စတုတ္ထေ၊ ၌။
အဝဿုတာတိ၊ ကား။
လောကဿာဒမိတ္တသန္ထဝဝသေန၊ လူအပေါင်းသည် သာယာအပ်သော မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ကာယသံသဂ္ဂရာဂေန၊ ကာယသံသဂ္ဂရာဂသည်။
အဝဿုတာ၊ စိုစွပ်အပ်သည်။
(ဟုတွာ။)
(သာဒယန္တိ၌ စပ်။)
ဒုတိယပဒေပိ၊ အဝဿုတဿဟူသော ဒုတိယပုဒ်၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ ပင်တည်း။
ပန၊ ဆက်။
ပုရိသပုဂ္ဂလဿ ဟတ္ထဂ္ဂဟဏံ ဝါတိ အာဒီသု၊ ပုရိသပုဂ္ဂလဿ ဟတ္ထဂ္ဂဟဏံ ဝါ အစရှီသော ပါဠိရပ်တို့၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။)
ပုရိသပုဂ္ဂလေန၊ ယောကျ်ားပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟတ္ထေ၊ လက်၌။
ယံ ဂဟဏံ၊ အကြင်ကိုင်ခြင်းကို။
တတံ၊ ပြီ။
တံ၊ ထိုကိုင်ခြင်းကို။
ပုရိသပုဂ္ဂလဿ ဟတ္ထဂ္ဂဟဏန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
[ဤဝါကျများနှင့် စပ်၍ မှတ်ဖွယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
သံဃာဋိကဏ္ဏဂ္ဂဟဏေပိ၊ သံဃာဋိကဏ္ဏဂ္ဂဟဏ၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ တည်း။
စ၊ ဆက်။
ဟတ္ထဂ္ဂဟဏန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဟတ္ထဂ္ဂဟဏဉ္စ၊ လက်ကိုကိုင်ဆွဲခြင်းကိုလည်းကောင်း။
အညမ္ပိ၊ ဟတ္ထဂ္ဂဟဏမှ အခြားလည်းဖြစ်သော။
အပါရာဇိကက္ခေတ္တေ၊ ပါရာဇိကခေတ် မဟုတ်သော အရပ်၌။
ဂဟဏဉ္စ၊ ကိုင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ဧကဇ္ဈံ၊ တစ်ပေါင်းတည်း။
ကတွာ၊ ၍။
ဟတ္ထဂ္ဂဟဏန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်ပင်။
(လက်ကို ကိုင်ခြင်း, ပါရာဇိကခေတ် မဟုတ်သော အရပ်၌ ကိုင်ခြင်းကို တစ်ပေါင်းတည်း ပြု၍ မိန့်တော်မူခြင်းကြောင့်ပင်။)
အဿ၊ ထိုဟတ္ထဂ္ဂဟဏံဟူသော ပုဒ်၏။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
ဟတ္ထဂ္ဂဟဏံဝါ ၊ပေ၊ အာပတ္တိ ထုလ္လစ္စယဿာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤဟတ္ထဂ္ဂဟဏံဝါ အစရှိသော စကားရပ်၌။
ကာယသံသဂ္ဂေါ၊ ကာယသံသဂ္ဂကို။
အသဒ္ဓမ္မောတိ၊ ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
မေထုနဓမ္မော၊ ကို။
(အသဒ္ဓမ္မောတိ၊ ဟူ၍။
န ဝေဒိတဗ္ဗော။)
ဟိ၊ မှန်၏။
မေထုနဿ၊ ၏။
သာမန္တာ၊ အနီး၌။
ထုလ္လစ္စယံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤကာယသံသဂ္ဂကို အသဒ္ဓမ္မဟု သိထိုက်ရာ၌။
ဝိညူ ၊ပေ၊ သမာပဇ္ဇိတုန္တိ ဝစနမ္ပိ၊ ဝိညူ ၊ပေ၊ သမာပဇ္ဇိတုံဟူသော စကားသည်လည်း။
သာဓကံ၊ ဤအနက်ကို ပြီးစေတတ်သော သက်သေခံ စကားတည်း။
တိဿိတ္ထိယော (တိဿော ဣတ္ထိယော တီသု ဣတ္ထီသု)၊ ၃ ယောက်ကုန်သော မိန်းမတို့၌။
(ယံ) မေထုနံ၊ အကြင်မေထုန်သည်။
(အတ္ထိ။)
