အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ မဟာကောဋ္ဌိကော၊ အရှင်မဟာကောဋ္ဌိကသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အာယသ္မာ သာရိ ပုတ္တော၊ သည်။
။ပ။၊
[သမ္မောဒိ- စသည်ကို စာပိုဒ်(၇) သုတဝါသုတ်ကြည့်။]
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ငါ့ရှင်သာရိပုတြာ။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင် ကုသိုလ်, အကုသိုလ်ကံသည်။
ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ၊ ယခုမျက်မှောက်အတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ ။ ။ အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ၊ ဒု-၁၀၁ (တိကနိပါတ်စာပိုဒ်- ၃၄၊ နိဒါနသုတ်) နှင့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ၊ ဒု-၃၇၆-၌ "ဒိဋ္ဌဓမ္မော ဝုစ္စတိ ပစ္စက္ခဘူတော ပစ္စုပ္ပန္နော အတ္တဘာဝေါ၊ တတ္ထ ဝေဒိတဗ္ဗဖလံ ကမ္မံ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ" ဟုဖွင့်၏၊ ဝေဒနီယံ- ခံစားအပ်သော အကျိုး၊ ခံစားဖွယ်အကျိုး၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မေ ဝေဒနီယံ ယဿ ကမ္မဿာတိ ဒိဋ္ဌဓမ္မ ဝေဒနီယံ- ယခုမျက်မှောက်အတ္တဘော (ယခုဘဝ)၌ ခံစားဖွယ် အကျိုးရှိသောကံ။ ထိုဋီကာအဖွင့်များအတိုင်း ဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ်ဝစနတ္ထပြုသည်၊ အကယ်၍ ထိုဋီကာများအတိုင်း မဟုတ်ဘဲ အကျိုးဝိပါတ်၏ အမည်ကို အကြောင်းကံ၌ တင်စား၍ ဖလူပစာရအားဖြင့် "ဝေဒိတဗ္ဗံ- ခံစားအပ်သောကံ" ဟု အနက်ယူလျှင်ကား "ဒိဋ္ဌဓမ္မေ ဝေဒနီယံ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ- မျက်မှောက်ဘဝ၌ ခံစားအပ်သောကံ" ဟူ၍ တပ္ပုရိသ်တမာသ် တွဲရာ၏။
ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋိကာနှင့် ဥပရိပဏ္ဏာသဒေဝဒဟသုတ်ဋီကာ (၂၁၃)၌မူ "တတ္ထ ဝေဒိတဗ္ဗံ ဖလံ" ဟု အဖွင့်စာမူရှိနေ၏၊ ထိုအဖွင့်စာမူ၌ "ဝေဒိတဗ္ဗံ ဖလံ- ခံစားအပ်သော အကျိုး" ဟူသာ အနက်ရ၍ "ခံစားအပ် သောကံ" ဟု ဖလူပစာရအနက် မရနိုင်သောကြောင့် ဝေဒိတဗ္ဗံ၌ နိဂ္ဂဟိတ်ပိုလျက် ပါဌ်ပျက်နေသည်ဟု ယူဆ၏။ ဝါ၊ ယခုမျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးပေး၏။ မေ၊ ငါ၏။ တံ ကမ္မံ၊ ထို ကုသိုလ်, အကုသိုလ်ကံသည်။ (ထို ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယကုသိုလ်အကုသိုလ်ကံသည်။) သမ္ပရာယဝေဒနီယံ၊ ဒုတိယအတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကံသည်။သမ္ပရာယဝေဒနီယံ ။ ။ ကမ္မကိလေသဝသေန သမ္ပရေတဗ္ဗော သမ္ပါပုဏိတဗ္ဗောတိ သမ္ပရာယော- ကံကိလေသာတို့၏ အလိုကျအားဖြင့် သွားရောက်အပ်သော နောင်တမလွန်လောက၊ နောက်တမလွန်ဘဝအတ္တဘော၊ သမ္ပရာယေ ဝေဒနီယံ ယဿာတိ သမ္ပရာယဝေဒနီယံ- နောင်တမလွန်အတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသောကံ။ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "သမ္ပရာယဝေဒနီယန္တိ ဒုတိယေ အတ္တဘာဝေ ဝိပစ္စနကကမ္မံ" ဟူ၍ သမ္ပရာယပုဒ်အရ ဒုတိယေ အတ္တဘော (ဒုတိယဘဝ) ကိုသာ ယူထားသော်လည်း ယခင်ဒေဝဒဟသုတ်အဋ္ဌကထာ (၃) ၌မူ-
