Issues
Select Version
Bhikkhu Ñāṇamoḷi
English
Dhammosadha_China
中文
叶均居士
中文
prañña charāto-ပြည် ဆရာတော်
မြန်မာဘာသာ
高端大气上档次
中文
Visuddhimaggo(Paṭhamo bhāgo)
Visuddhimaggo(Paṭhamo bhāgo)

Mettābhāvanākathā

Author: prañña charāto-ပြည် ဆရာတော် @ IAPT

[၂၈၇] ပန၊ ပါး။ အနုဿတိကမ္မဋ္ဌာနာနန္တရံ၊ ၌။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌေသု၊ ကုန်သော။ မေတ္တာ၊ ၎င်း။ ကရုဏာ၊ ၎င်း။ မုဒိတာ၊ ၎င်း။ ဥပေက္ခာ၊ ၎င်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ဣမေသု-ဗြဟ္မဝိဟာရေသု၊ တို့တွင်။ တာဝ၊ လက်ဦးစွာ။ မေတ္တံ၊ မေတ္တာဗြဟ္မဝိဟာရကို။ ဘာဝေတုကာမေနဥပ္ပါဒေတုကာမေန၊ သော။ အာဒိကမ္မိကေန၊ အာဒိကမ္မိကဖြစ်သော။ ယောဂါဝစရေန၊ သည်။ (ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗောတိ သမ္ဗန္ဓော) ဥပစ္ဆိန္နပလိဗောဓေန၊ ဖြတ်အပ်ပြီးသော ပလိဗောဓရှိသည်ဖြစ်၍။ ဂဟိတကမ္မဋ္ဌာနေန၊ ဆရာ့ထံမှယူအပ်, သင်အပ်ပြီးသော ကမ္မဋ္ဌာန်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘတ္တကိစ္စံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဘတ္တသမ္မဒံ၊ ဆွမ်းဆီယစ်ခြင်းကို။ ပဋိဝိနောဒေတွာ၊ ဖျောက်၍။ ဝိဝိတ္တေ၊ သော။ ပဒေသေ၊ ၌။ သုပညတ္တေ၊ ကောင်းစွာခင်းအပ်သော။ အာသနေ၊ ၌။ သုခနိသိန္နေန၊ (မညီမညွတ်မနေမူ၍ ပလ္လင်္ကာဘုဇနဖြင့်) ချမ်းသာစွာ နေသည်ဖြစ်၍။ တာဝ၊ လက်ဦးစွာ။ အာဒိတော၊ ၌။ ဒေါသ၊ အမျက်ဒေါသ၌။ အာဒီနဝေါ စ၊ အပြစ်ကို၎င်း။ ခန္တိယံ၊ သည်းခံခြင်း၌။ အာနိသံသော စ၊ အကျိုးဆက်ကို၎င်း။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗော၊ ၏။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်နည်း။
ဣမာယ ဘာဝနာယ၊ ဤမေတ္တာ ဘာဝနာဖြင့်။ ဒေါသော၊ အမျက်ဒေါသကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။ ခန္တိ၊ သည်းခံသော ခန္တီကို။ အဓိဂန္တဗ္ဗာ၊ ရအပ်၏။ (တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗော၊ ၏။)
စ၊ ဆက် မဆင်ခြင်သော်လည်း မေတ္တာဘာဝနာဖြင့် ဒေါသကိုပယ်ခြင်း, ခန္တီကိုရခြင်းပြီးက အာဒီနဝါနိသံသကို ဆင်ခြင်ရာသည် မဟူသင့်ပြီဟု။ ပ။ ကား။ န စ သက္ကာ။ ပ။ အဓိဂန္တုံ-ဆက်သည်။ (ပြည်)။ အဒိဋ္ဌာဒီနဝံ၊ မမြင်အပ်သောအပြစ်ရှိသော။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော တရားကို။ ပဟာတုံ၊ ငှါ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်းခဲ့။ အဝိဒိတာနိသံသံ၊ မသိအပ်သော အာနိသင်ရှိသော။ ကိဉ္စိ၊ ကို။ အဓိဂန္တုံ၊ ရခြင်းငှါ။ န သက္ကာ၊ ခဲ့။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာဝု‌သော၊ ငါ့ရှင်။ ဒုဋ္ဌော၊ ဒေါသဖြင့် ဖျက်အပ်သသူသည်။ ဒေါသေန၊ သည်။ အဘိဘူတာ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်အားဖြင့် နှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍။ ပရိယာဒိဏ္ဏစိတ္တော၊ (ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၏ အခွင့်ကိုမရစေသဖြင့်) ထက်ဝန်းကျင်မှ လုယူအပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပါဏမ္ပိ၊ သူ့အသက်ကိုမူလည်း။ ဟနေတိ၊ သတ်ညှဥ်းဆဲတတ်၏။ ဣတိအာဒီနံ၊ ကုန်သော။ သုတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဒေါသ၊ ၌။ အာဒီနဝေါ၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
တိတိက္ခာ၊ (သူတပါးတို့ကဲ့ရဲ့ခြင်း အကျိုးမဲ့ကိုပြုခြင်း စသည်ကို) သည်းခံခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ခန္တီ၊ (မတည်ခိုက် ရန်သူကျူးလွန်လည်း မျက်မာန်ချုပ်တည်း) သည်းခံခြင်းသည်။ ပရမံ တပေါ၊ အလွန်မြတ်သော အကျင့်ကောင်းဟူ၍။ ဗုဒ္ဓါ၊ သဗ္ဗညုရှင်တော်ဘုရားတို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ချီးမွမ်းတော်မူကုန်၏။ (တိတိက္ခာ-ဟူသော ဝိသေသနဖြင့် အနုလောမခန္တီကိုစင်စေသည်) နိဗ္ဗာနံ၊ (တဆဲ့တသီးမီးပူငြိမ်းရာပြည်သာ) နိဗ္ဗာန်ကို။ ပရမံ၊ (ပညာရှိအရိယာတို့မွေ့လျော်ရာ) မွန်မြတ်စွာသောတရားဟူ၍။ ဗုဒ္ဓါ၊ တို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ (ပဏ္ဍိတာ ရမန္တိ ဧတ္ထာတိ ပရမံ၊ ဟုပြု)
ခန္တိဗလံ၊ (အလွန်မြတ်သော မဂင်္လာဖြစ်သော ) ခန္တီဟူသော အားရှိထသော။ ဗလာနီကံ၊ ခန္တီဗလဟူသော (ပဋိပက္ခကိုဖျောက်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သော) စစ်တပ်ရှိထသော။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဗြဟ္မဏံ၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ ဗြူမိ၊ ငါဘုရားဟောတော်မူ၏။
ခန္တာ ခန္တိယာ၊ သည်းခံခြင်းထက်။ ဘိယျော-ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ (အဝဿယော၊ ကိုးကွယ်ရာသည်။) န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။ ဣတိအာဒီနံ၊ ကုန်သော။ သုတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ခန္တိယံ၊ ၌။ အာနိသံသော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
အထ-ပစ္ဆာ၊ ထိုနောင်မှ။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောနည်းဖြင့်။ ဒိဋ္ဌာဒီနဝတော၊ မြင်အပ်ပြီးသော အပြစ်ရှိသော။ ဒေါသတော၊ အမျက်ဒေါသမှ။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဝိဝေစနတ္ထာယ-ဝိက္ခမ္ဘနတ္ထံ၊ ခွါခြင်းငှါ၎င်း။ ဝိဒိတာနိသံသာယ၊ သိအပ်ပြီးသောအာနိသင်ရှိသော။ ခန္တိယာ၊ ခန္တီနှင့်။ (အတ္တာနံ၊ ကို။) သံယောဇနတ္ထာယ စ၊ ယှဥ်ခြင်းငှါ၎င်း။ မေတ္တာဘာဝနာ၊ ကို။ အာရဘိတဗ္ဗာ၊ အားထုတ်အပ်၏။
စ၊ ဆက်။ အာရဘန္တေန၊ အားထုတ်သောယောဂါဝစရတို့သည်။ အာဒိတောဝ၊ လက်ဦးမဆွကလျှင်။ ဣမေသု ပုဂ္ဂလေသု၊ တို့၌။ မေတ္တာ၊ ကို။ ပဌမံ၊ အလုံးစုံတို့၏ ရှေးဦးစွာ။ န ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ အပ် ဆိုလတံ့သော တခုသော ကောဋ္ဌာသမှ တခုသော ကောဋ္ဌာသသို့ ဘာဝနာကို ဆောင်သော နည်းနှင့်ကင်း၍ အလုံးစုံတို့၏ ရှေးဦးစွာ မပွါးစေရာဟူလို။ (ပြည်)။ ဣမေသု ပုဂ္ဂလေသု၊ တို့၌။ (မေတ္တာ၊ ကို။) နေဝ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ မပွါးစေအပ်သည်သာတည်း တပါးသောကောဋ္ဌာသသို့ ဆောင်သော နည်းဖြင့် ဩဓိသအားဖြင့် မပွါးစေရာသော ပုဂ္ဂလကောဋ္ဌာသ, အချင်းခပ်သိမ်း မပွါးစေရာသော ပုဂ္ဂလကောဋ္ဌာသကို ပြခြင်းငှါ ဣမေသု နေဝ ဘာဝေတဗ္ဗာ-မိန့်သော်။ ထိုပါဌ်ဖြင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့၌ကား ရှေးဦးစွာသာမဟုတ်၊ အခါခပိသိမ်းပင် မပွါးစေရာဟူလို။ (ပြည်)။ ဣတိ၊ သို့။ ပုဂ္ဂလဒေါသာ၊ ဘာဝနာကိုဖျက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ဘာဝနံ ဒူသေန္တီတိ ဒေါသာ၊ ပုဂ္ဂလာ ဧဝ ဒေါသာ ပုဂ္ဂလဒေါသာ။ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌ ဘာဝနာမပြည့်စုံရာ၊ စင်စစ်ပျက်သည်သာ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ပုဂ္ဂလဒေါသာဟူသည်။ ပုဂ္ဂလာနံ ဒေါသာမူ၍ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အပြစ်ဝဇ္ဇကိုလည်းမကောက်ရ၊ ပဋိဃဒေါသ စေတသိက်ကိုလည်းမကောက်ရ။ ပုဂ္ဂလသည်ပင် ဘာဝနာကိုဖျက်တတ်သော‌ကြောင့် ဒေါသမည်သည်ဟူလို။ ထိုသုံးပါးသော ပုဂ္ဂလကောဋ္ဌာသကို အသီးအသီး သရုပ်အားဖြင့်ပြခြင်းငှါ အယဥှိ မေတ္တာ-စသည်ကိုမိန့်သော်။ (ပြည်)။ ဇာနိတဗ္ဗာ၊ အပ်ကုန်၏။
ဟိ-တံ ပါကဋံ ကရောမိ၊ အံ့။ အယံ မေတ္တာ၊ ကို။ အပ္ပိယပုဂ္ဂလေ၊ ၌၎င်း။ အတိပ္ပိယသဟာယကေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၌၎င်း။ မဇ္ဈတ္တေ၊ ၌၎င်း။ ဝေရီပုဂ္ဂလေ၊ ၌၎င်း။ ဣတိ ဣမေသု စတူသု၊ တို့၌။ ပဌမံ၊ စွာ။ န ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ အပ်။
လိင်္ဂဝိသဘာဂေ၊ ဣတ္ထိလိင်္ဂစသော လိင်အားဖြင့် မတူသောသူ၌။ ဩဓိသော-ဘာဂသော၊ အသီးဝေဖန်သောအားဖြင့်။ န ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ အပ်။
ကလင်္ကတေ၊ သေသောသူ၌။ န ဘာဝေတဗ္ဗာဝ၊ အချင်းခပ်သိမ်းမပွားအပ်သည်သာတည်း။
ကိံ ကာရဏာ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ အပ္ပိယာဒိသု၊ တို့၌။ ပဌမံ၊ စွာ။ န ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ နည်း။
ဟိ-ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အပ္ပိယံ၊ အပ္ပိယပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ပိယဋ္ဌာနေ၊ ပိယအရာ၌။ ဌပေန္တော၊ ထားသော ယောဂါဝစရသည်။ ကိလမတိ၊ ပင်ပန်း၏။
အတိပ္ပိယသဟာယကံ၊ ကို။ မဇ္ဈတ္တဋ္ဌာနေ၊ မဇ္ဈတ္တအရာ၌။ ဌပေန္တော၊ သည်။ ကိလမတိ၊ ၏။ စ-သစ္စံ၊ ၏။ အဿ၊ ထိုအတိပ္ပိယသဟာယကပုဂ္ဂိုလ်အား။ အပ္ပမတ္တကေပိ၊ ‌မပြောစလောက် အနည်းငယ်လည်းဖြစ်သော။ ဒုက္ခေ၊ သည်။ ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ (ယောဂါဝစရော၊ မေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွါးသော ယောဂါဝစရသည်။) အာရောဒနာကာရပ္ပတ္တော ဝိယ၊ ငိုအပ်သောအခြင်းအရာသို့ ရောက်အံ့သကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။
[၂၈၈] မဇ္ဈတ္တံ၊ ဣဋ္ဌာနိဋ္ဌအဖြစ်တို့မှ အလတ်စပ်ကြား သ‌ဘောရှိသသူကို။ ဝါ၊ မမုန်းမချစ်လျစ်လျူပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဂရုဋ္ဌာနေ စ၊ အလေးပြုထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်အရာ၌၎င်း။ ပိယဋ္ဌာနေ စ၊ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အရာ၌၎င်း။ ဌပေန္တော၊ သည်။ ကိလမတိ၊ ၏။
ဝေရိံ၊ ဝေရီပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အနုဿရတော၊ အဖန်တလဲလဲအောက်မေ့သော ယောဂါဝစရအား။ ကောဓော၊ အမျက်ဒေါသသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုသို့ အပြစ်ရှုပ်မျှဖြစ်သောကြောင့်။ အပ္ပိယာဒီသု၊ တို့၌။ ပဌမံ၊ စွာ။ (မေတ္တာ၊ ကို။) န ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ အပ်။
ပန၊ လက်ဦးမပွါး‌စေအပ်သည်မှတပါး ဩဓိအားဖြင့် မပွါးစေအပ်သည်ကိုဆိုအံ့။ လိင်္ဂဝိသဘာဂေ၊ လိင်အားဖြင့်မတူသော ပုဂ္ဂိုလ်၌။ တမေဝ၊ ထိုလိင်္ဂဝ်သဘာဂဖြစ်သော သူချည်းကိုသာလျှင်။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ ဩဓိသော-ဘာဂသော၊ သူ့ချည်းအထီးဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဘာဝေန္တဿ၊ မေတ္တာကိုပွါးစေသော ယောဂါဝစရအား။ ရာဂေါ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
အညတရော၊ တယောက်သော။ အမစ္စပုတ္တော၊ အမတ်သားသည်။ ကုလူပကတ္ထေရံ၊ ကုလူပကမဟာထေရ်ကို။ ဘန္တေ၊ ဘုရား။ ကဿ၊ အဘယ်သူအား။ မေတ္တာ၊ ကို ဘာ‌ဝေတဗ္ဗာ၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆိ ကိရ၊ မေးလျှောက်သတတ်။
ထေရော၊ သည်။ ပိယပုဂ္ဂလေ၊ ပိယပုဂ္ဂိုလ်၌။ မေတ္တာ၊ ကို။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုအမတ်သားသည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဘရိယာ၊ သည်။ ပိယာ၊ ချစ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုအမတ်သားသည်။ တဿာ ဘရိယာယ၊ ထိုအချစ်ကြီးချစ်သော မယားအား။ မေတ္တံ၊ ကို။ ဘာဝေန္တော၊ စေသည်ရှိသော်။ သဗ္ဗရတ္တိံ၊ တညဥ့်ပတ်လုံး။ ဘိတ္တိယုဒ္ဓံ၊ နံရံကို နွားသိုး တိုးဝှေ့သကဲ့သို့ တိုးဝှေ့ခြင်းကို။ အကာသိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ လိင်္ဂဝိသဘာဂေ၊ ၌။ ဩဓိသော၊ ဖြင့်။ (မေတ္တာ၊ ကို။) န ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ အပ်။