တံ မေထုနံ၊ ကို။
သာဓကံ။ ။ "အသဒ္ဓမ္မ" ဟုလာလျှင် အခြားနေရာ၌ "မေထုနဓမ္မ" ကို ယုရိုးရှိပါလျက် ဤသိက္ခာပုဒ်ဝယ် "ကာယသံသဂ္ဂ" ကို "အသဒ္ဓမ္မ" ဟု သိထိုက်သည်ဟူသော စကားရပ်၌ အဘယ်သတ်သေခံ ရှိပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ဝိညူ ၊ပေ၊ သာဓကံ" ဟု မိန့်သည်၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ဝယ် "ပုရိသပုဂ္ဂလဿ" ဟူသော မာတိကာပုဒ်၏ ပဒဘာဇနီ၌ "ပုရိသပုဂ္ဂလဿ" အရ "ဝိညူ ၊ပေ၊ ကာယသံသဂ္ဂံ သမာပဇ္ဇိတုံ" ဟု ဟောတော်မူအပ်သော စကားတော်သည် ကာယသံသဂ္ဂကို အသဒ္ဓမ္မဟု သိထိုက်ရာ၌ သက်သေခံဖြစ်သည် ဟူလို၊ "ဝစနမ္ပိ" ၌ ပိသဒ္ဒါဖြင့် "နဟိ၊ ပေ၊ ဟောတိ " ဟူသော ရှေ့ဝါကျ၏ အနက်ကို ပေါင်းသည်။
တဿိတ္ထိယော။ ။ "တီသု ဣတ္ထီသု" ဟု ဆိုလိုလျက် ဝိဘတ္တိဝိပလ္လာသအားဖြင့် ဒုတိယာဝိဘတ်ဖြင့် ဆိုသည်၊ တစ်နည်း- "တိဿော ဣတ္ထိယော- တို့ကို၊ (ဥပဂန္တွာ- ကပ်၍၊)" ဟုသော်လည်း ကြိယာထည့်၍ အနက်ပေးပါ၊ မိန်းမ ၃ယောက်ဟူသည် လုမိန်းမ, နတ်မိန်းမ, ဥဘတောဗျည်းမတို့သည်၊ "တယော ပုရိသေ တယော အနရိယပဏ္ဍကေ" တို့၌လည်း သတ္တမီမှ ဒုတိယာပြန်နေသည်ကို သိပါ၊ " န စာစရေ မေထုနံ ဗျဉ္ဇနသ္မိ" ဟူရာ၌ "လမ္ဗီ မုခေန ဂဏှန္တော" အရ မိမိနိမိတ်၌ မေထုန်မှီဝဲသော လမ္ဗီတည်း၊ "ထိုသို့ မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မေထုန်မမှီဝဲပါဘဲလျက် မေထုနဓမ္မကြောင့် ပါရာဇိက ကျသည်" ဟူရာ၌ ဤပြဿနာကို ထုတ်သည်။ [ဆိဒိဓာတ် ဏျပစ္စည်းဖြင့် "ဆိဇ္ဇနံ ဆေဇ္ဇံ" ဟု ပြု၊ ဋီကာ၌ "ဆေဒေါယေဝ ဆဇ္ဇံ" ဟု ဆို၏၊ ထိုအလို ဆိဇ္ဇနံ ဆေဒေါ၊ ဆေဒေါယေဝ ဆေဇ္ဇံ" ဟုပြု၊ ဋီကာ၌ ဏျပစ္စည်းဖြစ်၍ နပုံလိန်ဖြင့် "ဆေဇ္ဇံ" ဟု ရှိထိုက်၏၊ သို့မဟုတ် "ပဗ္ဗာဇ္ဇာ" ကဲ့သို့ သုတ်ကြီးဖြင့် ဣတ္ထိလိန်ရုပ်ပြီးစေရလိမ့်မည်။
န သေဝေမမှိဝဲ၊ (တိကို ဧပြု။)တယော ပုရိသေ၊ သုံးယောက်ကုန်သော ယောကျ်ားတို့၌လည်းကောင်း။
တယော၊ သုံးယောက်ကုန်သော။
အနရိယပဏ္ဍကေစ၊ မမြင့်မြတ်သော (ယုတ်ညံ့သော) ပဏ္ဍုတ်တို့၌လည်းကောင်း။
(ယံ မေထုနံ အတ္ထိ၊ တံ မေထုနံ န သေဝေ။)
ဗျဉ္ဇနသ္မိံစ၊ မိမိ၏ နိမိတ်၌လည်း။
မေထုနံ၊ ကို။
န အာစရေ၊ မပြုကျင့်။
(အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်။)
မေထုနဓမ္မပစ္စယာ၊ မေထုနဓမ္မဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဆေဇ္ဇံ၊ သာသနာတော်ဝယ် အမြစ်အရင်း၏ပြတ်ခြင်းသည်။
ဝါ၊ ပါရာဇိက ကျခြင်းသည်။
သိယာ၊ ဖြစ်၏။
ဧသာ ပဉှာ၊ ဤပြဿနာကို။
ကုသလေဟိ၊ ဝိနည်းကျွမ်းကျင် ပညာရှင်တို့သည်။
စိန္တိတာ၊ ကြံစည်အပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပရိဝါရေ၊ ပရိဝါရပါဠိတော်၌။
