ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသောအကြောင်းအရာကား။
[တနည်း- ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော အကြောင်းအရာကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။]
ဒေဝါသုရသင်္ဂါမော၊ တာဝတိံသာနတ်နှင့် အသုရာတို့၏ စစ်ပွဲသည်။
သမုပဗျူဠှော၊ ရင်ဆိုင်အနီးကပ်ဖြစ်နေသည်။သမုပဗျူဠှော ။ ။ နိရုတ္တိဒီပနီ ၌ "ဦဟ သဉ္စယေ၊ ဗျူဟိတ္ထာတိဗျူဠှော (ပေါင်းစုပြီးသည်) ဝိယူဠှော ပရိဗျူဠှော၊ ဒေဝါသုရသင်္ခါမော သမုပဗျူဠှော အဟောသိ" ဟု မိန့်ဆို၏၊ ထိုအလို သံ+ဥပ+ဝိ+ဦဟဓာတ်+တပစ္စည်းတည်း၊ ဟန္တေဟိ ဟော ဟဿ ဠော ဝါ - စသော သုတ်ဖြင့်တပစ္စည်းကို ဟပြု၊ ဓာတွန်ဟကို ဠပြု၊ ဝိ၌ ဣကို ယပြု၊ ဝကို ဗပြု၊ နိဂ္ဂဟိတ်ကို မပြု၍ " သမုပဗျူဠှော" ဟု ဖြစ်၏၊ ထောမနိဓိ၌မူ ဝဟဓာတ်ဟု ဆို၏၊ ဝဟဓာတ်မှ ဝကို ဥပြု၊ ၎င်းကိုတဖန် ဦဒိဃပြု စသည်ဖြင့်ပြီးစေရာ၏။
အမရကောသအဘိဓာန်၌ ဗျူဠှသဒ္ဒါ၏ အနက်များကို ဝိနျသ္တ (ဝိနျာတိတ)- စီစဉ်ခင်းကျင်းခြင်း, သံဟတ- ပေါင်းစုခြင်းဟု နှစ်မျိုးပြ၏၊ အဋ္ဌကထာဋီကာအဖွင့်များကို ပြရသော်-
ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "သမုပဗျူဠှော အဟောသီတိ ပစ္စုပဋ္ဌိတော- ရှေ့ရှုရင်ဆိုင် အနီးကပ်ဖြစ်နေသည်၊ အဟောသိ" ဟုဖွင့်၏၊ ဤအဖွင့်အလိုသံနှင့် ဥပတို့၏ အနက်များကို အထင်အရှားပြမထားသောကြောင့် သမုပဗျူဠှသဒ္ဒါတခုလုံး ပစ္စုပဋ္ဌိတအနက်ဟောဟုဆိုရာ၏။
ဒီ, မဟာဝဂ္ဂ သတ္တပဉှသုတ်အဋ္ဌကထာ (၃၃၁) ၌ " သမုဗျူဠှော့တိ သမာပန္နော နလာဋေန နလာဋံ ပဟရဏာကာရပ္ပတ္တော ဝိယ- (နှစ်ဘက်စစ်တပ်တို့) နဖူးချင်း ရိုက်ခတ်တော့မည်ကဲ့သို့ သော အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်၊ (အဟောသို)။ ၎င်းသုတ်ဋီကာ (၂၇၅) ၌ "သမာပန္တောတ သမောဂါဠှော- လွန်စွာ သက်ရောက် (ဖြစ်ပွား) နေသည်၊ ပဝတ္တသမ္ပဟာရော ဝိယ- ဖြစ်သော ထိုးခုတ်ရိုက်နှက်ခြင်းရှိသကဲ့သို့၊ အတိဗျူဠှော- အလွန်အကျွံသက်ရောက် ဖြစ်ပွားနေသည်၊ (အဟောသိ)။ ဤအဖွင့်များအလို သံသဒ္ဒါအတိယသ (ဘုသ) အနက်ဟော၍ ဥပဗျူဠှသဒ္ဒါကား အာပန္န, ဩဂါဠှ အနက်ဟောဟု ဆိုရာ၏။
မူလပဏ္ဏသအဋ္ဌကထာ ၊ဒု-၂၀၂ (စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်)၌ "သမုပဗျူဠှော သန္နိပတိတော- စုဝေးနေသည်၊ ရာသိဘူတော- အစုအဝေးဖြစ်နေသည်" ဟု ဖွင့်၍ ၎င်းဋီကာ၊ ဒု-၂၂၁-၌ သမုဗျေူဠှော့တိ ယုဇ္ဈနဝသေန- စစ်တိုက်ခြင်းအနေအားဖြင့်၊ သဟပတိတော- အတူတကွ ရင်ဆိုင်ရောက်နေသည်၊ သမောဂါဠှော- အတူတကါ သက်ရောက်ရင်ဆိုင်နေသည်။(အဟောသိ)၊ ဧဝံဘူတော စ ယသ္မာ သမူဟဝသေန သမ္ပိဏ္ဍိတော ဟောတိ၊ တသ္မာ ဝုတ္တံ" သန္နိပတိတော ရာသိဘူတော" တိ- ယင်းသို့ သဟပတိတ သမောဂါဠှဖြစ်၏ ဟူသည် အပေါင်းအစုအနေအားဖြင့် (အပေါင်းအစုဖြစ်အောင်) စုစည်းအပ်သည်ပင်ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် "သန္နိပတိတော ရာသိဘူတော" ဟု အဋ္ဌကထာဆရာမိန့်ဆိုအပ်ပြီ၊ ဤအလို သံသဒ္ဒွ သဟအနက်ဟောတည်း၊ ထိုသမုပဗျူဠှသဒ္ဒါကို သန္နိပတိတ, သဟပတိတ, သမောဂါဠှ သဒ္ဒါတို့နှင့် အနက်တူ ပရိယာယ်ပုဒ်ဟု ဆိုရာ၏။
သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ်၊ သက္ကသံယုတ်၊ ဓဇဂ္ဂသုတ်အဋ္ဌကထာ (၃၁၁) ၌ "သမုပဗျူဠှောတိ သမ္ပိဏ္ဍိတော ရာသိဘူတော" ဟူ၍ ယခင်မူလပဏ္ဍာသ အဋ္ဌကထာအတိုင်းဖွင့်၏၊ ၎င်းသုတ်ဋီကာ (၃၃၁) ၌မူ "သမုပဗျူဠှောတိ ဥဘိန္နံ သဟ ဧဝ သမာဂမော- နှစ်ဘက်စစ်တပ်တို့ အတူတကွ ပေါင်းဆုံမိသည်သာလျှင်၊ (အဟောသိ) ဘုသံ ဝါ ဗျူဠှောတိ အတ္ထော- တနည်းအားဖြင့် အလွန်အကျွန် ပေါင်းဆုံမိသည်ဟု အနက်မှတ်ရာ၏၊ ဘုသာ ပနဿ ဗျူဠှတာ ဒွိန္နံ သေနာနံ သမာဂန္တွာ သမ္ပိဏ္ဍိတဘာဝေနာတိ အာဟ "သမ္ပိဏ္ဍိတော ရာသိဘူတော" တိ- အလွန်အကဲ ပေါင်းဆုံမိသည်အဖြစ်ဟူသည် နှစ်ဘက်စစ်တပ်တို့ ရင်ဆိုင်မိ၍ နောနှော ပေါင်းဆုံမိသည် အဖြစ်ကြောင့် ဖြစ်၏ ။ထို့ကြောင့် "သမ္ပိဏ္ဍိတော ရာသိဘူတော "ဟု အဋ္ဌကထာ မိန့်ဆို၏။
ဤသံယုတ်ဋ္ဌဋီအဖွင့်အလို သံသဒ္ဒါ သဟအနက်ဟော၊ ဥပဗျူဠှသဒ္ဒါသမာဂမ အနက်ဟော၊ (တနည်း) သံသဒ္ဒါ သုဘအနက်ဟော၊ ဥပဗျူဠှသဒ္ဒါ သမာဂမအနက်ဟောဟု ဆိုရာ၏။ ဤမူလပဏ္ဏာသနှင့် သံယုတ်အဖွင့်ဋ္ဌဋီတို့အလို-
"သမုပဗျူဠှော- အတူတကွ ပေါင်းဆုံမိသည်၊ ဝါ- အပြင်းအထန်ပေါင်းဆုံမိသည်" ဟု အနက်ပြန်ဆိုရာ၏။ ဤသို့အားဖြင့် အဋ္ဌကထာဋီကာတို့ူ၌ သမုပဗျူဠှသဒ္ဒါကို အနက်တူပရိယာယ်အမျိုးမျိုတို့ဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ကောင်းအောင် သင့်သလို အမျိုးမျိုးဖွင့်ထား၏။