ပန၊ ဩဓိသအားဖြင့်မပွားအပ်သည်မှတပါး အချင်းခပ်သိမ်းမပွါးစေအပ်သည်ကို ဆိုအံ့။ ကာလင်္ကတေ၊ သေသောပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဘာဝေန္တော၊ ပွါးစေသော ယောဂါဝစရသည်။ အပ္ပနံ၊ သို့။ နေဝ ပါပုဏာတိ၊ မရောက်။ ဥပစာရံ၊ သို့။ န ပါပုဏာတိ၊ မ‌ရောက် သေသသူသည်လည်း သတ္တဝါပင်မဟုတ်လော၊ ခန္ဓာသန္တာန်ကိုစွဲ၍ သတ္တဟူသော ဝေါဟာရပညတ်ဖြစ်သည်မှမဟုတ်လော၊ မေတ္တာလည်း ထိုသတ္တပညတ်လျှင် အာရုံရှိသည်မဟုတ်လော၊ ထိုသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် ကာလင်္ကတေ ပန-စသည်ကို မိန့်ဆိုသနည်းဟု။ ပ။ ကား။ အာဒါနနိက္ခေပပရိစ္ဆိန္နေ အဒ္ဓါပစ္စုပ္ပန္နဘူတေ ဓရမာနတာယ ပစ္စက္ခတော ဝိယ ဥပလဗ္ဘမာနေ ခန္ဓပဗန္ဓေ ဣဓ သတ္တာဒိဂဟဏံ၊ န တိယဒ္ဓဂတေတိ အာဟ” ကာလင်္ကတေပနာ” တိအာဒိ။ (ဋီ ၁၊၃၅၂)ပဋိသန္ဓေစုတိဖြင့် ပိုင်းခြားအပ်သော အဒ္ဓါပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ထင်ရှားရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ပစ္စက္ခအားဖြင့် သိသကဲ့သို့ သိအပ် ရအပ်သော ခန္ဓပဗန္ဓ၌သာ ဤသတ္တစသောယူခြင်းဖြစ်၏၊ သုံးပါးသော အဒ္ဓါ၌ဖြစ်သော ခန္ဓပဗန္ဓ၌ မဖြစ်။ ထိုကြောင့် ကာလင်္ကတေ ပန စသည်ကို ကျမ်းဆရာမိန့်သော-ဟု မြန်မာပြန်။ (ပြည်)။
အညတရော၊ တဦးသော။ ဒဟရဘိက္ခု၊ သည်။ အာစရိယံ၊ ကို။ အာရဗ္ဘ၊ ၍။ မေတ္တံ၊ ကို။ အာရဘိ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းငယ်၏။ ဝါ၊ အား။ မေတ္တာ၊ သည်။ နပ္ပဝတ္တတိ ကိရ၊ မသက်နိုင်သတတ်။ ဝါ၊ အပ္ပနာသို့ မသက်နိုင်သတတ်။
သော၊ ထိုရဟန်းငယ်သည်။ မဟာထေရဿ၊ တဦးသော မဟာထေရ်၏။ သန္တိကံ၊ သို့။ ဂန္တွာ၊ ၍။ ဘန္တေ၊ ဘုရား။ မေ၊ သည်။ မေတ္တာဈာနသမာပတ္တိ၊ ကို။ ပဂုဏာဝ၊ အဝါးဝစွာ လေ့လာအပ်သည်သာတည်း။ စ၊ ထိုသို့ လေ့လာအပ်သည်ဖြစ်ပါလျက်။ နံ၊ ထိုမေတ္တာဈာနသမာပတ္တိကို။ သမာပဇ္ဇိတုံ၊ ငှါ။ န သက္ကောမိ၊ မတတ်နိုင်ခဲ့။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကား။ ကိန္နုခေါ၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ လျှောက်၏ အာဒိကမ္မိက ဖြစ်၍ ဂရုဘာဝနီယ အာစရိယကို အာရုံမူလျက် လက်မွန်ပဌမမေတ္တာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အားထုတ်သည်ကို အာစရိယမာရဗ္ဘ မေတ္တမာရဘိ-ဟု ဆိုအပ်သလော၊ အဘယ့်ကြောင့် ဆရာသေလေပြီးလျက် မေတ္တာဖြန့်လိုသနည်း၊ သူ၏မေတ္တာဆရာ၌ မသက်ပါဘဲလျက် အဘယ်ကြောင့်ကား ပဂုဏာတ မေ မေတ္တာဈာနသမာပတ္တိ- ဟူဘိသနည်း? အညတ္ထ ပဂုဏမေတ္တာဈာနော အာစရိယဿ ကာလင်္ကတဘာဝမဇာနန္တော တံ မေတ္တာယပရိတုကာမော “အာစရိယမာရဗ္ဘ မေတ္တမာရဘီ” တိ ဝုတ္တော။ တေနာဟ “ပဂုဏာဝ မေ မေတ္တာဈာနသမာပတ္တီ” တိ။ (ဋီ ၁၊၃၅၂)။ (ပြည်)။
ထေရော၊ မဟာထေရ်သည်။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ နိမိတ္တံ၊ အာရုံကို။ ဂဝေသာဟိ၊ ရှာလော့။ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းငယ်သည်။ ဂတေသန္တော၊ ရှာလတ်သော်။ အာစရိယဿ၊ ၏။ မတဘာဝံ၊ ကို။ ဉတွာ၊ ၍။ အညံ၊ သေလွန်ပြီး ဆရာမှ တပါးသောသူကို။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ မေတ္တာယန္တော-မေတ္တံ ကရောန္တော၊ မေတ္တာကိုပြုသည်ဖြစ်၍။ (နာမဓာတ်ဖြစ်၍ မေတ္တံ ကရောန္တောဟူသည်၊ မေတ္တာကိုပွါးစေသည်ဖြစ်၍ဟူလို) သမာပတ္တိံ၊ ကို။ အပ္ပေသိ၊ ဝင်စား၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကာလင်္ကတေ၊ ၌။ န ဘာဝေတဗ္ဗာဝ၊ မပွါးစေအပ်သည်သာတည်း။
ပန၊ မပွါးသင့်သည်မှ တပါး လက်ဦးပွါးသင့်သည်ကိုဆိုအံ့။ သဗ္ဗပဌမံ၊ ခပ်သိမ်းသောသူတို့၏ လက်ဦးစွာ။ (အတ္တနိယေဝ ဘာဝေတဗ္ဗာ-၌စပ်) အဟံ၊ သည်။ သုခိတော၊ ချမ်းသာသည်။ ဝါ၊ ချမ်းသာခြင်းသို့ရောက်သည်။ ဟောမိ၊ ဖြစ်လို၏။ ဣတိ ဝါ၊ သို့၎င်း။ နိဒ္ဒုက္ခော၊ စိတ်ဆင်းရဲမရှိသည်။ ဟောမိ၊ ၏။ ဣတိ ဝါ၊ သို့၎င်း။ အဝေရော၊ အတွင်းအပရန်မရှိသည်။ ဟောမိ၊ ၏။ ဣတိ ဝါ၊ သို့၎င်း။ အဗျာပဇ္ဇော၊ ဗျာပါဒကင်းသည်။ ဟောမိ၊ ၏။ ဣတိ ဝါ၊ သို့၎င်း။ အနီဃော၊ (ဤဃ-ဟု မှတ်အပ်သော ဤတိ မည်သော) ဥပဒ္ဒဝေါကင်းသည်။ ဟောမိ၊ ၏။ ဣတိ ဝါ၊ သို့၎င်း။ သုခီ၊ ကိုယ်ချမ်းသာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ အတ္တာနံ၊ ငါ၏အတ္တဘောကို။ ပရိဟရာမိ၊ ဆောင်နိုင်လို၏။ ဝါ၊ ဖြစ်စေနိုင်လို၏။ ဝါ၊ မျှစေနိုင်လို၏ ဋီကာ၌ နိက္ခုက္ခော ဟောမိ-ဟု သမ္ဗန်သကဲ့သို့ အဝေရော အဗျာပဇ္ဇော အနီဃောတို့ကိုလည်း ဟောမိ-နှင့် သမ္ဗန်စေလို၍ တထာ အဝေရောတိအာဒီသု- ဟု ဆိုပြီးလျှင် အဝေရစသည်ကိုဆိုခြင်း၏ သမ္ဗန္ဓကိုပြခြင်းငှါ ဝိသေသတော စ ဒုက္ခာဘာဝေန သုခသညာ။ ပ။ ဟောတီတိ ဒဿေန္တော အာဟ အဝေရော အဗျာပဇ္ဇော အနီဃော သုခီတိ-ဟု မိန့်သည်။ ထိုတွင် အဆုံးဖြစ်သော သုခီ-ပုဒ်ကိုကား အတ္တာနံ ပရိဟရာမိနှင့် စပ်စေလို၍ အတ္တာနံ ပရိဟရာမီတိ ဧဝံဘူတော ဟုတွာ မမ အတ္တဘာဝံ ပဝတ္တေမိ ယာပေမီတိ အတ္ထော-ဟု (ဋီ ၁၊၃၅၂) မိန့်သည်။ (ပြည်)။ ဣတိ ဝါ၊ သို့၎င်း။ ဧဝံ၊ သို့။ ပုနပ္ပုနံ၊ လဲ။ အတ္တနိယေဝ၊ ၌သာလျှင်။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ အပ်၏။ (အတ္တနိပိ၊ ၌လည်း။ မေတ္တာ၊ ကို။ ယဒိ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ အကယ်၍ပွါးစေအပ်သည်ဖြစ်အံ့။)
ဧဝံ၊ ဤသို့ မိမိ၌လည်း မေတ္တာကို ပွါးစေအပ်သည်။ သန္တေ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ ဝိဘင်္ဂေ၊ ၌။ ကထဉ္စ ဘိက္ခဝေ။ ပ။ ဖရတီတိ၊ ဟူသော။ ယံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
[ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့သော အပြားဖြင့်ကား။ ဘိက္ခု၊ သည်။ မေတ္တာသဟဂတေန၊ မေတ္တာနှင့် တကွဖြစ်သော။ စေတသာ၊ ဖြင့်။ ဧကံ ဒိသံ၊ တခုသောအရပ်ကို။ ဝါ၊ တခုသောအရပ်၌နေသောသတ္တဝါကို။ ဖရိတွာ၊ နှံ့စေ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေသနည်း။
သေယျထာပိ နာမ၊ ကား။ ပီယံ၊ ချစ်အပ်သော။ မနာပံ၊ နှလုံးကိုပွါးစေတတ်သော။ ဧကံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ မေတ္တာယေယျ သေယျထာပိ၊ မေတ္တာပြုရာသကဲ့သို့။ ဝါ၊ မေတ္တာပွါးစေရာသကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ တူလျှင်။ သဗ္ဗသတ္တေ၊ တို့ကို။ မေတ္တာယ၊ မေတ္တာရေဖြင့်။ ဖရတိ၊ ဖျန်း၏။ ဝါ၊ နှံ့စေ၏။]
ပဋိသမ္ဘိဒါယံ၊ ၌။ ကတမေဟိ။ ပ။ ပရိဟရန္တူတိအာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသော။ ယဉ္စ-ဝစနံ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
[ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ကတမေဟိ အာကာရေဟိ၊ အဘယ်အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။ အနောဓိသော၊ မည်သူမည်သူဟူ၍ မရည်မှတ်သောအားဖြင့်။ ဝါ၊ အပိုင်းအခြားမရှိသောအားဖြင့်။ ဖရဏာ၊ ဖျန်းအပ်သော။ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်း။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ အဝေရာ၊ အတွင်းအပရန်မရှိကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။ အဗျာပဇ္ဇာ၊ ဗျာပါဒကင်းကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။ အနီဃာ၊ ဆင်းရဲကင်းကုန်သည် အနီဃာတိ နိဒ္ဒုက္ခာ။ ဝိသုဒ္ဓိ ၁-၃၀၄။။ ဟောန္တု၊ ကုန်။ သုခီ၊ ချမ်းသာနှင့်ပြည့်စုံကုန်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တာနံ၊ မိမိမိမိတို့အတ္တဘောကို။ ပရိဟရန္တု၊ ဆောင်နိုင်ပါစေကုန်။ ဝါ၊ ဖြစ်စေနိုင်ပါစေကုန်။ ဝါ၊ မျှစေနိုင်ပါစေကုန်။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပါဏာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဘူတာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ အတ္တဘာဝပရိယာပန္နာ၊ အတ္တဘော၌ အတွင်းဝင်ကုန်သောသူတို့သည်။ (မိဂပဒဝဠဉ္စနနည်းဖြင့်ချုံး၍အဆုံး၌သာထားသည်) အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။ ပ။ ပရိဟရန္တု၊ ကုန်။]
မေတ္တသုတ္တေ၊ ၌။ သုခိနော ဝါ။ ပ။ သုခိတတ္တာတိအာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသော။ ယဉ္စ-ဝစနံ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
[၂၈၉] [သဗ္ဗသတ္တာ၊ တို့သည်။ သုခိနော ဝါ၊ ချမ်းသာသုခနှင့်ပြည့်စုံသည်၎င်း။ ခေမိနော ဝါ၊ ဘေးကင်းကုန်သည်၎င်း။ ဘဝန္တု၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ သုခိတတ္တာ၊ ချမ်းသာရောက်သော ကိုယ်စိတ်ရှိကုန်သည်။ ဘဝန္တု၊ ကုန်။]
တံ-ဝစနံ၊ ထိုဝိဘင်းစသည်တို့၌ ဟောတော်မူအပ်သော စကားတော်သည်။ ဝိရုဇ္ဈတိ၊ ဆန့်ကျင်ခဲ့၏။
ဟိ-ယုတ္တံ၊ စွ။ တတ္ထ-ဝိဘင်္ဂါဒီသု၊ တို့၌။ အတ္တနိ၊ ၌။ ဘာဝနာ၊ မေတ္တာဘာဝနာကို။ န ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မမူအပ်ခဲ့။ ဣတိ စေ၊ ဤသို့မေးငြားအံ့။
တဉ္စ-ဝစနံ၊ ထိုဝိဘင်းစသည်တို့၌ ဟော်တော်မူအပ်သောစကားတော်သည်လည်း။ န ဝိရုဇ္ဈတိ၊ မဆန့်ကျင်။
ကသ္မာ၊ ကား။
ဟိ-ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ-ဝစနံ၊ ကို။ အပ္ပနာဝသေန၊ အပ္ပနာကိုဆောင်တတ်သောဘာဝနာ၏အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣဒံ အဟံသုခိတော ဟောမီတိအာဒိဝစနံ၊ ကို။ (အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။) သက္ခိဘာဝဝသေန၊ သက်သေအဖြစ်၌ထားသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (တသ္မာ၊ ကြောင့်။ န ဝိရုဇ္ဈတိ၊ ကျင်။)
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ ဝဿသတံ ဝါ၊ အနှစ်တရာပတ်လုံး၎င်း။ ဝဿသဟဿံ ဝါ၊ လုံး၎င်း။ အဟံ သုခိတော ဟောမီတိအာဒိနော၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ အတ္တနိ၊ ၌။ မေတ္တံ၊ ကို။ သစေပိ ဘာဝေတိ၊ အကယ်၍ ပွားစေကာမူ။ အဿ၊ ထိုယောဂါဝစရအား။ အပ္ပနာ၊ သည်။ နေဝ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်သည်သာတည်း။
ပန၊ ဆက်။ အဟံ၊ သည်။ သုခိတော၊ ချမ်းသာရောက်သည်။ ဝါ၊ ဖြစ်သောချမ်းသာရှိသည်။ ဟောမိ၊ ဖြစ်ရလို၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဘာဝယတော၊ ပွါးစေသည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ပွါးစေသောပုဂ္ဂိုလ်အား။ အဟံ၊ သည်။ သုခကာမော၊ ချမ်းသာကိုအလိုရှိသည်၎င်း။ ဒုက္ခပဋိကူလော၊ ဆင်းရဲကိုစက်ဆုပ်သည်၎င်း။ ဇီတိတုကာမာ၊ အသက်ရှည်လိုသည်၎င်း။ အမရိတုကာမာ စ၊ ကုန်သည်၎င်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ပေကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္တာနံ၊ ကို။ သက္ခိံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အညသတ္တေသု၊ တို့၌။ ဟိတသုခကာမတာ၊ စီးပွါးချမ်းသာကို အလိုရှိသည်၏အဖြစ်သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
သဗ္ဗဒိသာ၊ ခပ်သိမ်းသောအရပ်တို့သို့၎င်း။ စေသတာ၊ ဖြင့်။ အနုပရိဂမ္မ၊ (ထက်ဝန်းကျင်ရှာသောအားဖြင့်) အစဥ်လှည့်ပတ်၍။ (ပရိယေ သန္တာပိ၊ သော်လည်း။)
အတ္တနာ၊ မိမိထက်။ ပိယတရံ၊ သော။ အညံ၊ သော။ (သတ္တံ၊ ကို။) ကွစိ-ကတ္တစိ ဒိသာယ၊ ၌။ နေဝဇ္ဈဂါ-နေဝ အဓိဂစ္ဆေယျ၊ မရနိုင်ရာ။ (န ပဿေယျ၊ မကွေ့မြင်ရာဟူလို)
ဧဝံ၊ ဤသို့ မိမိထက်ချစ်သူကိုမရခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ပုထု-ဝိသုံ ဝိသုံ၊ အသီးအသီး။ ဝါ၊ ကိုယ်စီကိုယ်စီ။ ပရေသံ၊ ကိုယ်မှတပါးကုန်သော ထိုထိုသတ္တဝါတို့သည်။ အတ္တာ၊ သူတို့ကိုယ်ကို။ ပိယာ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အတ္တကာမော၊ မိမိ၏ဟိတသုခကို လိုသောသူသည်။ ပရံ၊ သော။ (သတ္တံ၊ ကို။) န ဟိံ သေ၊ မညှဥ်းဆဲရာ။
ဣတိ-ဧဝံ၊ သို့။ ဝဒတာ၊ ဟောတော်မူသော။ ဘဂဝတာပိ၊ သည်လည်း။ အယံ နယော၊ မိမိကိုယ်ကို သက်သေထား၍ မေတ္တာဘာဝနာ ပွါးစေရာသော ဤနည်းကို။ ဒဿိတော၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သက္ခိဘာဝတ္တံ၊ သက်သေအဖြစ်၌ထားခြင်းအကျိုးငှါ။ ပဌမံ၊ စွာ။ အတ္တာနံ၊ ကို။ မေတ္တာယ၊ ဖြင့်။ (ဖရိတဗ္ဗံ၊ ဖျန်းရာ၏။) ဖရိတွာ၊ မိမိကိုယ်ကို မေတ္တာရေချမ်းဖျန်းပြီး၍။ တဒနန္တရံ၊ ထိုမှအခြားမဲ့၌။ သုခပ္ပဝတ္တနတ္ထံ၊ မေတ္တာဖြစ်လွယ်ခြင်းအကျိုးငှါ။ (ယွာဿ ယော အဿ-ခွဲ) ယွာဿာတိ ယော ပုဂ္ဂလော အဿ ယောဂိနော။ (ဋီ ၁၊ ၃၅၃) သျာမူ၌လည်း ယွာဿ-ပင်ရှိသည်။ (ဆ-သံ-သော) အဿ-ယောဂိနော၊ ၏။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သော။ မနာပေါ၊ နှလုံးကိုပွါးစေတတ်သော။ ဂရု၊ ကျောက်ထီးကဲ့သို့အလေးပြုအပ်သော။ ဘာဝနီယော-သမ္ဘာဝေတဗ္ဗော၊ ချီးမွမ်းအပ်သော။ အာစရိယော ဝါ၊ ဆရာမူလည်းဖြစ်သော။ အာစရိယမတ္တော ဝါ၊ သီလစသည်ဖြင့် ဆရာပမာဏ ရှိသသူမူလည်းဖြစ်သော။ ဥပ္ပဇ္ဈာယော ဝါ၊ မူလည်းဖြစ်သော။ ဥပဇ္ဈာယမတ္တော ဝါ၊ မူလည်းဖြစ်သော။ ယော ပုဂ္ဂ‌လော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ရှိအံ့။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုအာစရိယအစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဒါနပိယဝစနာဒီနိ၊ ဒါန, ပိယဝစန အစကုန်သော။ ပိယမနာပတ္တကာရဏာနိ၊ ပိယ၏အဖြစ်, မနာပ၏ အဖြစ်၏ အကြောင်းတို့ကို၎င်း။ သီလသုတာဒီနိ၊ ကုန်သော။ ဂရုဘာဝနီယတ္တကာရဏာနိ စ၊ အလေးပြုအပ်သည်၏အဖြစ်, ချီးမွမ်းအပ်သည်၏အဖြစ်၏အကြောင်းတို့ကို၎င်း။ အနုဿရိတွာ၊ အဖန်တလဲလဲအောက်မေ့၍။ ဧသ-ဧသော သပ္ပုရိသော၊ သည်။ သုခီ၊ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာခြင်းရှိသည်။ ဟောတု၊ ဖြစ်ပါစေ။ နိဒ္ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲကင်းသည်။ ဟောတု၊ ‌စေ။ ဣတိအာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ (တသ္မိံ၊ ထိုအာစရိယစသော ပုဂ္ဂိုလ်၌။) မေတ္တာ၊ ကို။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဧဝရူပေ၊ ဤသို့ ပိယမနာပစသော သဘောရှိသော။ ပုဂ္ဂလေ၊ အာစရိယစသော ပုဂ္ဂိုလ်၌။ အပ္ပနာ၊ သည်။ ကာမံ၊ စင်စစ်။ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ ပန၊ ထိုသို့ပြည့်စုံသော်လည်း။ ဣမိနာ ဘိက္ခုနာ၊ ဤယောဂီရဟန်းသည်။ တာဝတကေန၊ ထိုသို့ အပ္ပနာပြည့်စုံကာမျှဖြင့်။ တုဋ္ဌိံ၊ နှစ်သက်ရောင့်ရဲခြင်းသို့။ အနာပဇ္ဇိတွာ၊ မရောက်မူ၍။ သီမာသမ္ဘေဒံ၊ အပိုင်းအခြားကို ပယ်ဖျက်ခြင်းကို။ ကတ္တုကာမေန၊ ပြုလိုသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ သော်။ တဒနန္တရံ၊ ထို (ပိယ မနာပ ဂရု ဘာဝနီယ ဖြစ်သော) ဆရာစသော ပုဂ္ဂိုလ်မှ အခြားမဲ့၌။ ဝါ၊ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်၌ မေတ္တာကို ရသည်မှအခြားမဲ့၌။ အတိပ္ပိယသဟာရကေ၊ ၌။ မေတ္တာ၊ ကို။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ၏ ဂရုဋ္ဌာနိယပုဂ္ဂိုလ်၌ ရအပ်ပြီးသော မေတ္တာမနသိကာရကို အတိပ္ပိယသဟာယက၌ ကပ်၍ ဆောင်အပ်၏ဟူလို။ အဘယ့်ကြောင့် ယင်းမနသိကာရကို မဇ္စျက္ကစသည်၌ မဆောင်ဦးမူ၍ အတိပ္ပိယ၌ ဆောင်အပ်သနည်း? သုခူပသံဟာရံ တတ္ထဿ တံ ဟောတိ၊ ပဂေဝ ပဋိပက္ခခမ္မာနံ ဝိက္ခမ္ဘိတတ္တာ။ ဋီကာ။ တတ္ထ ၊ ထိုအတိပ္ပိယသဟာယက၌။ အဿ၊ ထိုယောဂီ၏။ တံ မနသိကာရံ၊ သည်။ သုခူပသံဟာရံ၊ ဆောင်လွယ်သည်ဟု-ပေးလေ။ ဤကား နိသျဟောင်း၌ ပြသောအမှာနှင့် ဋီကာပါဌ် အနက်ပေတည်း။ ၎င်းဋီကာပါဌ်သည် သီမူနှင့်လည်းညီ၏ ၊ သင့်လည်းသင့်ပေ၏။ (ဆ-သံ-သော)။ အတိပ္ပိယသဟာယကတော၊ မှ။ အနန္တရံ၊ ၌။ မဇ္ဈတ္တေ၊ မဇ္ဈတ္တပုဂ္ဂိုလ်၌။ မေတ္တာ၊ ကို။ ဘာ‌ဝေတဗ္ဗာ၊ ၏ မဇ္ဈတ္တံ ပိယဂရုဋ္ဌာနေ ဌပေတုံ သုကာရဘာဝတော။ ဋီကာဟိတ်။ အတိပ္ပိယသဟာယကတော ပဇ္ဈတ္တေ-ဟု အဋ္ဌကထာရှိလျက် အတိပ္ပိယာရူဋ္ဌာနေ ဌပေတုံ သုကရဘာဝတော-မဟူမူ၍ အဘယ့်ကြောင့် ပိယဂရုဋ္ဌာနေ-ဟူသနည်း? အတိပ္ပိယသဟာယကတော တိ စ ဣဒံ ပုရိမာဝတ္ထံ ဂဟေတွာ ဝုတ္တံ။ ဋီ ၁၊ ၃၅၄။ ပုရိမာဝတ္ထ အဖြစ်ကို အဘယ်ယုတတ္တိဖြင့် ယုံရမည်နည်း? ပဂုဏမနသိကာရာဓိဂမတော ပဋ္ဌာယ ဟိဿ သောပိ ပိယဋ္ဌာနေ ဝေ တိဋ္ဌတိ။ ဋီ ၁၊ ၃၅၄။ မလေ့လာသေးသော ပုရိမာဝတ္ထကိုယူ၍ အတိပ္ပိယသဟာယကဟူသည်-ပဂုဏမနသိကာရကို ရသည်မှစ၍ ထိုယောဂီအား ထိုအတိပ္ပိယသဟာယကသည်လည်း ပိယအရာ၌သာ တည်သည်ဟူလို။။ မဇ္ဈတ္တတော၊ မှ။ အနန္တရံ၊ ၌။ ဝေရိပုဂ္ဂလေ၊ ၌။ မေတ္တာ၊ ကို။ ဘာ‌‌ဝေတဗ္ဗာ၊ ၏ မဇ္ဈတ္တ၌ မေတ္တာပြုသော ယောဂီသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌ ပဂုဏမနသိကာရကို ရသဖြင့် ပိယဘာဝကို ဆောင်ပြီး၍ တဒနန္တရ၌ ဝေရိပုဂ္ဂလကို ဘာဝနာဖြင့် မဇ္ဈတ္တ၌ထား၍ မဇ္ဈတ္တဘာဝမှ ပိယဘာဝသို့ ဆောင်သဖြင့် ဝေရိပုဂ္ဂလ၌ မေတ္တာကို ပွါးစေအပ်ဟူလို၊ ဝေရီပုဂ္ဂလေ-ဟူသော ဤစကားကိုလည်း ပုရိမာဝတ္ထကိုယူ၍ ဆိုသည်။ ဝေရီသည်လည်း ပိယဘာဝ၌သာတည်သည်။ ယခင် အစဥ်ဖြင့်ပွါးသော် ထိုထိုသို့သော ပုဂ္ဂလကောဋ္ဌာသ၌ အဘယ်မျှလောက် မနသိကာရကို ပြုရမည်နည်းဟု။ ပ။ ကား။ ဘာဝေန္တေန အစရှိသည်ကိုမိန့်သော်။ (ပြည်)။
ဘာဝေန္တေန စ၊ ပွါးစေသော‌ယောဂီသည်လည်း။ ဧကေကသ္မိံ ကောဋ္ဌာသေ၊ (ပိယဂရူဋ္ဌာနီယ, အတိပ္ပိယ, မဇ္ဈတ္တ, ဝေရီ-ဟူသော လေးပါးသော ပုဂ္ဂလကောဋ္ဌာသတို့တွင်) တပါးပါးသော ပုဂ္ဂလကောဋ္ဌာသ၌။ စိတ္တံ၊ ကို။ မုဒုံ၊ နူးညံ့သည်ကို။ ကမ္မနိယံ၊ အမှု၌ခံ့သည်ကို။ (တနည်း) မုဒုံ၊ သော။ ကမ္မနိယံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍ ထိုလေးပါးသော ကောဋ္ဌာသတို့တွင် အစဥ်သဖြင့် ရှေးဦးစွာ ပိယဂရုဋ္ဌာနီယ ကောဋ္ဌာသ၌ မေတ္တာဘာဝနာကို ရ၍ ဝသိဘာဝသို့ ရောက်လတ်သော် ထိုအခြင်းဖြင့် ဖြစ်သောစိတ်ကို တပါးသော ကောဋ္ဌာသသို့ ဆောင်ခြင်းငှါ နူးညံ့ခံ့သည်ကိုပြု၍ ထိုမှအနန္တရ၌ အတိပ္ပိယသဟာယ၌ အတိပ္ပိယအဖြစ်ကိုခွါ၍ ပိယဘာဝမျှ၌ စိတ်ကိုထားသည် ဖြစ်၍ ဘာဝနာကို ဆောင်အပ်၏ ။ ထိုစိတ်ကိုလည်း ဝသိဘာဝသို့ ရောက်စေသဖြင့် မုဒု ကမ္မနိယကိုပြုပြီး၍ ထိုမှအနန္တရ၌ မဇ္စျတ္တ၌ လျစ်လျူဟူသော ဥဒါသိန်အဖြစ်ကို ခွါ၍ ပိယဘာဝကိုဖြစ်စေ၍ ဘာဝနာကိုဆောင်ရာ၏ ။ တဖန် ထိုစိတ်ကိုလည်း ဝသိဘာဝသို့ရောက်စေသဖြင့် မုဒု ကမ္မနိယကိုပြုပြီး၍ ထိုမှအနန္တရ၌ ဝေရီကောဋ္ဌာသ၌ ဝေရီဟူသော သညာကိုခွါ၍ မဇ္စျတ္တဘာဝ၌ ထားသည်ကို အဦးပြုသဖြင့် ဝသိဘာဝကို ဖြစ်စေသည်ဖြစ်၍ ဘာဝနာကို ဆောင်အပ်၏ ။ ထို့ကြောင့် ထိုအနက်ကို ပြလိုသည်ဖြစ်၍ တဒနန္တရေ တဒနန္တရေ ဥပသံဟရိတဗ္ဗံ-ဟု မိန့်သော်။ (ပြည်)။ တဒနန္တရေ တဒနန္တရေ၊ ထိုထိုကောဋ္ဌာသမှ အခြားမဲ့ အခြားမဲ့၌။ ဥပသံဟရိတဗ္ဗံ-ဈာနစိတ္တံ ဥပနေတဗ္ဗံ၊ ၏။ (ဖြစ်စေအပ်၏ဟူလို။)
[၂၉၀] ယဿ ပန၊ အားကား။ ဝေရီပုဂ္ဂလော ဝါ၊ သည်လည်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ယဿ ဝါ၊ အားမူလည်း။ မဟာပုရိသဇာတိကတ္တာ၊ ယောကျာ်းမြတ်တို့၏သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနတ္ထံ၊ အကျိုးမဲ့ကို။ ကရောန္တေပိ၊ ပြုသည်လည်းဖြစ်သော။ ပရေ၊ သူတပါး၌။ ဝေရီသညာဝ၊ သည်ပင်လျှင်။ နုပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်။ တေန-ယောဂိနာ၊ သည်။ (ဗျာပါရောဝ န ကာတဗ္ဗော၊ စပ်) မဇ္ဈတ္တေ၊ မဇ္ဈတ္တပုဂ္ဂိုလ်၌။ မေ၊ ၏။ မေတ္တာစိတ္တံ၊ သည်။ ကမ္မနိယံ၊ သည်။ ဇာတံ၊ ပြီ။ ဣဒါနိ၊ ၌။ နံ၊ ထိုမဇ္ဈတ္တပုဂ္ဂိုလ် မေတ္တာစိတ်ကို။ ဝေရိမှိ၊ ဝေရီပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဝါ၊ သို့။ ဥပသံဟရာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဗျာပါရောဝ၊ အားထုတ်ခြင်းကိုပင်လျှင်။ န ကာတဗ္ဗော၊ အပ်။
ပန၊ ဆက်။ ယဿ၊ အား။ (ဝေရီပုဂ္ဂလော၊ သည်။) အတ္ထိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုဝေရီပုဂ္ဂိုလ်ရှိသသူကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ မဇ္ဈတ္တတော ဝေရီပုဂ္ဂလေ ‌မေတ္တာ ဘာဝေတဗ္ဗာ တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ပန၊ ဆက်။ ဝေရိမှိ၊ ၌။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဥပသံဟရတော၊ သော။ အဿ-ယောဂိနော၊ အား။ တေန ‌ဝေရိနာ၊ သည်။ ကတာပရာဓာနုဿရဏေန၊ ပြုအပ်သောအပြစ်ကို အဖန်ဖန်အောက်မေ့မိသဖြင့်။ ဝါ၊ အောက်မေ့မိခြင်းကြောင့်။ ပဋိဃံ၊ ဒေါသသည်။ သစေ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ခဲ့အပ်။ အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လတ်သော်။ အနေန-ယောဂိနာ၊ သည်။ ပုရိမပုဂ္ဂလေသု၊ ပိယအစရှိသော(ဈာန်၏အာရုံဖြစ်ကုန်သော) ‌ရှေးပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မဲ့ တပါးပါးပုဂ္ဂိုလ်၌။ ပုနပ္ပုနံ၊ လဲ။ မေတ္တံ၊ (ပဋိဃကိုခွါ၍ ဖြစ်စေအပ်သော) မေတ္တာဈာန်ကို။ သမာပဇ္ဇိတွာ၊ ၍။ ဝုဋ္ဌဟိတွာ၊ မေတ္တာဈာန်မှထ၍။ ပုနပ္ပုနံ၊ လဲ။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုဝေရီပုဂ္ဂိုလ်ကို။ မေတ္တာယန္တေန၊ မေတ္တာပြုသည်ကိုဖြစ်၍။ ပဋိဃံ၊ ကို။ ဝိနောဒေတဗ္ဗံ၊ ဖျောက်အပ်၏ အဘယ့်ကြောင့် ဤသို့ဟူသင့်သနည်း၊ ရှေး၌ပင် ပဋိဃကိုခွါ၍ မေတ္တာဈာန်ကို ဖြစ်စေအပ်ပြီမဟုတ်လော ဟူမူ? ပုဗ္ဗေ တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ အသတိယာ အမနသိကာရေန ပဋိဃံ အနုပ္ပါဒေန္တဿ သာဓာရဏတော တံ ဝိက္ခမ္ဘေတွာ ဈာနဿ ဥပ္ပါဒနံ, သမာပဇ္ဇနဉ္စ ဝုတ္တံ"ဣဒါနိ ပန။တံ ။ ပ။ ပဋိဃံ ဝိနောဒေတဗ္ဗ" န္တိ။ ယင်းစကားကို ပရဝါဒီ မလှုပ်ခြောက်နိုင်ခိုင်စေလို၍ မေတ္တာယနမေဝ ဟိ ဣဓ ပဋိဃဝိနောဒနမဓိပ္ပေတံ။ ဋီ ၁၊၃၃၅။ (ပြည်)။
ဧဝမ္ပိ၊ သို့လည်း။ ဝါယမတော၊ အားထုတ်သောယောဂီအား။ (ပဋိဃံ၊ သည်။) သစေ န နိဗ္ဗာတိ၊ အံ့။ အထ၊ ထိုသို့မငြိမ်းလတ်သော်။
ကကစူပမဩဝါဒ အာဒီနံ၊ ကကစူပမဩဝါဒ အစရှိသည်တို့သို့။ အနုသာရတော၊ လျှောက်သောအားဖြင့်။ ဝါ၊ ဆင်ခြင်သောအားဖြင့်။
ပဋိဃဿ၊ ကို။ ပဟာနာယ၊ ပယ်ခြင်းငှါ။ ပုနပ္ပုနံ၊ လဲ။ ဃဋိတဗ္ဗံ၊ အားထုတ်အပ်၏။
တဉ္စ ဃဋနံ၊ ကိုလည်း။ ဣမိနာ အာကာရေန၊ ဤယခုဆိုလတံ့‌သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အတ္တာနံ၊ ကို။ ဩဝဒန္တေနေဝ၊ ဆုံးမသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ (ဃဋိတဗ္ဗံ၊ ၏။) အရေ ကုဇ္ဈနပုရိသ၊ အချင်းအမျက်ထွက်လေ့ရှိသော ယောကျာ်း။ ဘဂဝတော၊ သည်။ ဥဘတောဒဏ္ဍကေန။ ပ။ ကရောတိ စ၊ ဟူ၍၎င်း။ တဿေဝ။ ပ။ ဥပသမ္မတီတိ စ၊ ဟူ၍၎င်း။ သတ္တိမေ။ ပ။ ပုဂ္ဂလံ ဝဒါမီတိ စ၊ ဟူ၍၎င်း။ ဝုတ္တံ နနု၊ ဟောတော်မူသည်မဟုတ်လော။ [၂၉၁] သော တွံ၊ သည်။ ဒါနိ၊ ယခု။ ဧဝံ၊ သို့။ ကုဇ္ဈန္တော၊ အမျက်ထွက်ဘိမူ။ ဘဂဝတော၊ ၏။ သာသနကရော၊ အဆုံးအမကိုလိုက်နာသည်။ န စေဝ တဝိဿသိ၊ မဖြစ်ရလတံ့။ ပဋိကုဇ္ဈန္တော စ၊ အတုံ့အမျက်ထွက်လတ်ဘိမူလည်း။ ကုဒ္ဓပုရိသတောပိ၊ ရှေးဦးအမျက်ထွက်သော သူထက်လည်း။ ပါပိယော၊ ယုတ်ချက်နာသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဒုဇ္ဇယံ၊ လူသာမာန်တို့အောင်နိုင်ခဲသော။ သင်္ဂါမံ၊ ဒေါသစစ်မြေကို။ န ဇေဿသိ၊ မ‌အောင်ရလတံ့။ အတ္တောဝ၊ သည်လည်း။ အတ္တနော၊ ၏။ သပတ္တကရဏေ၊ ရန်သူတို့သည်ပြုအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ စ၊ တို့ကိုလည်း။ ကရိဿသိ၊ လတံ့။ ဆဝါလာတူပမော စ၊ သူကောင်ဖုတ်သော ထင်းမီးဟဥပမာရှိသည်လည်း။ ဘဝိဿသိ၊ လတံ့။ ဣတိ၊ သို့။ (ဩဝဒန္တေနေဝ၊ ၍သာလျှင်။ ဃဋိတဗ္ဗံ၊ ၏။)
[ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဥဘတောဒဏ္ဍကေန၊ နှစ်ဋ္ဌာနတို့၌ အရိုးရှိသော။ ကကစေန၊ လွှကြီးဖြင့်။ ဩစရကာ၊ ယုတ်မာသောအကျင့်ရှိကုန်သော။ စောရာ၊ တို့သည်။ အင်္ဂမင်္ဂါနိ၊ တို့ကို။ စေပိ ဩကန္တေယျုံ၊ အကယ်၍ တိုက်ဖြတ်ကုန်ငြားအံ့။ တတြာပိ၊ ထိုအင်္ဂါကြီးငယ်တို့ကိုဖြတ်ကုန်သော သူတို့၌လည်း။ ယော၊ သည်။ မနောပဒေါသေယျ၊ နှလုံးပြစ်မှားရာ၏။
သော၊ သည်။ တေန-မနောပဒေါသေန၊ ဖြင့်။ မေ၊ ၏။ န သာသနာကရော၊ အဆုံးအမကို လိုက်နာသည်မမည်။
ယော၊ သည်။ ကုဒ္ဓံ၊ ကို။ ပဋိကုဇ္ဈတိ၊ အတုံ့အမျက်ထွက်၏။ တေန ပဋိကုဇ္ဈနေန၊ ဖြင့်။ တဿေဝ၊ ထိုရှေးဦးအမျက်ထွက်သသူထက်လည်း။ ပါပိယော-ပါပတရော၊ ယုတ်တွင်းနက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ကုဒ္ဓံ၊ မိမိအားအမျက်ထွက်သသူကို။ အပ္ပဋိကုဇ္ဈန္တော၊ တဖန်ပြန်လျက် အမျက်တုံ့မထွက်သသူသည်။ ဒုဇ္ဇယံ၊ လူသာမာန်တို့အောင်နိုင်ခဲသော။ သင်္ဂါမံ၊ စစ်မြေကို။ ဝါ၊ စစ်သည်ဗိုလ်ထုကို။ ဇေတိ၊ အောင်မြင်သည်မည်ပေ၏။
သင်္ကုပိတံ၊ အမျက်ခြောင်းခြောင်းထွက်သော။ ပရံ၊ ကို။ ဉတွာ၊ ၍။ ယော၊ သည်။ သတော၊ သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥပသမ္မတိ၊ (ရေစရောက်လေ မီးသို့သေလျက် တုံ့ချေမလဲ) ငြိမ်းစေခဲ၏။ သော၊ သည်။ အတ္တနော စ၊ ၏၎င်း။ ပရဿ စ၊ ၏၎င်း။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ဥိီးသောသူတို့၏။ ဝါ၊ နှစ်ပါးကုန်သော ဣဓလောက ပရလောကတို့၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ စရတိ၊ ကျင့်သည်မည်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သပတ္တကန္တာ၊ ရန်သူတို့သည်နှစ်လိုအပ်ကုန်သော။ သပတ္တကရဏာ၊ ရန်သူတို့သည်ပြုအပ်ကုန်သော။ ဣမေ သတ္တ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ကောဓနံ၊ အမျက်ထွက်လေ့ရှိသော။ ဣတ္ထိံ ဝါ၊ သို့မူ၎င်း။ ပုရိသံ ဝါ၊ သို့မူ၎င်း။ အာဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
သတ္တ၊ တို့ဟူသည်။ ကတမေ၊ တို့နည်းဟူမူကား။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤကာလ၌။ သပတ္တော၊ ရန်သူတယောက်သည်။ သပတ္တဿ၊ ရန်သူတယောက်အား။ ဝါ၊ ၏။ အယံ၊ ဤငါ့ရန်သူသည်။ ဒုဗ္ဗ‌ဏ္ဏော၊ အဆင်းမလှသည်။ အဿ၊ ဖြစ်မူကား။ အဟော ဝတ၊ ဪ ကောင်းလေစွ။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့အဆင်းမလှသည်၏အဖြစ်ကို။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။
တံ၊ ထိုသို့ငါဆိုခြင်းသည်။ ကိဿဟေတု၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သပတ္တော၊ သည်။ သပတ္တဿ၊ ၏။ ဝဏ္ဏတတာယ၊ အဆင်းပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ န နန္ဒတိ၊ မနှစ်သက် နန္ဒတိ ပုတ္တေဟိ ပုတ္တိမာကဲ့သို့ ကရိုဏ်းတည်း။ တနည်း အဆင်း ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဥပယောဂတ္ထ၌ ကရဏဝစနတည်း။ ကောဓနာယံ-ကို ကောဓနော အယံဖြတ်၊ အယံ-ကား နိပါတ်မျှသာဟူ၏။ (ပြည်)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကောဓနော၊ အမျက်ထွက်လေ့ရှိသော။ ကောဓာဘိဘူတာ၊ ကောဓသည် နှိပ်စက်အပ်သော။ ကောဓပရေတော၊ ကောဓသည် အစဥ်လိုက်အပ်သော။ ဝါ၊ အမျက်သည် ပြင်းစွာနှိပ်စက်အပ်သော။ ဝါ၊ အမျက်ဟူသော သူ့အလိုသို့လိုက်သော။ သော-ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သုနှာတော၊ ကောင်းစွာနံသာရေမိုးချိုးပြီးသည်။ သုဝိလိတ္တော၊ ကောင်းစွာ နံ့သာလိမ်းကျံအပ်ပြီးသည်။ ကပ္ပိတကေသမဿု၊ ရိတ်ဖြတ်ပြုပြင်အပ်ပြီးသော ဆံမုတ်ဆိတ်ရှိသည်။ ဩဒါတဝတ္ထဝသနော၊ ဖြူစင်သန့်ပြန့်သော အဝတ်ပုဆိုးကိုဝတ်သည်။ ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍ကားဖြစ်၏။ အထ ခေါ၊ သော်လည်း။ သော-ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကောဓာဘိဘူတော၊ အမျက်ကောဓ နှိပ်စက်အပ်ရကား။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏောဝ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းရာ ရုပ်ဝါမလှသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
[၂၉၁] ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပဌမော၊ သော။ သပတ္တကန္တော၊ ရန်သူတို့သည် နှစ်လိုအပ်သော။ သပတ္တကရဏော၊ ရန်သူတို့သည်ပြုအပ်သော။ အယံ ဓမ္မော၊ ဤဖောက်ပြန်ခြင်းရာ ရုပ်ဝါမလှသောသဘောသည်။ ကောဓနံ၊ အမျက်ထွက်လေ့ရှိသော။ ဣတိံ ဝါ၊ သို့၎င်း။ ပုရိသံ ဝါ၊ သို့၎င်း။ အာဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပုန စ၊ တဖန်လည်း။ အပရံ၊ တပါးတုံ။ (ဝဒါမိ၊ ဟောဦးအံ့။) ဝါ၊ တပါးသောသဘောကား။ သပတ္တော၊ ရန်သူသည်။ သပတ္တဿ၊ အား။ ဝါ၊ ၏။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ သယေယျ၊ အိပ်ရစေချင်၏။ ဝါ၊ အိပ်ရပါမူ။ အဟော ဝတ၊ ဪ ကောင်းလေစွ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဝါ၊ ဤသို့ ဆင်းရဲတွေ့သည်၏အဖြစ်ကို။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ ပ။ န ပစုရတ္ထော၊ မြောက်မြားသောဥစ္စာမရှိသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ဘိမူ။ (တနည်း) ပစုရတ္ထော၊ မြောက်မြား‌သော ဥစ္စာရှိသည်။ န အဿ၊ မဖြစ်ပါမူ။ အဟော ဝတ၊ စွ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ နဘောဂဝါ၊ အတွင်းအပ အသုံးအ‌ဆောင်အိမ်ထောင်ခမ်းနားရှားပါးမဲ့မွဲသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ဘိမူ။ အဟော ဝတ၊ စွ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဣစ္တတိ၊ ၏။ နယသဝါ၊ အကျော်အစောမဲ့သည်။ အဿ၊ မူ။ အဟော ဝတ၊ စွ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ နမိတ္တဝါ၊ အဆွေခင်ပွန်းမဲ့သည်။ အဿ၊ မူ။ အဟော ဝတ၊ စွ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ ကာယဿ၊ ဥပါဒိန္နခန္ဓာ၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ မရဏာ၊ စုတိကျသည်မှ။ ပရံ၊ ၌။ သုဂတိံ၊ ကောင်းမှုရှိသောသူတို့သည် လားအပ်သော။ ဝါ၊ ကောင်းသော ဂတိဖြစ်သော။ သဂ္ဂံ၊ ရူပါရုံစသော ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့် ကဲလွန်သော။ လောကံ၊ လူ့ပြည်နတ်ရပ်သို့။ န ဥပပဇ္ဇေယျ၊ မကပ်မရောက်ပါငြားအံ့။ အဟော ဝတ၊ စွ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုသို့ငါဟောခြင်းသည်။ ကိဿဟေတု၊ ကား။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သပတ္တော၊ သည်။ သပတ္တဿ၊ ၏။ သုဂတိဂမနေန၊ သုဂတိသို့ လားခြင်းဖြင့်။ ဝါ၊ ကို။ န နန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကောဓနော၊ အမျက်ထွက်လေ့ရှိသော။ ကောဓာဘိဘူတော၊ ကောဓသည် နှိပ်စက်အပ်သော။ ကောဓပရေတော၊ ကောဓသည် အစဥ်လိုက်အပ်သော။ အယံ ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ ကို။ စရတိ၊ ၏။ ဝါစာယ၊ ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ ကို။ စရတိ၊ ၏။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ ကို။ စရတိ၊ ၏။
သော-ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကောဓာဘိဘူတော၊ ကောဓသည်နှိပ်စက်အပ်ရကား။ ကာယေန၊ ဖြင့်၎င်း။ ဝါစာယ၊ ဖြင့်၎င်း။ မနသာ၊ ဖြင့်၎င်း။ ဒုစ္စရိတံ၊ ကို။ စရိတွာ၊ ကျင့်မှား၍။ ကာယဿ၊ ၏။ ဘေဒါ၊ သော။ မရဏာ၊ မှ။ ပရံ၊ ၌။ အပါယံ၊ ချမ်းသာကင်းသော။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ မကောင်းမှုကိုပြုသော သူတို့သည်လားအပ်သော။ ဝါ၊ မကောင်းသောဂတိဖြစ်သော။ ဝိနိပါတံ၊ စုတ်ပြယ်သောကိုယ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ကျရာဖြစ်သော။ ဝါ၊ မိမိအလိုကင်းလျက် ကျရာဖြစ်သော။ နိရယံ၊ ငရဲသို့။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ကပ်ရောက်ရာ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ဥဘတောပဒိတ္တံ၊ နှစ်ဖက်အစွန်းတို့၌ လောင်အပ်ထသော။ မဇ္ဈေ ဂူထဂတံ၊ အလယ်၌ ခွေးမစင်လိမ်းကပ်အပ်ထသော။ ဆဝါလာတံ၊ သူကောင်ဖုတ်သောထင်းစသည်။ ဝါ၊ တံရှူးဝါးသည်။ ဂါမေ၊ ၌။ ကဋ္ဌတ္ထံ၊ ထင်းကိစ္စကို။ ဝါ၊ သစ်ကိစ္စကို။ နေဝ ဖရတိန သာဓေတိ၊ မပြီးစေ။ အရညေ၊ ၌။ ကဋ္ဌတ္တံ၊ ကို။ န ဖရတိ ယထာ၊ စေသကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမံ ပုရိသပုဂ္ဂလံ၊ ဗျာပန္နစိတ္တပဒုဋ္ဌမနသင်္ကပ္ပရှိသော ဤပုရိသပုဂ္ဂိုလ်ကို သော စ ဟောတိ အဘိဇ္စျာလု၊ ဤသို့စသည်ဖြင့် အောက်၌ ဟောအပ်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုရည်၍ဘုရားမြတ်စွာ ဣမံ-ဟု ဟောတော်မူရင်းတည်း။ ထိုကြောင့် ထိုပါဠိရင်း၌ ဣမံ ပုရိသပုဂ္ဂလံ၊ ကာမတို့၌ တိဗ္ဗသာရာဂ စသဖြင့် သီလကင်းသော ဤပုရိသပုဂ္ဂိုလ်ကို ဟူသော အနက်ကိုလိုအပ်၏ ။ သို့သော်လည်း ဤ၌ ကောဓာဘိဘူတ အရာဝယ် ဥပမာဆောင်ရကား ဣမံ ပုရိသပုဂ္ဂလံ၊ ဗျာပန္နစိတ္တပဒုဋ္ဌမနသင်္ကပ္ပရှိသော ဤပုရိသပုဂ္ဂိုလ်ကို ဟူသော အနက်ကို လိုအပ်၏။ (ပြည်)။ တထူပမံ၊ ထိုထင်းကလားလျှင် ဥပမာရှိသောသူ ဟူ၍။ အဟံ၊ သည်။ ဝဒါမိ၊ ၏။]
ဧဝံ၊ ဤသို့သောနည်းဖြင့်။ ဃဋယတော၊ စေ့ဆော်လျက်။ ဝါယမတေည၊ အမျက်ပျောက်မှုလုံ့လပြုသော။ တဿ၊ ထိုယောဂီအား။ ဧတံ ပဋိဃံ၊ ထိုအမျက်ဒေါသသည်။ သစေ ဝူပသမ္မတိ၊ အကယ်၍ ငြိမ်းသည်ဖြစ်အံ့။ ဣစ္စေတံ၊ ဤသို့ငြိမ်းခြင်းသည်။ ကုသလံ၊ ‌ကောင်း၏။ ဝါ၊ အပြစ်မရှိ။
နော စေ တူပသမ္မတိ၊ မငြိမ်းသေးငြားအံ့။ အထ၊ ထိုသို့မငြိမ်းခဲ့သော်။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုမိမိရန်သူ ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ယော ယော ဓမ္မော၊ အကြင်အကြင် သုစရိတဓမ္မသည်။ ဥပသန္တော၊ ကောင်းစွာစောင့်စည်းအပ်သည် သံယတော-ဟူသော ဋီကာအဖွင့်သို့လိုက်၍ ပြန်သော အနက်ဖြစ်သည်။ ဥပသန္တော-ဟူသော အဋ္ဌကထာပါဌ်အတိုင်း ငြိမ်သက်ငြိမ်းအေးသည်ဟု သဒ္ဒါနက်လည်းသင့်၏။ နောက်၌လည်းနည်းတူပင်။ (ဆ-သံ-သော)။ ပရိသုဒ္ဓေါ၊ ကိလေသမလ ကင်းသဖြင့် စင်သန့်သည်။ (တနည်း) ဥပသန္တော၊ ကိလေသဒါဟမရှိသဖြင့် ငြိမ်းအေးသည်။ ပရိသုဒ္ဓေါ၊ အနဝဇ္ဇအဖြစ်ဖြင့် စင်ကြယ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အနုဿရိယမာ‌နော၊ အောက်မေ့သည်ရှိသော်။ ပသာဒံ၊ စိတ်၏ ကြည်ခြင်းကို။ အာဝဟတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ တံ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုထို သုစရိတဓမ္မကို။ အနုဿရိတွာ၊ အဖန်တလဲလဲအောက်မေ့၍။ အာဃာတော၊ ရန်ငြိုးကို။ ပဋိဝိနေတဗ္ဗော၊ ဖျောက်အပ်၏။
ဟိ-ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သသူအား။ ကာယသမာစာရောဝ၊ ကိုယ့်အကျင့်သည်သာလျှင်။ ဥပသန္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဗဟုံ၊ များစွာ။ ဝတ္တပဋိပတ္တိံ၊ ဝတ်ကိုဖြည့်ကျင်ခြင်း တည်းဟူသော ကောင်းသော အကျင့်ကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ပြုသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုသူ၏ ကာယသမာစာရ၏။ ဥပသန္တဘာဝေါ၊ ငြိမ်းအေးသည်၏အဖြစ်ကို။ ဝါ၊ ကောင်းစွာစောင့်စည်းအပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ သဗ္ဗဇနေန၊ ခပ်သိမ်းသသူသည်။ ဉာယတိ၊ သိအပ်၏။
ပန၊ ဗျတိရိတ်ကိုဆိုအံ့။ ဝစီသမာစာရမနောသမာစာရာ၊ တို့သည်။ အဝူပသန္တာ၊ မငြိမ်းအေးကုန်သည်။ ဝါ၊ မစောင့်စည်း မထိန်းသိမ်းအပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
တဿ၊ ထိုသူ၏။ တေ-ဝစီမနောသမာစာ‌ရေ၊ တို့ကို။ အစိန္တေတွာ၊ မကြံမူ၍။ ကာယသမာစာရဝူပသမောယေဝ၊ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်အပ်သော ကာယသမာစာရ၏ ငြိမ်းခြင်းကိုသာလျှင်။ အနုဿရိတဗ္ဗော၊ ၏။
[၂၉၂] ဧကစ္စဿ၊ ၏။ ဝစီသမာစာရောဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဥပသန္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ အဿ၊ ထိုသူ၏ ဝစီသမာစာရ၏။ ဥပသန္တဘာဝေါ၊ အဖြစ်ကို။ သဗ္ဗဇနေန၊ သည်။ ဉာယတိ၊ ၏။
ဟိ-တပ္ပါကဋံ ကရောမိ၊ အံ့။ သော ဥပသန္တဝစီသမာစာရပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပကတိယာဝ၊ သာလျှင်။ ပဋိသန္ထာရကုသလော၊ စေ့စပ်ခြင်း၌ လိမ္မာသည်။ သခိလော၊ သည်းခံခြင်း ခန္တီဟုဆိုအပ်သော ပြေပြစ်သော အဖြစ်နှင့်ပြည့်စုံသည်။ သုခသမ္ဘာသော၊ ချစ်ဖွယ်သောစကားရှိသည်။ ဝါ၊ နားချမ်းသာစွာအသင့်ဆိုမိန့်တတ်သည်။ သမ္မောဒကော၊ အညီအညွတ်နှီးနှောခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကားဖြင့် နှီးနှောလေ့ရှိသည်။ ဝါ၊ အညီအညွတ်ဝမ်းမြောက်စေကာ ကောင်းစွာပြောဆိုလေ့ရှိသည်။ ဥတ္တာနမုခေါ၊ ပီတိသောမနဿ၏အစွမ်းဖြင့် မျက်နှာပန်းပွင့်သည် ပန်းပွင့်ကဲ့သို့ တင့်တယ်သော မျက်နှာရှိသည်လည်းဟူ။ ဝိကုဇိတမူခေါ အဟုတွာ ပီတိသောမနသဝသေန ဝိကသိတမုခေါ၊ ဋီ ၁၊၃၅၇။ ။ ပေါ်ပေါ်လွင်လွင် ပြုံးရွင်သော မျက်နှာရှိသည်-ဟူ၍လည်းသင့်၏။ အဘာကုဋိကာ ဥတ္တာနမုခါ ပုဗ္ဗဘာသိနော ဟူသောတေရသကဏ်ပါဠိကို မှီ၍ ဘာကုဋိကော အဟုတွာ-သော်၎င်း, ဘာကုဋိတမုခေါ အဟုတွာ-သော်၎င်း ဖြစ်သင့်လျက် ကုဋ-ကုဇ ဓာတုဒွယကို ဧကတ္ထကြံ၍ ဝိကုဇါတမုခေါ-ဟူသည်။ ဝိကုဇိတမုခေါ၊ ရှုံ့တွမျက်နှာရှိသည်ပေး။ ဝိကုဏိတမုခေါ ဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏ ။ ဧကတ္ထပင်ယူ။ (ပြည်)။ ပုဗ္ဗဘာသီ၊ (တစုံတယောက်နှင့်တွေ့ဆုံမိက ပဋိသန္ဓာရအရေး နှုတ်မလေးပဲ) ရှေးဦးဆိုမိန့်လေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မဓုရေန၊ သော။ သရေန၊ ဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဩဘာရေတိ၊ သရဘညအစွမ်းဖြင့်ရွတ်၏။ ပရိမဏ္ဍလေဟိ-ပရိပုဏ္ဏေဟိ၊ ကုန်သော။ ပဒဗျဉ္ဇနေဟိ၊ ပုဒ်ဝါကျတို့ဖြင့်။ ဓမ္မကထံ၊ ကို။ ကထေတိ၊ ၏။
