သက္ကနာမသုတ်အဖွင့်
ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
မနုဿဘူတောတိ၊ မနုဿဘူတောဟူသည်ကား။
မဂဓရဋ္ဌေ၊ မဂဓရာဇ်တိုင်း၌။
မစလဂါမေ၊ မစလရွာ၌။
မနုဿဘူတော၊ လူ၏ဘဝကိုရစဉ်။
အာဝသထံ အဒါသီတိ၊ အာဝသထံ အဒါသိဟူသည်ကား။
စတုမဟာပထေ၊ လေးသွယ်လမ်းမကြီး ခရီးအဆုံ၌။
မဟာဇနဿ၊ လူများ၏။
အာဝသထံ၊ တည်းနေရာ မှီခိုရာဌာနကို။
ကာရေတွာ၊ ပြုစေ၍။
အဒါသိ၊ ပေးလှူဖူး၏။
သဟဿမ္ပိ အတ္ထာနန္တိ၊ သဟဿမ္ပိ အတ္ထာနံဟူသည်ကား။
သဟဿမ္ပိ ကာရဏာနံ၊ တစ်ထောင်ကုန်သော အကြောင်းတို့ကိုလည်း။
ဇနသဟဿေန ဝါ၊ တစ်ထောင်သော လူသည်လည်း။
ဝစနသဟဿေန ဝါ၊ တစ်ထောင်သော စကားကိုသော်လည်း။
ဩသာရိတေ၊ သွင်းအပ်သည်ရှိသော်။
အယံ၊ ဤအနက်သည်။
ဣမဿ၊ ဤစကား၏။
အတ္ထော၊ အနက်။
အယံ၊ ဤအနက်သည်။
ဣမဿ၊ ဤစကား၏။
အတ္ထော၊ အနက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧကပဒေ၊ တစ်ခုသောပုဒ်၌။
ဌိတောဝ၊ တည်လျက်သာလျှင်။
ဝိနိစ္ဆိနတိ၊ ဆုံးဖြတ်စွမ်းနိုင်၏။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။