အသေအပျောက် အကျအဆုံး မရှိသော တိုက်ပွဲ ။ ။ ယင်းသို့ နတ်နှင့် အသုရာတို့စစ်တိုက်ကြရာ၌ တဦးတယောက်မျှ အရေထူ အရေပါး စုတ်ပြတ်သွားခြင်းမရှိ၊ ဆေဒန ဝိဇ္ဈနာဒီဟိ အညမညံဃာတော နာမ နတ္ထိ- ခုတ်ဖြတ်ပစ်ဖောက်ခြင်း စသည်တို့ဖြင့် အချင်းချင်းညှဉ်းဆဲသတ်ဖြတ်ခြင်းလည်းမရှိ၊ ကေဝလံ ကုမာရကာနံ ဒါရုမေဏ္ဍကယုဒ္ဓံ ဝိယ အညမညသန္တာသနမတ္တမေဝ ဟောတိ- ကလေးသူငယ်တို့၏ သစ်သားသိုးရုပ်များ ဝှေ့ခတ်ခြင်းကဲ့သို အချင်းချင်း ချောက်လှန့်ရုံမျှသာ ဖြစ်၏၊ ဇယပရာဇယမတ္တမေဝ ဟောတိ- အနိုင်အရှုံး လောက်မျှသာ ဖြစ်ပါ၏။ တခါတရံမှာ နတ်တွေကနိုင်၍ တခါတရံမှာမူ အသုရာတွေကနိုင်၏ စသည်ဖြင့် ယခြင်သက္ကပဉှသုတ်အဋ္ဌကထာနှင့် သဂါထာဝဂ္ဂသက္ကသံယုတ်အဋ္ဌကထာ၊ ၃၁၀(သုဝီရသုတ်) တို့၌ မိန့်ဆို၏၊ ဤသုတ်အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ၌လည်း "နတ်နှင့် အသုရာတို့၏ စစ်ပွဲသည် နွားကျောင်းသား ကလေးသူငယ်တို့ တုတ်ငယ်များဖြင့် အချင်းချင်း ရိုက်နှက်ကြသည်နှင့် တူသော စစ်ပွဲဖြစ်၏" ဟု မိန့်ဆို၏။ ဝါ၊ နှစ်ဖက်စစ်တပ်တို့ နဖူးချင်းရိုက်ခတ်တော့မည် ကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီဲဲ။
အမရကောသအဘိဓာန်၌ ဗျူဠှသဒ္ဒါ၏ အနက်များကို ဝိနျသ္တ (ဝိနျာတိတ)- စီစဉ်ခင်းကျင်းခြင်း, သံဟတ- ပေါင်းစုခြင်းဟု နှစ်မျိုးပြ၏၊ အဋ္ဌကထာဋီကာအဖွင့်များကို ပြရသော်-
ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "သမုပဗျူဠှော အဟောသီတိ ပစ္စုပဋ္ဌိတော- ရှေ့ရှုရင်ဆိုင် အနီးကပ်ဖြစ်နေသည်၊ အဟောသိ" ဟုဖွင့်၏၊ ဤအဖွင့်အလိုသံနှင့် ဥပတို့၏ အနက်များကို အထင်အရှားပြမထားသောကြောင့် သမုပဗျူဠှသဒ္ဒါတခုလုံး ပစ္စုပဋ္ဌိတအနက်ဟောဟုဆိုရာ၏။
ဒီ, မဟာဝဂ္ဂ သတ္တပဉှသုတ်အဋ္ဌကထာ (၃၃၁) ၌ " သမုဗျူဠှော့တိ သမာပန္နော နလာဋေန နလာဋံ ပဟရဏာကာရပ္ပတ္တော ဝိယ- (နှစ်ဘက်စစ်တပ်တို့) နဖူးချင်း ရိုက်ခတ်တော့မည်ကဲ့သို့ သော အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်၊ (အဟောသို)။ ၎င်းသုတ်ဋီကာ (၂၇၅) ၌ "သမာပန္တောတ သမောဂါဠှော- လွန်စွာ သက်ရောက် (ဖြစ်ပွား) နေသည်၊ ပဝတ္တသမ္ပဟာရော ဝိယ- ဖြစ်သော ထိုးခုတ်ရိုက်နှက်ခြင်းရှိသကဲ့သို့၊ အတိဗျူဠှော- အလွန်အကျွံသက်ရောက် ဖြစ်ပွားနေသည်၊ (အဟောသိ)။ ဤအဖွင့်များအလို သံသဒ္ဒါအတိယသ (ဘုသ) အနက်ဟော၍ ဥပဗျူဠှသဒ္ဒါကား အာပန္န, ဩဂါဠှ အနက်ဟောဟု ဆိုရာ၏။