ပန၊ ဗျတိရိတ်ကိုဆိုအံ့။ ကာယသမာစာရမနောသမာစာရာ၊ တို့သည်။ အဝူပသန္တာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တဿ၊ ထိုသူ၏။ တေ ကာယမနောသမာစာရေ၊ တို့ကို။ အစိန္တေတွာ၊ ၍။ ဝစီသမာစာရဝူပသမောယေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ အနုဿရိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဧကစ္စဿ၊ အား။ မနောသမာစာရောဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဥပသန္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ စ၊ ဆက်။ အဿ၊ ထိုသူ၏ မနောသမာစာရ၏။ ဥပသန္တဘာဝေါ၊ သည်။ စေတိယဝန္ဒနာဒီသု၊ တို့၌။ (သက္ကစ္စကိရိယာယ၊ ရိုသေစွာပြုသောအမှုဖြင့်။၀ သဗ္ဗဇနဿ၊ အား။ ပါကဋော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ ထင်စွာ။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ အဝူပသန္တစိတ္တော၊ မငြိမ်သက်သောစိတ်ရှိသည်။ ဝါ၊ မထိန်းသိမ်းမစောင့်ရှောက်အပ်သောစိတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ စေတိယံဝါ၊ ကို၎င်း။ ဗောဓိံ ဝါ၊ ကို၎င်း။ ထေရေ ဝါ၊ တို့ကို၎င်း။ ဝန္ဒမာနော၊ ‌သော်။ သက္ကစ္စံ၊ စွာ။ န ဝန္ဒတိ၊ မရှိခိုး။ ဓမ္မဿဝနမဏ္ဍပေ၊ ၌။ ဝိက္ခိတ္တစိတ္တော ဝါ၊ ပျံ့လွင့်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍၎င်း။ ပစလာယန္တော ဝါ၊ ငိုက်မျည်းသည်ဖြစ်၍၎င်း။ နိသီဒတိ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။ ဥပသန္တစိတ္တော၊ ငြိမ်သက်သောစိတ်ရှိသသူသည်။ ဩကပ္ပေတွာ၊ ယုံကြည်၍။ ဝန္ဒတိ၊ ၏။ ဩဟိတသောတော၊ စိုက်သောနားရှိသည်ဖြစ်၍။ (ဓမ္မံ၊ ကို။) အဋ္ဌိံ၊ မိမိဥစ္စာကို။ ကတွာ၊ ၍ အတ္ထသဒ္ဒေါ ဓနဝါစကော၊ တ္ထဿ ဋ္ဌော၊ ကရဓာတုယောဂေ ဣကာရာဂမော။ နိသျဟောင်း အမှာ။ အဋ္ဌီကတွာ၊ စီးပွါးဥစ္စာသဖွယ်ပြု၍၊ ဤအနက်လည်းသင့်၏ ၊ ကရဓာတုယောဂ၌ စီပစ္စည်းဖြင့် ပြီးသည်ဟု ယူအပ်၏ ။ (ဆ-သံ-သော)။ (တနည်း၊ အတ္တာနံ၊ ကို။ ဓမ္မေန၊ သူတော်ကောင်းတရားဖြင့်။) အဋ္ဌိံ၊ ထက်သန်သောဆန္ဒရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍ ဣမသ္မိံ ပန ဝိကပ္ပေ အတ္ထသဒ္ဒေါ ဆန္ဒပရိယာယော၊ အတ္ထော အဿ အတ္ထီတိ နိဗ္ဗစနံ။ ဆန္ဒရှိသည်ကို ပြု၍-ဟူသည် ထက်သန်သော ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်၍-ဟူလိုသည်။ ထို့ကြောင့် အတ္ထိကော ဝါဟုတွာ-ဟု ဋီကာမိန့်သတည်း။ ပဟူတေ စ ပသံသာယံ၊ နိန္ဒာယဉ္စာတိ-သာယနေ။ နိစ္စယောဂေ စ သံသဂ္ဂေ၊ ဟောန္တိ မေ မန္တုအာဒယော-ဟူရကား ဤ၌အတိသယ၌ ဖြစ်၍ ထက်သန်သော ဆန္ဒ-ဟူ၏ ။ (ပြည်)။ ကာယေန ဝါ၊ ဖြင့်၎င်း။ ဝါစာယ ဝါ၊ ဖြင့်၎င်း။ စိတ္တပ္ပသာဒံ၊ စိတ်၏ကြည်ခြင်းကို။ ကရောန္တော၊ လျက်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သုဏာတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။ ဧကစ္စဿ၊ အား။ မနောသမာစာရောဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဥပသန္တော၊ ငြိမ်သက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကာယဝစီသမာစာရာ၊ တို့သည်။ အဝူပသန္တာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တဿ၊ ထိုသူ၏။ တေ၊ ထိုမငြိမ်သက်သော ကာယဝစီသမာစာရတို့ကို။ အစိန္တေတွာ၊ မကြံမူ၍။ မနောသမာစာရဝူပသမောယေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ အနုဿရိတဗ္ဗော၊ ၏။
ပန၊ ပါး။ ဧကစ္စဿ၊ အား။ တီသု၊ ကုန်သော။ ဣမေသု ဓမ္မေသု၊ ဤကာယသမာစာရ, ဝစီသမာစာရ, မနောသမာစာရတို့တွင်။ ဧကောပိ၊ တပါးပါးမျှလည်း။ အဝူပသန္တော၊ မငြိမ်သက်သည်။ ဟောတိ၊ အံ့။ တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌။ (ကာရုညံ ဥပဋ္ဌပေတဗ္ဗံ-၌စပ်) ဧသ-ဧသော၊ ဤသူကား။ ဣဒါနိ၊ ယခုမျက်မြင်ဘဝ၌သာလျှင်။ မနဿလောကေ၊ ၌။ ကိဉ္စာပိ စရတိ၊ အကယ်၍ကား သွားလာကျင်လည်ရ၏။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်မူကား။ ကတိပါဟဿ၊ နှစ်ရက်သုံးရက်၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သကာလ၌။ အဋ္ဌမဟာနိရယသောဠသဥဿဒနိရယပရိပူရကော၊ ရှစ်ထပ်သောငရဲကြီး, တဆဲ့ခြောက်လုံးသော ဥဿဒ ငရဲပြည်ကို ပြည့်စေသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်ရှာလေလတံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ကာရုညံ၊ သနားကျင်နာကရုဏာကို။ ဥပဋ္ဌပေတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်စေအပ်၏။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ ကာရုညမ္ပိ၊ ကရုဏာကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ အာဃာတော၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းသည်။ ဝူမသမ္မတိ၊ ငြိမ်း၏။
ဧကစ္စဿ၊ အချို့သောပုဂ္ဂိုလ်အား။ တယောပိ၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤကာယဝစီမနောသမာစာရတရားတို့သည်။ ဝူပသန္တာ၊ ငြိမ်သက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တဿ၊ ၏။ ယံ ယံ၊ ကာယသမာစာရအစရှိသော တရားသုံးပါးတို့တွင် အကြင်အကြင်တရားကို။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ တံ တံ၊ ကို။ အနုဿရိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဟိ-ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တာ‌ဒိသေ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ ပုဂ္ဂလေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်၌။ မေတ္တာဘာဝနာ၊ သည်။ ဒုက္ကရာ၊ ခဲယဥ်းငြိုငြင်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနုဿရိတဗ္ဗံ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဣမဿ အတ္ထဿ၊ (ယော ယော ဓမ္မော စသည်ဖြင့် ဆိုအပ်ပြီးသော) ဤအနက်ကို။ အာဝိဘာဝတ္ထံ၊ ငှါ။
ပဉ္စိမေ အာဝုသော။ ပ။ ပဋိဝိနောဒေတဗ္ဗောတိ၊ ဟူသော။ ပဉ္စကနိပါတေ၊ ၌။ ဣဒံ အာဃာတပဋိဝိနယသုတ္တံ၊ ဤအာဃာတပဋိဝိနယသုတ်ကို။ ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗံ၊ ၏ [အာဝုသော၊ ရှင်တို့။ အာဃာတပဋိဝိနယာ၊ ရန်ငြိုးကို ပယ်ဖျောက်ကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပဉ္စ၊ တို့တည်း။ ယတ္ထ၊ အကြင်ရန်ငြိုးဖွဲ့အပ်သောပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဥပ္ပန္နော၊ သော။ အာဃာတော၊ ကို။ သဗ္ဗ‌သော၊ ဖြင့်။ ပဋိဝိနောဒေတဗ္ဗော၊ ၏။]
ပန၊ ဆက်။ ဝါ၊ တပါး။ အဿ၊ ထိုယောဂီအား။ ဧဝံ၊ သို့ ဝါယမတောပိ၊ လုံ့လပြုပါသော်လည်း။ အာဃာတော၊ သည်။ သစေ ဥပ္ပဇ္ဇတိယေတ၊ အကယ်၍ တလုံလဲလဲ ဖြစ်မြဲသာလျှင်ဖြစ်သေးအံ့။ အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။ အနေန၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ အတ္တာ၊ ကို။ ဩဝဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
[၂၉၃] ဝေရိနာ၊ သည်။ အတ္တတော ဝိသယေ၊ ဆင်းရဲစိမ့်သောငှါ တတ်နိုင်စကောင်းသော သင်၏ကိုယ်၌။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ တေ၊ သင့်အား။ ယဒိ ကတံ၊ အကယ်၍ပြုလှာပေငြားအံ့။ တွံ၊ သည်။
ကိံ၊ ကြောင့်။ တဿ၊ ထိုဝေရီ၏။ အဝိသယေ၊ ဆင်းရဲစိ့မ့်သောငှါ မတတ်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အရာမဟုတ်သော။ သစိတ္တေ၊ မိမိစိတ်၌။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ ကတ္တုံ၊ ငှါ။ ဣစ္ဆသိ၊ အလိုရှိဘိသနည်း ရန်သူသည်ဆင်းရဲပြုနိုင်လျှင် သင်၏ကိုယ်၌သာ ပြုနိုင်ရာ၏ ။ သင်၏စိတ်၌ကား ရန်သူငမွဲ ဆင်းရဲပြုနိုင်အံ့သောအရာမဟုတ်။ ထိုသို့မဟုတ်ပဲလျက် ရန်သူကို အမျက်ထွက်၍ စေတသိကဒုက္ခကို သူဝမ်းမြောက်အောင် ဖြစ်စေချင်သေးသလောဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆုံးမအပ်၏ဟူလို။ (ပြည်)။
ဗဟူပကာရံ၊ များစွာသော ကျေးဇူးရှိပေသော။ ရုဒမ္မုခံ၊ ငိုသောမျက်နှာရှိသော။ ဉာတိဝဂ္ဂံ၊ မိဘစသော ‌ဆွေမျိုးအပေါင်းကို။ ဟိတွနာ၊ စွန့်နိုင်ပါလျက်လည်း။
မဟာနတ္ထကရံ၊ များစွာသော အနတ္ထကိုပြုတတ်သော။ သပတ္တံ၊ ရက္ခိုသ်ဘီလူးကဲ့သို့ ပူးဝင်ကျရောက်တတ်သော။ (ရက္ခသော ဝိယ သပတီတိ သပတ္တံ-မူ) ဝါ၊ ရန်သူအစစ်ဖြစ်သော။ ကောဓံ၊ အမျက်ကိုကား။ ကိံ န ဇဟာသိ၊ အဘယ်ကြောင့်မစွန့်ပါသနည်း။ ဇဟာသိဧဝ၊ စွန့်နိုင်ကောင်းသလျှင်ကတည်း။
(သပ္ပုရိသ၊ သူတော်ကောင်း) တွံ၊ သည်။ ယာနိ သီလာနိ၊ တို့ကို။ ရက္ခသိ၊ ၏။ တေသံ၊ ထိုသီလတို့၏။ မူလနိကန္တနံ၊ အမြစ်အရင်းဖြစ်သော ဟိရိ ဩတပ ခန္တီ မေတ္တာ ကရုဏာတို့ကို ဖြတ်တတ်သော။ ကောဓံ၊ ကို။ ဥပလာဠေသိ၊ ဖြား‌ယောင်းဘိ၏။ ဝါ၊ စံပယ်စေဘိ၏။ တယာ၊ နှင့်။ သဒိသော၊ သော။ ဇဠော-အန္ဓဗာလော၊ ငမိုက်ကန်းသည်။ ကော နာမ၊ အဘယ်မည်သသူသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသေးသနည်း။
(ပဏ္ဍိတ၊ ရှိ။) ပရေန၊ သူတပါးသည်။ အနရိယံ၊ ယုတ်မာသော။ ကမ္မံ၊ ပြစ်မှားသောအမှုကို။ မေ၊ အား။ ကတံ၊ လေပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ယော-တွံ၊ သည်။ ကုဇ္ဈသိ၊ ၏။ သော-တွံ၊ သည်။ တာဒိသံယေဝ၊ ထိုရန်သူပြုအပ်သော အပရာဓဖြစ်သော အနရိယအမှုနှင့် တူသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ကမ္မံ၊ ကို။ သယမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ကတ္တုံ၊ ငှါ။ ကိန္နု၊ ကြောင့်။ ဣစ္ဆသိ၊ နည်း။
(ဇေဋ္ဌဘာတိကကနိဋ္ဌ၊ ‌နောင်တော်မြတ်ဖြစ်သော မဟာသာရိပုတ္တရာ၏ညီထွေး။) ပရော၊ ပြင်မဖြစ်သော။ ယော ဝေရီ၊ သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ ဒေါသေတုကာမော၊ ဒေါသဖြစ်စေလို၍။ အမနာပံ၊ ကို။ ယဒိ ကရိ-ယဒိ အကာသိ၊ အံ့။ တွံ၊ သည်။ ဒေါသုပ္ပါဒေန၊ ငါ့ကိုပြုလေသည်ဟု ဒေါသကိုဖြစ်စေသဖြင့်။ တဿေဝ၊ ထိုဝေရီ၏သာလျှင်။ မနောရထံ၊ ကို။ ပူရေသိ ကိံ၊ ဖြည့်ပေးလိုသော။ (တနည်း) ကိံ၊ ကြောင့်။ ပူရေသိ၊ ပြည့်စေဘိသနည်း။
(သုခကာမ၊ ချမ်းသာကိုတောင့်တသော သူတော်ကောင်း။) တွံ ကုဒ္ဓေါ၊ သင်အမျက်ထွက်ပေသည်တမုံ။ တဿ-အပရာဓကဿ၊ ၏။ ဒုက္ခဉ္စ နာမ၊ မည်သည်ကိုလည်း။ ကာဟသိ ဝါ၊ ပြုသော်လည်း ပြုနိုင်လတံ့။ န ဝါ ကာဟသိ၊ မပြုသော်လည်း မပြုနိုင်လတံ့။ အတ္တာနံ ပန၊ ကိုကား။ တွံ၊ သည်။ ဣဒါနေဝ၊ လျှင်။ ကောဓဒုက္ခေန၊ ဖြင့်။ ဗာဓသိ၊ နှိပ်စက်နှင့်ပြီ။ (နာမ-သဒ္ဒါသည် ပသံသာ ဂရတာ သညာစသော အနက်တို့တွင် ဤ၌ အသမ္ဘာဝနာ ဟူသော ဂရဟတ္ထတည်း။ ထိုပါဌ်ဖြင့် ထိုအပရာဓကပုဂ္ဂိုလ်အားပြုခြင်းသည် အနေကန်တိကဟု ပြ၏။ ထို့ကြောင့် ကာဟသိ ဝါ န ဝါ မိန့်သော်။)
အဟိသံ၊ မိမိ၏အဟိတကိုဆောင်တတ်သော။ ကောဓံ၊ ဟူသော။ မဂ္ဂံ၊ ဒုဂ္ဂတိခရီးသို့။ ဝေရိနော၊ တို့သည်။ ယဒိ ဝါ အာရူဠှာ၊ အကယ်၍တည်းတက်ကြလေကုန်အံ့။ တါ၊ အကယ် တတ်ကြကုန်မူလည်းဖြစ်စေမတက်ကုကုန်မူလည်းဖြစ်စေ။ (ဝါ-သဒ္ဒါအနိယမ) တုဝမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ကုဇ္ဈန္တော၊ ၍။ တေသံယေဝ၊ ထို(အမျက်တည်းဟူသောအပါယ်ငရဲသို့ တက်ကြကုန်သော) ဝေရီတို့၏သာလျှင်။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနုသိက္ခသိ၊ အတတ်ကောင်းပြု၍ အတုသင်ဘိသနည်း။
