သုဒ္ဓိကသုတ်အဖွင့်။
သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။
သုဒ္ဓိကဘာရဒွါဇောတိ၊ သုဒ္ဓိကဘာရဒွါဇောဟူသည်ကား။
အယမ္ပိ၊ ဤပုဏ္ဏားသည်လည်း။
ဘာရဒွါဇောဝ၊ ဘာရဒွါဇအမည်ရင်းသာတည်း။
သုဒ္ဓိကပဉှဿ၊ သုဒ္ဓိကပဉှာကို။
ပုစ္ဆိတတ္တာ ပန၊ မေးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်ကား။
သင်္ဂီတိကာရေဟိ၊ သင်္ဂါယနာတင် ဆရာတို့သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့သုဒ္ဓိကဘာရဒွါဇောဟူ၍။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။
သီလဝါပိတပေါကရန္တိ၊ သီလဝါပိ တပေါကရံဟူသည်ကား။
သီလသမ္ပန္နောပိ၊ ငါးပါးသော နိယာမလက္ခဏာရှိသော သီလနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်းကောင်း။
တပေါကမ္မံ၊ အစာမစား ငါးပါးပူပန်မှုပြုခြင်းစသော ခြိုးခြံသောအမှုကို။
ကရောန္တောပိ၊ ပြုသော်လည်းကောင်း။
ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္နောတိ ဧတ္ထ၊ ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္နောဟူသော ဤပါဌ်၌။
ဝိဇ္ဇာတိ၊ ဝိဇ္ဇာဟူသည်ကား။
တယော ဝေဒါ၊ ဗေဒင်သုံးပုံတို့တည်း။
စရဏန္တိ၊ စရဏံဟူသည်ကား။
ဂေါတ္တစရဏံ၊ ဂေါတ္တဟုဆိုအပ်သောအကျင့်တည်း။
သော သုဇ္ဈတိ န အညာ ဣတရာ ပဇာတိ၊ သော သုဇ္ဈတိ န အညာဣတရာ ပဇာဟူသည်ကား။
တေဝိဇ္ဇော၊ ဗေဒင်သုံးပုံကိုတတ်သော။
သောဗြာဟ္မဏော၊ ထိုပုဏ္ဏားသည်။
သုဇ္ဈတိ၊ စင်ကြယ်၏။
အယံ ပန၊ ဤပုဏ္ဏားသည်ကား။
အညာဏမိဂါ
အညာ နာမိကာ (ဆဋ္ဌ)
၊ မသိသောသမင်နှင့်တူကုန်သော။
ပဇာ၊ သတ္တဝါတို့တည်း။
န သုဇ္ဈတိ၊ မစင်ကြယ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒတိ၊ ဆို၏။ဗဟုမ္ပိ ပလပံဇပ္ပန္တိ၊ ဗဟုမ္ပိ ပလပံ ဇပ္ပံဟူသည်ကား။
ဗဟုမ္ပိ ပလပံ၊ များစွာသော စကားကိုလည်း။
ဇပ္ပန္တော၊ ပြောဆိုသော။
ဗြာဟ္မဏော
ဗြာဟ္မဏောဝ သုဇ္ဈတီတိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ပုဏ္ဏားသည်။
ဝိသုဇ္ဈတီတိ
ဗြာဟ္မဏောဝ သုဇ္ဈတီတိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ငါစင်ကြယ်၏ ငါစင်ကြယ်၏ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝစနသဟဿမ္ပိ၊ ဂါထာအထောင်မကလည်း။
ဘဏန္တော၊ ပြောဆိုသော။
ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။
ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။အန္တောကသမ္ဗူတိ၊ အန္တောကသမ္ဗုဟူသည်ကား။
အန္တော၊ ကိုယ်တွင်း၌။
ကိလေသပူတိသဘာဝေန၊ ကိလေသာတို့ဖြင့် ပုပ်ခြင်းရှိသောသဘောဖြင့်။
ပူတိကော၊ ပုပ်ခြင်းရှိသော။
သံကိလိဋ္ဌောတိ၊ သံကိလိဋ္ဌောဟူသည်ကား။
သံကိလိဋ္ဌေဟိ
ကိလိဋ္ဌေဟိ (ဆဋ္ဌ)
၊ ညစ်ညမ်းကုန်သော။
ကာယကမ္မာဒီဟိ၊ ကာယကံစသည်တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။