မူလပဏ္ဏသအဋ္ဌကထာ ၊ဒု-၂၀၂ (စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်)၌ "သမုပဗျူဠှော သန္နိပတိတော- စုဝေးနေသည်၊ ရာသိဘူတော- အစုအဝေးဖြစ်နေသည်" ဟု ဖွင့်၍ ၎င်းဋီကာ၊ ဒု-၂၂၁-၌ သမုဗျေူဠှော့တိ ယုဇ္ဈနဝသေန- စစ်တိုက်ခြင်းအနေအားဖြင့်၊ သဟပတိတော- အတူတကွ ရင်ဆိုင်ရောက်နေသည်၊ သမောဂါဠှော- အတူတကါ သက်ရောက်ရင်ဆိုင်နေသည်။(အဟောသိ)၊ ဧဝံဘူတော စ ယသ္မာ သမူဟဝသေန သမ္ပိဏ္ဍိတော ဟောတိ၊ တသ္မာ ဝုတ္တံ" သန္နိပတိတော ရာသိဘူတော" တိ- ယင်းသို့ သဟပတိတ သမောဂါဠှဖြစ်၏ ဟူသည် အပေါင်းအစုအနေအားဖြင့် (အပေါင်းအစုဖြစ်အောင်) စုစည်းအပ်သည်ပင်ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် "သန္နိပတိတော ရာသိဘူတော" ဟု အဋ္ဌကထာဆရာမိန့်ဆိုအပ်ပြီ၊ ဤအလို သံသဒ္ဒွ သဟအနက်ဟောတည်း၊ ထိုသမုပဗျူဠှသဒ္ဒါကို သန္နိပတိတ, သဟပတိတ, သမောဂါဠှ သဒ္ဒါတို့နှင့် အနက်တူ ပရိယာယ်ပုဒ်ဟု ဆိုရာ၏။
သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ်၊ သက္ကသံယုတ်၊ ဓဇဂ္ဂသုတ်အဋ္ဌကထာ (၃၁၁) ၌ "သမုပဗျူဠှောတိ သမ္ပိဏ္ဍိတော ရာသိဘူတော" ဟူ၍ ယခင်မူလပဏ္ဍာသ အဋ္ဌကထာအတိုင်းဖွင့်၏၊ ၎င်းသုတ်ဋီကာ (၃၃၁) ၌မူ "သမုပဗျူဠှောတိ ဥဘိန္နံ သဟ ဧဝ သမာဂမော- နှစ်ဘက်စစ်တပ်တို့ အတူတကွ ပေါင်းဆုံမိသည်သာလျှင်၊ (အဟောသိ) ဘုသံ ဝါ ဗျူဠှောတိ အတ္ထော- တနည်းအားဖြင့် အလွန်အကျွန် ပေါင်းဆုံမိသည်ဟု အနက်မှတ်ရာ၏၊ ဘုသာ ပနဿ ဗျူဠှတာ ဒွိန္နံ သေနာနံ သမာဂန္တွာ သမ္ပိဏ္ဍိတဘာဝေနာတိ အာဟ "သမ္ပိဏ္ဍိတော ရာသိဘူတော" တိ- အလွန်အကဲ ပေါင်းဆုံမိသည်အဖြစ်ဟူသည် နှစ်ဘက်စစ်တပ်တို့ ရင်ဆိုင်မိ၍ နောနှော ပေါင်းဆုံမိသည် အဖြစ်ကြောင့် ဖြစ်၏ ။ထို့ကြောင့် "သမ္ပိဏ္ဍိတော ရာသိဘူတော "ဟု အဋ္ဌကထာ မိန့်ဆို၏။
ဤသံယုတ်ဋ္ဌဋီအဖွင့်အလို သံသဒ္ဒါ သဟအနက်ဟော၊ ဥပဗျူဠှသဒ္ဒါသမာဂမ အနက်ဟော၊ (တနည်း) သံသဒ္ဒါ သုဘအနက်ဟော၊ ဥပဗျူဠှသဒ္ဒါ သမာဂမအနက်ဟောဟု ဆိုရာ၏။ ဤမူလပဏ္ဏာသနှင့် သံယုတ်အဖွင့်ဋ္ဌဋီတို့အလို-
"သမုပဗျူဠှော- အတူတကွ ပေါင်းဆုံမိသည်၊ ဝါ- အပြင်းအထန်ပေါင်းဆုံမိသည်" ဟု အနက်ပြန်ဆိုရာ၏။ ဤသို့အားဖြင့် အဋ္ဌကထာဋီကာတို့ူ၌ သမုပဗျူဠှသဒ္ဒါကို အနက်တူပရိယာယ်အမျိုးမျိုတို့ဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ကောင်းအောင် သင့်သလို အမျိုးမျိုးဖွင့်ထား၏။