ယံ ဒေါသံ၊ ကို။ နိဿာယ၊ ၍။ သတ္တုနာ၊ သည်။ တဝ၊ အား။ အပ္ပိယံ၊ မနှစ်သက်ဖွယ်ကို။ ကတံ၊ ၏။ တမေဝ ဒေါသံ၊ ကိုသာ။ ဆိန္ဒဿု၊ ဖြတ်ဘိလော။ ကိံ၊ ကြောင့်။ အဋ္ဌာနေ၊ အရာမဟုတ်သည်၌။ ဝိဟညသိ၊ ပင်ပန်းဘိသနည်း။ဒေါသသည် သင်၏အနမာပကို ပြုစေတတ်သည်ဖြစ်၍ ထိုရန်သူ၏ကား အလိုသို့လိုက်သောအဖြစ်ဖြင့် ကျွန်နှင့်တူ၏ ။ ထိုကြောင့် တဖန်ပြုခြင်း၏ အရာမဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ဒေါသကိုသာ ဖြတ်ဟူလို။ ဆရာနည်း။ တနည်း ဒေါသသည် သင်၏ အမနာပကို ပြုစေတတ်သော အာဏာရှင်တည်း။ ရန်သူ သတြုမူကား ထိုဒေါဟ၏ အလိုအာဏာသို့ လိုက်ရသသူဖြစ်၍ ပြုရရှာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဒေါသ၏ ကျွန်သာတည်း။ ထိုသို့ ဒေါသဟူသော အာဏာရှင်၏ အလိုသို့လိုက်၍ ပြုရရှာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ကျွန်နှင့်တူသော လက်သည် သတြုသည် လက်ခေါက်ပြန်၍ အတုံ့ချေခြင်း၏ အရာမဟုတ်ပေ။ အာဏာရှင်သခင်ဖြစ်၍ စေတတ်သည် ဒေါသသည်သာ လက်စားချေခြင်း၏ အရာဌာနစစ်တည်း။ ထိုသို့ စေကျွန်သတြုကား အရာမဟုတ်၊ စေတတ်သည့် အာဏာရှင် ကာရာပကဒေါသသည်သာ အရာမဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့် ထိုအာဏာရှင် ကာရာပကဒေါသကိုသာ လက်စားချေ၍ ဖြတ်ဘိလတ်သေး။ စေကျွန်လက်သည် သတြုကို အမှုမပြုလတ်သေး။ မြေခွေးကဲ့သို့ မကျင့်လင့်၊ ခြင်္သေ့ကျင့် ကျင့်ရမည် ဟူလိုသော်။ အဘယ်သို့ကား မြေခွေးကျင့်သနည်း၊ အဘယ်သို့ကား ခြင်္သေ့ကျင့်သနည်းဟူမူ? မြေခွေးသည် အုတ်ကျောကိလှံကန်ကိုသာကိုက်၍ ကိုယ်သာကြေသည်၊ အမှုအရင်းမလိုက်၍ ရန်မရှင်းမသေ။ ခြင်္သေ့တောမင်းမူကား လက်ဖျားကိုပမာမပြု၊ အမှုရင်း လက်နက်ရှင်ကို နှိပ်နင်း၍ ရင်အရင်းသေအောင်ကျင့်သည်ဟူလို။ ဤကား လက်ဖြစ် အတ္တနောမတတည်း ။ အဋ္ဌာနေတိ ဒေါသောတဝ အပ္ပိယဿ ကာရာပကော၊ သတ္တု ပန တဿ ဝသဝတ္တိတာယ ဒါသသဒိသောတိ အဋ္ဌာနံပစ္စုပကိရိယာယ။ တသ္မာ တမေဝ ဒေါသံ ဆိန္ဒဿု ဥစ္ဆိန္ဒ(ဋီ ၁၊၃၅၈)။ ဤဋီကာကို မှီ၍ ဆိုကြသော်လည်း တဦးခေါင်း တပညာ ပွါး၍ စကားသာ တိမ်းကြသည်။ ဤကား ပြည်မူနိဿယဟောင်း၌ အမှာစကားဖြစ်သည်။ ထိုအမှာစကားတွင် ထုတ်ပြသော ဋီကာပါဌ်၌ ပစ္စုပကိရိယာယ-ဟူရာတွင် ပစ္စပကိရိယာယ-ဟုရှိသင့်၏ ၊ သို့မှ အပကာရ အကျိုးမဲ့ခြင်း, မကောင်းမဲ့ပြုခြင်း, ပြစ်မှားခြင်းဟူသည်နှင့်ညီမည်။ ရှိရင်းအတိုင်းဆိုလျှင် ဥပ+ကရဖြင့် ပြီးသော ဥပကာရပုဒ်သည် ကျေးဇူးပြုခြင်း, အကျိုးဆောင်ခြင်းကိုဟောသကဲ့သို့ ဥပကိရိယာ-ပုဒ်သည်လည်း ကျေးဇူးပြုခြင်း, အကျိုးဆောင်ခြင်းကိုသာ ဟောနိုင်သောကြောင့် ပစ္စုပကိရိယာယ-ပုဒ်သည်လည်း တုံ့ပြန်၍ ကျေးဇူးပြုခြင်း၏-ဟူသော မလိုအပ်သော အနက်ကိုသာ ဟောလေရာ၏ ။ ထိုကြောင့် ပတိ+အပ+ကိရိယာယ ပစ္စာပကိရိယာယ-တုံ့ပြန်၍ အကျိုးမဲ့ခြင်း, တုံ့ပြန်၍ လက်စားခြေခြင်း၏-ဟူသော ပါဌ်အနက်သာ သင့်သည်။ (ဆ-သံ-သော)
စ၊ ထိုမှတပါး။ ဓမ္မာနံ၊ ပရမတ္ထဓမ္မတို့၏။ ခဏိကတ္တာ၊ (ဖြစ်ခြင်းပျက်ခြင်းဖြင့် ပိုင်းခြားအပ်သော မိမိ၏ ပဝတ္တိကာလဟု ဆိုအပ်သော) ခဏရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ခဏမျှသာတည်သောကြောင့်။ (ခဏချက်တဖြုတ်အာားဖြင့် ပျက်တတ်သောကြောင့် ဟူလို) ယေဟိ ခန္ဓေဟိ၊ တို့သည်။ တေ၊ သင့်အား။ အမနာပံ၊ ကို။ ကတံ၊ ပြုပြီ။ တေ၊ ထိုခန္ဓာတို့သည်။ နိရုဒ္ဓါ၊ ချုပ်ကုန်ပြီ။ ဒါနိ၊ ယခု။ ဣဓ၊ ဤအပရာဓက ပုဂ္ဂိုလ်သန္တာန်၌။ ကဿ၊ အဘယ်ခန္ဓာအား။ ကုဇ္ဈသိ၊ အမျက်ထွက်အံ့သနည်း။
ယော-ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ယဿ-ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ တံ၊ ဒုက္ခကိရိယာ၏ ဝိသယဖြစ်သော။ သော၊ ထိုဒုက္ခကာရက ပုဂ္ဂလသည်။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ ကရေ-ကရေယျ၊ ပြုနိုင်ရာအံ့သနည်း။ (ဧဝံ သတိ၊ သော်။) တွံ၊ သည်။ သယမ္ပိ၊ မိမိသည်လည်း။ ဒုက္ခဟေတု၊ ထိုဒုက္ခ၏အကြောင်းတည်း။ ဣတိ-ဧဝံ၊ ဤသို့(ထိုဒုက္ခကာရက ပုဂ္ဂလ၏၎င်း ဒုက္ခကိရိယာ၏ ဝိသယဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏၎င်း) နှစ်ဦးသားတို့၏ ဒုက္ခအကြောင်း၏အဖြစ်သည်။ သမာနေ၊ ဖြစ်ပါလျက်။ ကိံ ကာရဏာ၊ ကြောင့်။ တဿ၊ ထိုဒုက္ခကာရကပုဂ္ဂလဟူသော အမှုသည်တဦး‌သာလျှင်။ ကုဇ္ဈတိ၊ နည်း။ တုယှံ ပန၊ အမှုသည်တဦးဖြစ်သောသင့်အားကား။ န ကုဇ္ဈတိ၊ နည်း။ (လှန်။ အမှု သည်နှစ်ဦးဖြစ်လျက် တဦးအားသာ အပြစ်ပြု၍ အမှုလမ်းမမှန် ဟူလိ)
ပန၊ တက်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောနည်းဖြင့်။ အတ္တာနံ၊ ကို။ ဩဝဒတောပိ၊ ဆုံးမသော်လည်း။ ဝါ၊ သည်လည်းဖြစ်သော။ အဿ၊ အား။ ပဋိယံ၊ သည်။ သစေ နေဝ ဝူပသမ္မတိ၊ အံ့။ အထ၊ ထိုသို့မငြိမ်းခဲ့သော်။ အနေန၊ ဤဒေါသမငြိမ်းသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္တနော စ၊ ၏၎င်း။ ပရဿ စ၊ ၏၎င်း။ ကမ္မဿကတာ၊ ကံသာလျှင် ဥစ္စာရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတွင်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ (ကမ္မဿကတာ၊ ကို။) တာဝ၊ စွာ။ ဧဝံ၊ သို့။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ၊ ၏။ အမ္ဘော၊ အချင်း။ တွံ၊ သည်။ တဿ၊ ထိုသူတပါးအား။ ကုဒ္ဓေါ၊ အမျက်ထွက်သည်ဖြစ်၍။ ကိံ ကရိဿသိ၊ အသို့ပြုမည်နည်း။
စ၊ အပြစ်ကိုဆိုအံ့။ ဒေါသနိဒါနံ၊ ဒေါသလျှင်အကြောင်းရှိသော။ ဧတံ-ကမ္မံ၊ ဤမကောင်းမှုသည်။ တဝေဝ၊ ၏သာလျှင်။ အနတ္ထာယ၊ အကျိုးမဲ့ဖြစ်ခြင်းငှါ။ သံဝတ္တိဿတိ နနု၊ ဖြစ်လတံ့သည်မဟုတ်လော။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ တွံ၊ သည်။ ကမ္မဿကော၊ ကံသာလျှင် မိမိဥစ္စာရှိ၏။ ကမ္မဒါယာဒေါ၊ ကံ၏ အမွေခံဖြစ်၏။ ကမ္မယောနိ၊ ကံသာလျှင် အကြောင်းရှိ၏။ ကမ္မဗန္ဓု၊ ကံသာလျှင် အဆွေအမျိုးရှိ၏။ ကမ္မပဋိဿရဏော၊ ကံသာလျှင် ကိုးကွယ်သည်လျောင်းရာ ရှိ၏။ ယံ ကမ္မံ၊ ကို။ ကရိဿသိ၊ အံ့။ တဿ-ကမ္မသ၊ ၏။ ဒါယာဒေါ၊ အမွေခံသည်။ ဘဝိဿသိ၊ ဖြစ်ရလတံ့။ စ၊ ဗျတိရိက်ကိုဆိုအံ့။ တေ၊ ၏။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ ဤပဋိဃ၏ အစွမ်းဖြင့်ဖြစ်သော ကံသည် တားမြစ်အံ့သော ကံသည် အနာဂတ်ဖြစ်၍ ဝေးသော်လည်း ပဋိဃဝသဖြင့် ဖြစ်သော ၎င်းကံသည် ပါကဋဖြစ်သောကြောင့် အာသန္နပစ္စက္ခလည်းဖြစ်ရကား ဣဒံ-ဟု ဆိုသည်။ (ပြည်)။ [၂၉၄] သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ ကို။ သာဓေတုံ၊ ငှါ။ နေဝ သမတ္ထံ၊ မစွမ်းနိုင်။ ပစ္စေကဗောဓိံ၊ ကို။ သာဓေတုံ၊ ငှါ။ န သမတ္ထံ၊ နိုင်။ သာဝကဘူမိံ၊ ကို။ သာဓေတုံ၊ ငှါ။ န သမတ္ထံ၊ နိုင်။ ဗြဟ္မတ္တသက္ကစက္ကဝတ္တိပဒေသရာဇာဒိသမ္ပတ္တီနံ၊ ဗြဟ္မာမင်း၏အဖြစ်, သိကြားမင်း၏အဖြစ်, စကြဝတေးမင်း, ပဒေသရာဇ်အစရှိသည်တို့၏ စည်းစိမ်တို့တွင်။ အညတရံ၊ တပါးပါးသော။ သမ္ပတ္တိံ၊ ကို။ သာဓေတုံ၊ ငှါ။ န သမတ္တိံ၊ နိုင်။ အထ ခေါ၊ ကား။ သာသနတော၊ မှ။ စာဝေတွာ၊ ၍။ ဝိဃာသာဒါဒိဘာဝဿ စေဝ၊ စားကြွင်းစားသော သူအစရှိသည်၏အဖြစ်၏၎င်း။ နေရယိကာဒိဒုက္ခဝိသေသာနဉ္စ၊ အပါယ်၌ ဖြစ်ခြင်းအစရှိသော ဆင်းရဲအထူးတို့၏၎င်း။ တေ၊ ၏။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ သည်။ သံဝတ္တနိကံ၊ ဖြစ်ခြင်းအကျိုးရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဣဒံ ကမ္မံ၊ ကို။ ကရောန္တော၊ သော။ သော တွံ၊ သည်။ ဥဘောဟိ၊ ကုန်သော? ဟတ္ထေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဝီတစ္စိကေ၊ အလျှံကင်းသော ဝီတာ အစ္စိ ဧတေသံ ဧ‌တေသူတိ ဝါ ဝီတစ္စိကာ၊ တေ ဝီတစ္စိကေ-ဟု က-အာဂုံနှင့် ပြီးသင့်သောကြောင့် ဝီတစ္စိကေ-ဟု က-နှင့်သာသင့်သည်။ ဝီတစ္စိတေ-ဟု တနှင့်ကားမသင့်။ (ဆ-သံ-သော)။ အင်္ဂါရေ ဝါ၊ မီးလျှံတို့ကို၎င်း။ ဂူထံ ဝါ၊ ကို၎င်း။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ပရံ၊ ကို။ ပဟရိတုကာမော၊ ပုတ်ခတ်လိုသော။ ပုရိသော ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ အတ္တာနမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ပဌမံ၊ စွာ။ ဒဟသိ စေဝ၊ ပူလောင်မူလည်း ပူလောင်စေသည်မည်၏။ ဒုဂ္ဂန္ဓဉ္စ၊ မကောင်းသောအနံ့ကိုလည်း။ ကရောသိ၊ ပြုသည်မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ အတ္တ‌နော၊ ၏။ ကမ္မဿကတံ၊ ကံသာလျှင် မိမိဥစ္စာရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ ၍။ ပရဿပိ၊ ၏လည်း။ (ကမ္မဿကတာ၊ ကို။) ဧဝံ၊ သို့။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ၊ ၏။ သောပိ၊ ထိုတပါးသော သူသည်လည်း။ တဝ၊ သင့်အား။ ကုဇ္ဈတွာ၊ ၍။ ကိံ၊ အသို့။ ကရိဿတိ၊ ပြုနိုင်လတံ့နည်း။
ဧတဿေဝ၊ ထိုတပါးသောသူ၏သာလျှင်။ ဧဝံကမ္မံ၊ သည်။ အနတ္ထာယ၊ ငှါ။ သံဝတ္တိဿတိ နနု၊ ဖြစ်လတံ့သည်မဟုတ်လော။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။ ကမ္မဿကော၊ ကံသာလျှင်ဥစ္စာရှိ၏။ ကမ္မဒါယောဒေါ၊ ကံ၏အမွေခံဖြစ်၏။ ပ။ ယံ ကမ္မံ၊ ကို။ ကရိဿတိ၊ လတံ့။ တဿ၊ ထိုကံ၏။ ဒါယာဒေါ၊ အမွေခံသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်ရှာလေလတံ့။
စ၊ ဆက်။ အဿ၊ ထိုသူ၏။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ သည်။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ ကို။ သာဓေတုံ၊ ငှါ။ နေဝ သမတ္ထံ၊ နိုင်။ ပစ္စေကဗောဓိံ၊ ကို။ သာဓေတုံ၊ ငှါ။ န သမတ္ထံ၊ နိုင်။ သာဝကဘူမိံ၊ ကို။ သာဓေတုံ၊ ငှါ။ န သမတ္ထံ၊ နိုင်။ ဗြဟ္မတ္တသက္ကတ္တစက္ကဝတ္တိပဒေသရာဇာဒိသမ္ပတ္တီနံ၊ တို့တွင်။ အညတရံ၊ သော။ သမ္ပတ္တိံ၊ ကို။ သာဓေတုံ၊ ငှါ။ န သမတ္ထံ၊ နိုင်။ အထ ခေါ၊ ကား။ အဿ၊ ထိုတပါးသောသူအား။ ဝါ၊ ၏။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ သည်။ သာသနတော၊ မှ။ စာဝေတွာ၊ ရွေ့စေ၍။ ဝိဃာသာဒါဒိဘာဝဿ စေဝ၊ စားကြွင်းစားအစရှိသော သူ၏အဖြစ်၎င်း။ ဝါ၊ ကို၎င်း။ နေရယိကာဒိဒုက္ခဝိသေသောနဉ္စ၊ အပါယ်၌ဖြစ်ခြင်း အစရှိသော ဆင်းရဲအထူးတို့၏၎င်း။ ဝါ၊ တို့ကို၎င်း။ သံဝတ္တနိကံ၊ ဖြစ်ခြင်းအကျိုးရှိ၏။ ဝါ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။
သွာယံ သော အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ပြုသော။ သွာယံ သော အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။ ပဋိဝါတေ၊ လေကြေ၌။ ဝါ၊ လေအောက်၌။ ဌတွာ၊ ၍။ ပရံ၊ ကို။ ရဇေန၊ ဖြင့်။ ဩကိရိတုကာမော၊ ကြဲခြင်းငှါအလိုရှိသော။ ပုရိသော ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ အတ္တာနံယေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ (ဒေါသရဇေန၊ ဖြင့်။) ဩကိရတိ၊ ကြဲ၏။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ ဘာဂဝတာ၊ သည်။ ယော အပ္ပဒုဋ္ဌဿ။ ပ။ ခိတ္တောတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
[ယော-နရော၊ သည်။ အပ္ပဒုဋ္ဌဿ၊ မပြစ်မှားကောင်းသော။ သုဒ္ဓဿ၊ စင်ကြယ်သော။ အနင်္ဂဏဿ၊ အကုသိုလ်ကင်းသော။ ပေါသဿ၊ ပေါသဟု ဆိုအပ်သော။ နရဿ၊ သတ္တဝါအား။ ဒုဿတိ၊ ပြစ်မှား၏။ ဗာလံ၊ မိုက်သော။ တမေဝ-နရံ၊ ထိုသူသို့သာလျှင်။ ပါပံ၊ ပြစ်မှားသော မကောင်းမှုသည်။ ပစ္စေတိ-ပတိဧတိ ပစ္ဆာဂစ္ဆတိ၊ ပြန်လာ၏။ ကိမိဝ၊ ကား။ ပဋိဝါတံ၊ လေညာသို့။ ခိတ္တော၊ လွှင့်အပ်သော။ သုခုမော၊ သိမ်မွေ့သော။ ရဇော၊ မြူသည်။ ပစ္စေတိ ဣဝ၊ တူရဓမျက်နှာလွင့်ပြန်လာသကဲ့သို့တည်း။]
ပန၊ ဆက်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောနည်းဖြင့်။ ကမ္မဿကတံ၊ ကို။ ပစ္စဝေက္ခတောပိ၊ သော်လည်း။ အဿ၊ အား။ (ပဋိဃံ၊ သည်။) သစေ နေဝ ဝူပသမ္မတိ၊ အံ့။ အထ၊ သော်။ အနေန၊ သည်။ သတ္ထု၊ ဘုရားမြတ်စွာ၏။ ပုဗ္ဗစရိယဂုဏာ၊ ရှေးကကျင့်တော်မူသော ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်တို့ကို။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏ အဘယ့်ကြောင့်နည်း? ဘုရားအား ဂါရဝဖြင့်လည်း ပဋိဃငြိမ်းရာသောကြောင့်တည်း။ သတ္ထု၊ အား။ ဂါရဝေန၊ ရိုသေသဖြင့်။ မေ၊ ၏။ ပဋိဃံ၊ သည်။ ဝူပသမေယျ၊ ငြိမ်းစေနိုင်အံ့လည်းမသိ၊ ဝါ၊ ငြိမ်းစေချင်၏ ။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပြု၍။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏ ။ ဋီကာ ။ ပေတို့၌ အနုဿရိတဗ္ဗာရှိသည်ကား တတြာယံ ပစ္စဝေက္ခဏာနယောနှင့်လည်းမတန်၊ ဋီကာလည်းမလာ။ (ပြည်)။
တတြ၊ ထိုသို့ဆင်ခြင်ရာ၌။ အယံ၊ ကား။ ပစ္စဝေက္ခဏာနယော၊ တည်း။ အမ္ဘော ပဗ္ဗဇိတ၊ အချင်းရဟန်း။ တေ၊ ၏။ သတ္ထာ၊ ဆရာဖြစ်တော်မူသောဘုရားမြတ်စွာသည်။ သမ္ဗောဓာ၊ သစ္စာဉေ ယျတရားတို့ကို သိတော်မူသည်မှ။ ပုဗ္ဗေဝ၊ ‌ရှေး၌သာလျှင်။ အနဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သစ္စာဉေ ယျတရားတို့ကို သိတော်မမူသေးသော။ ဗောဓိသတ္တောပိ၊ ဘုရားလောင်းတော်သည်သော်လည်း။ သမာနော၊ ဖြစ်ပါလျက်။ စတ္တာရိ အသင်္ချေယျာနိ၊ ပတ်လုံး၎င်း။ ကပ္ပသတသဟဿဉ္စ၊ ပတ်လုံး၎င်း။ ပါရမိယော၊ တို့ကို။ ပူရယမာနော၊ သော်။ တတ္ထ တတ္ထ ဇာတကေ၊ ၌။ ဝဓကေသုပိ၊ ညှဥ်းဆဲသတ်ပုတ်တတ်သည်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ပစ္စတ္ထိကေသု၊ တို့၌။ စိတ္တံ၊ ကို။ နပ္ပဒူသေသိ နနု၊ မပျက်စေသည်မဟုတ်လော။ (တနည်း) စိတ္တံ-စိတ္တေနေပိ၊ ဖြင့်လည်း။ နပ္ပဒူသေသိ နနု၊ မပြစ်မှားသည်မဟုတ်‌လော။ (သမ္ဘာဝနာသုံးချက်ရသောဝါကျတည်း)
