2. Hatthirājavaṇṇasuttaṃ
138. Evaṃ
M1.105 me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā uruvelāyaṃ viharati najjā nerañjarāya tīre ajapālanigrodhamūle paṭhamābhisambuddhoP1.104 .Tena kho pana samayena bhagavā rattandhakāratimisāyaṃ abbhokāse nisinno hoti , devo ca ekamekaṃ phusāyati .
Atha kho māro pāpimā bhagavato bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo mahantaṃ hatthirājavaṇṇaṃ abhinimminitvā yena bhagavā tenupasaṅkami .
Seyyathāpi nāma mahāariṭṭhako maṇi , evamassa sīsaṃ hoti .
Seyyathāpi nāma suddhaṃ rūpiyaṃ , evamassa dantā honti .
Seyyathāpi nāma mahatī naṅgalīsā [ naṅgalasīsā ( pī . ka .)], evamassa soṇḍo hoti .
Atha kho bhagavā ‘‘ māro ayaṃ pāpimā ’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘ Saṃsaraṃ dīghamaddhānaṃ , vaṇṇaṃ katvā subhāsubhaṃ ;
Alaṃ te tena pāpima , nihato tvamasi antakā ’’ ti .
Atha
T1.152 kho māro pāpimā ‘‘ jānāti maṃ bhagavā , jānāti maṃ sugato ’’ ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti .