ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင်အခါ၌။
အာရညိကဿ၊ တော၌နေသော။
နာဂဿ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးသည်။
ဂေါစရပသုတဿ၊ အစာကိုယူခြင်းဝှာသွားစဉ်။
ဟတ္ထီပိ၊ ဆင်ထီးတို့သည် လည်းကောင်း။
ဟတ္ထိနိယောပိ၊ ဆင်မတို့သည်လည်းကောင်း။
ဟတ္ထိကလဘာပိ၊ ဆင်ပျိုဆင်ပေါက်တို့သည်လည်းကောင်း။
ဟတ္ထိကလဘ ဟတ္ထိစ္ဆာပ ။ ။ "ဟတ္ထိကလဘာတိ မဟန္တာ မဟန္တာ နာဂါ၊ ဟတ္ထိစ္ဆာပါတိ တရုဏပေါတကာ" ဟူ၍ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ ဝိနည်းမဟာဝါ ကောသမ္ဗကက္ခန္ဓ ကအဋ္ဌကထာ (၄၃၄) ၌မူ" ဟတ္ထိကဠဘေဟီတိ ဟတ္ထိပေါတကေဟိ၊ ဟတ္ထိစ္ဆာပေဟီတိ ခီရူပကေဟိ ဒဟရပေါတကေဟိ" ဟုဖွင့်၏၊ အဘိဓာန် (၃၆၂) ဂါထာ၌ "ခလဘောစေဝဘိင်္ကော ထ" ဟူ၍ ဆင်ငယ်ကို ကလဘ ဟုခေါ်၏၊ ထောမနိဓိအဘိဓာန်၌လည်း ငါးနှစ်အရွယ် ဆင်ငယ်ကို ကလဘဟုခေါ်၏၊ မောနီယာဝီလျမ်အဘိဓာန်၌မူ အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ရှိ ဆင်ငယ်ကို ကလဘဟုဆို၏၊ ထို့ကြောင့် ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "မဟန္တာ မဟန္တာ နာဂါ' ဟူ၍ ဆင်ကြီးကို ကလဘသဒ္ဒါ၏ ဟောနက်အဖြစ်ဖွင့်ပြထားသော်လည်း အသက်ကြီးသော ဆင်ကို အဋ္ဌကထာဆရာ ဆိုလိုသည်မဟုတ်ဘဲ အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ရှိ၍ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကြီးမားသော ဆင်ပျိုပေါက်ကို ကလဘဟူ၍ ဆိုလိုသည်ဖြစ်ရာ၏၊ ဗားကရာနိဿယ၌ "ကလဘ- ဆင်ရွေဟူ၍ အနက်ပြန်ဆိုတော်မူ၏။
ဟတ္ထိစ္ဆာပါပိ၊ နို့စို့ဆင်ငယ်တို့သည် လည်းကောင်း။
ပုရတော ပုရတော၊ (ဆင်ပြောင်ကြီး၏) ရှေ့ကရှေ့က။
ဂန္တွာ၊ သွားကြကုန်၍။
တိဏဂ္ဂါနိ၊ မြတ်ညွန့်ဖျားတို့ကို။
ဆိန္ဒန္တိ၊ ကိုက်ဖြတ်စားကြကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန၊ ထိုသို့ ကိုက်ဖြတ်စားကြခြင်းကြောင့်။
အာရညိကော၊ တော၌နေသော။
နာဂေါ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးသည်။
အဋ္ဋိယတိ၊ နှိပ်စက်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
ဟရာယတိ၊ ရှက်၏။
ဇိဂုစ္ဆတိ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
။ပ။ ဟတ္ထိစ္ဆာပါပိ၊ ကောင်း။
ဩဘဂ္ဂေါဘဂ္ဂံ၊ (ဆင်ပြောင်ကြီးက) အောက်သို့ နှိမ်ချိုးချအပ်, နှိမ်ချိုးချအပ်သော။
သာခါဘင်္ဂံ၊ သစ်ခက်ကျိုး သစ်ခက်ပိုင်းကို။
[ဘင်္ဂ၊ ချိုးဖဲ့အပ်သော။
သာခါ၊ သစ်ခက်။]
ခါဒန္တိ၊ ခဲစားကြကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန၊ ထိုသို့ စားကြခြင်းကြောင့်။
အာရညိကော၊ သော။
နာဂေါ၊ သည်။
။ပ။ ဇိဂုစ္ဆတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
အာရညိကဿ၊ သော။
နာဂဿ၊ သည်။
ဩဂါဟံ၊ ရေဆိပ်သို့။
ဩတိဏ္ဏဿ၊ ဆင်းသက်နေစဉ်။
။ပ။ သောဏ္ဍာယ၊ နှာမောင်းဖြင့်။
ဥဒကံ၊ ရေကို။
အာလောဠေန္တိ၊ မွှေနှောက်ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန၊ ထိုသို့ မွှေနှောက်ကြခြင်းကြောင့်။
။ပ။၊
ဩဂါဟာ၊ ရေဆိပ်မှ။
ဥတ္တိဏ္ဏဿ၊ အထက်သို့ တက်နေစဉ်။
ဟတ္ထိနိယော၊ ဆင်မတို့သည်။
ကာယံ၊ (ဆင်ပြောင်ကြီး၏) ခန္ဓာကိုယ်ကို။
ဥပနိဃသန္တိယော၊ ပွတ်တိုက်ကြကုန်လျက်။
ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကြကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန၊ ထိုသို့ သွားကြခြင်းကြောင့်။
အာရညိကော၊ သော။
နာဂေါ၊ သည်။
။ပ။ ဇိဂုစ္ဆတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
(အခြားသော ဆင်ထီး, ဆင်မ, ဆင်ပျို, ဆင်ငယ်တို့က မြက်ညွှန့်တို့ကို ဦးအောင်စားမူ စသည်ပြုရာထိုအခါ၌။)
အာရညိကဿ၊ သော။
နာဂဿ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးမှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း ဟူမူ။)
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
ဟတ္ထီဟိ၊ အခြားသော ဆင်ထီးတို့နှင့်လည်းကောင်း။
ဟတ္ထီနီဟိ၊ ဆင်မတို့နှင့်လည်းကောင်း။
ဟတ္ထိကလဘေဟိ၊ ကောင်း။
ဟတ္ထိစ္ဆာမေဟိ၊ ကောင်း။
အာကိဏ္ဏော၊ ရောနှောလျက်။
ဝိဟရာမိ၊ နေရ၏။
ဆိန္နဂ္ဂါနိ၊ (ထို ဆင်ထီး ဆင်မစသည်တို့က) ကိုက်ဖြတ်အပ်သော အညွန့်ရှိကုန်သော။
တိဏာနိစေဝ၊ မြတ်ငုတ်တို့ကိုလည်း။
ခါဒါမိ၊ စားနေရ၏။
မေ၊ ငါသည်။
ဝါ၊ ငါ၏။
ဩဘဂ္ဂေါဘဂ္ဂံ၊ နှမ်ချိုးအပ် နှိမ်ချိုးအပ်သော။
သာခါ ဘင်္ဂံ စ၊ သစ်ခက်ကျိုးသစ်ခက်ပိုင်းကိုလည်း။
(တေ၊ ထိုဆင်ထီးဆင်မစသည်တို့သည်။)
ခါဒန္တိ၊ ခဲစားကြကုန်၏။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
အာဝိလာနိ၊ နောက်ကျုနေကုန်သော။
ပါနီယာနိ စ၊ သောက်ရေတို့ကိုလည်း။
ပိဝါမိ၊ သောက်ရ၏။
မေ၊ ငါသည်။
ဩဂါဟာ၊ ရေဆိပ်မှ။
ဥတ္တိဏ္ဏဿ၊ တက်စဉ်။
ဟတ္ထိနိယော၊ ဆင်မတို့သည်။
ကာယံ၊ ငါ၏ ကိုယ်ကို။
ဥပနိဃံသန္တိယောစ၊ ပွတ်တိုက်ကုန်လျက်လည်း။
ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကြကုန်၏။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧကော၊ အဖော်မမှီး တဦးတည်း။
ဂဏသ္မာ၊ ဆင်အပေါင်းမှ။
ဝူပကဋ္ဌော၊ ဖဲခွာလျက်။
ယံနူန ဝိဟရေယျံ၊ နေရပါမူကောင်းလေစွာ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
သော၊ ထိုဆင်ပြောင်ကြီးသည်။
အပရေန၊ တပါးတခြားသော။
သမယေန၊ အခါ၌။
ဧကော၊ တည်း။
ဂဏသ္မာ၊ မှ။
ဝူပကဋ္ဌော၊ လျက်။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အစ္ဆိန္နဂ္ဂါနိ၊ (အခြားသော ဆင်တို့က)မကိုက်ဖြတ်အပ်သော အညွန့်ရှိကုန်သော။
တိဏာနိ စေဝ၊ မြတ်တို့ကိုလည်း။
ခါဒတိ၊ ခဲစားရ၏။
အဿ၊ ထိုဆင်ပြောင်ကြီး၏။
ဝါ၊ သည်။
ဩဘဂ္ဂေါဘဂ္ဂံ၊ သော။
သခါဘင်္ဂံစ၊ ကိုလည်း။
နခါဒန္တိ၊ (အခြားသော ဆင်တို့က) မခဲစားကြတော့ကုန်။
အနာဝိလာနိ၊ မနောက်ကျုကုန်သော။
ပါနီယာနိ စ၊ လည်း။
ပိဝတိ၊ သောက်ရ၏။
အဿ၊ ထိုဆင်ပြောင်ကြီးသည်။
ဩဂါဟာ၊ မှ။
ဥတ္တိဏ္ဏဿ၊ စဉ်။
ဟတ္ထိနိယော၊ တို့သည်။
ကာယံ၊ သူ၏ ကိုယ်ကို။
ဥပနိဃံသန္တိယော၊ ကုန်လျက်။
န ဂစ္ဆန္တိ၊ မသွားကြတော့ကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
(ဆင်အပေါင်းမှ ဖဲခွာ၍ အဖော်မမှီး တဦးတည်းနေရာ ထိုအခါ၌။)
။ပ။၊
အဟံ၊ ငါသည်။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
။ပ။ ဟတ္ထိစ္ဆာပေဟိ၊ တို့နှင့်လည်းကောင်း။
အာကိဏ္ဏော၊ လျက်။
တိဟာသိံ၊ နေခဲ့ရပီ။
။ပ။ ခါဒိံ၊ ခဲစားခဲ့ရပြီ။
။ပ။ ခါဒိံသု၊ ခဲစားခဲ့ကြကုန်ပြီ။
။ပ။ အပါယိံ၊ သောက်ခဲ့ရပြီ။
။ပ။ အဂမံသု၊ သွားခဲ့ကြကုန်ပြီ။
သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။
ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
။ပ။ ကာယံ၊ ကို။
ဥပနိဃံသန္တိယော၊ ကုန်လျက်။
နိဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ)၊
သော၊ ထိုဆင်ပြောင်ကြီးသည်။
သောဏ္ဍာယ၊ နှာမောင်းဖြင့်။
သာခါဘင်္ဂံ၊ သစ်ခက်ပိုင်းကို။
ဘဉ္ဇိတွာ၊ ချိုး၍။
သာခါဘင်္ဂေန၊ ဖြင့်။
ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။
ပရိမဇ္ဇိတွာ၊ ပွတ်တိုက်၍။
အတ္တမနော၊ ကျေနပ်နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
သောဏ္ဍံ၊ နှာမောင်းကို။
သံဟရတိ၊ ကောင်းစွာဆောင်၏။
[သင့်သလိုအနက်ဆိုရ၏၊ "ကဏ္ဍုံ၊ ယားယံခြင်းကို။
သံဟန္တိ၊ ဖြေဖျောက်၏" ဟူသော စာမူက ပိုကောင်း၏။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဘိက္ခူဟိ၊ အခြားရဟန်းတို့နှင့်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနီဟိ၊ ရဟန်းမတို့နှင့် လည်းကောင်း။
ဥပါသကေဟိ၊ ဥပါသကာဒါယကာတို့နှင့်လည်းကောင်း။
ဥပါသိကာဟိ၊ ဥပါသိကာဒါယိကာမတို့နှင့်လည်းကောင်း။
ရညာ၊ မင်းနှင့်လည်းကောင်း။
ရာဇမဟာမတ္တေဟိ၊ မင်း၏အမတ်ကြီးတို့နှင့်လည်းကောင်း။
တိတ္ထိယသာဝကေဟိ၊ သာသနာပအယူရှိသူတို့၏ တပည့်တို့နှင့်လည်းကောင်း။
အာကိဏ္ဏော၊ ရောနှောလျက်။
ဝိဟရတိ၊ နေရ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်းမှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသ်ည
ဟောတိ၊ ၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ နည်းဟူမူ။)
အဟံ၊ သည်။
ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
။ပ။ တိတ္ထိယသာဝကေဟိ၊ လည်းကောင်း။
အာကိဏ္ဏော၊ လျက်။
ဝိဟရာမိ၊ နေရ၏။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧကော၊ အဖော်မမှီးတပါးတည်း။
ဂဏသ္မာ၊ လူရှင်အပေါင်းမှ။
ဝူပကဋ္ဌော၊ လျက်။
ယံ နူန တိဟရေယျံ၊ စွာ။
ဣတိ၊ ဤသို့စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဝိဝိတ္တံ၊ လူသံတိတ်ဆိပ်သော။
သေနာသနံ၊ အိပ်ရာနေရာဌာနသို့။
ဘဇတိ၊ ချဉ်းကပ်၏။
အရညံ၊ တောသို့လည်းကောင်း။
(မြို့ရွာမှ ကုပ်လုပ်လေးတာ အပြန်ငါးရာဝေးကွာသော တောသို့ လည်းကောင်း။)
ရူက္ခမူလ၊ သစ်ပင်အနီးသို့ လည်းကောင်း။
ပဗ္ဗတံ၊ တောင်သို့ လည်းကောင်း။
ကန္ဒရံ၊ ရေအယဉ်တိုက်စား ထွင်းဖောက်ထားအပ်သောတောင်ဝှမ်းမြစ်ကွေ့ အရပ်သို့လည်းကောင်း။
[အတိကနိပါတ် စာပိုဒ် (၉၆) ပရိသာသုတ်လည်းကြည့်။]
ဂိရိဂုတံ၊ တောင်ဂူသို့လည်းကောင်း။
[အလွတ်အနက်ပေးခြင်းဖြင့်၏။]
ဝါ၊ တောင်နှစ်လုံးတို့၏ အကြားအရပ်တည်းဟူသော ဂူသို့လည်းကောင်း။
[ဂိရီနံ ဒွိန္နံ ပဗ္ဗတာနံ ဂုဟာ အန္တရံ ဂိရိဂုတာ] ဝါ၊ တလုံးတည်းသော တောင်၏ ဥမင်လှိုင်ဂူသို့လည်းကောင်း။
[ဂိရိဿ ဧကဿေဝ ပဗ္ဗတဿ ဂုဟာဂိရိဝုဟာ] သုသာနံ၊ သုဿာန်သင်္ချိုင်းသို့လည်းကောင်း။
ဝနပတ္ထံ၊ လူသူအရောက်နည်းသော တောသို့လည်းကောင်း။
[ဒုကနိပါတ် စာပိုဒ် (၃၁)လည်းကြည့်။]
အဗ္ဘောကာသံ၊ ဟင်းလင်းပြင်သို့ လည်းကောင်း။
ပလာလပုဉ္ဇံ၊ ကောက်ရိုးပုံလိုဏ်ခေါင်းသို့လည်းကောင်း။
ဘဇတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
အရညဂတော ဝါ၊ တောသို့ ရောက်သည်သော်လည်းကောင်း။
ရုက္ခမူလဂတော ဝါ၊ သစ်ပင်အနီးသို့ ရောက်သည်သော်လည်းကောင်း။
သုညာဂါရဂတောဝါ၊ ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်းသို့ ရောက်သည်သော်လည်းကောင်း။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။)
ပလ္လင်္ကံ၊ ထက်ဝယ်ဖွဲခွေခြင်းကို။
ဝါ၊ တင်ပျဉ်ခွေခြင်းကို။
ဝါ၊ ပတ်ပတ်လည်ပေါင်နှစ်ဖက်ဖွဲယှက်နေခြင်းဟူသော ပလ္လင်ကို။
အာဘုဇိတွာ၊ ဖွဲခွေ၍။
ကာယံ၊ အထက်ပိုင်းကိုယ်ကို။
ဥဇုံ၊ ဖြောင့်မတ်စွာ။
(၁၈- ချောင်းသော ကျောက်ကုန်း ဆူးရိုးတို့ကို အချင်းအချင်းထိစေခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်ဖြောင့်စန့်စန့်။)
ပဏိဓာယ၊ ထား၍။
သတိံ၊ သတိကို။
ပရိမုခံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းသို့ ရှေ့ရှု။ပရိမုခံ သတိံ ဥပဋ္ဌပေတွာ ။ ။ ပရိမုခံပုဒ်ကို အနက်သုံးနည်းပြန်ဆိုရာတွင် ပဌမနည်း၌ ပရိမုခသဒ္ဒါသည် အဘိမုခသဒ္ဒါနှင့် အနက်တူဖြစ်၏၊ ဒုတိယနည်း၌ မုခဿ သမီပံ ပရိမုခံ၊ မုခဿ-ခံတွင်း၏။ ဝါ- ပါးစပ်ပေါက်၏၊ သမီပံ- အနီးအရပ်တည်း၊ ပရိမုခံ- ပါးစပ်ပေါက်၏ အနီးအရပ်၊ ထိုပါးစပ်ပေါက်၏ အနီးအရပ်ဟူသည် (၁) နာသိသဂ္ဂ (နှာသီးဖျား) နှင့် (၂) မုခနိမိတ္တ (အထက်နှုတ်ခမ်း၏ အလယ်အရပ်) တည်း။
အယံ သတိဥပဋ္ဌိတာ ဟောတိ သုပဋ္ဌိတာ နာသိကဂ္ဂေ ဝါ မုခ နိမိတ္တေ ဝါ၊ တေန ဝုစ္စဆိ "ပရိမုခံ သတိံ ဥပဋ္ဌပေတွာ "တိ (ဈာနဝိဘင်း ပါဠိ ၊၂၆၁)။ မုခနီမိတ္တန္တိ စေတ္တ ဥတ္တရေဋ္ဌဿ ဝေမဇ္ဇုပ္ပဒေသော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ယတ္ထ နာသိကဝါတော ပဋိဟညတိ။ (၎င်းအဋ္ဌကထာ၊ ၃၅၂)။ တတိယ အနက်ပေးနည်းအတွက် ရှင်းလင်းချက် ကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၆၄) ဝေနာဂပုရသုတ်၌ ပြည့်စုံအောင် ရေးခဲ့ပြီ။ ဝါ၊ ပါးစပ်ပေါက်၏ အနီးဖြစ်သော နှာသီးဖျားနှင့်အထက်နှုတ်ခမ်းအလယ်၌။ ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ကပ်ထား၍။ နိသီဒတိ၊ ထိုင်နေ၏။ (တနည်း) ပရိမုခံ၊ အသမ္မောသတရားကို သိမ်းယူလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်သမ္မောသမှထွက်မြောက်တတ်သော။ ဝါ၊ အသမ္မောတရားကို သိမ်းယူလျက် ဆန့်ကျင်ဘက် သမ္မောသမှ ထွက်မြောက်အောင်။ သတိံ၊ သတိံကို။ ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ နီသီဒတိ၊ ၏။
အယံ သတိဥပဋ္ဌိတာ ဟောတိ သုပဋ္ဌိတာ နာသိကဂ္ဂေ ဝါ မုခ နိမိတ္တေ ဝါ၊ တေန ဝုစ္စဆိ "ပရိမုခံ သတိံ ဥပဋ္ဌပေတွာ "တိ (ဈာနဝိဘင်း ပါဠိ ၊၂၆၁)။ မုခနီမိတ္တန္တိ စေတ္တ ဥတ္တရေဋ္ဌဿ ဝေမဇ္ဇုပ္ပဒေသော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ယတ္ထ နာသိကဝါတော ပဋိဟညတိ။ (၎င်းအဋ္ဌကထာ၊ ၃၅၂)။ တတိယ အနက်ပေးနည်းအတွက် ရှင်းလင်းချက် ကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၆၄) ဝေနာဂပုရသုတ်၌ ပြည့်စုံအောင် ရေးခဲ့ပြီ။ ဝါ၊ ပါးစပ်ပေါက်၏ အနီးဖြစ်သော နှာသီးဖျားနှင့်အထက်နှုတ်ခမ်းအလယ်၌။ ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ကပ်ထား၍။ နိသီဒတိ၊ ထိုင်နေ၏။ (တနည်း) ပရိမုခံ၊ အသမ္မောသတရားကို သိမ်းယူလျက် ဆန့်ကျင်ဘက်သမ္မောသမှထွက်မြောက်တတ်သော။ ဝါ၊ အသမ္မောတရားကို သိမ်းယူလျက် ဆန့်ကျင်ဘက် သမ္မောသမှ ထွက်မြောက်အောင်။ သတိံ၊ သတိံကို။ ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ နီသီဒတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
လောကေ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာဟူသော လောက၌။
အဘိဇ္ဇံ၊ အဘိဇ္ဇာကို။
ဝါ၊ အလွန်လိုလားတပ်မက်ကြောင်း ကမစ္ဆန္ဒနီဝရဏကို။
ပဟာယ၊ ပယ်ရှား၍။
ဝိဂတာသိ ဇ္ဈေန၊ ကင်းသော အဘိဇ္ဈာရှိသော။
စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အဘိဇ္ဈာယ၊ အဘိဇ္ဈာမှ။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ပရိသောဓေတိ၊ သုတ်သင်၏။
ဗျာပါဒပဒေါသံ၊ ဗျာပါဒနှင့်ပဒေါသကို။
ဝါ၊ စိတ ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ရောက်ကြောင်းဒေါသ၊ မိမိလည်းပျက်စီး၍ သူတပါးကိုလည်းပျက်စီးစေတတ်သော ဒေါသကို။
ပဟာယ၊ ပယ်၍။
အဗျာပန္နစိတ္တော၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ရောက်သော ဒေါသမူစိတ်မရှိသည်။
သဗ္ဗပါဏဘူတဟိတာနုကမ္ပိ၊ အားလုံးသော သတ္တဝါမှန်သမျှ တို့ကို စီးပွားဖြင့် ငဲ့ညှာထောက်ထားသနားသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဗျာပါဒပဒေါသာ၊ မှ။
စိတ္တ၊ ကို။
ပရိသောဓေတိ၊ သုတ်သင်၏။
ထိနမိဒ္ဓံ၊ ထိနမိဒ္ဓနီဝရဏကို။
ဝါ၊ စိတ်၏ထိုင်းမှိုင်းခြင်းနှင့် စေတသိက်၏ ထိုင်းမှိုင်းခြင်းသဘောကို။
ပဟာရ၊ ပယ်၍။
ဝိဂတထိနမိဒ္ဒေါ၊ ကင်းပြီးသော ထိနမိဒ္ဓရှိသည်။
အာလောကသညီ၊ အရောင်အလင်းကို မှတ်သားနိုင်သောသညာရှိသည်။
သတော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံကို စွဲကပ်အမှတ်ရနေသည်။
ဝါ၊ သတိရှိသည်။
သမ္ပဇာနော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံကို ကောင်းစွားခွဲခြားသိသည်။
ဝါ၊ သမ္ပဇာဉ်ဉာဏ်ပညာရှိသည်။
(ဟုတွာ) ဝိဟရတိ၊ ၏။
ထိနမိဒ္ဓါ၊ ထိနနှင့် မိဒ္ဓမှ။
စိတ္တံ၊ ကို။
ပရိသောဓေတိ၊ ၏။
ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စနီဝရဏကို။
ဝါ၊ စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်းသဘောနှင့် နောင်တတဖန်ပူပန်ခြင်းသဘောကို။
ပဟာယ၊ ၍။
အနုဒ္ဓတော၊ မငြိမ်မသက် လွင့်တတ်သော စိတ်မရှိသည်။
ဝါ၊ စိတ်မပျံ့လွင့်သည်။
အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိခန္ဓာအစဉ်၌။
ဝူပသန္တစိတ္တော၊ ငြိမ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ) ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စာ၊ မှ။
။ပ။၊
ဝိစိကိစ္ဆံ၊ ဝိစိကိစ္ဆံနီဝရဏကို။
ဝါ၊ ရတနာသုံးဖြာ, အကျင့်သိက္ခာစသည်တို့၌ မဝေခွဲနိုင်ခြင်းသဘောကို။
ပဟာယ၊ ၍။
တိဏ္ဏဝိစိကိစ္ဆော၊ လွန်မြောက်အပ်ပြီးသော ဝိစိကိစ္ဆာရှိသည်။
ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
အကထံကထီ၊ သို့လောကသို့လော တွေးတောယုံမှားခြင်းမရှိသည်။
(ဟုတွာ) ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဝိစိကိစ္ဆာယ၊ မှ။
။ပ။၊
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
စေတသော၊ စိတ်ကို။
ဥပက္ကိလေသေ၊ ညစ်နွမ်းစေတတ်ကုန်သော။
ပညာယ၊ လောကီလောကုတ္တရာပညာကို။
ဒုဗ္ဗလီကရဏေ၊ (ဖြစ်ခွင့်တားဆီး) အားနည်းအောင် ပြုတတ်ကုန်သော။
ပဉ္စ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
ဣမေ နီဝရဏေ၊ ဤနီဝရဏတရားတို့ကို ။
ပဟာယ၊ ၍။
ကာမေဟိ၊ တို့မှ။
ဝိဝိစ္စေဝ၊ လျှင်။
။ပ။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
အတ္တမနော၊ ပီတိသောပနဿတို့သည် ယူအပ်သော စိတ်ရှိသည်။
ဝါ၊ နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
သောဏ္ဍံ၊ ပဌမဈာန်ဟူသော နှာမောင်းကို။
သံဟရတိ၊ ကောင်းစွာဆောင်ထားဝင်စား၏။
။ပ။၊
စတုတ္ထံ၊ သော။
ဈာနံ၊ သို့။
။ပ။၊
သောဏ္ဍံ၊ စတုတ္ထဈာန်ဟူသောနှာမောင်းကို။
သံဟရတိ ။ပ။၊
သောဏ္ဍံ၊ အာကာသာနဉ္စာယတနဈာန်ဟူသောနှာမောင်းကို။
သံဟရတိ၊
။ပ။၊
ပရိက္ခိဏာ၊ ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
သော၊ သည်။
အတ္တမနော၊ သည်။
(ဟုတွာ) သောဏ္ဍံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော နှာမောင်းကို။
သံဟရတိ ။ပ။၊
နဝမံ၊