ဧကာဒသမေ၊ ၌။
ဘိက္ခုဿ ပုရတောတိ (ပဒဿ)၊ ဟူသော ပုဒ်၏။
အဘိမုခံ၊ ရှေးရှု၌။
ဣတိ အတ္ထောဧဝ၊ ဤအနက်သည်သာ။
(ဟောတိ။)
[ပုရတောဟု ဆိုသော်လည်း ရဟန်း၏ ရှေ့နား၌ နေရမည်ဟု မဆိုလို၊ ရှေးရှုမြင်လောက်ရာအရပ်ကို ဆိုလိုသည်- ဟူလို။]
ပန၊ ဆက်။
ဣဒံ၊ ဤဘိက္ခုဿ ပုရတောဟူသောစကားကို။
ဥပစာရံ၊ ၁၂ တောင် ဥပစာကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
[ဥပစာရံ သန္ဓာယာတိ သမန္တာ ဒွါဒသဟတ္ထုပစာရံ သန္ဓာယ၊- ဋီကာ။]
ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊
သေသံ ၊ပေ၊ တိဝေဒနန္တိ၊
ဧကာဒသမသိက္ခာပဒံ (သမတ္တံ၊ )