"ဒုတိယေ ဝါ တတိယေ ဝါ အတ္တဘာဝေ ဝိပါကဒါယကံ" ဟူ၍ ဒုတိယ တိတိယအတ္တဘောနှစ်မျိုးကို ယူထား၏၊ ထို့ကြောင့် ဒုတိယ တတိယအတ္တဘော၌ အကျိုးပေးသောကံကို သမ္ပရာယဝေဒနီယကံ ဟုခေါ်ကြောင်း (သို့မဟုတ်) ဥပပဇ္ဇဝေဒနီယကံ, အပရာပရိယဝေဒနီယကံ ကို အပ္ပရာယဝေဒနီယကံ ဟုခေါ်ကြောင်းကို ထိုဥပရိပဏ္ဏာသဒေတဒဟသုတ်အဋ္ဌကထာ ဋီကာအတိုင်းလည်း သိထားသင့်၏။ ဝါ၊ ဒုတိယဘဝ၌ အကျိုးပေးသောကံသည်။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ တောင့်တ၍။ ဧတဿ၊ ဤသို့သော။ (ဤသို့ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံ၏ သမ္ပရာယဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်းဟူသော။) အတ္တာယ၊ အကျိုးငှာ။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားအထံတော်၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ ဝုဿတိ ကိံနုခေါ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ။)
ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋိကာနှင့် ဥပရိပဏ္ဏာသဒေဝဒဟသုတ်ဋီကာ (၂၁၃)၌မူ "တတ္ထ ဝေဒိတဗ္ဗံ ဖလံ" ဟု အဖွင့်စာမူရှိနေ၏၊ ထိုအဖွင့်စာမူ၌ "ဝေဒိတဗ္ဗံ ဖလံ- ခံစားအပ်သော အကျိုး" ဟူသာ အနက်ရ၍ "ခံစားအပ် သောကံ" ဟု ဖလူပစာရအနက် မရနိုင်သောကြောင့် ဝေဒိတဗ္ဗံ၌ နိဂ္ဂဟိတ်ပိုလျက် ပါဌ်ပျက်နေသည်ဟု ယူဆ၏။ ဝါ၊ ယခုမျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးပေး၏။ မေ၊ ငါ၏။ တံ ကမ္မံ၊ ထို ကုသိုလ်, အကုသိုလ်ကံသည်။ (ထို ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယကုသိုလ်အကုသိုလ်ကံသည်။) သမ္ပရာယဝေဒနီယံ၊ ဒုတိယအတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကံသည်။သမ္ပရာယဝေဒနီယံ ။ ။ ကမ္မကိလေသဝသေန သမ္ပရေတဗ္ဗော သမ္ပါပုဏိတဗ္ဗောတိ သမ္ပရာယော- ကံကိလေသာတို့၏ အလိုကျအားဖြင့် သွားရောက်အပ်သော နောင်တမလွန်လောက၊ နောက်တမလွန်ဘဝအတ္တဘော၊ သမ္ပရာယေ ဝေဒနီယံ ယဿာတိ သမ္ပရာယဝေဒနီယံ- နောင်တမလွန်အတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသောကံ။ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "သမ္ပရာယဝေဒနီယန္တိ ဒုတိယေ အတ္တဘာဝေ ဝိပစ္စနကကမ္မံ" ဟူ၍ သမ္ပရာယပုဒ်အရ ဒုတိယေ အတ္တဘော (ဒုတိယဘဝ) ကိုသာ ယူထားသော်လည်း ယခင်ဒေဝဒဟသုတ်အဋ္ဌကထာ (၃) ၌မူ-
"ဒုတိယေ ဝါ တတိယေ ဝါ အတ္တဘာဝေ ဝိပါကဒါယကံ" ဟူ၍ ဒုတိယ တိတိယအတ္တဘောနှစ်မျိုးကို ယူထား၏၊ ထို့ကြောင့် ဒုတိယ တတိယအတ္တဘော၌ အကျိုးပေးသောကံကို သမ္ပရာယဝေဒနီယကံ ဟုခေါ်ကြောင်း (သို့မဟုတ်) ဥပပဇ္ဇဝေဒနီယကံ, အပရာပရိယဝေဒနီယကံ ကို အပ္ပရာယဝေဒနီယကံ ဟုခေါ်ကြောင်းကို ထိုဥပရိပဏ္ဏာသဒေတဒဟသုတ်အဋ္ဌကထာ ဋီကာအတိုင်းလည်း သိထားသင့်၏။ ဝါ၊ ဒုတိယဘဝ၌ အကျိုးပေးသောကံသည်။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ တောင့်တ၍။ ဧတဿ၊ ဤသို့သော။ (ဤသို့ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံ၏ သမ္ပရာယဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်းဟူသော။) အတ္တာယ၊ အကျိုးငှာ။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားအထံတော်၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ ဝုဿတိ ကိံနုခေါ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ။)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသည်။
(ဤဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံ၏ သမ္ပရာယဝေဒနီယကံ ဖြစ်ခြင်းငှာ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နော ဟိ ဟောတိ၊ မဟုတ်ပါ။
(ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဖြေဆိုတော်မူပြီ။)
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ပန၊ ယင်းသို့ မဟုတ်လျှင်။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင် ကုသိုလ်, အကုသိုလ်ကံသည်။
သမ္ပရာဝေဒနီယံ၊ ဒုတိယအတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။
ဝါ၊ ဒုတိယဘဝ၌ အကျိုးပေး၏။
