္မာတိ၊ သုဗြဟ္မာဟူသည်ကား။
ကိရ၊ အကြောင်းကို ပြဆိုဦးအံ့။
သော ဒေဝပုတ္တော၊ ထိုသုဗြဟ္မာနတ်သားသည်။
အစ္ဆရာသင်္ဃပရိဝုတော၊ တစ်ထောင်မျှသော နတ်သမီးအပေါင်း ဝန်းရံလျက်။
နန္ဒနကီဠိကံ၊ နန္ဒဝန်ဥယျာဉ်ကစားခြင်းသို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ပါရိစ္ဆတ္တကမူလေ၊ ပင်လယ်ကသစ်ပင်ရင်း၌။
ပညတ္တာသနေ၊ ခင်းအပ်သောနတ်နေရာ၌။
နိသီဒိ၊ နေ၏။
တံ၊ ထိုသုဗြဟ္မာနတ်သားကို။
ပဉ္စသတာ၊ ငါးရာကုန်သော။
ဒေဝဓီတရော၊ နတ်သမီးတို့သည်။
ပရိဝါရေတွာ၊ ဝန်းရံကုန်၍။
နိသိန္နာ၊ နေကုန်၏။
ပဉ္စသတာ၊ ငါးရာကုန်သော နတ်သမီးတို့သည်။
ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်ထက်သို့။
အဘိရုဠှာ၊ တက်ကြကုန်၏။
ဒေဝတာနံ၊ နတ်တို့အား။
စိတ္တဝသေန၊ စိတ်အလိုအတိုင်း။
ယောဇနသတိကောပိ၊ ယူဇနာတစ်ရာမြင့်သည်လည်းဖြစ်သော။
ရုက္ခော၊ သစ်ပင်သည်။
ဩနမိတွာ၊ ညွတ်၍။
ဟတ္ထံ၊ လက်သို့။
အာဂစ္ဆတိ နနုစ၊ ရောက်သည်မဟုတ်လော။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
တာ၊ ထိုနတ်သမီးတို့သည်။
အဘိရုဠှာ၊ သစ်ပင်ထက်သို့ တက်ကြကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
စောဒနာ၊ စောဒနာခြင်းတည်း။
ခိဍ္ဍာပသုတတာယ၊ မြူးတူးကစားခြင်းငှါလေ့လာအားထုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အဘိရုဠှာ၊ သစ်ပင်မြင့်ထက် တက်ကုန်၏။
အဘိရုယှ ပန၊ သစ်ပင်ထက်သို့တက်ပြီး၍ကား။
မဓုရဿရေန၊ သာယာစွာသောအသံဖြင့်။
ဂါယိတွာ
ဂါယိတွာ ဂါယိတွာ (ဆဋ္ဌ)
၊ သီကုန်လျက်။
ပုပ္ဖါနိ၊ ပန်းပွင့်တို့ကို။
ပါတေန္တိ၊ ချွေကုန်၏။
တာနိ၊ ထိုပန်းတို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ကောက်ယူကုန်၍။
ဣတရာ၊ ငါးရာသောနတ်သမီးတို့သည်။
ဧကတောဝဏ္ဋိကမာလာဒိဝသေန၊ တစ်ဖက်ဆိုင်ပွင့်ညှာသီရုံး ပန်းကုံးစသည်တို့၏အစွမ်းဖြင့်။
ဂန္ထေန္တိ၊ ကုံးသီကုန်၏။အထ၊ ထိုအခါ၌။
ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်သို့။
အဘိရုဠှာ၊ တက်ကုန်သော နတ်သမီးငါးရာတို့သည်။
ဥပစ္ဆေဒကကမ္မဝသေန၊ ဥပစ္ဆေဒကကံ၏အစွမ်းဖြင့်။
ဧကပ္ပဟာရေနေဝ၊ တစ်ခုသောနေ့၏ သုံးခုမြောက်သော အဖို့ဟူသော တစ်ပြိုင်နက်ကာလ၌သာလျှင်။
ကာလံ ကတွာ၊ စုတေ၍။
အဝီစိမှိ၊ အဝီစိငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။
မဟာဒုက္ခံ၊ ကြီးစွာသောဆင်းရဲကို။
အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားရကုန်၏။
အထ၊ ထိုနောက်မှ။
ကာလေ ဂစ္ဆန္တေ၊ ကာလမြင့်ညောင်းလတ်သော်။
ဒေဝပုတ္တော၊ သုဗြဟ္မာနတ်သားသည်။
ဣမာသံ၊ ဤနတ်သမီးတို့၏။
သဒ္ဒေါ၊ သီသောအသံကို။
နေဝ သုယျတိ၊ မကြား။
ပုပ္ဖါနိ၊ ပန်းတို့ကို။
န ပါတေန္တိ၊ မဆွတ်ချွေကုန်။
ကဟံ၊ အဘယ်အရပ်သို့။
ဂတာ နု ခေါ၊ သွားကြလေကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဝဇ္ဇေန္တော၊ ဆင်ခြင်လတ်သော်။
နိရယေ၊ အဝီစိငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တဘာဝံ၊ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ပိယဝတ္ထုကသောကေန၊ ချစ်နှစ်အပ်သော ဝတ္ထုအကြောင်းရှိသော ကြောင့်ကြစိုးရိမ်ခြင်းဖြင့်။