အသေအပျောက် အကျအဆုံး မရှိသော တိုက်ပွဲ ။ ။ ယင်းသို့ နတ်နှင့် အသုရာတို့စစ်တိုက်ကြရာ၌ တဦးတယောက်မျှ အရေထူ အရေပါး စုတ်ပြတ်သွားခြင်းမရှိ၊ ဆေဒန ဝိဇ္ဈနာဒီဟိ အညမညံဃာတော နာမ နတ္ထိ- ခုတ်ဖြတ်ပစ်ဖောက်ခြင်း စသည်တို့ဖြင့် အချင်းချင်းညှဉ်းဆဲသတ်ဖြတ်ခြင်းလည်းမရှိ၊ ကေဝလံ ကုမာရကာနံ ဒါရုမေဏ္ဍကယုဒ္ဓံ ဝိယ အညမညသန္တာသနမတ္တမေဝ ဟောတိ- ကလေးသူငယ်တို့၏ သစ်သားသိုးရုပ်များ ဝှေ့ခတ်ခြင်းကဲ့သို အချင်းချင်း ချောက်လှန့်ရုံမျှသာ ဖြစ်၏၊ ဇယပရာဇယမတ္တမေဝ ဟောတိ- အနိုင်အရှုံး လောက်မျှသာ ဖြစ်ပါ၏။ တခါတရံမှာ နတ်တွေကနိုင်၍ တခါတရံမှာမူ အသုရာတွေကနိုင်၏ စသည်ဖြင့် ယခြင်သက္ကပဉှသုတ်အဋ္ဌကထာနှင့် သဂါထာဝဂ္ဂသက္ကသံယုတ်အဋ္ဌကထာ၊ ၃၁၀(သုဝီရသုတ်) တို့၌ မိန့်ဆို၏၊ ဤသုတ်အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ၌လည်း "နတ်နှင့် အသုရာတို့၏ စစ်ပွဲသည် နွားကျောင်းသား ကလေးသူငယ်တို့ တုတ်ငယ်များဖြင့် အချင်းချင်း ရိုက်နှက်ကြသည်နှင့် တူသော စစ်ပွဲဖြစ်၏" ဟု မိန့်ဆို၏။ ဝါ၊ နှစ်ဖက်စစ်တပ်တို့ နဖူးချင်းရိုက်ခတ်တော့မည် ကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီဲဲ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
တသ္မိံ သင်္ဂါမေ၊ ထိုစစ်ပွဲ၌။
အသုရာ၊ အသုရာတို့သည်။
ဇိနိံသု၊ နိုင်ကုန်ပြီ။
ဒေဝါ၊ တာဝတိံသာနတ်တို့သည်။
ပရာဇယိံ သု၊ ရှုံးကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စ၊ ထိုမျှမကသေး။
ပရာဇိတာ၊ ရှုံးကုန်သော။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
ဥတ္တရေန၊ မြောက်အရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
အဘိမုခါ၊ ရှေ့ရှုသော မျက်နှာရှိကြကုန်လျက်။
အပယိံ သုယေဝ၊ ဧကန်ထွက်ပြေးခဲ့ကြကုန်တော့သည်သာ။
(ခုခံတိုက်ရန်, စိတ်မကြံဘဲ, အမြန်မနှေး, ဧကန်ထွက်ပြေးခဲ့ကြကုန်သည်သာ)။
အသုရာ၊ အသုရာတို့သည်။
အဘိယိံသု၊ နောက်မှ စိုက်စိုက်လိုက်ကြကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဒေဝါနံ၊ နတ်တို့မှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော အကြံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့သောအကြံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
အသုရာ၊ တို့သည်။
အဘိယန္တိဧဝ၊ နောက်က လိုက်မြဲ လိုက်နေကြကုန်သည်သာ။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ဒုတိယမ္ပိ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။
အသုရေဟိ၊ အသုရာတို့နှင့် ။