မေ၊ ငါ၏။
တံ ကမ္မံ၊ ထိုကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံသည်။
ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ၊ ယခုမျက်မှောက် အတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသောကံသည်။
ဝါ၊ ယခုဘဝ၌ အကျိုးပေးသောကံသည်။
ဟောတု၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ တောင့်တ၍။
ဧတဿ၊ ဤသို့သော။
(ဤသို့ သမ္ပရာယဝေဒနီယကံ၏ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်းဟူသော။)
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။
ဘဂဝတိ၊ ၌။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။
ဝုဿတိ တိံ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပါသလော။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ။)
အာဝုသော၊ ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသည်။
(ဤသမ္ပရာယဝေဒနီယကံ၏ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံ ဖြစ်ခြင်း အကျိုးငှာ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နော ဟောတိ၊ မဟုတ်ပါ။
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်ကုသိုလ်ကံသည်။
သုခဝေဒနီယံ၊ သုခဝေဒနာဟူသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။သုခဝေဒနီယံ ။ ။ ဤပုဒ်ကို အဋ္ဌကထာ၌ "သုခဝေဒနီယန္တိ သုခဝေဒနာဇနကကမ္မံ" ဟု ဖွင့်၏၊ ထိုအဖွင့်ကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဟုသော်လည်းဆိုရာ၏၊ သို့မဟုတ် "သုခဝေဒနံ ဇနေတီတိ သုခဝေဒနီယံ- သုခဝေဒနာကို ဖြစ်စေသော ကုသိုလ်ကံ" ဟူ၍ ဇနေတိတဒ္ဓိတ်ဝစနတ္ထပြုသင့်၏၊ စာမူတို့၌ ဣရသာဖြင့် "သုခဝေဒနိယံ" ဟုလည်းရှိ၏၊ သို့သော် ကမ္မသာဓနအနယပစ္စည်းဖြင့် ဤဒိဃတမျိုးသာ တွေ့ရသော "ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ သမ္ပရာယဝေဒနီယံ" ဟူေူသာ ယခင်ပါဠိများနှင့် တူညီအောင် "သုခဝေဒနီယံ" ဟု ဤဒီဃဖြင်ပင် ရှိသင့်ပါ၏၊ ထို့ကြောင့် ဇနေတိအနက်ဟောသောတဒ္ဓိတ်ဣယပစ္စည်းသက်သော်လည်း ထိုဣကိုဒီဃပြုထားသည်ဟု ကြံပါ။
ယခင် ဒေဝဒဟသုတ်ဋီကာ၌မူ "နိဗ္ဗတ္တကဘာဝတော သုခဝေဒနာယ စီတန္တိ သုခဝေဒနီယံ၊ သာ ပန ဝိပါကဝေဒနာဘာဝတော ဧကန္တတော ဣဋ္ဌာရမ္မဏာ ဧဝ ဟောတီတိ အာဟ "ဣဋ္ဌာရမ္မဏာ ဧဝ ဟောတီတိ အာဟ" ဣဋ္ဌာရမ္မဏဝိပါကဒါယကန္တိ " ဟူ၍ ဟိတတဒ္ဓိတ်ဝစနတ္ထပြု၏၊ ထိုဒေဝဒဟသုတ် အဋ္ဌကထာ ဋီကာအလို- သုခဝေဒနီယံ- သုခဝေဒနာ ဟူသော ဣဋ္ဌာရုံ၏ စီးပွားဖြစ်သော ကုသိုလ်ကံ၊ ဝါ- သုခဝေဒနာဟူသော ဣဋ္ဌာရုံအကျိုးကို ပေးသော ကုသိုလ်ကံ။ ဒုက္ခဝေဒနိယံ- ဒုက္ခဝေဒနာဟူသော အနိဋ္ဌာရုံအကျိုးကို ပေးသော အကုသိုလ်ကံ" ဟု အနက်ဆိုပါ၊ နိဿယခန်း၌မူ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံပုဒ်နှင့် လိုက်လျောအောင် "သုခဝေဒနီယံ- သုခဝေဒနာဟူသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏" ဟူ၍ ပဌမ အနက်ပေးထားသည်။ ဝါ၊ သုခဝေဒနာကို ဖြစ်စေ၏။ မေ၊ ငါ၏။ တံ ကမ္မံ၊ ထိုကုသိုလ်ကံသည်။ (ထိုသုခဝေဒနီယဖြစ်သော ကုသိုလ်ကံသည်။) ဒုက္ခဝေဒနီယံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာဟူသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော အကုသိုလ်ကံသည်။ ဝါ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို ဖြစ်စေတတ်သော အကုသိုလ်ကံသည်။ ဟောတူ၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဣတိ၊ ၍။ ဧတဿ၊ ဤသို့သော။ (ဤသို့ သုခဝေဒနီယကုသိုလ်ကံ၏ ဒုက္ခဝေဒနီယ အကုသိုလ်ကံဖြစ်ခြင်းဟူသော။) အတ္ထာယ၊ ငှာ။ ။ပ။၊
