3. Pesalasuttaṃ
211. Ekaṃ samayaṃ āyasmā vaṅgīso āḷaviyaṃ viharati aggāḷave cetiye āyasmatā nigrodhakappena upajjhāyena saddhiṃ .
Tena kho pana samayena
M1.189 āyasmā vaṅgīso attano paṭibhānena aññe pesale bhikkhū atimaññati .Atha kho āyasmato vaṅgīsassa etadahosi –
‘‘ alābhā vata me , na vata me lābhā ;
dulladdhaṃ vata me , na vata me suladdhaṃ ;
yvāhaṃ attano paṭibhānena aññe pesale bhikkhū atimaññāmī ’’ ti .
Atha kho āyasmā vaṅgīso attanāva attano vippaṭisāraṃ uppādetvā tāyaṃ velāyaṃ imā gāthāyo abhāsi –
‘‘ Mānaṃ pajahassu gotama , mānapathañca pajahassu ;
Asesaṃ mānapathasmiṃ , samucchito vippaṭisārīhuvā cirarattaṃ .
‘‘ Makkhena makkhitā pajā , mānahatā nirayaṃ papatanti ;
Socanti janā cirarattaṃ , mānahatā nirayaṃ upapannā .
‘‘ Na
T1.276 hi socati bhikkhu kadāci , maggajino sammāpaṭipanno ;Kittiñca sukhañca anubhoti , dhammadasoti tamāhu pahitattaṃ .
‘‘ Tasmā
P1.188 akhilodha padhānavā , nīvaraṇāni pahāya visuddho ;Mānañca pahāya asesaṃ , vijjāyantakaro samitāvī ’’ ti .