ယန္နူန သင်္ဂါမေယျာမ၊ စစ်တိုက်ကြရပါမူကောင်းလေစွာ့။
ဣတိ၊ ဤသို့သော အကြံသည်။
(အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုတိယမ္ပိ၊ လည်း။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
အသုရေတိ၊ တို့နှင့်။
သင်္ဂါမေသုံ၊ စစ်တိုက်ကြပြန်ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုတိယမ္ပိ၊ သည်။
အသုရာဝ၊ အသုရာတို့သည်ပင်။
ဇိနိံ သု၊ နိုင်ကုန်ပြိ။
ဒေဝါ၊ တို့သည်။
ပရာဇယိံသု၊ ရှုံးကုန်ပြီ။
။ပ။၊
အဘိယိံ သု၊ ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထ ခေါ၊ ၌။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စ၊ သေး။
ပရာဇိတာ၊ ရှုံးကုန်သော။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
ဘီတာ၊ ကြောက်ကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကြ၍။)
ဒေဝပုရံယေဝ၊ တာဝတိံ သာနတ်မြို့တော်သို့သာလျှင်။
(တာဝတိံသာ နတ်ပြည် သုဒဿနမြို့တော်သို့သာလျှင်။)
ပဝိသိ့သု၊ ဝင်ပြေးကြကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စ၊ ထို့အပြင်။
ဒေဝပုရဂတာနံ၊ တာဝတိံ သာနတ်မြို့တော်အတွင်းသို့ ရောက်ကြကုန်သော။
ဒေဝါနံ၊ နတ်တို့မှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဟောသိ၊ နည်းဟူမူ။)
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ဧတရဟိ၊ (ငါတို့မြို့တွင်းသို့ ရောက်ရာ) ယခုအခါ၌။
[ဒါနိအနက်မရှိ။]
ဘိရုတ္တာနဂတေန၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို ကာကွယ်တားဆီးတတ်သော မြို့တော်အတွင်းသို့ ရောက်သော။
ဝါ၊ အကြောက်ပြေရာ မြို့တော်အတွင်းသို့ရောက်သော။
အတ္တနာ၊ ကိုယ်ဖြင့်။
ဝိဟရာမ၊ နေကြရကုန်၏။
အသုရေဟိ၊ အသုရာတို့သည်။
(မယံ၊ ငါတို့ကို။)
အကရဏီယာ၊ စစ်တိုက်ခြင်းဖြင့် ဘာကိုမျှ မလုပ်နိုင်တော့ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(အဟောသိ)၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အသုရာနမ္ပိ၊ အသုရာတို့မှာလည်း။
။ပ။၊
ဧတရစိ၊ ၌။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
။ပ။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏။
အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။
(ဒေဝါ၊ နတ်တို့ကို။)
အကရဏီယာ၊ တော့ကုန်။
