စတုမဟာပဒေသကထာဝဏ္ဏနာ
(၁၉၂) ၃၀၅။ ပရိမဒ္ဒန္တာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဥပပရိက္ခန္တာ၊ ဆင်ခြင်ကုန်လသော်။
ဒွေ ပဋာ ဒေသနာမေနေဝ ဝုတ္တာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဧတံ၊ ဤပုဒ်သည်။
တေသံ၊ ထိုအရပ်ဖြင့် အမည်ရကုန်သော ပုဆိုးတို့၏။
သရူပဒဿနပဒံ၊ သရုပ်ကိုပြကြောင်းပုဒ်တည်း။
အညနိဝတ္တနပဒံ၊ တပါးကိုနစ်စေသော ပုဒ်သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ပတ္တုဏ္ဏ-ပဋဿာပိ၊ ပဋ္ဋုဏ္ဏပုဆိုးကိုလည်း။
ဒေသနာမေန၊ အရပ်အမည်ဖြင့်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သောကြောင့်တည်း။
တုမ္ဗာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဘာဇနာနိ၊ ခွက်တို့တည်း။
ဖလတုမ္ဗော နာမ၊ မည်သည်ကား။
လာဗုအာဒိ၊ ဗူးစသည်တည်း။
ဥဒကတုမ္ဗော၊ ရေဗူးတည်း။
ဥဒကဃဋော၊ ရေအိုးတည်း။
ကိလဉ္ဇစ္ဆတ္တန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဝေဠု-ဝိလီဝေဟိ၊ ဝါးနှီးတို့ဖြင့်။
ဝါယိတွာ၊ ရက်၍။
ကတဆတ္တံ၊ ပြုအပ်သောထီးတည်း။
သမ္ဘိန္နရသန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
မိဿီဘူတရသံ၊ ရောသော အရသာရှိသည်တည်း။
စတုမဟာပဒေသကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
ဘေသဇ္ဇက္ခန္ဓကဝဏ္ဏနာနယော၊ သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။