ဣဒံ၊ ဤသို့ရန်သူတို့၌သော်လည်း မိမိစိတ်ကိုမပျက်စေခြင်းသည်။ သေယျထာ-ကတမံ၊ နည်းဟူမူကား။ သီလဝဇာတကေ၊ ၌။ တာဝ၊ စွာ။ အတ္တနော၊ ၏။ ဒေဝိယာ၊ နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ ပဒုဋ္ဌေန၊ မိစ္ဆာစာရ၏အစွမ်းဖြင့် ပြစ်မှားသော။ ပါပအမစ္စေန၊ အမတ်ယုတ်သည်။ အာနီတဿ၊ ဆောင်ပို့အပ်သော။ [၂၉၅] တိယောဇနသတံ၊ ယူဇနာသုံးရာရှိသော။ ရဇ္ဇံ၊ ပြည်ကို။ ဂဏှန္တဿ၊ သော။ ပဋိရညော၊ ရန်သူမင်းကို။ နိသေဓနတ္ထာယ၊ ငှါ။ ဥဋ္ဌိတာနံ၊ ထကုန်သော။ အမစ္စာနံ၊ တို့အား။ အာဝုဓမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ဆုပိတုံ၊ ကိုင်ခြင်းငှါ။ န အဒါသိ၊ မပေး။
ပုန၊ တစ်ဖန်။ အမစ္စသဟဿေန၊ နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ အာမကသုသာနေ၊ သူကောင်စွန့်ရာဖြစ်သောသုသာန်၌။ ဂလပ္မာမာဏံ၊ လည်ပမာဏရှိသော။ ဘူမိံ၊ ကို။ ခဏိတွာ၊ တူး၍။ နိခညမာနော-နိခဏီယမာနော၊ မြှုပ်အပ်သည်ရှိသော်။ စိတ္တပ္ပဒေါသမတ္တမ္ပိ၊ စိတ်ပြစ်မှားခြင်းကိုမျှလည်း။ အကတွာ၊ ၍။ ကုဏပခါဒနတ္ထံ၊ သူကောင်ပုပ်ကိုစားခြင်းငှါ။ အာဂတာနံ၊ ကုန်သော။ သိင်္ဂလာနံ၊ မြေခွေးတို့၏။ ပံသုဝိယူဟနံ၊ မြေမှုန့်ယက်ခြင်းကိူ။ နိဿယ၊ ၍။ ပုရိသကာရံ၊ (တွင်းမှထွက်ခြင်းငှါ လက်ရုံအားဖြင့်) ယောကျာ်းတို့ပြုအပ်သော အမှုကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပဋိလဒ္ဓဇီဝိတော၊ ရအပ်သောအသက်ရှင်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ယက္ခာနုဘာဝေန၊ (မင်းကြီးတရားဆုံးဖြတ်သဖြင့် နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသော) ဘီလူး၏အာနုဘော်ဖြင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ သိရိဂဗ္ဘံ၊ အသရေရှိသော တိုက်ခန်းသို့။ (သိရိဂဗ္ဘေတိ ဝါသာဂါရေ-ဟု ဋီကာအစောင်စောင်ရှိ၏) ဩရူယှ၊ သက်၍။ သိရိသယနေ၊ အသရေရှိသောအိပ်ရာ၌။ သတိယံ၊ သော။ ပစ္စတ္ထိကံ၊ ရန်သူမင်းကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ ကောပံအကတွာဝ၊ ၍သာလျှင်။ အညမညံ၊ ချင်း။ သပထံ၊ ကျိန်စာဆိုခြင်းကို။ ကတွာ၊ ၍။ တံ၊ ထိုရန်သူမင်းကို။ မိတ္တဋ္ဌာနေ၊ ၌။ ဌပယိတွာ၊ ထား၍။ ဝါ၊ တည်စေ၍။
(ဘောန္တော၊ တို့။) ပဏ္ဍိတော၊ သော။ ပုရိသော၊ ယောကျ်ားမည်သည်။ အာသီသေထေဝ-အာသီသံ ကရေယျ၊ (အကြင်အကြင် လိုအပ်သောအစီးအပွါး၌ ဉာယအနဝဇ္ဇဖြစ်သော ဥပါယအားဖြင့်) တောင့်တအာသာကို ပြုရာသည်သာတည်း။ န နိဗ္ဗိန္ဒေယျ၊ (ဤသို့ဆင်းရဲငြိုငြင် ပင်ပန်းခြင်းသို့ ရောက်သောငါ့အားအဘယ်မှာ သောတ္ထိဘာဝကို ရအံ့နည်းဟု) လုံ့လလျော့မေ မငြီးငွေ့ရာ။ ဝါ၊ လုံ့လပေါ့စား စွမ်းအားမလျော့ရာ။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်လုံ့လလျော့မေ့မငြီးငွေ့ရာဟု ငါဆိုသနည်းဟူမူကား။ (ဝေါ-ကားနိပါတ်မျှ။ တနည်း) ဝေါ၊ သင်တို့၏။ (သာမိကော၊ သော။) အဟံ၊ သည်။ ယထာ-ယေန ပကာရေန၊ အကြင်အနဝဇ္ဇဉာယုပါယအခြင်းအရာဖြင့်။ (ကဿစိ၊ အား။ ပီဠံ၊ ညှဥ်းဆဲနှိပ်စက်ခြင်းကို။ အကတွာ၊ မပြုမဲ့။ ရဇ္ဇေ၊ ၌။ ပတိဋ္ဌိတံ၊ သော။ အတ္တာနံ၊ ကို။) ဣစ္ဆိံ၊ ပြီ။ တထာ၊ ဖြင့်။ အဟံ၊ သည်။ အဟု၊ ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္တာနံ၊ (ထီးဖြူလွလွ ကျင်းစံပလျက် ရှေးကအတိုင်း တည်ပြန်သော) ငါ၏ကိုယ်ကို။ ပဿာမိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်မငြီးငွေ့ရာဟု ငါဆိုပေသတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။
ခန္တိဝါဒီဇာတကေ၊ ၌။ ဒုမ္မေဓေန၊ ပညာမရှိသော။ ကာသိရညာ၊ ကလာဗုအမည်ရှိသော ကာသိမင်းသည်။ သမဏ၊ ရှင်ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ ကိံ ဝါဒိ၊ အဘယ်ကိုဆိုလေ့ရှိသနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။ အဟံ၊ သည်။ ခန္တိဝါဒီ နာမ၊ သည်းခံခြင်းခန္တီကို ဆိုလေ့ရှိသည်မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ သကဏ္နကာဟိ၊ သံဆူးတပ်ကုန်သော။ ကသာဟိ၊ တို့ဖြင့်။ တာဠေတွာ၊ ရိုက်နှက်၍။ ဟတ္ထပါဒေသု၊ တို့ကို။ ဆိဇ္ဇမာနေသု၊ သော်။ ကောပမတ္တမ္ပိ၊ ကိုမျှလည်း။ နာကာသိ၊ မပြု။
မဟလ္လကော၊ အရွယ်ကြီးပြင်းသည်။ ပဗ္ဗဇူပဂတော၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့အမျက်မထွက်မူ၍ သည်းခံခြင်းကို။ ယံ က‌ရေယျ၊ ရာ၏။ ဧတံ၊ ဤသို့ပြုခြင်းသည်။ အနစ္ဆရိယဉ္စ၊ မအံ့လောက်သလျှင်ကတည်း။
ပန၊ သည့်ထက်အံ့စရာအထူးမှာကား။ စူဠဓမ္မပါလဇာတကေ၊ ၌။ ဥတ္တာနသေယျကော၊ ပက်လက်အိပ်တတ်ကာမျှသည်။ သမာနောပိ၊ ဖြစ်လျက်တည်း။
ပထဗျာ-ပထဝိယာ၊ မြေ၏။ ဒါယာဒဿ၊ သော။ ဓမ္မပါလဿ၊ ၏။ စန္ဒနရသာနုလိတ္တာ၊ စန္ဒကူးရည်ဖြင့် လိမ်းကျံအပ်ကုန်သော။ ဗာဟာ၊ တို့သည်။ ဆိဇ္ဇန္တိ၊ ပြတ်ကုန်ခဲ့ပြီ။ ဒေဝ၊ ကြီး။ မေ၊ ၏။ ပါဏာ၊ တို့သည်။ ရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်၏တကား။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ မာတုယာ၊ သည်။ ဝိပ္ပလပမာနာယ၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းစဥ်။ ပိတရာ၊ ခမည်းတော်မြည်သော။ မဟာပတာပေန နာမ၊ မဟာပတာပ အမည်ရှိသော။ ရညာ၊ သည်။ ဝံသကဠီရေသု ဝိယ၊ မိုဃ်းဦးပေါက်သစ် ကြလိုမျှစ်သို့ ရိုးဆစ်နုနယ်ကုန်သော။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ဟတ္ထပါဒေသု၊ တို့ကို။ ဆေဒါပိတေသု၊ ဖြတ်စေအပ်ကုန်ပြီးသော်။ တာဝတာပိ၊ ထိုရွေ့လောက်ညှဥ်းဆဲခြင်းမျှဖြင့်လည်း။ သန္တုဋ္ဌိံ၊ နှစ်သက်ရောင့်ရဲခြင်းသို့။ အနာပဇ္ဇိတွာ၊ ၍။ အဿ၊ ထိုဓမ္မပါလ၏။ သီသံ၊ ကို။ ဆိန္ဒထ၊ ဖြတ်ကြကုန်။ ဣတိ၊ သို့။ အာဏတ္တေ၊ စေပြန်လတ်သော်။ ဓမ္မပါလ၊ လ။ ဒါနိ၊ ယခု။ အယံ-ကာလော၊ ဤအခါကား။ တေ၊ ၏။ စိတ္တသန္နိဂ္ဂဏှနကာလော၊ စိတ်ကိုကောင်းစွာနှိပ်ကွပ်ခြင်း၏ အခါတည်း စိတ္တသန္နိဂ္ဂဏှနကာလောတိ ဝိသေဝနံ ကာတုံ အဒတွာ စိတ္တဿ သမ္မဒေဝ ဒမနကာလော။ ဋီ ၁၊၃၅၉။ ဆန့်ကျင်ဖက်သို့ မှီဝဲခြင်းကို ပြုခြင်းငှါ မပေးမူ၍ စိတ်ကိုကောင်းစွာ ဆုံးမခြင်း၏အခါဟူလို။ ဝိပက္ခသေဝန ဘိက္ခု-ဟူသော ပါဠိကိုမှီ၍ ဝိသေဝနံ-ကို အဓိပ္ပါယ်ဆိုသည်။ ။ အမျက်ဒေါသဟူသော အဆိပ်ကို ပြုစိမ့်သောငှါ မပေးမူ၍ ဟူ၍လည်း အဓိပ္ပါယ်ဆို၏။ သဒ္ဒါနှင့်ဝေးသည်။ (ပြည်) လက်ရှိ ဆဋ္ဌမူ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် စာကိုယ်နှင့် မဟာဋီကာတို့၌မူ 'စိတ္တပရိဂ္ဂဏှနကာလော'ဟူသော ပါဌ်ရှိ၏။ 'စိတ်ကိုချုပ်တည်း သိမ်းဆည်းဖို့ရာ အခါပေတည်း'ဟု သမ္ဗန်။ (ဆ-သံ-သော)။ အမ္ဘော ဓမ္မပါလ၊ လ။ ဣဒါနိ၊ ၌။ သီသစ္ဆေဒါဏာပကေ၊ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ဟုစေပေတတ်သော။ ပိတရိ၊ ခမည်းတော်၌၎င်း။ သီသစ္ဆေဒကေ၊ ဦးခေါင်းကိုဖြတ်တတ်သော။ ပုရိသေ၊ လက်သည်ယောကျ်ား၌၎င်း။ ပရိဒေဝမာနာယ၊ သော။ မာတရိ၊ မယ်တော်၌၎င်း။ အတ္တနိ စ၊ ၌၎င်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမေသု စတူသု၊ တို့၌။ သမစိတ္တော၊ တူမျှသောစိတ်ရှိသည်။ ဟောဟိ၊ လော့။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဠှံ၊ ကြပ်ကြပ်တည်းတည်း။ သမာဒါနံ၊ ကို။ အဓိဋ္ဌာယ၊ ၍။ ပဒုဋ္ဌာကာရမတ္တမ္ပိ၊ ပြစ်မှားလိုသော အခြင်းအရာကိုမျှလည်း။ န အကာသိ၊ မပြုသတည်း ခန္တီဝါဒီဇာတ်ကို ထောက်သဖြင့် ဤဓမ္မပါလဇာတ်၌ ပဒုဋ္ဌာကာရမျှကို မပြုခြင်းသည်ဟု အစ္ဆရိယဖြစ်သော်လည်း တပါးဇာတ်ကို ထောက်သဖြင့် အနစ္ဆရိယသာ ဖြစ်သေးသည်ဟ ပြခြင်းငှါ ဣဒဉ္စာပိ။ ပ။ မကာသိ-ဟူသည်။ (ပြည်)။
မနုဿဘူတော၊ လူဖြစ်သော ဓမ္မပါလမင်းသားငယ်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ သက်ဆုံးတိုင်လျက် အမျက်ချုပ်တည်းသည်းခံခြင်းကို။ ယံ အကာသိ၊ အကြင်ပြု၏။ ဣဒဉ္စာပိ၊ ဤသို့ပြုခြင်းကိုလည်း။ ဝါ၊ သည်လည်း။ အနစ္ဆရိယမေဝ၊ မအံ့အပ်သေးသည်သာတည်း။ ဝါ၊ မအံ့လောက်သေးသည်သာတည်း။
ပန၊ သည့်ထက်သာ၍အံ့စရာထူးပြန်သည်မှာကား။ တိရစ္ဆာနဘူတောပိ၊ တိရစ္ဆာန်သာ ဖြစ်ပါလျက်လည်း။ ဆဒ္ဒန္တော နာမ၊ မည်သော။ ဝါရဏော၊ ဆင်မင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝိသပ္ပိတေန၊ အဆိပ်လူးသော။ သလ္လေန၊ မြားဖြင့်။ နာဘိယံ၊ ချက်၌။ ဝိဒ္ဓေါပိ၊ ပစ်အပ်သော်လည်း။ တာဝ အနတ္ထကာရိမှိ၊ ထိုရွေ့လောက်သည်းမခံသာအောင်အကျိုးမဲ့ကိုပြုသော။ လုဒ္ဒကေ၊ မူဆိုး၌။ စိတ္တံ၊ ကို။ နပ္ပဒူသေသိ၊ မပျက်စေ။ (တနည်း) စိတ္တံ-စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ နပ္ပဒူသေသိ၊ မပြစ်မှား။
ယထာဟ၊ ကား။ [၂၉၆] သမပ္ပိ‌တော။ ပ။ ပယောဂေါတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
[ပုထုသလ္လေန၊ ကြီးမားသော ဆိပ်လူးမြားသည်။ သမပ္ပိတော၊ ပြင်းစွာစူးဝင်အပ်သော။ ဝါ၊ ပြင်းစွာနှိပ်စက်အပ်သော။ နာဂေါ၊ ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းသည်။ အဒုဋ္ဌစိတ္တော၊ မပြစ်မှားသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ပြစ်မှားသော စိတ်ရှိသည်မဖြစ်မူ၍။ လုဒ္ဒကံ၊ ကို။ အဇ္ဈဘာသိ၊ ဆို၏။ သမ္မ၊ အချင်း။ ကိမတ္ထိယံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိသည်ဖြစ်၍။ တွံ၊ သည်။ မမံ၊ ငါ့ကို။ အဝဓိ၊ ပြစ်သနည်း။ ဝါ၊ သတ်သနည်း။ ကဿ ဝါ၊ အဘယ်သူ၏မူလည်း။ ဟေတု၊ ကြောင့်။ အဝဓိ၊ နည်း။ ကဿ ဝါ၊ သူ၏မူလည်း။ အယံ ပယောဂေါ၊ ဤစေခိုင်းခြင်းပယောဂနည်း။ ဣတိ အဇ္ဈဘာသိ၊ ၏။]
ဧဝံ၊ သို့။ တတွာ စ၊ ၍လျှင်။ ဘဒန္တေ၊ အရှင်ဆင်မင်း။ ကာသိရညော၊ ၏။ မဟေသိယာ၊ ကာသိမိဘုရားခေါင်ကြီးသည်။ တဝ၊ ၏။ ဒန္တာနံ၊ အစွယ်တို့၏။ အတ္ထာယ၊ ငှါ။ ပေသိတော၊ သည်။ အမှိ၊ ၏။ ဣတိ ဝုတ္တေ၊ သော်။ တဿာ မဟေသိယာ၊ ၏။ မနောရထံ၊ နှလုံးအလိုကို။ ပူရေန္တော၊ ၍။ ဆဗ္ဗဏ္ဏရသ္မိနိစ္ဆရဏသမုဇ္ဇလိတစာရုသောဘေ၊ ပြိုးပြိုးပြက်ထွက်လတ်သော အညိုအရွှေစသောအားဖြင့် ‌ခြောက်ပါး‌သောအဆင်းနှင့် ယှဥ်သော အရောင်ဖြင့် ထက်ဝန်းကျင်တောက်ပလျက် နှစ်သက်ဖွယ်တင့်တယ်ခြင်းရှိကုန်သော။ အတ္တနော၊ ၏။ ဒန္တေ၊ အစွယ်တို့ကို။ ဆေတွာ၊ ၍။ အဒါသိ၊ ၏။
မဟာကပိ၊ မျောက်မင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ အတ္တနာယေဝ၊ သည်သာလျှင်။ ပဗ္ဗတပပါတတော၊ ကမ်းပါးပြတ်မှ။ ဥဒ္ဓရိတေန၊ ထုတ်ဆောင်ကယ်တင်အပ်သော။ ပုရိသေန၊ သည်။
ဝနေ၊ ၌။ အညေ၊ မျောက်မှတပါးကုန်သော။ မိဂါ၊ သားအပေါင်းတို့သည်။ မနုဿာနံ၊ တို့၏။ ဘက္ခာ၊ အစာတို့သည်။ ဟောန္တိ ယထေဝ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့လျှင်။ ဧဝံ၊ တူ။ အယံ ဝါနရော၊ ဤမျောက်သည်။ မနုဿာနံ၊ တို့၏။ ဘိက္ခော၊ အစာပင်တည်း။ ဆာတော-ဝိဃစ္ဆိတော၊ ဆာာသောငါသည်။ ဝါ၊ စားချင်သောငါသည်။ ဣမံ ဝါနရံ၊ ကို။ ဝဓိတွာန၊ သတ်၍။ ယန္နူန ခါဒေယျ-ခါဒေယျံ၊ အကယ်၍ စားရဘိမူ။ သာဓု၊ ၏။
အာဟိတောဝ-သုဟိတောဝ၊ ဝသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ ဝါ၊ ဝမ်းပြည့်သည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ သမ္ဗလံ၊ ခရီးစာဖြစ်သော။ ဝါ၊ ရိက္ခာဖြစ်သော။ မံသံ၊ ကို။ အာဒါယ၊ ၍။ ဂမိဿာမိ၊ အံ့။ (ဣဒံ၊ ဤမျောက်သားသည်။၀ မေ၊ ၏။ ပါထေယျံ၊ ရိက္ခာသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတံ့။ (ဣမိနာ၊ ဤမျောက်သားဖြင့်။) ကန္တာရံ၊ ခရီးခဲမှ။ နိတ္ထရိဿာမိ၊ ထွက်မြောက်အံ့။ (တနည်း) ကန္တာရံ၊ ကို။ နိတ္ထရိဿာမိ၊ လွန်နိုင်အံ့။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ စိန္တေတွာ၊ ၍။ သိလံ၊ ကျောက်ကို။ ဥက္ခိပိတွာ၊ ချီ၍။ မတ္ထကေ၊ မျောက်မင်းဦးခေါင်းကို။ သမ္ပဒါလိတေ၊ ခွဲအပ်ပြီးသော်။ ဝါ၊ ကွဲအောင်ထိုးအပ်လတ်သော်။ အယံ အန္ဓဗာလော၊ ဤပညာမျက်စိကန်းသောသူမိုက်သည်။ မိတ္တဒုဗ္ဘီ ဝတ၊ အဆွေခင်ပွန်းဖြုတ် သူယုတ်ချေတကား။ ဣတိ၊ သို့။ (ကာရုညေန၊ သနားသဖြင့်။) အဿုပုဏ္ဏေဟိ၊ ကုန်သော။ နေတ္တေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ တံ ပုရိသံ၊ ကို။ ဥဒိက္ခမာ‌နော၊ ကြည့်လျက်။
