၉၊ ပဌမပဇ္ဇုန္နဓီတုသုတ်အဖွင့်
၃၉။ နဝမေ၊ နဝမသုတ်၌။
ပဇ္ဇုန္နဿ ဓီတာတိ၊ ပဇ္ဇုန္နဿ ဓီတာဟူသည်ကား။
စာတုမဟာရာဇိကဿ၊ စတုမဟာရာဇ်နတ်ပြည်၌ဖြစ်သော။
ပဇ္ဇုန္နဿ နာမ၊ ပဇ္ဇုန္နမည်သော။
ဝလာဟကဒေဝရညော၊ ဝလာဟကနတ်မင်း၏။
ဒေဝဓီတာ
ဓီတာ (ဆဋ္ဌ)
၊ နတ်သမီးသည်။အဘိဝန္ဒေတိ၊ အဘိဝန္ဒေဟူသည်ကား။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော မြတ်စွာဘုရား။
တုမှာကံ၊ ကိုယ်တော်ဘုရားတို့၏။
ပါဒေ၊ ခြေတော်တို့ကို။
ဝန္ဒာမိ၊ ရှိခိုးပါ၏။
စက္ခုမတာတိ၊ စက္ခုမတာဟူသည်ကား။
ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။
စက္ခူဟိ၊ စက္ခုတို့ဖြင့်။
စက္ခုမန္တေန၊ ပညာစက္ခုရှိတော်မူသော။
တထာဂတေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဓမ္မော၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို။
အနုဗုဒ္ဓေါ၊ ပရိညေယျအဖြစ်အား လျော်သဖြင့်သိတော်မူအပ်၏။
ဣတိ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
မယာ၊ ဘုရားကျွန်တော်မသည်။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးကာလ၌။
ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
သုတံယေဝ၊ ကြားရုံမျှသာ။
အာသိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒတိ၊ ဆို၏။
သာဟံ ဒါနီတိ၊ သာဟံ ဒါနိဟူသည်ကား။
သာ အဟံ၊ ထိုဘုရားကျွန်မသည်။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
သက္ခိ ဇာနာမီတိ၊ သက္ခိ ဇာနာမိဟူသည်ကား။
ပဋိဝေဓဝသေန၊ ပဋိဝေဓဉာဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
ပစ္စက္ခမေဝ၊ မျက်မှောက်သာလျှင်။
ဇာနာမိ၊ သိ၏။
ဝိဂရဟန္တာတိ၊ ဝိဂရဟန္တာဟူသည်ကား။
ဟီနက္ခရပဒဗျဉ္ဇနောတိ ဝါ၊ ယုတ်သော အက္ခရာ, ပုဒ်, ဝါကျရှိ၏ဟူ၍လည်းကောင်း။
အနိယျာနိကောတိ ဝါ၊ ဝဋ်မှမထွက်မြောက်စေတတ်ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဂရဟန္တာ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်လျက်။
ရောရုဝန္တိ၊ ရောရုဝံဟူသည်ကား။
ရောရုဝါ၊ ရောရုဝတို့ သည်။
ဓုမရောရုဝေါ
ဓူမရောရုဝေါ (ဆဋ္ဌ)
စ၊ ဓုမရောရုဝလည်းကောင်း။
ဇာလရောရုဝေါ စ၊ ဇာလရောရုဝလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့တည်း။တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။
ဓုမရောရုဝေါ
ဓူမရောရုဝေါ (ဆဋ္ဌ)
၊ ဓုမရောရုဝငရဲကား။
ဝိသုံ၊ အဝီစိငရဲကြီးမှအသီးအခြား။
ဟောတိ၊ ရှိသည်ဖြစ်၏။
ဇာလရောရုဝေါတိ ဧတံ
အဝီစိမဟာနိရယဿေဝေတံ (ဆဋ္ဌ)
ပန၊ ဇာလရောရုဝဟူသော ဤငရဲသည်ကား။
အဝီစိမဟာနိရယဿ
အဝီစိမဟာနိရယဿေဝေတံ (ဆဋ္ဌ)
၊ အဝီစိငရဲကြီး၏။
နာမံ၊ အမည်တည်း။ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
တတ္ထ၊ ထိုမဟာအဝီစိ၌။
သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။
အဂ္ဂိမှိ၊ မီးသည်။
ဇလန္တေ ဇလန္တေ၊ အလျှံတပြောင်ပြောင်တောက်လောင်လတ်သော်။
ပုနပ္ပုနံ၊ ကြိမ်ဖန်အထပ်ထပ်။
(
ရဝံ (ဆဋ္ဌ))
ရဝန္တိ၊ ဟစ်ကြော်ယောင်ယမ်း မြည်တမ်းကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
သော၊ ထိုမဟာအဝီစိငရဲကို။
ရောရုဝေါတိ၊ ရောရုဝဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ဃောရန္တိ၊ ဃောရံဟူသည်ကား။
ဒါရုဏံ၊ ကြမ်းကြုတ်သော။
ခန္တိယာ ဥပသမေန ဥပေတာတိ၊ ခန္တိယာ ဥပသမေန ဥပေတာဟူသည်ကား။
ရုစိတွာ၊ နှစ်သက်၍။
ခမာပေတွာ၊ သည်းခံစေ၍။
ဂဟဏခန္တိယာ စ၊ ယူတတ်သော ဉာဏခန္တီနှင့်လည်းကောင်း။
ရာဂါဒိဥပသမေန စ၊ ရာဂစသည်တို့၏ အကြွင်းမဲ့ငြိမ်းခြင်းနှင့်လည်းကောင်း။
ဥပေတာ၊ ပြည့်စုံ၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် နဝမသုတ်၏အဖွင့် အပြီးတည်း။
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။