၄၊ အစ္စေန္တိသုတ်အဖွင့်
၄။ စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။
အစ္စန္တိတိ၊ အစ္စေန္တိဟူသည်ကား။
အတိက္ကမန္တိ၊ လွန်ကုန်၏။
ကာလာတိ၊ ကာလာဟူသည်ကား။
ပုရေဘတ္တာဒယော၊ ဆွမ်းမစားမီရှေးအဖို့အစရှိကုန်သော။
ကာလာ၊ ကာလတို့သည်။
တရယန္တိ ရတ္တိယောတိ၊ တရယန္တိ ရတ္တိယောဟူသည်ကား။
ရတ္တိယော၊ ညဉ့်တို့သည်။
အတိက္ကမမာနာ၊ လွန်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
မရဏူပဂမနာယ၊ သေခြင်း၏အနီးသို့ ရောက်ခြင်းငှါ။
တရယန္တိ၊ လွန်စေကုန်၏။
သီဃံ သီဃံ၊ လျင်စွာ လျင်စွာ။
ဂမယန္တိ၊ ရောက်စေကုန်၏။
ဝယောဂုဏာတိ၊ ဝယောဂုဏာဟူသည်ကား။
ပဌမမဇ္ဈိမပစ္ဆိမဝယာနံ၊ ပဌမအရွယ် မဇ္ဈိမအရွယ် ပစ္ဆိမအရွယ်တို့၏။
ဂုဏာ၊ အစုတို့သည်။
ရာသယော၊ အစုတို့သည်။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။
အနုဇာနာမိဘိက္ခဝေ အဟတာနံ ဝတ္ထာနံ ဒိဂုဏံ သံဃာဋိန္တိ ဧတ္ထ၊ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အဟတာနံ ဝတ္ထာနံ ဒိဂုဏံ သံဃာဋိံဟူသောဤပါဌ်၌။
ပဋလဋ္ဌော၊ အလွှာဟူသောအနက်သည်။
ဂုဏဋ္ဌော၊ ဂုဏဋ္ဌမည်၏။
"ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
အဟတာနံ၊ အစာမကြေကုန်သေးသော။
ဝတ္ထာနံ၊ ပုဆိုးတို့၏။
ဒိဂုဏံ၊ နှစ်ထပ်နှစ်လွှာသော။
သံဃာဋိံ၊ ဒုကုဋ်ကို။
အနုဇာနာမိ၊ ခွင့်ပြုတော်မူ၏"။
သတဂုဏာ ဒက္ခိဏာ ပါဋိကင်္ခိတဗ္ဗာတိ ဧတ္ထ၊ သတဂုဏာ ဒက္ခိဏာ ပါဋိကင်္ခိတဗ္ဗာဟူသောဤပါဌ်၌။
အာနိသံသဋ္ဌော၊ အကျိုးအာနိသင်ဟူသော အနက်သည်။
ဂုဏဋ္ဌော၊ ဂုဏဋ္ဌမည်၏။
"သတဂုဏာ၊ အရာသော အကျိုးအာနိသင်ရှိသော။
ဒက္ခိဏာ၊ အလှူကို။
ပါဋိကင်္ခိတဗ္ဗာ၊ အလိုရှိအပ်၏"။
အန္တံ အန္တဂုဏံ။ ကယိရာ မာလာဂုဏေ ဗဟူ။ ပဉ္စ ကာမဂုဏာတိ ဧတ္ထ
"အန္တံ အန္တဂုဏ"န္တိ ဧတ္တ ကောဋ္ဌာသဋ္ဌော။ "ကယိရာ မာလာဂုဏေ ဗဟူ"တိ ဧတ္ထ ရာသဋ္ဌော။ "ပဉ္စကာမဂုဏာ"တိ ဧတ္ထ ဗန္ဓနဋ္ဌော။ (ဆဋ္ဌ)
၊ အန္တံ အန္တဂုဏံ။ ကယိရာ မာလာဂုဏေ ဗဟူ။ ပဉ္စ ကာမဂုဏာဟူသောပါဌ်၌။
ဗန္ဓနဋ္ဌော၊ အနှောင်အဖွဲ့ဟူသောအနက်သည်။
ဂုဏဋ္ဌော၊ ဂုဏဋ္ဌမည်၏။
"အန္တံ၊ အူမ။
အန္တဂုဏံ၊ အူသိမ်"။
"ဗဟူ၊ များကုန်သော။
မာလာဂုဏေ၊ ပန်းကုံးတို့ကို။
ကယိရာ၊ ပြုရာ၏"။
"ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ကာမဂုဏာ၊ ကာမဂုဏ်တို့သည်"။ဣဓ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။
ရာသဋ္ဌော၊ အစုဟူသောအနက်သည်။
ဂုဏဋ္ဌော၊ ဂုဏသဒ္ဒါ၏ အနက်မည်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝယောဂုဏာတိ၊ ဝယောဂုဏာဟူ၍။
ဝယောရာသယော၊ အရွယ်အစုတို့ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။
အနုပုဗ္ဗံ ဇဟန္တီတိ၊ အနုပုဗ္ဗံ ဇဟန္တိဟူသည်ကား။
အနုပဋိပါဋိယာ၊ အစီအစဉ်အားဖြင့်။
ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဇဟန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။
ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။
မဇ္ဈိမဝယေ၊ မဇ္ဈိမအရွယ်၌။
ဌိတံ၊ တည်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပဌမဝယော၊ ပဌမအရွယ်သည်။
ဇဟတိ၊ စွန့်၏။
ပစ္ဆိမဝယေ၊ ပစ္ဆိမအရွယ်၌။
ဌိတံ၊ တည်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
ပဌမမဇ္ဈိမာ၊ ပဌမအရွယ်, မဇ္ဈိမအရွယ်တို့သည်။
ဇဟန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။
မရဏက္ခဏေ ပန၊ သေသောခဏ၌ကား။
တယောပိ၊ သုံးပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဝယာ၊ အရွယ်တို့သည်။
ဇဟန္တေဝ၊ စွန့်ကုန်သည်သာလျှင်တည်း။
ဧတံ ဘယန္တိ၊ ဧတံ ဘယံဟူသည်ကား။
ကာလာနံ၊ ပုရေဘတ္တစသော ကာလတို့၏။
အတိက္ကမနံ၊ လွန်ခြင်း။
ရတ္တိဒိဝါနံ၊ ညဉ့်နေ့တို့၏။
တရိတဘာဝေါ၊ လွန်စေအပ်သည်၏အဖြစ်။
ဝယောဂုဏာနံ၊ အရွယ်သုံးပါးအစုတို့၏။
ဇဟနဘာဝေါ၊ စွန့်တတ်သည်၏အဖြစ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တိဝိဓံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။
ဧတံ ဘယံ၊ ဤဘေးကို။
သေသံ၊ ကြွင်းသော မရဏေ ပေက္ခမာနောစသောစကားသည်။
ပုရိမသဒိသမေဝ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော တတိယသုတ်နှင့် တူသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်စတုတ္ထသုတ်၏အဖွင့် အပြီးတည်း။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။