ရုပ္ပမာနော၊ နှိပ်စပ်အပ်သည်ဖြစ်၍။
စိန္တေသိ၊ ကြံဆင်ခြင်၏။
ကိံ စိန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ကြံဆင်ခြင်သနည်း။
ဧတာ၊ ဤနတ်သမီးတို့သည်။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ယထာကမ္မေန၊ ကံအားလျော်စွာ။
ဂတာ၊ သွားရခြေကုန်ပြီ။
မယှံ၊ ငါ၏။
အာယုသင်္ခါရော၊ အာယုသင်္ခါရသည်။
ကိတ္တကော၊ အဘယ်မျှ ရှိပါသေးသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စိန္တေသိ၊ ကြံဆင်ခြင်၏။
သော၊ ထိုသုဗြဟ္မာနတ်သားသည်။
သတ္တမေ ဒိဝသေ၊ လူ၏နေ့ရက် ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌။
မယာပိ၊ ငါသည်လည်း။
အဝသေသာဟိ၊ ကြွင်းကုန်သော။
ပဉ္စသတာဟိ၊ ငါးရာသော နတ်သမီးတို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
ကာလံ ကတွာ၊ သေ၍။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအဝီစိငရဲ၌သာလျှင်။
နိဗ္ဗတ္တိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရချေအံံ့။
ဣတိ၊ ဤအကြောင်းကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ဗလဝတရေန၊ အားကြီးစွာသော။
သောကေန၊ ကြောင့်ကြစိုးရိမ်ခြင်းဖြင့်။
ရုပ္ပိ၊ စိတ်၏ ပူပန်ထိတ်လန့်ခြင်းသို့ ရောက်၏။
သော၊ ထိုသုဗြဟ္မာနတ်သားသည်။
မယှံ၊ ငါ့အား။
ဣမံ သောကံ၊ ဤစိုးရိမ်ကြောင့်ကြကို။
သဒေဝကေ၊ နတ်နှင့်တကွသော။
လောကေ၊ လူ၌။
တထာဂတာ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
အညတြ၊ ထား၍။
နိဒ္ဓမေတုံ
နိဒ္ဓမိတုံ (ဆဋ္ဌ)
၊ ထုတ်ဆယ်ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှါ။
သမတ္ထော နာမ၊ စွမ်းနိုင်သောသူမည်သည်။
နတ္ထီတိ၊ မရှိပြီဟု။
စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။
သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သန္တိကံ၊ အထံတော်သို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
နိစ္စံ ဥတြသ္တန္တိဂါထံ၊ နိစ္စံ ဥတြသ္တံဤသို့စသောဂါထာကို။
အာဟ၊ လျှောက်၏။တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
ဣဒန္တိ၊ ဣဒံဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ဒဿောတိ၊ ပြ၏။
ဒုတိယပဒံ၊ နိစ္စံ ဥဗ္ဗိဂ္ဂမိဒံ မနောဟူသောဒုတိယပုဒ်သည်။
ပုရိမဿေဝ၊ နိစ္စံ ဥတြသ္တမိဒံ မနော စိတ္တံဟူသော ပဌမပုဒ်၏သာလျှင်။
ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်သဒ္ဒါတည်း။
စ၊ ဆက်ဦးအံ့။
နိစ္စန္တိ ပဒဿ၊ နိစ္စံဟူသောပုဒ်၏။
ဒေဝလောကေ၊ နတ်ပြည်၌။
နိဗ္ဗတ္တကာလတော၊ ဖြစ်သောကာလမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤသို့သောအနက်ကို။
န ဂဟေတဗ္ဗော၊ မယူအပ်မယူသင့်။
ပန၊ စင်စစ်။
သောကုပ္ပတ္တိကာလတော၊ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြဖြစ်သောကာလမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
နိစ္စံ၊ အမြဲမလပ်။
