Issues
Select Version
miuthi-မိုးထိ
မြန်မာဘာသာ
(SN) Sagāthāvagga-aṭṭhakathā
(SN) Sagāthāvagga-aṭṭhakathā

ပရောသဟဿသုတ်အဖွင့်

Author: miuthi-မိုးထိ @ IAPT

ပရောသဟဿသုတ်အဖွင့်

အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။ ပရောသဟဿန္တိ၊ ပရောသဟဿံဟူသည်ကား။ အတိရေကသဟဿံ၊ တစ်ထောင်အလွန်ရှိသော။
အကုတောဘယန္တိ၊ အကုတောဘယံဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။ ကုတောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဘယံ၊ ဘေးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဝါ၊ တနည်းကား။ နိဗ္ဗာနနပ္ပတ္တဿ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကုတောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဘယံ၊ ဘေးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အကုတောဘယံနာမ၊ အကုတောဘယမည်၏။
ဣသီနံ ဣသိသတ္တမောတိ၊ ဣသီနံ ဣသိသတ္တမောဟူသည်ကား။ ဝိပဿိတော၊ ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ဣသီနံ၊ ဘုရားသခင်တို့၏။ သတ္တမကော၊ ခုနစ်ဆူမြောက်ဖြစ်တော်မူသော။ ဣသိ၊ ဘုရားသခင်တည်း။
ကိံ နု တေ ဝင်္ဂီသာတိ ဣဒံ၊ ကိံ နု တေ ဝင်္ဂီသဟူသော ဤစကားကို။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္ထုပ္ပတ္တိဝသေန၊ အကြောင်းအတ္ထုပ္ပတ္တိအစွမ်းဖြင့်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ကိရ၊ ထင်စေဦးအံ့။ သံဃမဇ္ဈေ၊ သံဃာ့အလယ်၌။ ကထာ၊ စကားသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်၏။ ဝင်္ဂီသတ္ထေရော၊ ဝင်္ဂီသမထေရ်သည်။ ဝိဿဋ္ဌဝတ္တော၊ စွန့်လွှတ်အပ်သောကျင့်ဝတ် ရှိ၏။ ဥဒ္ဒေသေန ဥဒ္ဒေသေ (ဆဋ္ဌ) ၊ ပါဠိအားဖြင့်။ နေဝ ကရောတိ၊ မပြု။ ပရိပုစ္ဆာယ၊ အဋ္ဌကထာအားဖြင့်။ န ကရောတိ၊ မပြု။ ယောနိသောမနသိကာရေ၊ ယောနိသောမနသိကာရ၌။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ န ကရောတိ၊ မပြု။ ဂါထာဗန္ဓတော ဂါထာ ဗန္ဓန္တော (ဆဋ္ဌ) ၊ ဂါထာဗန္ဓအားဖြင့်။ စုဏ္ဏိယဒါနိ၊ စုဏ္ဏိယပဒတို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။ ဝိစရတိ၊ သွားလာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ထင်ရှားဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ စိန္တေသိ၊ ကြံဆင်ခြင်တော်မူ၏။
ကိံ စိန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ ကြံဆင်ခြင်တော်မူသနည်း။ ဣမေ ဘိက္ခူ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဝင်္ဂီသဿ၊ ဝင်္ဂီသ၏။ ပဋိဘာနသမ္ပတ္တိံ၊ ပဋိဘာန်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို။ န ဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။ စိန္တေတွာ စိန္တေတွာ၊ ကြံဆ၍ ကြံဆ၍။ ဝဒတီတိ၊ ဆို၏ဟု။ မညန္တိ၊ အောက်မေ့ကုန်၏။ အဿ၊ ထိုဝင်္ဂီသ၏။ ပဋိဘာနသမ္ပတ္တိံ၊ ပဋိဘာန်ဉာဏ်၏ ပြည့်စုံခြင်းကို။ ဇာနာပေဿာမိ၊ သိစေအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံဆင်ခြင်တော်မူ၍။ ကိံ နု တေ ဝင်္ဂီသာတိအာဒိံ၊ ကိံ နု တေဝင်္ဂီသဤသို့အစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဥမ္မဂ္ဂပထန္တိ၊ ဥမ္မဂ္ဂပထံဟူသည်ကား။ အနေကာနိ၊ များစွာကုန်သော။ ကိလေသုမ္မုဇ္ဇနသတာနိ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့၏တပ်ခြင်း ပြစ်မှားခြင်းစသည်တို့ဖြင့် အရာမကသည်တို့ကို။ ပန၊ ယင်းသို့လျက်။ ဝဋ္ဋပထတ္တာ၊ ဝဋ်၏အကြောင်းဖြစ်‌‌သောကြောင့်။ ပထန္တိ၊ ပထံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။
ပဘိဇ္ဇ ခိလာနီတိ၊ ပဘိဇ္ဇ ခိလာနိဟူသည်ကား။ ရာဂခိလာဒီနိ၊ ရာဂတံသင်း အစရှိကုန်သော။ ပဉ္စ၊ ငါးစင်းသော ငြောင့်တို့ကို။ ဘိန္ဒိတွာ၊ ချိုးနှုတ်ဖျက်ဆီး၍။ စရသိ၊ သွားတော်မူ၏။