ဝုတ္တာယ၊ သံဂါယနာတင်ထေရ်တို့ မိန့်ဆိုအပ်သော။
ဣမာယ သေဒမောစိကဂါထာယ၊ ဤသေဒမောစိကာဂါထာနှင့်။
ဝိရုဇ္ဈတိ၊ ဆန့်ကျင်သည် မဟုတ်ပါလော။
ဣတိ စေ၊ ဤသို့မေးအံ့။
န၊ မဆန့်ကျင်ပါ။
(ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။)
မေထုနဓမ္မဿ၊ ၏။
ပုဗ္ဗဘာဂတ္တာ၊ ရှေ့အဖို့၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
ပရိဝါရေယေတ၊ ၌ပင်။
မေထုနဓမ္မဿ၊ ၏။
ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ကို။
ဇာနိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ စတည်၍။
ဝဏ္ဏာဝဏ္ဏော၊ သုတ်အဆင်း အမျိုးမျိုးကို ပြရာဖြစ်သော သုက္ကဝိသဋ္ဌိကို။
(ဇာနိတဗ္ဗော။)
ကာယသံသဂ္ဂေါ၊ ကို။
(ဇာနိ တဗ္ဗော။)
ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာ၊ ကို။
(ဇာနိတဗ္ဗာ။)
အတ္တကာမပါရိစရိယာ၊ ကို။
(ဇာနိတဗ္ဗာ။)
ဂမနုပ္ပါဒနံ၊ အောင်သွယ်ဖို့ရန် သွားမှုကို ဖြစ်စေခြင်းဟူသော သဉ္စရိတ္တကို။
(ဇာနိတဗ္ဗံ။)
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
သုက္ကဝိသဋ္ဌိအာဒီနိ၊ ကုန်သော။
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
သိက္ခာပဒါနိ၊ တို့ကို။
မေထုနဓမ္မဿ၊ ၏။
ပုဗ္ဗဘာဂေါတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တာနိ၊ သံဂါယနာတင်ထေရ်တို့ မိန့်ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။
**ဝိရုဇ္ဈတီတိ စေ**။ ။ ရှေး၌ "မေထုနဓမ္မ" ကို "အသဒ္ဓမ္မ" ဟု မသိထိုက်သောစကားသည် ဤဂါထာဝယ် "ကာယသံသဂ္ဂရာဂ" ကို မေထုနဓမ္မ၌ သွင်းထားသည်ဟူသောစကားနှင့် မဆန့်ကျင်ပါလောဟု မေးသည်၊ ကာယသံသဂ္ဂရာဂက မေထုနဓမ္မ၏ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သောကြောင့် အကျိုးမေထုနဓမ္မ၏ အမည်ကို အကြောင်းကာယသံသဂ္ဂရာဂ၌ တင်စားသော ဖလူပစာရ စကားဖြစ်သောကြောင့် မဆန့်ကျင်ပါဟု ဖြေသည်၊ [ယောဇနာ၌ "သမီပူပစာ" ဟု ဆို၏။]တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ကာယသံသဂ္ဂေါ၊ သည်။
မေထုနဓမ္မဿ၊ ၏။
ပုဗ္ဗဘာဂတ္တာ၊ ရှေ့အဖို့၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပစ္စယော၊ မေထုနဓမ္မ၏အကြောင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဆေဇ္ဇံ ၊ပေ၊ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဣမိနာပရိယာယေန၊ ဤပရိယာယ်ဖြင့်။
(ဖလူပစာဖြင့်။)
အတ္ထော၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဧတေန ဥပါယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။
သဗ္ဗပဒေသု၊ အလုံးစုံသော ပုဒ်တို့၌။
သံဃာဋိကဏ္ဏဂ္ဂဟဏံ အစရှိသော ပုဒ်တို့၌။)
ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊
အပိစ၊ စိုးစဉ်းအနည်းငယ် ဆိုဖွယ်အထူးကား။
သင်္ကေတံဝါ ဂစ္ဆေယျာတိ ဧတဿ၊ ဟူသောဤပါဌ်၏။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
ဣတ္ထန္နာမံ အာဂစ္ဆတိ ပဒဿ၊ ဟူသော ပုဒ်၏။
ဧဝံနာမကံ၊ ဤအမည်ရှိသော။
ဌာနံ၊ အရပ်သို့။
အာဂစ္ဆ၊ လာပါလော။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည်။
(ဟောတိ။)
အဋ္ဌမံ ၊ပေ၊ ဟောတီတိ၊ ကား။
အနုလောမတောဝါ၊ အနုလုံးအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
(အစမှ စ၍ အစဉ်အတိုင်း အလျော်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။)
ပဋိလောမတောဝါ၊ ပဋိလုံအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
(အဆုံးမှ စ၍ပြောင်းပြန်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။)
ဧကန္တရိကာယဝါ၊ တစ်ဝတ္ထုခြားအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ယေန တေန နယေန၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော နည်းဖြင့်။
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်ဖြစ်သော။
ဝတ္ထုံ၊ ကို။
ပရိပူရေန္တီယေဝ၊ ပြည့်စေသော်သာလျှင်။
(ပြည့်စေမှသာလျှင်။)
အဿမဏီ၊ ရဟန်းမအစစ် မဟုတ်တော့သည်။
ဟောတိ၊
["ဧကန္တရိကာယဝါ၌ အဝုတ္တဝိကပ္ပနတ္ထ ဝါသဒ္ဒါဖြင့် ဒွန္တရိက, တျန္တရိကစသည်တို့ကို ဆည်းပါ၊ ကြွင်းအဓိပ္ပာယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ပန၊ ဆက်။
ယာ၊ အကြင်ဘိက္ခုနီသည်။
ဧကံ၊ တစ်မျိုးသော။
ဝတ္ထုံဝါ၊ ဝတ္ထုကိုသော်လည်းကောင်း။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
ဝတ္ထူနိဝါ၊ တို့ကိုသော်လည်းကောင်း။
သတက္ခတ္တုမ္ပိ၊ အကြိမ်တစ်ရာလည်း။
ပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။
["ဒွေဝါ ဝတ္ထူနိ" စသည်တို့ကို ပေယျာလ မြှုပ်ထားသည်၊ တစ်နည်း အဝုတ္တဝိကပ္ပနတ္ထ ဝါသဒ္ဒါဖြင့် ပြသည်။]
(သာ၊ သည်။)
အဿမဏီ၊ သည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အာပန္နာ၊ ရောက်အပ်ပြီးကုန်သော။
အာပတ္တိယော၊ တို့ကို။
ဒေသေတွာဒေသနာ၊ ပြောပြီး၍။
ဝါ၊ ဒေသနာပြောပြီးလတ်သော်။
မုစ္စတိ၊ အာပတ်မှ လွတ်၏။
အပိစ၊ ထိုသို့ပင် အာပတ်မှ လွတ်ပါသော်လည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤဒေသနာပြောရာ၌။
**အပိစေတ္ထ**။ ။ "သင့်ရောက်ပြီးသော အာပတ်" ဟူရာ၌ ရှစ်ပါး မပြည့်မီ အာပတ်များကို ဆိုလိုသည်၊ "ထိုအာပတ်တို့ကို ဒေသနာပြောပြီးလျှင် လွတ်၏" ဟူသော စကားရပ်၌ ဒေသနာပြောရာဝယ် စိတ်ထားပုံ အထူးပြလို၍ "အပိစေတ္ထ" စသည်ကို မိန့်သည်၊ [ ယောဇနာ၌ "အပိစ- စိုးစဉ်းအနည်းငယ် ဆိုဖွယ်အထူးကား" ဟု ပေးစေလို၏၊ ဧတ္ထကိုလည်း "အာပတ္တိယော ဒေသေတွာတိ ဝစနေ" ဟု ဖွင့်သည်။]
ဂဏနူပိကာ၊ ဒေသနာပြောအပ်ပြီဟူသော အရေအတွက်သို့ ကပ်ရောက်သော။