ယခင် ဒေဝဒဟသုတ်ဋီကာ၌မူ "နိဗ္ဗတ္တကဘာဝတော သုခဝေဒနာယ စီတန္တိ သုခဝေဒနီယံ၊ သာ ပန ဝိပါကဝေဒနာဘာဝတော ဧကန္တတော ဣဋ္ဌာရမ္မဏာ ဧဝ ဟောတီတိ အာဟ "ဣဋ္ဌာရမ္မဏာ ဧဝ ဟောတီတိ အာဟ" ဣဋ္ဌာရမ္မဏဝိပါကဒါယကန္တိ " ဟူ၍ ဟိတတဒ္ဓိတ်ဝစနတ္ထပြု၏၊ ထိုဒေဝဒဟသုတ် အဋ္ဌကထာ ဋီကာအလို- သုခဝေဒနီယံ- သုခဝေဒနာ ဟူသော ဣဋ္ဌာရုံ၏ စီးပွားဖြစ်သော ကုသိုလ်ကံ၊ ဝါ- သုခဝေဒနာဟူသော ဣဋ္ဌာရုံအကျိုးကို ပေးသော ကုသိုလ်ကံ။ ဒုက္ခဝေဒနိယံ- ဒုက္ခဝေဒနာဟူသော အနိဋ္ဌာရုံအကျိုးကို ပေးသော အကုသိုလ်ကံ" ဟု အနက်ဆိုပါ၊ နိဿယခန်း၌မူ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံပုဒ်နှင့် လိုက်လျောအောင် "သုခဝေဒနီယံ- သုခဝေဒနာဟူသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏" ဟူ၍ ပဌမ အနက်ပေးထားသည်။ ဝါ၊ သုခဝေဒနာကို ဖြစ်စေ၏။ မေ၊ ငါ၏။ တံ ကမ္မံ၊ ထိုကုသိုလ်ကံသည်။ (ထိုသုခဝေဒနီယဖြစ်သော ကုသိုလ်ကံသည်။) ဒုက္ခဝေဒနီယံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာဟူသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော အကုသိုလ်ကံသည်။ ဝါ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို ဖြစ်စေတတ်သော အကုသိုလ်ကံသည်။ ဟောတူ၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဣတိ၊ ၍။ ဧတဿ၊ ဤသို့သော။ (ဤသို့ သုခဝေဒနီယကုသိုလ်ကံ၏ ဒုက္ခဝေဒနီယ အကုသိုလ်ကံဖြစ်ခြင်းဟူသော။) အတ္ထာယ၊ ငှာ။ ။ပ။၊
အာဝုသော၊ ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသ်ည။
(ဤသုခဝေဒနီယကံ၏ ဒုက္ခဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်းအကျိုးငှာ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နော ဟောတိ၊ မဟုတ်ပါ။
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ပန၊ ယင်းသို့ မဟုတ်လျှင်။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်အကုသိုလ်ကံသည်။
ဒုက္ခဝေဒနီယံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာဟူသော ခံစားဖွယ် အကျိုးရှိ၏။
ဝါ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို ဖြစ်စေ၏။
မေ၊ ငါ၏။
တံ ကမ္မံ၊ ထိုအကုသိုလ်ကံသည်။
(ထိုဒုက္ခဝေဒနီယဖြစ်သော အကုသိုလ်ကံသည်။)
သုခဝေဒနီယံ၊ သုခဝေဒနာဟူသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကုသိုလ်က့သည်။
ဝါ၊ သုခဝေဒနာကို ဖြစ်စေသော ကုသိုလ်ကံသည်။
ဟောတု၊ တည်း
ဣတိ၊ ၍။
ဧတဿ၊ ဤသို့သော။
(ဤသို့ ဒုက္ခဝေဒနီယအကုသိုလ်ကံ၏ သုခဝေဒနီယကုသိုလ်ကံဖြစ်ခြင်းဟူသော။)
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
။ပ။၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသည်။
(ဤဒုက္ခဝေဒနီယ အကုသိုလ်ကံ၏ သုခဝေဒနီယကုသိုလ်ကံဖြစ်ခြင်းအကျိုးငှာ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နော ဟောတိ၊ မဟုတ်ပါ။
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင် ကုသိုလ်အကုသိုလ်ကံသည်။
ပရိပက္ကဝေဒနီယံ၊ (ကံအကျိုးပေးခွင့်ရ၍) ရင့်ကျက်ပြီးသော မျက်မှောက်အတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။
ပရိပက္ကဝေဒနီယံ အပရိပက္ကဝေဒနီယံ ။ ။ ပရိပက္က- (ကံအကျိုးပေးခွင့်ရ၍) ရင့်ကျက်သော ယခုပစ္စုပ္ပန်အတ္တဘော၊ ယခုမျက်မှောက်ဘဝ။ အပရိပက္က- (ကံအကျိုးပေးခွင့်မရသေး၍) မရင့်ကျက်သော ဒုတိယတတိယအတ္တဘော။ အရိပက္ကေ ဝေဒနီယံ ယဿာတိ ပရိပက္ကဝေဒနီယံ- ရင့်ကျက်သော ယခုပစ္စုပ္ပန် အတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသောကံ၊ ဤ ဝစနတ္တနှင့်အညီ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံကို ပရိပက္ကဝေဒနီယကံ ဟုခေါ်၍ သမ္ပရာယဝေဒနီယကံကို အပရိပက္ကဝေဒနီယကံ ခေါ်သည်ဟု သိရ၏၊ သို့သော် ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံတိုင်းကို ပရိပက္ကဝေဒနီယကံဟု ဆိုလိုသည်မဟုတ်၊ (၇) ရက်အတွင်း အကျိုးပေးသော ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံကိုသာ ဆိုလို၏၊ ထိုအကြောင်းကို ယခင်ဒေဝဒဟသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ ပုဏ္ဏသူဋ္ဌေး, ကာဠဝဠိယသူဌေးဝတ္ထုတို့နှင့် နန္ဒနွားသတ်သမားတတ္ထုတို့ဖြင့် ဖွင့်ပြထား၏။
မေ၊ ငါ၏။
တံ ကမ္မံ၊ ထိုကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံသည်။
(ထို ပရိပက္ကဝေဒနီယဖြစ်သော ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံသည်။)
အပရိပက္ကဝေဒနီယံ၊ (ကံအကျိုးပေးခွင့်မရ၍) မရင့်ကျက်သေးသော ဒုတိယတတိယအတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကံသည်။
ဟောတု၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့တောင့်တ၍။
ဧတဿ၊ ဤသို့သော။
(ဤသို့ ပရိပက္ကဝေဒနီယကံ၏ အပရိပက္ကဝေဒနီယကံ ဖြစ်ခြင်းဟူသော။)
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဘဂဝတိ၊ ၌။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။
ဝုဿတိ ကိံနုခေါ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပါသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ။)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသည်။
(ဤပရိပက္ကဝေဒနီယကံ၏ အပရိပက္ကဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်းအကျိုးငှာ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နော ဟောတိ၊
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ပန၊ ယင်းသို့ မဟုတ်လျှင်။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင် ကုသိုလ်အကုသိုလ်ကံသည်။
အပရိပက္ကဝေဒနီယံ၊ (ကံအကျိုးပေးခွင့်မရ၍) မရင့်ကျက်သေးသော ဒုတိယတတိယအတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။
မေ၊ ၏။
တံ ကမ္မံ၊ ထိုကုသိုလအကုသိုလ်ကံသည်။
ပရိပက္ကဝေဒနီယံ၊ (ကံအကျိုးပေးခွင့်ရ၍) ရင့်ကျက်ပြီးသော ယခုမျက်မှောက်အတ္တဘော၌ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသောကံသည်။
ဟောတု၊ တည်း။
။ပ။ ဝုဿတိ ကိံ၊ လော။
ဣတိ (အဝေါစ)၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသည်။
(ဤအပရိပက္ကဝေဒနီယကံ၏ ပရိပက္ကဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်းငှာ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နော ဟောတိ၊ ပါ။
အာဝုသော သာရိပုတ်တ၊ တြာ။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်ကံသည်။
(အကြင်သညာဘဝသို့ ရောက်ကြောင်းကံသည်။)
ဗဟုဝေဒနီယံ၊ (ခန္ဓာလေးပါး ငါးပါးဟူသော)များစွာသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။ဗဟုဝေဒနီယံ အပ္ပဝေဒနီယံ ။ ။ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ " ဗဟုဝေဒနိယန္တိ ဗဟုဝိပါကဒါယကံ " ဟူ၍ သာဖွင့်၏၊ ယခင်ဒေဝဒဟသုတ်အဋ္ဌကထာ၌မူ "ဗဟုဝေဒနီယန္တိ သညာဘဝူပဂံ (သညာ ဘဝသို့ ရောက်ကြောင်းကံ)၊ အပ္ပဝေဒနီယန္တိအသညာဘဝူပဂံ" ဟူ၍ တိတိကျကျဖွင့်၏၊ ဋီကာတို့၌ နောက်ထပ ကေစိဝါဒ နှစ်နည်းပြသေး၏၊ ထိုအလို-
ယံကမ္မံ - အကြင် အရူပါဝစရကံသည်၊ ဗဟုဝေဒနီယံ- များစွာရှည်လျားသော မဟာကပ်ကာလပတ်လုံး ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။ မေ- ၏၊ တံ ကမ္မံ- သည်။ အပ္ပဝေဒနီယံ- (အရူပါဝစရကံအောင်) တိုတောင်းသော ကာလပတ်လုံး ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကာမဝစရ ရူပါဝစရကံသည်၊ ဟောတု- တည်း ။ပ။