ဣတိ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကိုသာ။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
အနုပ္ပန္နေသု ကိစ္စေသူတိ
အနုပ္ပန္နေသု ကိစ္ဆေသူတိ (ဆဋ္ဌ)
၊ အနုပ္ပန္နေသု ကိစ္စေသုဟူသည်ကား။
ဣတော၊ ဤနတ်ပြည်မှ။
သတ္တာဟစ္စယေန၊ ခုနစ်ရက်လွန်သဖြင့်။
ယာနိ ဒုက္ခာနိ၊ အကြင်ဆင်းရဲခြင်းတို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
တေသု၊ ထိုဖြစ်လတ္တံ့သော ဆင်းရဲတို့ကြောင့်။အထော ဥပ္ပတိတေသု စာတိ၊ အထော ဥပ္ပတိတေသု စဟူသည်ကား။
နိရယေ၊ ငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တာနံ၊ ဖြစ်ရကုန်သော။
ပဉ္စသတာနံ အစ္ဆရာနံ၊ ငါးရာကုန်သော ဇနီးနတ်သ္မီးတို့၏။
ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။
ယာနိ၊ အကြင်ဆင်းရဲခြင်းတို့ကို။
ဒိဋ္ဌာနိ၊ မြင်ရကုန်ပြီ။
တေသု စ၊ ထိုမြင်ရသောဆင်းရဲခြင်းတို့ကြောင့်လည်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဥပ္ပန္နာနုပ္ပန္နေသု၊ ဖြစ်ရကုန်ပြီးဖြစ်ရကုန်လတ္တံ့သော။
ဣမေသု ဒုက္ခေသု၊ ဤဆင်းရဲတို့ကြောင့်။
နိစ္စံ၊ အမြဲမလပ်။
မမ၊ အကျွန်ုပ်၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဥတြသ္တံ၊ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့လှ၏။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အဗ္ဘန္တရေ၊ ဝမ်းတွင်း၌။
ဍယှမာနော ဝိယ၊ လောင်သကဲ့သို့။
ဟောမိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
နာညတြ ဗောဇ္ဈာ တပသာတိ၊ နာညတြ ဗောဇ္ဈာ တပသာဟူသည်ကား။
ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနဉ္စ၊ သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်စသည်ကို ပွားခြင်းကိုလည်းကောင်း။
တပေါဂုဏဉ္စ၊ တဏှာဟူသော လျှပ်ပေါ်ခြင်းကို ချောက်ချားပူပန်စေတတ်သော ဓုတင်ကျေးဇူးကိုလည်းကောင်း။
အညတြ၊ ထား၍။
မုဉ္စိတွာ၊ လွှတ်၍။
သောတ္ထိံ၊ ချမ်းသာခြင်းကို။
န ပဿမိ၊ မြင်တော်မမူ။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အနက်တည်း။
သဗ္ဗနိဿဂ္ဂါတိ၊ သဗ္ဗနိဿဂ္ဂါဟူသည်ကား။
နိဗ္ဗာနတော၊ နိဗ္ဗာန်မှ။
ဧတ္ထ၊ ဤဂါထာ၌။
ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနာ၊ ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနာကို။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဂဟိတာ၊ ယူအပ်၏။
ဣန္ဒြိယသံဝရော၊ ဣန္ဒြိယသံဝရကို။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
ကိဉ္စာပိ ဂဟိတော၊ အကယ်၍ကား ယူအပ်၏။
ပန၊ ယင်းသို့ပင်ယူအပ်သော်လည်း။
အတ္ထတော၊ အနက်သဘောအားဖြင့်။
ဣန္ဒြိယသံဝရောဝ၊ ဣန္ဒြိယသံဝရကိုသာလျှင်။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဟိ၊ ထင်စေဦးအံ့။
ဣန္ဒြိယသံဝရေ၊ ဣန္ဒြိယသံဝရကို။
ဂဟိတေ၊ ယူအပ်သည်ရှိသော်။
စတုပါရိသုဒ္ဓိ သီလံ၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလကို။
ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မိံ၊ ထိုစတုပါရိသုဒ္ဓိသီလ၌။
ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
နိဿယမုတ္တကော၊ နိဿယည်း ကင်းလွတ်သည်ဖြစ်၍။
ဓုတင်္ဂသင်္ခါတံ၊ ဓုတင်ဟုဆိုအပ်သော။
တပေါဂုဏံ၊ ခြိုးခြံသောအကျင့်ကျေးဇူးကို။
သမာဒါယ၊ ဆောက်တည်၍။
အရညံ၊ တောသို့။
ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။
ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
ဘာဝေန္တော၊ ပွားစေလျက်။
သဟ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်တကွ။
ဗောဇ္ဈင်္ဂေ၊ သတိစသော ဗောဇ္ဈင်တို့ကို။
ဘာဝေတိ၊ ပွားစေ၏။
တဿ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့် ပွားစေသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်သည်။
ယံ နိဗ္ဗာနံ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်ကို။
အာရမ္မဏံ ကတွာ၊ အာရုံပြု၍။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုနိဗ္ဗာန်သည်။
သဗ္ဗနိဿဂ္ဂေါ၊ ခပ်သိမ်းသော သင်္ခါရတို့ကို စွန့်လွှတ်ရာဌာန မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
စတုသစ္စာဝသာနေ
စတုသစ္စဝသေန (ဆဋ္ဌ)
၊ သစ္စာလေးပါးကို ပြတော်မူသည်၏အဆုံး၌။
ဒေသနံ၊ ဒေသနာတော်ကို။
ဝိနိဝတ္တေသိ၊ လည်စေတော်မူ၏။ဒေဝပုတ္တော၊ သုဗြဟ္မာနတ်သားသည်။
ဒေသနာပရိယောသာနေ၊ ဒေသနာတော်အဆုံး၌။
သောတာပတ္တိဖလေ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်၌။
ပတိဋ္ဌဟိ၊ တည်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် သတ္တမသုတ်၏အဖွင့် အပြီးတည်း။
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ကကုဓသုတ်စသည်အဖွင့်
၉၉-၁၀၁။ အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။
ကကုဓော ဒေဝပုတ္တောတိ၊ ကကုဓော ဒေဝပုတ္တောဟူသည်ကား။
ကိရ၊ ထင်စေဦးအံ့။
အယံ၊ ဤကကုဓနတ်သားသည်။
ကောသလနဂရေ၊ ကောသလတိုင်းပြည်၌။
မဟာမောဂ္ဂလ္လာနတ္ထေရဿ၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်မထေရ်၏။
ဥပဋ္ဌာကပုတ္တော၊ အလုပ်အကျွေးဒါယကာသားဖြစ်၍။
ဒဟရကာလေယေဝ၊ ငယ်ရွယ်သောအခါကပင်လျှင်။
ထေရဿ၊ မထေရ်၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
ဝသန္တော၊ နေလျက်။
ဈာနံ၊ မဟဂ္ဂုတ်ဈာန်ကို။
နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။
ကာလင်္ကတော၊ သေလွန်သည်ရှိသော်။
ဗြဟ္မလောကေ၊ ဗြဟ္မပြည်၌။
ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်လေ၏။
တတြာပိ၊ ထိုဗြဟ္မပြည်၌လည်း။
နံ၊ ထိုဗြဟ္မာကို။
ကကုဓော ဗြဟ္မာတွေဝ၊ ကကုဓဗြဟ္မာဟူ၍သာလျှင်။
သဉ္ဇာနန္တိ၊ ကောင်းစွာသိကုန်၏။
နန္ဒသီတိ၊ နန္ဒသိဟူသည်ကား။
တုဿိ
တုဿသိ (ဆဋ္ဌ)
၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ကိံ လဒ္ဓါတိ၊ ကိံ လဒ္ဓါဟူသည်ကား။
တုဋ္ဌိ နာမ၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်းမည်သည်။
ကိဉ္စိ မနာပံ၊ စိုးစဉ်းနည်းငယ် နှစ်သက်ဖွယ်ကို။