အာပတ္တိ၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ဟိ၊ သာဓကကား။
အတ္ထာပတ္တိ၊ ပေ၊ န ဂဏနူပိကာတိ၊ ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
(ပရိဝါရေ၊ ၌။)
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
[ယာ၊ အကြင်အာပတ်သည်။)
ဒေသိတာ၊ ဒေသနာပြောအပ်သည်။
ဂဏနူပိကာ၊ ဒေသနာပြောအပ်ပြီဟူသော အရေအတွက်သို့ ကပ်ရောက်သည်။
(ဟောတိ။)
(သာ) အာပတ္တိ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ (ယာ- သည်၊)
ဒေသိတာ၊ သည်။
(သမာနာပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။)
န ဂဏနူပိကာ၊ ဒေသနာပြောအပ်ပြီဟူသော အရေအတွက်သို့ မကပ်ရောက်။
(သာ) အာပတ္တိ အတ္ထိ။]
တတြ၊ ထိုဒေသိတာ ဂဏနူပိကာ အစရှိသော စကားရပ်၌။
အယံ၊ ကား။
ဝိနိစ္ဆယော၊ တည်း။
ဣဒါနိ၊ ၌။
နာပဇ္ဇိဿာမိ၊ မရောက်တော့အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဓုရနိက္ခေပံ၊ တာဝန်ကို လျောချမှုကို။
(လွန်ကျူးခြင်းတာဝန်ကို လျောချမှုကို။)
ကတွာ၊ ၍။
ဒေသိတာ၊ ဒေသနာပြောအပ်သော အာပတ်သည်။
ဂဏနူပိကာ၊ ဂဏနူပိကာမည်၏။
ဒေသိတဂဏနံ၊ ပြောအပ်သော အာပတ်သည်။
ဂဏနူပိကာ၊ ဂဏနူပိကာမည်၏။
ဒေသိတဂဏနံ၊ ဒေသနာပြောအပ်ပြီဟူသော အရေအတွက်သို့။
ဥပေတိ၊ ကပ်ရောက်၏။
(ဂဏနူပိကာကို ထပ်ဖွင့်သည်။)
ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာ ဇိက၏။
အင်္ဂံ၊ အကြောင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်တော့။
[ဒေသနာပြောပြီးဖြစ်သောကြောင့် ထိုအာပတ်သည် အဋ္ဌဝတ္ထုကပါရာဇိက အာပတ်၏ အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်တော့-ဟူလို၊ ဂဏနူပိကာနှင့် စပ်၍ မှတ်ဖွယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာနှင့် ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာတို့၌ ပြထားပြီ။]
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ယာ၊ အကြင်ဘိက္ခုနီသည်။
ဧကံ၊ တစ်ပါးသော ဝတ္ထုသို့။
အာပန္နာ၊ ရောက်ပြီးသည်။
(ဟုတွာ။)
ဓုရနိက္ခေပံ၊ တာဝန်ကို လျောချမှုကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဒေသေတွာ၊ ဒေသနာပြောပြီး၍။
ကိလေသဝသေန၊ ကိလေသာ၏ အစွမ်းဖြင့်။
အာပဇ္ဇတိ၊ သင့်ရောက်ပြန်၏။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ဒေသေတိ၊ ဒေသနာပြောပြန်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤနည်းဖြင့်။
အဋ္ဌ၊ ကုန်သော။
ဝတ္ထူနိ၊ တို့ကို။
ပုရေန္တီပိ၊ ပြည့်စေပါသော်လည်း။