တံ ပဿထာတိ၊ တံ ပဿထဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဘိဘုယျ၊ နှိပ်စက်၍။ ဘိန္ဒိတွာ၊ ချိုးနှုတ်ဖျက်ဆီး၍။ စရန္တံ၊ သွားတော်မူသော။ တံ ဗုဒ္ဓံ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။ ပဿထ၊ ရှုကုန်လော။
ဗန္ဓပမုဉ္စကရန္တိ၊ ဗန္ဓပမုဉ္စကရံဟူသည်ကား။ ဗန္ဓနမောစနကရံ၊ အနှောင်အဖွဲ့၏လွတ်ခြင်းကို ပြုတတ်သော။
အသိတန္တိ၊ အသိတံဟူသည်ကား။ အနိဿိတံ၊ မမှီသော။
ဘာဂသော ပဝိဘဇန္တိ၊ ဘာဂသော ပဝိဘဇံဟူသည်ကား။ သတိပဋ္ဌာနာဒိကောဋ္ဌာသဝသေန၊ သတိပဋ္ဌာန်စသော ကောဋ္ဌာသ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဝိဘဇန္တံ၊ ဝေဖန်၍ ဟောတော်မူသော။
ပဝိဘဇ္ဇာတိ ဝါ၊ ပဝိဘဇ္ဇာဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်အချို့ ရှိ၏။ အင်္ဂပစ္စင်္ဂကောဋ္ဌာသဝသေန၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့၏အစု၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇ္ဇိတွာ ဝိဘဇိတွာ ဝိဘဇိတွာ (ဆဋ္ဌ) ၊ ဝေဖန်ပိုင်းခြား၍။ ပဿထ၊ ရှုကုန်လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဩဃဿာတိ၊ ဩဃဿဟူသည်ကား။ စတုရောဃဿ၊ လေးပါးသောဩဃမှ။
အနေကဝိဟိတန္တိ၊ အနေကဝိဟိတံဟူသည်ကား။ သတိပဋ္ဌာနာဒိဝသေန၊ သတိပဋ္ဌာန်အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ အနေကဝိဓံ၊ များသောအပြားရှိသော။
တသ္မိံ စေ တသ္မိံ စ (ဆဋ္ဌ) အမတေ အက္ခာတေတိ၊ တသ္မိံ စေ အမတေ အက္ခာတေဟူသည်ကား။ တသ္မိံ အမတေ၊ ထိုအမြိုက်နိဗ္ဗာန်ကို ဆောင်တတ်သောတရားကို။ တေန၊ ထိုဘုရားမြတ်သည်။ အက္ခာတေ၊ ဟောတော်မူသည်ရှိသော်။
ဓမ္မဒ္ဒသာတိ၊ ဓမ္မဒ္ဒသာဟူသည်ကား။ ဓမ္မဿ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို။ ပဿိတာရော၊ ပဋိဝေဓဉာဏ်ဖြင့် ပြတော်မူသည်ဖြစ်၍။
ဌိတာ အသံဟီရာတိ၊ ဌိတာ အသံဟီရာဟူသည်ကား။ အသံဟီရာ အသံဟာရိယာ (ဆဋ္ဌ) ဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော လေပွေခပ်ဟုတ်ခြင်းဖြင့် မလွင့်မ‌‌ရွေ့စကောင်းကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်၏။
အတိဝိဇ္ဈာတိ၊ အတိဝိဇ္ဈဟူသည်ကား။ အတိဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထိုးထွင်း၍ သိလျက်။
သဗ္ဗဋ္ဌိတီနန္တိ၊ သဗ္ဗဋ္ဌိတီနံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ဒိဋ္ဌိဋ္ဌာနာနံ၊ ဒိဋ္ဌိ၏တည်ရာတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိညာဏဋ္ဌိတီနံ ဝါ၊ ဝိညာဏ်၏တည်ရာတို့ကိုလည်းကောင်း။
အတိက္ကမ္မမဒ္ဒသန္တိ အတိက္ကမမဒ္ဒသာတိ (ဆဋ္ဌ) ၊ အတိက္ကမ္မမဒ္ဒသံဟူသည်ကား။ အတိက္ကမ္မဘူတံ၊ လွန်မြောက်သော သဘောဖြင့်ဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အဒ္ဒသံ အဒ္ဒသ (ဆဋ္ဌ) ၊ မြင်ပြီ။
အဂ္ဂေန္တိ၊ အဂ္ဂံဟူသည်ကား။ ဥတ္တမဓမ္မံ၊ မြတ်သောတရားကို။
အဂ္ဂေတိ ဝါ၊ အဂ္ဂေဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်ရှိ၏။ ပဌမတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဒသဒ္ဓါနန္တိ၊ ဒသဒ္ဓါနံဟူသည်ကား။ ပဉ္စန္နံ၊ ဆယ်ခုတို့၏ ထက်ဝက်အားဖြင့် ငါးယောက်ဖြစ်သောသူတို့အား။ အဂ္ဂဓမ္မံ၊ မြတ်သောတရားကို။ ပဉ္စဝဂ္ဂိယာနံ၊ ပဉ္စဝဂ္ဂီရဟန်းတို့အား။ ဝါ၊ တနည်းကား။ အဂ္ဂေ၊ ရှေးဦးစွာ။ ပဉ္စဝဂ္ဂိယာနံ၊ ပဉ္စဝဂ္ဂီရဟန်းတို့အား။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တသ္မာတိ၊ တသ္မာဟူသည်ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ဧသ ဓမ္မော၊ ဤတရားကို။ သုဒေသိ‌တော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနန္တေနစ၊ တရား၏ရခဲသောအဖြစ်ကို သိသဖြင့်လည်း။ ပမာဒေါ၊ မေ့လျော့ခြင်းကို။ န ကာတဗ္ဗော၊ မပြုအပ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အနုသိက္ခေတိ၊ အနုသိက္ခေဟူသည်ကား။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ သိက္ခာ၊ သိက္ခာတို့ကို။ သိက္ခေယျ၊ သင်ရာ၏။
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။