ကောဋိဂါမေသစ္စကထာဝဏ္ဏနာ
၂၈၇။ ပါဠိယံ၊ ၌။
သန္ဓာဝိတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဘဝတော၊ တဘဝမှ။
ဘဝံ၊ တဘဝသို့။
ပဋိသန္ဓိဂ္ဂဟဏဝသေန၊ ပဋိသန္ဓေယူသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
သန္ဓာဝနံ၊ ပြေးသွားခြင်းကို။
ကတံ၊ ၏။
သံသရိတန္တိ၊ ဟူသောပုဒ်သည်။
တဿေဝ၊ ထိုသန္ဓာဝိတံ-ပုဒ်၏သာလျှင်။
ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်တည်း။
မမဉ္စေဝ တုမှာကဉ္စာတိ၊ ဟူသည်ကား။
မယာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။
တုမှေဟိ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကား။
သာမိဝသေနေဝ၊ သမ္ဗာန်၏အစွမ်းဖြင့်လျှင်။
မမ စ၊ ၏လည်းကောင်း။
တုမှာကဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။
သန္ဓာဝနံ၊ ပြေးသွားခြင်းသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ အတ္ထော၊ ကို။
ဂဟေတဗ္ဗော၊ ၏။
သံသရိတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သံသရဏံ
သံသရိ- (ဆဋ္ဌ)
၊ ကျင်လည်ခြင်းတည်း။
ဘဝတဏှာ ဧဝ၊ ဘဝတဏှာကိုသာလျှင်။
ဘဝတော၊ တဘဝမှ။
ဘဝံ၊ တဘဝသို့။
နေတိ၊ ဆောင်တတ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
"ဘဝ-နေတ္တီတိ"၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တာ၊ ၏။
၂၈၉။ "နီလာ ဟောန္တီ"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တမေဝတ္ထံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအနက််ကိုသာလျှင်။
ဝိဝရိတုံ၊ ဖွင့်ခြင်းငှာ။
"နီလဝဏ္ဏာ"တိအာဒိ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
နီလဝဏ္ဏာတိ၊ ဟူသည်ကား။
နီလဝိလေပနာ၊ ညိုသောနံ့သာပျောင်း ရှိကုန်၏။
သဗ္ဗတ္ထ၊ ခပ်သိမ်းသောပုဒ်တို့၌။
ဧသေဝ
ဧသ- (ဆဋ္ဌ)
နယော၊ ဤနည်းလျှင်တည်း။
ပဋိဝဋ္ဋေသီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ပဟရိ၊ ထိခိုက်၏။
အမ္ဗ-ကာယာတိ၊ ဟူသည်ကား။
အမ္ဗာယ၊ အမိသည်။
ဟိ၊ စွ။
ဧတံ၊ ဤအမ္ဗကာယ ဟူသောစကားသည်။
ဥပစာရဝစနံ၊ ဥပစာစကားတည်း။
မာတု-ဂါမေန၊ သည်။
ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ဥပသံဟရထာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဥပနေထ၊ ဆောင်ကုန်လော။
"တာဝတိံသာ၊ တာဝတိံသာနတ်တို့သည်။
ဤဒိသာတိ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်၏"ဟူ၍။
ပရိကပ္ပေထ၊ ကြံကုန်လော။
ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ဣဒဉ္စ၊ ဤ ဥပနေထ-ဟူသောစကားကိုလည်း။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့အား။
သံဝေဂဇနနတ္ထံ၊ သံဝေဂဖြစ်စေခြင်းငှာ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
နိမိတ္တဂ္ဂါဟတ္ထံ၊ သုဘနိမိတ်ကို ယူခြင်းငှာ။
န ဝုတ္တံ၊ အပ်။
ဟိ၊ စွ။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
လိစ္ဆဝိ-ရာဇာနော၊ လိစ္ဆဝီမင်းတို့သည်။
န စိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီလျှင်။
အဇာတ-သတ္တုနာ၊ အဇာတသတ်မင်းကြောင့်။
ဝိနာသံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။
ပါပု-ဏိဿန္တိ၊ ရောက်ကုန်လတ္တံ့။
ကောဋိဂါမေသစ္စကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။