ဣတိ၊ ခြင်းသည်။
(အဟောသိ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ကား။
။ပ။၊
ဒက္ခိဏေန၊ တောင်အရပ်၌။
ဝါ၊ တောင်အရပ်သို့။
အဘိမုခါ၊ ကုန်လျက်။
အပယိံ သုယေဝ၊ သာ။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
အဘိယိံသု၊ ကုန်ပြီ။
။ပ။၊
အသုရာ၊ အသုရာတို့သည်။
ဘီတာ၊ ကြောက်ကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။)
အသုရပုရံယေဝ၊ အသုရာမြို့တော်သို့သာလျှင်။
ပဝိသိံသု၊ ဝင်ပြေးကြကုန်ပြီ။
။ပ။၊
အသုရပုရဂတာနံ၊ အသုရာမြို့တော်အတွင်းသို့ ရောက်ပြီးကုန်သော။
အသရာနံ၊ အသုရာတို့မှာ။
။ပ။၊
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ဧတရဟိ၊ ၌။
ဘီရုတ္တာနဂတေန၊ သော။
အတ္တနာ၊ ဖြင့်။
ဝိဟရာမ၊ ကုန်၏။
ဒေဝေဟိ၊ နတ်တို့သည်။
(မယံ၊ ငါတို့ကို။)
အကရဏီယာ၊ တော့ကုန်။
။ပ။၊
အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။
(အသုရာ၊ အသုရာတို့ကို။)
အကရဏီယာ၊ တော့ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(အဟောသိ)၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
။ပ။၊
[စာပိုဒ် (၃၃) အနုပုဗ္ဗဝိဟာရသမာပတ္တိသုတ်ကြည့်။]
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မိံ သမယေ၊ (ပဌမဈာန်သို့ ရောက်၍ နေရာ) ထိုအခါ၌။
ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်းမှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧတရဟိ၊ (ပဌမဈာန်သို့ ရောက်၍နေရာ) ယခုအခါ၌။
ဘီရုတ္တာနဂတေန၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို ကာကွယ်တားဆီးတတ်သော ပဌမဈာန်သို့ ရောက်သော။
အတ္တနာ၊ ကိုယ်စိတ်ဖြင့်။
ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။
မာရဿ၊ မာရ်နတ်သည်။
(အဟံ၊ ငါ့ကို။)
အကရဏီယော၊ ဘာကိုမျှ မပြုလုပ်နိုင်။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပါပိမတော၊ ယုတ်မာသော အကုသိုလ်ရှိသော။
မာရဿာမိ၊ မာရ်နတ်မှာလည်း။
ဧဝံ၊ ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(ကိန္တိ ဟောတိ)။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဧတရဟိ၊ ၌။
ဘီရုတ္တာနဂတေန၊ အကြောက်ကို ကာကွယ်တတ်သော ပဌမဈာန်သို့ ရောက်သော။
အတ္တနာ၊ ဖြင့်။
တိဟရတိ၊ ၏။
မယှံ၊ ငါသည်။
(ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။)
