ကဿပဂေါတ္တသုတ်အဖွင့်
တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။
ဆေတန္တိ၊ ဆေတံဟူသည်ကား။
ဧကံ၊ တစ်ယောက်သော။
မိဂလုဒ္ဒကံ၊ သားမုဆိုးတည်း။
ဩဝဒတီတိ၊ ဩဝဒတိဟူသည်ကား။
ကိရ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
သော မိဂလုဒ္ဒကော၊ ထိုသားမုဆိုးသည်။
ပါတောဝ၊ နံနက်ကလျှင်။
ဘုဉ္ဇိတွာ၊ ထမင်းစားပြီး၍။
မိဂေ၊ သားတို့ကို။
ဝဓိဿာမီတိ၊ သတ်အံ့ဟု။
အရညံ၊ တောသို့။
ပဝိဋ္ဌော၊ ဝင်လေသော်။
ဧကံ၊ တစ်ကောင်သော။
ရောဟိတမိဂံ၊ ရောဟိတမည်သောသားကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
နံ၊ ထိုသားကို။
သတ္တိယာ၊ လှံဖြင့်။
ပဟရိဿာမီတိ၊ ထိုးပစ်အံ့ဟူ၍။
အနုဗန္ဓမာနော၊ အစဉ်လိုက်လတ်သော်။
ပဌမသုတ္တေ၊ ပဌမသုတ်၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ မိန့်ဆိုခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။
ဒိဝါဝိဟာရံ၊ နေ့သန့်ခြင်းကို။
နိသိန္နဿ၊ နေသော။
ထေရဿ၊ မထေရ်၏။
အဝိဒူရေန၊ အနီးဖြင့်။
ပက္ကမတိ၊ ပြေးသွား၏။
အထ၊ ထိုရောအခါ၌။
နံ၊ ထိုမုဆိုးကို။
ထေရော၊ မထေရ်သည်။
ဥပါသက၊ ဥပါသကာ။
ဧသ ပါဏာတိပါတော နာမ၊ ဤသူတစ်ပါးအသက်ကို နှိပ်စက်၍ချခြင်းမည်သည်။
အပါယသံဝတ္တနိကော၊ အပါယ်၌ ဖြစ်စေတတ်၏။
အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော၊ အသက်တိုခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်၏။
အညေနပိ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။
ကသိဝဏိဇ္ဇာဒိကမ္မေန၊ လယ်လုပ်ခြင်း, ကုန်သွယ်ခြင်းစသောအမှုဖြင့်။
ဒါရဘရဏံ၊ မယား,သားမွေးမှုကို။
ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။
သက္ကာ၊ တတ်နိုင်ကောင်း၏။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ကက္ခဠကမ္မံ၊ ကြမ်းကြုတ်သောအမှုကို။
မာ ကရောဟိ၊ မပြုနှင့်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဆို၏။
သောပိ၊ ထိုမုဆိုးသည်လည်း။
မဟာပံသုကူလိကတ္ထေရော ကထေတီတိ၊ မဟာပံသုကူဆောင်မထေရ်ကြီးသည် ဆိုပေတကားဟု။
ဂါရဝေန၊ ရိုသေသဖြင့်။
ဌတွာ၊ ရပ်၍။
သောတုံ၊ နာခြင်းငှါ။
အာရဒ္ဓေါ၊ အားထုတ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုမုဆိုးအား။
သောတုကာမတံ၊ တရားနာခြင်းငှါ အလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
ဇနေဿာမီတိ၊ ဖြစ်စေအံ့ဟူ၍။
ထေရော၊ မထေရ်သည်။
အင်္ဂုဋ္ဌကံ၊ လက်မကို။
ဇလာပေသိ၊ ဆီမီးအတူ ထွန်းညှိပူဇော်လေ၏။
သော၊ ထိုမုဆိုးသည်။
အက္ခီဟိပိ၊ မျက်စိတို့ဖြင့်လည်း။
ပဿတိ၊ ထွန်းတောက်ပသော လက်မကို မြင်၏။
ကဏ္ဏေဟိပိ၊ နားတို့ဖြင့်လည်း။
သုဏာတိ၊ ကြားမိ၏။
အဿ၊ ထိုမုဆိုး၏။
စိတ္တံ ပန၊ စိတ်သည်မူကား။
အသုကဋ္ဌာနံ၊ ဤမည်သောအရပ်သို့။
မိဂေါ၊ သားကောင်သည်။
ဂတော၊ ပြေးသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
အသုကတိတ္ထံ၊ ဤမည်သောရေဆိပ်သို့။
ဩတိဏ္ဏော၊ သက်သည်။
ဘဝိဿတိတ၊ ဖြစ်လေအံ့။
တတ္ထ၊ ထိုအရပ်သို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
နံ၊ ထိုသားကောင်ကို။
ဃာတေတွာ၊ သတ်၍။
ယာဝဒိစ္ဆကံ၊ စားချင်သမျှသော။
မံသံ၊ အသားကို။
ခါဒိတွာ၊ စား၍။
သေသံ၊ ကြွင်းသမျှကို။
ကာဇေန၊ ထမ်းပိုးဖြင့်။
အာဒါယ၊ ထမ်းလျက်။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ပုတ္တကေ၊ သားသမီးအပေါင်းတို့ကို။