(တနည်း) ယံ ကမ္မံ၊ အကြင် ရူပါဝစရ အရူပါဝစရကံသည်၊ ဗဟုဝေဒနီယံ- များစွာရှည်လျားသော ကာလပတ်လုံး ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏၊ မေ- ၏၊ တံ ကမ္မံ- သည်၊ အပ္ပဝေဒနီယံ- တိုတောင်းသော ကာလပတ်လုံး ခံစားဖွယ် အကျိုးရှိသော ကာမာဝစရကံသည်၊ ဟောတု- တည်း" ဤသို့ စသည်ဖြင့် အနက်ဆိုလေ။ မေ၊ ငါ၏။ တံ ကမ္မံ၊ ထိုဗဟုဝေဒနီယကံလည်း။ (သညာဘဝသို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော ထိုဗဟုဝေဒနီယကံသည်။) အပ္ပဝေဒနီယံ၊ (ရူပက္ခန္ဓာ တပါးတည်းဖြစ်၍) နည်းသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကံသည်။ ဟောတု၊ တည်း။ ။ပ။ ဝုဿတိ ကိံ နုခေါ၊ လော။ ဣတိ (အဝေါစ)။
ယံကမ္မံ - အကြင် အရူပါဝစရကံသည်၊ ဗဟုဝေဒနီယံ- များစွာရှည်လျားသော မဟာကပ်ကာလပတ်လုံး ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။ မေ- ၏၊ တံ ကမ္မံ- သည်။ အပ္ပဝေဒနီယံ- (အရူပါဝစရကံအောင်) တိုတောင်းသော ကာလပတ်လုံး ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကာမဝစရ ရူပါဝစရကံသည်၊ ဟောတု- တည်း ။ပ။
(တနည်း) ယံ ကမ္မံ၊ အကြင် ရူပါဝစရ အရူပါဝစရကံသည်၊ ဗဟုဝေဒနီယံ- များစွာရှည်လျားသော ကာလပတ်လုံး ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏၊ မေ- ၏၊ တံ ကမ္မံ- သည်၊ အပ္ပဝေဒနီယံ- တိုတောင်းသော ကာလပတ်လုံး ခံစားဖွယ် အကျိုးရှိသော ကာမာဝစရကံသည်၊ ဟောတု- တည်း" ဤသို့ စသည်ဖြင့် အနက်ဆိုလေ။ မေ၊ ငါ၏။ တံ ကမ္မံ၊ ထိုဗဟုဝေဒနီယကံလည်း။ (သညာဘဝသို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော ထိုဗဟုဝေဒနီယကံသည်။) အပ္ပဝေဒနီယံ၊ (ရူပက္ခန္ဓာ တပါးတည်းဖြစ်၍) နည်းသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကံသည်။ ဟောတု၊ တည်း။ ။ပ။ ဝုဿတိ ကိံ နုခေါ၊ လော။ ဣတိ (အဝေါစ)။
အာဝုသော၊ ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာကျင့်သုံးခြင်းသည်။
(ဤဗဟုဒေဝနီယသံ၏ အပ္ပဝေဒနီယကံ ဖြစ်ခြင်းအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နော ဟောတိ၊ ပါ။
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ပန၊ လျှင်။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်ကံသည်။
(အကြင်အသညာဘဝသို့ ရောက်ကြောင်းကံသည်။)
အပ္ပဝေဒနီယံ၊ (ရုပက္ခန္ဓာတပါးတည်းဖြစ်၍) နည်းသော ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိ၏။
မေ၊ ငါ၏။
တံ ကမ္မံ၊ ထိုအပ္ပဝေဒနီယ ကံသည်။
(အသညာဘဝသို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော ထိုအပ္ပဝေဒ နီယကံသည်။)
ဗဟုဝေဒနီယံ၊ (ခန္ဓာလေးပါးငါးပါးဟူသော) များစွာသောခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကံသည်။
ဟောတု၊ တည်း။
ဣတိ၊ ၍။
ဧတဿ၊ ဤသို့သော။
(ဤသို့ အပ္ပဝေဒနီယကံ၏ ဗဟုဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်းဟူသော။)
။ပ။ အာဝုသော၊ ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသည်။
(အဲဒီ အပ္ပဝေဒနီယကံ၏ ဗဟုဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်းအကျိုးငှာ ဗြဟ္မစရိယ ကိုကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နေ ဟောတိ၊ မဟုတ်ပါ။
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်ကံသည်။
ဝေဒနီယံ၊ ခံစားဖွယ် အကျိုးရှိ၏။