လဘိတွာ၊ ရသောကြောင့်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကိံ လဒ္ဓါဟူသောစကားကို။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ကိံ ဇီယိတ္ထာတိ၊ ကိံ ဇီယိတ္ထဟူသည်ကား။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
(
ယဿ (ဆဋ္ဌ))
ကိဉ္စိ မနာပံ၊ စိုးစဉ်းနည်းငယ် နှစ်သက်ဖွယ်သော။
စီဝရာဒိဝတ္ထု၊ သင်္ကန်းစသောဝတ္ထုသည်။
ဇိဏ္ဏံ၊ ဆွေးမြည့်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
သောစတိ၊ စိုးရိမ်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကိံ ဇီယိတ္ထဟူသောစကားကို။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။အရတိ နာဘိကိရတီတိ
အရတီ နာဘိကီရတီတိ (ဆဋ္ဌ)
၊ အရတိ နာဘိကိရတိဟူသည်ကား။
ဥက္ကဏ္ဌိတာ၊ မမွေ့လျော်သဖြင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းသည်။
နာဘိဘဝတိ၊ မနှိပ်စက်။အဃဇာတဿာတိ၊ အဃဇာတဿဟူသည်ကား။
ဒုက္ခဇာတဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၌ ဖြစ်သောသူအား။
ဝဋ္ဋဒုက္ခေ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၌။
ဌိတဿ၊ တည်သောသူအား။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အနက််တည်း။
နန္ဒိဇာတဿာတိ
နန္ဒီဇာတဿာတိ (ဆဋ္ဌ)
၊ နန္ဒိဇာတဿဟူသည်ကား။
ဇာတတဏှဿ၊ မပယ်အပ်သော တဏှာရှိသောသူအား။အဃန္တိ၊ အဃံဟူသည်ကား။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဧဝရူပဿ၊ ဤသို့ တဏှာကို မပယ်သောသဘောရှိသောသူအား။
ဝဋ္ဋဒုက္ခံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲသည်။
အာဂတမေဝ၊ ကျရောက်လာသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။
ဒုက္ခီ သုခံ ပတ္ထယတီတိ၊ ဒုက္ခီ သုခံ ပတ္ထယတိဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဃဇာတဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၌ ကျသောသူအား။
နန္ဒိ
နန္ဒီ (ဆဋ္ဌ)
၊ နှစ်သက်ခြင်းတဏှာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သုခဝိပရိဏာမေန၊ သုခ၏ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသောအားဖြင့်။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသည်။
အာဂတမေဝ၊ ကျရောက်လာသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
နန္ဒိဇာတဿ
နန္ဒီဇာတဿ (ဆဋ္ဌ)
၊ မပယ်အပ်သော တဏှာရှိသောသူအား။
အဃံ၊ ဆင်းရဲသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။နဝမံ၊ နဝမသုတ်သည်။
ဝုတ္တတ္ထမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဒသမေ၊ ဒသမသုတ်၌။
အာနန္ဒတ္ထေရဿ၊ အာနန္ဒာမထေရ်၏။
အနုမာနဗုဒ္ဓိယာ၊ အနုမာနဉာဏ်၏။
အာနုဘာဝပ္ပကာသနတ္ထံ၊ အားအစွမ်းကိုပြခြင်းငှါ။
အညတရောတိ၊ အညတရောဟူ၍။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ဒုတိယဝဂ္ဂေါ
ဒုတိယော ဝဂ္ဂေါ (ဆဋ္ဌ)
၊ ဒုတိယဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။