တောသေဿာမိ၊ နှစ်သက်ရွှင်ပြစေအံ့။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
မိဂဿေဝ၊ သားကောင်၏သာလျှင်။
အနုပဒံ၊ ခြေရာအစဉ်သို့။
ဓာဝတိ၊ ပြေးသွား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိက္ခိတ္တစိတ္တဿ၊ ပျံ့လွင့်သောစိတ်ရှိသော မုဆိုးအား။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေန္တံ၊ ဟောသော။
ထေရံ၊ မထေရ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ဩဝဒတီတိ၊ ဩဝဒတိဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
အဇ္ဈဘာသီတိ၊ အဇ္ဈဘာသိဟူသည်ကား။
အယံ ထေရော၊ ဤမထေရ်ကား။
အဒါရုံ၊ သစ်မဟုတ်သည်ကို။
တစ္ဆန္တော ဝိယ၊ ရေွချောသော တစည်းသမားကဲ့သို့လည်းကောင်း။
အခေတ္တေ၊ လယ်မဟုတ်သည်၌။
ဝပ္ပန္တော ဝိယ၊ စိုက်ပျိုးသောသူကဲ့သို့လည်းကောင်း။
အတ္တနောပိ၊ မိမိ၏လည်းကောင်း။
ဧတဿာပိ၊ ထိုမုဆိုးအားလည်းကောင်း။
ကမ္မံ၊ အားထုတ်သင့်သောအမှုကို။
နာသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။
နံ၊ ထိုမထေရ်ကို။
စောဒေဿာမိ၊ အပြစ်တင်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးပိုက်၍။
အဘာသိ၊ တောစောင့်နတ် ဆိုသတည်း။
အပ္ပပညန္တိ၊ အပ္ပပညံဟူသည်ကား။
နိပ္ပညံ၊ ပညာမရှိသော။
အစေတသန္တိ၊ အစေတသံဟူသည်ကား။
ကာရဏဇာနနသမတ္ထေန၊ သုခ,ဒုက္ခ၏အကြောင်းကို သိခြင်းငှါစွမ်းနိုင်သော ကမ္မဿကတာဉာဏ်နှင့် ယှဉ်သောစိတ်မှ။
ရဟိတံ၊ ကင်းသော။
မန္ဒောဝါတိ၊ မန္ဒောဝဟူသည်ကား။
အန္ဓဗာလော ဝိယ၊ မိုက်ကန်းလှသော သူကဲ့သို့။
မံ၊ ငါ့အား။
ပဋိဘာတိ၊ ဉာဏ်၌ထင်၏။
သုဏာတီတိ၊ သုဏာတိဟူသည်ကား။
တဝ၊ ရှင်ရဟန်း၏။
ဓမ္မကထံ၊ တရားစကားကို။
သုဏာတိ၊ ကြားခါမတ္တဖြင့် နာ၏။
န ဝိဇာနာတီတိ၊ န ဝိဇာနာတိဟူသည်ကား။
အဿ၊ ထိုတရား၏။
အတ္ထံ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
အာလောကေတီတိ၊ အာလောကေတိဟူသည်ကား။
တဝ၊ ရှင်ရဟန်း၏။
ပုထုဇ္ဇနိကဣဒ္ဓိယာ၊ ပုထုဇဉ်တို့ဥစ္စာဖြစ်သော တန်ခိုးဣဒ္ဓိဖြင့်။
ဇလန္တံ၊ ထွန်းတောက်ပသော။
အင်္ဂုလိကံ
အင်္ဂုဋ္ဌကံ (ဆဋ္ဌ)
၊ လက်ချောင်းကို။
အာလောကေတိ၊ ကြည့်၏။န ပဿတီတိ၊ န ပဿတိဟူသည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤထွန်းလင်းတောက်ပရာ၌။
နေဝ တေလံ၊ ဆီလည်းမရှိ။
န ဝဋ္ဋိ၊ ဆီမီးစာလည်း မရှိ။
န ဒီပကပလ္လိကာ၊ ဆီမီးခွက်လည်းမရှိ။
ပန၊ စင်စစ်။
ထေရဿ၊ မထေရ်၏။
အာနုဘာဝေန၊ အာနုဘော်ကြောင့်။
အယံ၊ ဤအရောင်အဝါသည်။
ဇလတိ၊ ထွန်းတောက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမံကာရဏံ၊ ဤအကြောင်းကို။
နော ပဿတိ
န ပဿတိ (ဆဋ္ဌ)
၊ မမြင်။ဒသ ပဇ္ဇောတေတိ၊ ဒသ ပဇ္ဇောတေဟူသည်ကား။
ဒသသု အင်္ဂုလီသု၊ လက်ဆယ်ချောင်းတို့၌။
ဒသ ပဒီပေ၊ ဆယ်ခုသောဆီမီးတို့ကို။
ရူပါနီတိ၊ ရူပါနိဟူသည်ကား။
ကာရဏရူပါနိ၊ အကြောင်းဖြစ်သော ရူပါရုံတို့ကို။
စက္ခူတိ၊ စက္ခုဟူသည်ကား။
ပညာစက္ခု၊ ပညာမျက်စိသည်။
သံဝေဂမာပါဒီတိ၊ သံဝေဂမာပါဒိဟူသည်ကား။
မေ၊ ငါ့အား။
ဣမိနာ၊ ဤလူမုဆိုးဖြင့်။
ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့အောက်မေ့၍။
ဝီရိယံ၊ လေးပါးအပြားရှိသော သမ္မပ္ပဓာနဝီရိယကို။
ပဂ္ဂယှ၊ ချီးမြှောက်၍။
ပရမဝိဝေကံ၊ လွန်မြတ်သော သမုစ္ဆေဒဝိဝေကဟု ဆိုအပ်သော။
အရဟတ္တမဂ္ဂံ၊ အရဟတ္တမဂ်သို့။
ပဋိပဇ္ဇိ၊ ရောက်လေ၏။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။