ဒုတိယမာရကထာဝဏ္ဏနာ
(၉၆) ၃၅။ ပါဠိယံ၊ ၌။
"အနုတ္တရံ ဝိမုတ္တိံ အနုပါပုဏာထာ"တိ၊ ဟူသောစကားတော်ဖြင့်။
"မယံ၊ တို့သည်။
ခီဏာသဝါ၊ ရဟန္တာတို့တည်း။
အမှာကံ၊ တို့အား။
ပဓာနေန၊ လုံ့လပြုသဖြင့်။
ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း"။
ဣတိ၊ သို့။
ဝါသနာဒေါသေန၊ ဝါသနာအပြစ်ဖြင့်။
ဝေါသာနံ၊ ပြီးဆုံးခြင်းသို့။
အနာပဇ္ဇိတွာ၊ မရောက်မူ၍။
ပန္တေသု သေနာသနေသု၊ ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်းတို့၌။
ဖလသမာပတ္တိယာဝ၊ ဖြင့်လျှင်။
ဝီတိနာမနတ္ထဉ္စ၊ လွန်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း။
တံ ဝီတိနာမနံ၊ ထို ဖလသမာပတ်ဖြင့် လွန်စေခြင်းကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
အညေသမ္ပိ၊ သူတပါးတို့၏လည်း။
ဒိဋ္ဌာနုဂတိ-သမာပဇ္ဇနတ္ထဉ္စ၊ မြင်အပ်သည်ကို အတူလိုက်၍ ကျင့်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။
ဩဝဒတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဒုတိယမာရကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။