စောရဝတ္ထုကထာဝဏ္ဏနာ
(၁၁၀) ၉၁။ တသ္မာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သယံ၊ ကိုယ်တော်တိုင်။
ဓမ္မဿာမီ၊ တရားရှင်တည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အင်္ဂုလိမာလံ၊ အင်္ဂုလိမာလကို။
ဧဟိဘိက္ခု ဘာဝေန၊ ဧဟိဘိက္ခုအဖြစ်ဖြင့်။
ပဗ္ဗာဇေသိ၊ ရဟန်းပြုတော်မူ၏။
ဘိက္ခူနံ ပန၊ တို့အားကား။
သိက္ခာပဒံ၊ ကို။
ပညပေန္တော၊ ပညတ်လို၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပာယော၊ တည်း။
ဧဝံ ဇာနန္တီတိ၊ ဟူသည်ကား။
သီလဝါ၊ သီလရှိသည်။
ဇာတော၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။
၉၂။ ဥပရမန္တိ ဝိရမန္တိ၊ ကြဉ်ရှောင်ကုန်၏။
ဘိန္ဒိတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။
အန္ဒုဗန္ဓနံ၊ နှောင်အိမ်ကို။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ဖျက်၍။
ဆိန္ဒိတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။
သင်္ခလိကံ၊ သံခြေချင်းကို။
ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။
မုဉ္စိတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ရဇ္ဈဗန္ဓနံ၊ ကြိုးအဖွဲ့ကို။
မုဉ္စိတွာ၊ ဖြေ၍။
ဝိဝရိတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဂါမဗန္ဓနာဒီသု၊ ရွာဖြင့် ဖွဲ့ခြင်းအစရှိသည်တို့၌။
ဂါမဒွါရာဒီနံ၊ ရွာတံခါးအစရှိသည်တို့ကို။
ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်၍။
အပဿမာနာနန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ပုရိသ-ဂုတ္တိယံ၊ ယောက်ျားစောင့်ရှောက်သည်၌။
ဂေါပကာနံ၊ အစောင့်အရှောက်တို့သည်။
အပဿန္တာနံ၊ မမြင်ကုန်စဉ်။
၉၅။ ပုရိမနယေနာဝါတိ၊ ဟူသည်ကား။
"ကသာဟတော ကတဒဏ္ဍ-ကမ္မော" တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။
စောရဝတ္ထုကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။