5. Ukkoṭanasuttavaṇṇanā
1165. Ukkoṭanā dīsu ukkoṭanan ti sāmike assāmike kātuṃ lañjaggahaṇaṃ .
Vañcanan ti tehi tehi upāyehi paresaṃ vañcanaṃ .
Tatridamekaṃvatthu – eko kira luddako migañca migapotakañca gahetvā āgacchati .
Tameko dhutto ‘‘ kiṃ , bho , migo agghati , kiṃ migapotako ’’ ti ?
, Āha .
‘‘ Migo dve kahāpaṇe , migapotako ekan ’’ ti ca vutte kahāpaṇaṃ datvā , migapotakaṃ gahetvā thokaṃ gantvā nivatto ‘‘ na me , bho , migapotakena attho , migaṃ me dehī ’’ ti āha .
Tena hi dve kahāpaṇe dehīti .
Nanu , bho , mayā paṭhamaṃ eko kahāpaṇo dinnoti .
Āma dinnoti .
Imampi migapotakaṃ gaṇha , evaṃ so ca kahāpaṇo , ayañca kahāpaṇagghanako migapotakoti dve kahāpaṇā bhavissantīti .
So ‘‘ kāraṇaṃ vadatī ’’ ti sallakkhetvā migapotakaṃ gahetvā migaṃ adāsīti .
Nikatīti yogavasena vā māyāvasena vā apāmaṅgaṃ pāmaṅganti amaṇiṃ maṇinti , asuvaṇṇaṃ suvaṇṇanti katvā patirūpakena vañcanaṃ .
Sāciyogoti kuṭilayogo .
Etesaṃyeva ukkoṭanādīnametaṃ nāmaṃ .
Tasmā ukkoṭanasāciyogā vañcanasāciyogā nikatisāciyogāti evamettha attho daṭṭhabbo .
Keci aññaṃ dassetvā aññassa parivattanaṃ sāciyogoti vadanti .
Taṃ pana vañcaneneva saṅgahitaṃ .