ဝေဒနိယံ အဝေဒနီယံ ။ ။ ဤသုတ်ပါဠိတော်၌ "ဝေဒနီယံ" ဟု ပါဠ်ရှိသော်လည်း ဥပရိပဏ္ဏာသပါဠိတော်ဒေဝဒဟသုတ်(၇) ၌မူ "သဝေဒနီယံ" ဟုပါဌ်ရှိပြီး ထို၏ အဋ္ဌကထာ(၆)၌လည်း "သဝေနီယန္တိ သဝိပါကံ ကမ္မံ၊ အဝေဒနီယန္တိ အဝိပါကံ ကမ္မံ" ဟုဖွင့်ထား၏၊ ထိုအဖွင့် များနှင့် ဤအင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ ဋီကာအဖွင့်များအတိုင်း အနက်ပေး ထားပါသည်။
ဝါ၊ အကြောင်းညီညွတ်ခဲ့သော အကျိုးဝိပါက် ဝေဒနာကို ပေးစွမ်းနိုင်၏။
မေ၊ ၏။
တံ ကမ္မံ၊ ထိုဝေဒနီယကံသည်။
အဝေဒနိယံ၊ ခံစားဖွယ်အကျိုးမရှိသောကံသည်။
ဝါ၊ အကြောင်းချို့တဲ့၍ အကျိုးဝိပါက်ဝေဒနာကို မပေးစွမ်းနိုင်သော အဟောသိကံစသော ကံသည်။
ဟောတု၊ တည်း။
။ပ။၊
ယံ ကမ္မံ၊ သည်။
အဝေဒနီယံ၊ ခံစားဖွယ်အကျိုးမရှိ။
ဝါ၊ အကြောင်းချို့တဲ့၍ အကျိုးဝိပါက်ဝေဒနာကို မပေးစွမ်းနိုင်။
မေ၊ ၏။
တံ ကမ္မံ၊ ထိုအဝေဒနီယတံသည် ။
ဝေဒနီယံ၊ ခံစားဖွယ်အကျိုးရှိသော ကံသည်။
ဝါ၊ အကြောင်းညီညတ်ခဲ့သော် အကျိုးဝိပါက်ဝေဒနာကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ကံသည်။
ဟောတို၊ တည်း။
။ပ။၊
အာဝုသော၊ ရှင်။
ဣဒံ၊ အဲဒီအကျိုးငှာ ကျင့်သုံးခြင်းသည်။
(အဲဒီ အဝေဒနီယကံ၏ ဝေဒနီယကံဖြစ်ခြင်း အကျိုးငှာ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးခြင်းသည်။)
နေ ဟောတိ၊ မဟုတ်ပါ။
"ကိံ နုခေါ အာဝုသော။ပ။ ဝုဿတီတိ၊ ကိံ နုခေါ အာဝုသော ။ပ။ ဝုဿတိ" ဟူ၍။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(မယာ၊ တပည့်တော်ကောဋ္ဌိကသည်။)
ပုဋ္ဌော၊ မေးမြန်းအပ်သည်။
သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။
(တွံ၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်။)
"နော ဟိဒံ အာဝုသောတိ၊ နော ဟိဒံ အာဝုသော" ဟူ၍။
ဝဒေသိ၊ ဖြေဆို၏။
[ဤသို့ အားဖြင့် ပါဠိတော်စာအုပ် စာမျက်နှာ (၁၈၉)၌ "ယံခွဿ အာဝုသော" ဟူသော စာကြောင်းသို့ မရောက်မီ နောက်ဆုံး "ကိံ ပနာဝုသော" စာပိုဒ်တိုင်အောင် ဤအတိုင်းအနက်ဆိုပါ၊ ယခုအခါ ထိုစာပိုဒ်၌ "အထ ကိမတ္ထံ စရဟာဝုသော" စသည်ကို အနက်ရေးအံ့။]
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
အထ၊ ထိုသို့မဟုတ်လျှင်။
(ထို့သို့ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံ၏ သမ္ပရာယဝေဒနီယကံ ဖြစ်ခြင်းစသည် အကျိုးငှာ မြတ်စွာဘုရာအထံတော်၌ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးသည် မဟုတ်လျှင်။)
ကိမတ္တံ စရဟိ၊ အဘယ်အကျိုးငှာ။
ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားအထံတော်၌။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။
ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပါသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ အရှင်ကောဋ္ဌိကက မေးမြန်းပြီ။)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်ကောဋ္ဌိက။
ယံ၊ အကြင်တရားကို။
["အကြင်သစ္စာလေးပါးတရားကို" ဟူ၍ တရာနည်မည်ကို ထုတ်ဖော်၍ အနက်ဆိုရန်မလိုသေး၊ နောက်၌ "ကိံ ပန၊ အဘယ်တရားနည်း" စသည်ဖြင့် မေးခြင်းပြုလိမ့်ဦးမည်။]
အညာတံ၊ ရှေးက မသိအပ်ဖူးသည်။
အဒိဋ္ဌံ၊ ရှေးကမမြင်အပ်ဖူးသည်။
အပ္ပတ္တံ၊ မရအပ် မရောက်အပ်ဖူးသည်။
အသစ္ဆိကတံ၊ မျက်မှောက် မပြုအပ်ဖူးသည်။
အနဘိသမေတံ၊ ထိုထွင်းမသိအပ်ဖူးသည်။
အဿ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုတရားကို။
ဉာဏာယ၊ သိခြင်းငှာ။
ဒဿနာယ၊ မြင်ခြင်းငှာ။
ပတ္တိယာ၊ ရခြင်းရောင်ခြင်းငှာ။
သစ္ဆိကိရိယာယ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။
အဘိသမယာယ၊ ထိုးထွင်းသိခြင်းငှာ။