ဝါ၊ ပြည့်စေသည်လည်းဖြစ်သော။
(သာ၊ ထိုဘိက္ခုနီသည်။)
ပါရာဇိကာ၊ သာသနာတော်မှ ဆုံးရှုံးစေအပ်သူသည်။
ဝါ၊ ပါရာဇိကကျသူသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပန၊ ကား။
ယာ၊ သည်။
အာပဇ္ဇိတွာ၊ ရောက်ပြီး၍။
ပုနပိ၊ တစ်ဖန်လည်း။
အညံ၊ သော။
ဝတ္ထုံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇိဿာမိ၊ ရောက်စေဦး။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သဥဿာဟာဝ၊ အားထုတ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်သည်သာလျှင်။
(ဟုတွာ။)
ဒေသေတိ၊ ၏။
တဿာ၊ ထိုဘိက္ခုနီ၏။
သာ အာပတ္တိ၊ သည်။
န ဂဏနူပိကာ၊ ဂဏနူပိကာမမည်။
ဒေသိတာ၊ ဒေသနာပြောအပ်သည်။
(သမာနာ) ပိ၊ သော်လည်း။
အဒေသိတာ၊ ဒေသနာပြောအပ်သည် မမည်သည်။
ဝါ၊ ဒေသနာပြောအပ်ရာမရောက်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒေသိတဂဏနံ၊ ဒေသနာပြောအပ်ပြီဟူသော အရေအတွက်သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊
(န ဂဏနူပိကာကို ထပ်ဖွင့်သည်။)
ပါရာဇိကဿေဝ၊ ၏သာ။
အင်္ဂံ ဟောတိ၊
အဋ္ဌမေ၊ ရှစ်ခုမြောက်သော။
ဝတ္ထုမှိ၊ သည်။
ပုရိပုဏ္ဏမတ္တေ၊ ပြည့်ကာမျှ ဖြစ်လတ်သော်။
ပါရာဇိကာ၊ သည်။
ဝါ၊ သည်။
ဟောတိ၊
သေသံ ၊ပေ၊ ဒွိဝေဒနန္တိ၊
ဝဏ္ဏနာက္ကမေန၊ အဖွင့်အစဉ်အားဖြင့်။
စတုတ္ထပါရာဇိကသိက္ခာပဒံ၊ သည်။
သမတ္တံ၊ ပြည့်စုံပြီ။
ဥဒ္ဒိဋ္ဌာ ၊ပေ၊ ဓမ္မာတိ၊ ကား။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
ပညတ္တာ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ကုန်သော။
သာဓာရဏာ၊ ဘိက္ခုတို့နှင့် ဆက်ဆံကုန်သော။
စတ္တာရော၊ ၄ ပါးကုန်သော ပါရာဇိကတို့လည်းကောင်း။
ဣမေ စတ္တာရော၊ ဤ ၄ ပါးကုန်သော အသာဓာရဏပါရာဇိကတို့လည်းကောင်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသမဂ္ဂေန၊ ပါတိမောက်ရွက်ပြခြင်း၏ အစဉ်အားဖြင့်။
အယျာယော၊ အရှင်မတို့။
အဋ္ဌ၊ ကုန်သော။
ပါရာဇိကာ၊ ပါရာဇိကမည်ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ အာပတ်တို့ကို။
ဥဒ္ဒိဋ္ဌာ၊ သရုပ်အားဖြင့် ရွတ်ပြအပ်ပါကုန်ပြီ။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ဧတ္ထ၊ ဤဥဒ္ဒိဋ္ဌာခေါ အစရှိသော ပါဌ်၌။
အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။
မဟာဝဘင်္ဂေ၊ ဘိက္ခု မဟာဝိဘင်း၌။
ဝုတ္တနယမေဝ၊ တည်း။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
သမန္တပါသာဒိကာယ၊ မည်သော။
ဝိနယသံဝဏ္ဏနာယ၊ ၌။
ပါရာဇိကကဏ္ဍဝဏ္ဏနာ၊ ပါရာဇိကဏ္ဍ၏ အဖွင့်သည်။
ဝါ၊ ပါရာဇိကကဏ္ဍကို ဖွင့်ကြောင်းဖွင့်ရာ အဋ္ဌကထာသည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
ပါရာဇိကအဖွင့် ပြီး၏။