အကရဏီယော၊ ဘာကိုမျှ မပြုလုပ်နိုင်။
ဣတိ၊ ခြင်းသည်။
(ဟောတိ)၊
ဘိက္ခတေ၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊
။ပ။ စတုတ္ထံ၊ သော။
ဈာနံ၊ သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မိံ သမယေ၊ (စတုတ္ထဈာန်သို့ ရောင်၍ နေရာ) ထိုအခါ၌။
။ပ။၊
ဘီရုတ္တာနဂတေန၊ အကြောက်ကို ကာကွယ်တတ်သော စတုတ္ထဈာန်သို့ ရောက်သော။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဗ္ဗသော၊ ဖြင့်။
[စာပိုဒ်(၃၃) အနုပုဗ္ဗဝိဟာရသမာပတ္တိသုတ်နှင့် စာပိုဒ် (၂၄) သတ္တာဝါသသုတ်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကြည့်။]
။ပ။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခတေ၊ တို့်။
အယံ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းကို။
(ဤအာကာသာနဉ္စာယတနဈာန်သို့ ရောက်၍နေသော ရဟန်းကို။)
မာရံ၊ မာရ်နတ်ကို။
အန္တံ၊ သေဆုံးသည်ကို။
[ရှေးနိဿယ၌ "အန္တံ၊ ကန်းသည်ကို" ဟုရှိ၏။]
အကာသိ၊ ပြုပြီးသူဟူ၍။
မာရစက္ခုံ၊ မာရ်နတ်၏ မျက်စိကို။
အပဒံ၊ တဖို့တစိတ်မျှ အကြွင်းအကျန်မရှိအောင်။
ဝဓိတွာ၊ နှိပ်စက်ဖျက်ဆီးပြီး၍။
ပါပိမတော၊ မာရ်နတ်ယုတ်၏။
အဒဿနံ၊ မမြင်နိုင်ရာသို့။
ဂတော၊ ရောက်ပြီးသူဟူ၍။
လောကေ၊ ကာမဂုဏ်လောက၌။
ဝိသတ္တိကံ၊ ငြိတွယ်တတ်သော တဏှာကို။
တိဏ္ဏောဣတိ၊ လွန်မြောက်ပြီးသူဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
။ပ။၊
ဝိညာဏဉ္စာယတနံ၊ သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ ဘိက္ခု၊ ကို။
(ဝိညာဏဉ္စာယတနဈာန်သို့ ရောက်၍နေသော ဤရဟန်းကို။)
မာရံ၊ ကို။
အန္တံ၊ ကို။
[စသည်ဖြင့် ပေယျာလဖော်ပါ။]
။ပ။ အာကိဉ္စညာယတနံ၊ သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ ဘိက္ခု၊ (အာကိဉ္စညာယတနဈာန်သို့ ရောက်၍နေသော) ဤရဟန်းကို။
မာရံ၊ ကို။
အန္တံ၊ ကို။
။ပ။ နေဝသညာနာသညာယတနံ၊ သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ ဘိက္ခု၊ ကို။
မာရံ၊ ကို။
အန္တံ၊ ကို။
။ပ။ တိဏ္ဏောဣတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဗ္ဗသော၊ ဖြင့်။
နေဝသညာနသညာယတနံ၊ ကို။
သမတိက္ကမ္မ၊ ၍။
။ပ။ ပညာယ၊ ဖြင့်။
[စာပိုဒ် (၃၄) နိဗ္ဗာန သုခသုတ်ကြည့်ပါ။]
။ပ။ ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
အဋ္ဌမံ၊ ။