ဘဂဝတိ၊ ၌။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။
ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ အရှင်သာရိပုတြာက ဖြေဆိုပြီ။)
အာဝုသော၊ အရှင်သာရိပုတြာ။
ယဿ၊ အကြင်တရားကို။
ဉာဏာယ၊ ငှာ။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။
။ပ။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။
ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်၏။
အညာတံ၊ ရှေးက မသိအပ်ဖူးသေးသော။
အဒိဋ္ဌံ၊ ရှေးက မမြင်အပ်ဖူးသေးသော။
အပ္ပတ္တံ၊ ရှေးက မရောက်အပ်ဖူးသော။
အသစ္ဆိကတံ၊ ရှေးကမျက်မှောက်မပြုအပ်ဖူးသေးသော။
အနဘိသမေတံ၊ ရှေးက ထိုးထွင်းမသိအပ်ဖူးသေးသော။
(တံ၊ ထိုတရားဟူသည်။)
ကိံ၊ အဘယ်မည်သော တရားသည်။
အဿ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ။)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်ကောဋ္ဌိက။
(ယံ၊ အကြင်ဒုက္ခသစ္စာတရားကို။)
ဣဒံ၊ ဤတဏှာမှတပါးသော တေဘူမကခန္ဓာငါးပါးသည်သာ။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသစ္စာတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အညာတံ၊ ရှေးက မသိအပ်ဖူးသေးသည်။
အဒိဋ္ဌံ၊ ရှေးက မမြင်အပ်ဖူးသေးသည်။
။ပ။ အနဘိသမေတံ၊ ရှေးကထိုးထွင်းမသိအပ်ဖူးသေးသည်။
အဿ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုဒုက္ခသစ္စာတရားကို။
ဉာဏာယ၊ ငှာ။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။ပ။
ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပါ၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
(ယံ၊ အကြင်သမုဒယသစ္စာတရားကို။)
အယံ၊ ဤတဏှာသည်သာ။
ဒုက္ခသမုဒယော၊ ဒုက္ခဖြစ်ကြောင်း သမုဒယသစ္စာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အညာတံ၊ သည်။
အဒိဋ္ဌံ၊ သည်။
။ပ။ အနဘိသမေတံ၊ သည်။
အဿ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုသမုဒယသစ္စာတရားကို။
ဉာဏာယ၊ ငှာ။
။ပ။ ဝုဿတိ၊ ၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
(ယံ၊ အကြင်နိရောဓသစ္စတရားကို။)
အယံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်သာ။
ဒုက္ခနိရောဓာ၊ ဒုက္ခ၏ချုပ်ရာ နိရောဓသစ္စာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အညာတံ၊ သည်။
။ပ။၊
တဿ၊ ထိုနိရောဓသစ္စာတရားကို။
ဉာဏာယ၊ ငှာ။
။ပ။ ဝုဿတိ၊ ၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
(အယံ၊ အကြင်မဂ္ဂသစ္စာတရားကို။)
အယံ၊ ဤမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးသည်သာ။
ဒုက္ခနိရောဓဗဂါမိနိ၊ ဒုက္ခ၏ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ သွားရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်ဖြစ်သော မဂ္ဂသစ္စာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အညာတံ၊ သည်။
။ပ။ အနဘိသမေတံ၊ သည်။
အဿ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုမဂ္ဂသစ္စာတရားကို။
ဉာဏာယ၊ ငှာ။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။ပ။
ဝုဿတိ၊ ၏။
အာဝုသော၊ ရှင်။
ယဿ၊ အကြင်တရားကို။
ဉာဏာယ၊ ငှာ။
[ဤ၌ "တဿ" ဟု နိယမဖြင့်မရှိသင့်။]
ဒဿနာယ၊ ငှာ။
။ပ။ ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်၏။
အညာတံ၊ ရှေးက မသိအပ်ဖူးသေးသော။
အဒိဋ္ဌံ၊ သော။
အပ္ပတ္တံ၊ သော။
အသေစ္ဆိကတံ၊ သော။
အနဘိသမေတံ၊ သော။
(တံ၊ ထိုတရားဟူသည်။)
ဣဒံ၊ ဤသစ္စာလေးပါးတရားသည်။
အဿ၊ ဖြစ်ပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ ဖြေဆိုပြီ။)
တတိယ၊