Issues
Select Version
arhaငaindāsabha
မြန်မာဘာသာ
Mahāvaggavaṇṇanā
Mahāvaggavaṇṇanā

ပဉ္စဘေသဇ္ဇာဒိကထာဝဏ္ဏနာ

Author: arhaငaindāsabha @ IAPT

ပဉ္စဘေသဇ္ဇာဒိကထာဝဏ္ဏနာ

(၁၈၆) ၂၆၀။ ဘေသဇ္ဇက္ခန္ဓကေ၊ ၌။ ပိတ္တံ ကောဋ္ဌဗ္ဗန္တရဂတံ ဟော-တီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဗဟိ သရီရေ၊ ကိုယ်ပ၌။ ဗျာပေတွာ၊ နှံ့၍။ ဌိတံ၊ တည်သော။ အဗဒ္ဓပိတ္တံ၊ အဗဒ္ဓသည်း‌ခြေသည်။ ကောဋ္ဌဗ္ဗန္တရဂတံ၊ အူ၏အတွင်း၌တည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ ပိတ္တံ၊ သည်းခြေသည်။ ကုပိတံ၊ ပျက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
၂၆၁-၂။ ပါဠိယံ၊ ၌။ နစ္ဆာဒေန္တီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ရုစိံ၊ နှစ်သက်ခြင်းကို။ န ဥပ္ပါဒေန္တိ၊ မဖြစ်စေကုန်။
သုသုကာတိ၊ ဟူသည်ကား။ သမုဒ္ဒေ၊ သမုဒ္ဒရာ၏။ ဧကာ၊ တခုသော။ မစ္ဆဇာတိ၊ ငါးမျိုးတည်း။ ကုမ္ဘိလာတိပိ၊ မိကျောင်းဟူ၍လည်း။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
သံသဋ္ဌန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ပရိဿာ-ဝိတံ၊ စစ်အပ်သည်တည်း။
၂၆၃။ ဝိဋ္ဌေဟီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ပိသိတေဟိ၊ ကြိတ်အပ်သောအမှုန့်တို့ဖြင့်။
ကသာဝေဟီတိ၊ ဟူသည်ကား။ တစာဒီနိ၊ သစ်ခွံအစရှိသည်တို့ကို။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ တာပေတွာ၊ ကျို၍။ ဂဟိတဦသရေဟိ၊ ယူအပ်သော ဖန်ရည်တို့ဖြင့်။
ဥဗ္ဘိဒန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ဦသရပံသုမယံ၊ ဆပ်ပြာမြေဖြင့်ပြီးသော။
လောဏဗိလန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ လောဏဝိသေသော၊ ဆားအထူးတည်း။
၂၆၄။ ဆကဏန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ဂေါမယံ၊ နွားချေးတည်း။
ပါကတိက-ဥဏ္ဏန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ အပက္ကကသာဝဥဏ္ဏံ၊ မကျိုသော ဖန်ခေါက်မှုန့်တည်း။ ဂန္ဓစုဏ္ဏံ ပန၊ နံ့သာမှုန့်သည်ကား။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ပါဠိယံ၊ ၌။ စုဏ္ဏ-စာလိနိန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ဥဒုက္ခလေ၊ ဆုံ၌။ ကောဋ္ဋိတစုဏ္ဏပရိဿာဝနိံ၊ ထောင်းအပ်သောဆေးမှုန့်ကို ဆင့်သောဆန်ကာတည်း။
သုဝဏ္ဏဂေရုကောတိ၊ ဟူသည်ကား။ သုဝဏ္ဏတုတ္ထာဒိ၊ ရွှေ တုတ္ထာအစရှိသည်တည်း။
ပါဠိယံ၊ ၌။ အဉ္ဇနုပဝိသနန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ အဉ္ဇနေ၊ မျက်စဉ်း၌။ ဥပနေတုံ၊ ဆောင်ခြင်းငှာ။ ပိသိတဗ္ဗံ၊ ကြိတ်အပ်သော။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးတည်း။
၂၆၇-၉။ ကဗဠိကာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဥပနာဟဘေသဇ္ဇံ၊ အမာအုံသော‌ ဆေးတည်း။
ဃရဒိန္နကာဗာဓော နာမ၊ မည်သည်ကား။ ဃရဏိယာ၊ အိမ်ရှင်မသည်။ ဒိန္နဝသီကရဏဘေသဇ္ဇသမုဋ္ဌိတအာဗာဓော၊ ပေးအပ်သောအလေ့အလာ ပြုစေတတ်သော ဆေးသည် ဖြစ်စေအပ်သော အနာတည်း။
တာယ ဆာရိကာယ ပဂ္ဃရိတံ ခါရောဒကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ပရိဿာဝနေ၊ ဆပ်ပြာစစ်၌။ တစ္ဆာရိကံ၊ ထို ထမင်းခြောက်ပြာကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ ဥဒကေ၊ ရေကို။ အဘိသိဉ္စိတေ၊ သွန်းလောင်းအပ်သည်ရှိသော်။ တတော ဆာရိကတော၊ ထိုပြာမှ။ ဟေဋ္ဌာ ပဂ္ဃရိတံ ‌ခါရောဒကံ၊ အောက်သို့ ယိုသောဆပ်ပြာရေတည်း။
ပါဠိယံ၊ ၌။ အကဋယူသေနာတိ၊ ဟူသည်ကား။ အနဘိ-သင်္ခတေန၊ မပြုပြင်အပ်သော။ မုဂ္ဂယူသေန၊ ပဲနောက်စေ့ဖြင့်။
ကဋာကဋေ-နာတိ၊ ဟူသည်ကား။ မုဂ္ဂေ၊ ပဲနောက်တို့ကို။ ပစိတွာ၊ ပြုတ်၍။ အစာ-လေတွာ၊ မလှုပ်မူ၍။ ပရိဿာဝိတေန၊ စစ်အပ်သော။ မုဂ္ဂယူသေန၊ ပဲနောက်စေ့ဖြင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ပဉ္စဘေသဇ္ဇာဒိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။