ဘဒန္တေ၊ အရှင်ကောင်း။ (ပိယသမုဒါစာရ)တွံ၊ သည်။ မေ၊ ၏။ အယျော၊ အရှင်သည်။ အသိ၊ ၏ ရဟန်းသူတောကောင်း မဟုတ်ဘဲလျက် အဘယ်ကြောင့် အယျော-ဟူသနည်း? အတိထိဘာဝတော၊ ဋီကာဟိတ်။ စေတိယမှိ သ သံဃေ ဝါ၊ ပုဂ္ဂလေ အတိထီသု ဝါ။ မာတရိ ပိတရီ စာပိ၊ အထော ဇေဋ္ဌမှိ ဘာတရိ- ဟု နိဓိကဏ္ဍသုတ် (၃၁၊၁၀) လာရကား ‌ရွှေအိုးမြှုပ်ထားရာဖြစ်သောကြောင့် ဟူလို။ (ပြည်)။ တွမ္ပိ၊ အရှင်ကောင်းမှတ်ပါသော သင်သည်လည်း။ (ပိ-ဂမျမာန်) မေ၊ အား။ ဧတာဒိသံ၊ ကို။ အကရိအကာသိ နာမ၊ ပြုဖြစ်ဘိ၏။ (မာတိ နိပါတမတ္တံ။ တနည်း) ဘဒန္တေ၊ ကောင်း။ တွံ၊ သည်။ မေ၊ ၏။ အယျော၊ သည်။ အသိ၊ ၏။ တွံ နာမ၊ သို့စင် အရှင်မှတ်ပါသော သင်သည်ကား။ ဧတာဒိသံ၊ ကို။ မာကရိ၊ လင့်။ ဝါ၊ မာကရိနာမ။ မပြုသင့်လေတကား။ ဒီဃာဝု၊ ဦးရီးသက်ရှည်။ ခေါ၊ စင်စစ်မူကား။ တွံ၊ သည်။ အညံ၊ သူတပါးကို။ ဝါရေတုံ၊ မြစ်ခြင်းငှါ။ အရဟသိ နာမ၊ ထိုက်သည်မဟုတ်လော။ (တွံ ခေါသိ၌ အသိ-အနက်မဲ့။ တနည်း) ခေါ၊ စစ်။ တွံ၊ သည်။ (မယာ၊ ငါကြောင့်။) ဒီဃာဝု၊ အသက်ရှည်သည်။ အသိ နာမ၊ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။
ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ၍။ တသ္မိံ ပုရိသေ၊ ၌။ စိတ္တံ၊ မေတ္တာစိတ်ကို။ အပ္ပဒူသေတွာ၊ မပျက်စေမူ၍။ အတ္တနော စ၊ ၏လည်း။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အစိန္တေတွာ၊ ၍။ တမေဝ ပုရိသံ၊ ကိုပင်။ တိရစ္ဆာနဘူတောပိ၊ လျက်လည်း။ မဟာကပိ၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ခေမန္တဘူမိံ၊ အဆုံးတိုင်ဘေးကင်းရာအရပ်သို့။ သမ္ပာပေသိ၊ ၏။ (တိရစ္ဆာနဘူတောပိ ပန ဆဒ္ဒန္တော နာမ-ကလိုက်စေ၍ တိရစ္ဆာနဘူတောပိ ပန မဟာကပိ ဟုတွာ ခေမန္တဘူမိံ သမ္ပာပေသိ-ဟု ယောဇနာသည်)
ဘူရိဒတ္တောနာမ၊ ရှိသော။ နာဂရာဇာ၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဥပေါသထင်္ဂါနိ၊ တို့ကို။ အဓိဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဝမ္မိကမုဒ္ဓနိ၊ တောင်ပို့ထိပ်၌။ သယမာနော၊ သော်။ ကပ္ပုဋ္ဌာနဂ္ဂိသဒိသေန၊ ကမ္ဘာပျက်မီးနှင့်တူသော။ ဩသဓေန၊ ဖြင့်။ သကလသရီရေ၊ ၌။ သိဉ္စိယမာနောပိ၊ သွန်းလောင်းကြဲဖျန်းသော်လည်း။ ပေဋ္ဌာယ၊ ၍။ ပက္ခိပိတွာ၊ ၍။ သကလဇမ္ဗူဒိီပေ၊ ၌။ ကီဋ္ဌာပယမာနောပိ၊ ကစားစေအပ်သော်လည်း။ တသ္မိံ ဗြဟ္မဏေ၊ ၌။ မနောပဒေါသမတ္တမ္ပိ၊ မျှကိုသော်လည်း။ န အကာသိ၊ မပြု။
ယထာဟ၊ ကား။
ပေဋ္ဌာယ၊ ပခြုပ်၌။ ပက္ခိပန္တေပိ၊ ‌ခြေဖြင့်နင်း၍ထည့်သွင်းသော်၎င်း။ ပါဏိနာ၊ ဖြင့်။ မဒ္ဒန္တေပိ စ၊ (ဒုပ္ပလဘာဝကို ပြုခြင်းငှါ နာနပ္ပကာရတို့ဖြင့်) နယ်ချေသော်၎င်း။ မမ၊ ၏။ သီလဘေဒဘယာ၊ သီလပျက်အံ့သည်မှကြောက်သောကြောင့်။ (သီလခဏ္ဍဘယာ-ဟူ၍လည်းရှိ၏။ သီလကျိုးအံ့သည်မှ ကြောက်သောကြောင့်ပေး) အလမ္ပာနေ၊ အလမ္ပာယ်၌။ န ကုပ္ပါမိ၊ မထွက်။ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။
[၂၉၇] စမ္ပေယျောပိ နာဂရာဇာ၊ သည်လည်း။ ဟုတွာ၊ ၍။ အဟိတုဏ္ဍိကေန၊ အလမ္ပာယ်သမားသည်။ ဝိဟေဌိယမာနော၊ သော်။ မနောပဒေါသမတ္တမ္ပိ၊ မျှကိုသော်လည်း။ န ဥပ္ပါဒေတိ၊ မဖြစ်စေ။
ယထာဟ၊ ကား။ တဒါပိ မံ။ ပ။ သိဇ္ဈတီတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
[တဒါပိ၊ ထိုစမ္ပေယျနဂါးမင်းဖြစ်သော အခါ၌လည်း။ ဓမ္မစာရိံ၊ တရားကိုကျင့်သော. ဥ‌ပေါသထံ၊ ကို။ ဥပဝုတ္ထံ၊ စောင့်သုံးသော။ မံ၊ ကို။ အဟိတုဏ္ဍကော၊ အလမ္ပာယ်သည်။ (အဟိနော တုဏ္ဍေန ဒိဗ္ဗတီတိ အဟိတုဏ္ဍိကော၊ ဏီကပစ္စယော၊) ဂဟေတွနာ၊ ဖမ်း၍။ ရာဇဒွါရမှိ၊ မင်းအိမ်တံခါး၌။ ကီဠတိ၊ ကစား၏။
နီလံ ဝါ၊ ကိုမူလည်းဖြစ်စေ။ ပီတံ ဝါ၊ ကိုမူလည်းစေ။ လောဟိတံ ဝါ၊ အနီကိုမူလည်းဖြစ်စေ။ ယံ-ဝဏ္ဏံ၊ ကို။ သော၊ ထိုအလမ္ပာယ်သည်။ စိန္တယတိ၊ စိတ်ဖြင့် ဖြစ်စေလို၍ကြံ၏။ တဿ၊ ထိုအလမ္ပာယ်၏။ စိတ္တာနုဝတ္တန္တော၊ စိတ်သို့လိုက်သည်ဖြစ်၍။ (ဧဝံ၊ ဤသို့ဖြစ်လတ်မူ။ အယံ၊ ဤအလမ္ပာယ်သည်။ ဗဟုလာဘံ၊ ကို။ လဘတု၊ ရပါစေ။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပြု၍) စိန္တိတသန္နိသော၊ ကြံဆင်းသောအဆင်းနှင့်တူသည်။ ဟောမိ၊ ၏။
(အာနုဘာဝေန ပန၊ အားဖြင့်မူကား။) အဟံ၊ သည်။ ထလံ၊ ကြည်းကို။ ဥဒကံ ကရေယျံ၊ ရေဖြစ်အောင်ပြုနိုင်၏။ ဥဒကမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ တလံ ကရေယျံ၊ ကုန်းကြည်းဖြစ်အောင် ပြုနိုင်၏။ တဿ၊ ထိုအလမ္ပာယ်အား။ ယဒိ ကုပ္ပေယျံ၊ အံ့။ ခဏေန-တင်္ခဏေဝ၊ ထိုကြည့်သောခဏ၌ပင်လျှင်။ ဆာရိကံ ကရေ၊ ပြာဖြစ်အောင်ပြုနိုင်၏။
(ဧဝံ ပန၊ ဤသို့ နိုင်တိုင်းပြုသည်ဖြစ်၍ကား။) စိတ္တဝသီ၊ စိတ်အလိုသို့လိုက်သည်။ ယဒိ ဟေဿံ၊ အံ့။ သီလတော၊ မှ။ ပရိဟီနဿ၊ အား။ ဥတ္တမတ္ထော၊ ဗုဒ္ဓဘာဝဟု ဆိုအပ်သော မြတ်သောအကျိုးသည်။ န သိဇ္ဈတိ၊ မပြီးရာ။]
သင်္ခပါလနာဂရာဇာ၊ သင်္ခါပါလ နဂါးမင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ တိခိဏာဟိ၊ မြမြထက်ကုန်သော။ သတ္တီဟိ၊ လှံမတို့ဖြင့်။ အဋ္ဌသု ဌာနေသု၊ ရှစ်ဌာနတို့၌။ ဩဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထိုး၍။ ပဟာရမုခေဟိ၊ လှံထိုးရာအဝတို့ဖြင့်။ သကဏ္ဋကာ၊ အဆူးရှိကုန်သော။ လတာယော၊ နွယ်တို့ကို။ ပဝေသေတွာ၊ သွင်း၍။ နာသာယ၊ နှာခေါင်း၌။ ဒဠှံ၊ စွာ။ ရဇ္ဇုံ၊ ကြိုးကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ ဝါ၊ တပ်၍။ သောဠသဟိ၊ ကုန်သော။ ဘောဇပုတ္တေဟိ၊ မူဆိုးသားတို့သည်။ ကာဇေန၊ ထမ်းပိုးဖြင့်။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဝယှမာနော၊ ထမ်းအပ်သော်။ ဓရဏီတလေ၊ မြေအပြင်၌။ ဃံသိယမာနသရီရော၊ ပွတ်တိုက်အပ်သော ကိုယ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ မဟန္တံ၊ သည်းစွာသော။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ ပစ္စနုဘောန္တော၊ ခံစားရသည်ဖြစ်၍။ ကုဇ္ဈိတွာ၊ မျက်မာန်ထွက်၍။ ဩလောကိတမတ္တေနေဝ၊ မျက်စောင်းညိတ်လှည့် ကြည့်ကာမျှဖြင့်ပင်လျှင်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဘောဇပုတ္တေ၊ မူတိုးသားတို့ကို။ ဘသ္မံ ကာတုံ၊ ပြာဖြစ်အောင်ပြုခြင်းငှါ။ သမတ္ထော၊ သည်။ သမာနောပိ၊ လျက်လည်း။ စက္ခုံ၊ ကို။ ဥမ္မိလေတွာ၊ ဖွင့်၍။ ပဒုဋ္ဌာကာရမတ္တမ္ပိ၊ ပြစ်မှားလိုသောအမူအရာမျှကိုသော်လည်း။ န အကာသိ၊ ပြုတော်မမူ။
ယထာဟ၊ ကား။ စာတုဒ္ဒသိံ။ ပ။ န္တောတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
[အဋ္ဌာရ၊ အဋ္ဌာရမည်သောလှည်းမှူး။ စာတုဒ္ဒသိံ၊ တဆဲ့လေးရက်မြောက်နေ့ပတ်လုံး၎င်း။ ပဉ္စဒသိံ၊ တဆဲ့ငါးရက်မြောက်နေ့ပတ်လုံး၎င်း။ ဥပေါသထံ၊ ကို။ အဟံ၊ သည်။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ဥပဝသာမိ၊ ကျင့်သုံး၏။ အထ၊ ထိုသို့ ဥပုသ်ကျင့်သုံးသောအခါ၌။ သောဠသ ဘောဇပုတ္တာ၊ တကျပ်ခြောက်ယောက်သော မူဆိုးသားတို့သည်။ ရဇ္ဇုံ စ၊ ကြိုးကို၎င်း။ ဒဠှံ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့သော။ ပါသဉ္စ၊ ကြောင့်ကွင်းကို၎င်း။ ကဟေတွာန၊ ယူ၍။ အာဂမုံ၊ လာကုန်ပြီ။
အာဂန္တွာ၊ ၍။ နာသံ၊ နှာခေါင်းကို။ ဘေတွာန၊ ဖောက်ထွင်း၍။ ရဇ္ဇုံ၊ နှာခေါင်း၌ သီသောကြိုးကို။ အတိကဿ၊ တင်းတင်းငင်လတ်၍။ သမ္ပရိဂယှ၊ ကြိမ်နွယ်စသည်တို့ဖြင့် ထက်ဝန်းကျင်မှဆိုင်း၍။ လုဒ္ဒေါ၊ မူဆိုးတို့သည်။ မံ၊ ကို။ နယိံ သု၊ ‌ဆောင်ကုန်၏။ ဧတာဒိသံ၊ သော။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အဟံ၊ သည်။ ဥပေါသထံ၊ ကို။ အပ္ပဋိကောပယန္တော၊ မပျက်စေပဲ။ တိတိက္ခံ၊ သည်းခံဘူးပြီ။
[၂၉၈] စ၊ ဆက်။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ဧတာနေဝ-အစ္ဆရိယာနံ၊ တို့ကိုသာလျှင်။ န အကာသိ၊ ပြုတော်မူဘူးသည်မဟုတ်ပေ။ မာတုပေါသကဇာတကာဒီသု၊ တို့၌။ အညာနိပိ၊ ကုန်သော။ အနေကာနိ၊ ကုန်သော။ (ဒုဿဟာနိ၊ တို့ကို။ သဟနဝသေန၊ ဖြင့်။) အစ္ဆရိယာနိ၊ တို့ကို။ အကာသိ၊ ပြီ။
ဣဒါနိ၊ ယခု။ သဗ္ဗညုတံ၊ သို့။ ပတ္တံ၊ ရောက်ပြီးသော။ သ‌ဒေဝလောကေ၊ ၌။ ကေနစိ၊ နှင့်။ အပ္ပဋိသမခန္တိဂုဏံ၊ မတူနိုင်သော သည်းခံခြင်းကျေးဇူးရှိတော်မူသော။ တံ ဘဂဝန္တံ၊ ထိုဘုန်းခြောက်ပါးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသောဘုရားကို။ သတ္ထာရံ-သတ္ထာ ဣတိ၊ ဆရာဟူ၍။ အပဒိသတော၊ ညွှန်သော။ တဿ တေ၊ ထိုသင့်အား။ ပဋိဃစိတ္တံ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေတုံ-ဥပ္ပါဒနံ နာမ၊ ဖြစ်စေခြင်းမည်သည်ကား။ အတိဝိယ အယုတ္တံ၊ မလွန်ပင်မသင့်။ အပ္ပတိရူပံ၊ ဆရာသဘောနှင့်မတူခဲ့။ ဣတိ၊ သို့။ (သတ္ထု ပုဗ္ဗစရိယဂုဏာ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ။)
ပန၊ ဆက်။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ သတ္ထု၊ ဆရာဖြစ်တော်မူသောဘုရား၏။ ပုဗ္ဗစရိတဂုဏံ၊ ရှေး၌ကျင့်တော်မူဘူးသော ကျေးဇူးတော်ကို။ ပစ္စဝေက္ခတောပိ၊ သော်လည်း။ ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်စွာသော နေ့ညဥ့်ပတ်လုံး။ ကိလေသာနံ၊ တို့၏။ ဒါသဗျံ၊ ကျွန်အဖြစ်သို့။ ဥပဂတဿ၊ ရောက်သော။ အဿ၊ အား။ ဝါ၊ ၏။ တံ ပဋိဃံ၊ သည်။ သစေ နေဝ ဝူပသမ္မတိ၊ အံ့။ အထ၊ သော်။ အနေန-ပုဂ္ဂလေန၊ သည်။ အနမတဂ္ဂိယာနိ၊ အနမတဂ္ဂသုတ်တို့ကို။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။
ဟိ-ယုတ္တံ၊ စွ။ ဝါ၊ ဟိ-သ္မာ။ ကြောင့်။ တတြ-သုတ္တေ၊ ၌။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ န မာတာ ဘူတပုဗ္ဗော၊ ‌ရှေး၌ အမိမဖြစ်စဘူး။ ယော၊ သည်။ န ပိတာ ဘူတပုဗ္ဗော၊ ဘူး။ ယော၊ သည်။ န ဘာတာ ဘူတပုဗ္ဗော၊ ဘူး။ ယော၊ သည်။ န ဘဂိနီ ဘူတပုဗ္ဗော၊ ဘူး။ ယော၊ သည်။ န ပုတ္တော ဘူတပုဗ္ဗော၊ ဘူး။ ယော၊ သည်။ န ဓိီတာ ဘူတပုဗ္ဗာ၊ ‌ရှေး၌သ္မီးမဖြစ်စဘူး။ သော သတ္တော၊ ထိုဘဝနီးဝေးရှေးရှေး ကာလမိဘစသည် မဖြစ်ဘူးသသူသည်။ န သုလဘရူပေါ၊ ရလွယ်သော သဘောမရှိ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဧဝံ၊ သို့။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေတဗ္ဗံ၊ ၏။ အယံ၊ ဤသူသည်။ အတီတေ၊ ၌။ မေ၊ ၏။ မာတာ၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဒသမာသေ၊ ဆယ်လတို့ပတ်လုံး။ ကုစ္ဆိယာ၊ ဖြင့်။ ပရိဟရိတွာ၊ လွယ်၍။ မုတ္တကရီသခေဠသိင်္ဃာဏိကာဒီနိ၊ ကျင်ငယ်ကျင်ကြီးတံတွေး နှပ် အစရှိသည်တို့ကို။ ဟရိစန္ဒနံ ဝိယ၊ စန္ဒကူးကဲ့သို့။ အဇိဂုစ္ဆမာနော၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍။ အပနေတွာ၊ ပယ်ရှားသုတ်သင်၍။ ဥရေန၊ ဖြင့်။ ဆာဒေန္တော၊ ဖုံးလွှမ်းလျက်။ အင်္ဂေန၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါဖြင့်။ ပရိဟရမာနော၊ ချီပိုးဆောင်ရွက်သည်ဖြစ်၍။ ပေါသေသိကိရ၊ ‌မွေးဘူးပေသတတ်။ ပိတာ၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ အဇပထသင်္ကုပထာဒီနိ၊ ဆိတ်ဖြင့် သွားရာခရီး(ချွန်းသဏ္ဍာန်ပြုအပ်သော ရှည်သော အရိုးတပ်သော) တံသင်းဖြင့် ချိတ်ကာချိတ်ကာ ဆွဲ၍သွားရာခရီးစသည်တို့သို့ သင်္ကုပထ စသည်တို့၏အကျယ်ဖွင့်ကို မဟာနိဒ္ဒေသ ဋ္ဌ၊ ၂၄၂-၌ကြည့်။ (ဆ-သံ-သော)။ ဂန္တွာ၊ ၍။ ဝါဏိဇ္ဇံ၊ ကုန်သွယ်ခြင်းကို။ ပယောဇယမာနော၊ ယှဥ်စေလျက်။ မယှံ၊ ၏။ အတ္ထာယ၊ ငှါ။ ဇီဝိတမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပရိစ္စဇိတွာ၊ ၍။ ဥဘတော ဗျူဠှေ၊ ထိုးပစ်ခြင်းငှါ နှစ်ဖက်သော အဖို့တို့မှ မြဲစွာဖွဲ့အပ်သော ချပ်မိန်ညိုရှိသော။ သင်္ဂါမေ၊ ၌။ ပဝိသိတွာ၊ ၌၎င်း။ နာဝါယ၊ ဖြင့်။ မဟာသမုဒ္ဒံ၊ သို့။ ပက္ခန္ဒိတွာ စ၊ သက်တင်ကူးသွား၍၎င်း။ အညာနိ၊ တပါးကုန်သော။ ဒုက္ကရာနိ၊ ခဲယဥ်းသော အမှုတို့ကို။ ကရိတွာ စ၊ ၍၎င်း။ ပုတ္တကေ၊ သားငယ် သ္မီးငယ်တို့ကို။ ပေါသေဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ တေဟိ တေဟိ ဥပါယေဟိ၊ ထိုထိုသို့သော အကြောင်းဥပါယ်တို့ဖြင့်။ ဓနံ၊ ကို။ သံဟရိတွာ၊ ကောင်းစွာဆောင်၍။ မံ၊ ငါ့ကို။ ပေါသေသိ ကိရ၊ မွေးဘူးပေသတတ်။
ဘာတာ စ၊ သည်၎င်း။ ဘဂိနီ စ၊ သည်၎င်း။ ပုတ္တော စ၊ သည်၎င်း။ ဓီတာ စ၊ သည်၎င်း။ ဟုတွာပိ၊ ၍လည်း။ မေ၊ ငါ့အား။ ဣဒဉ္စိဒဉ္စ၊ ဤမည်သော ဤမည်သော။ ဥပကာရံ၊ ကို။ အကာသိ ကိရ၊ ပြုဘူးပေသတတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တတြ၊ ထိုမိခင်ဖခင် အဆွေဉာဘိဖြစ်၍ မွေးမြူလုက်ကျွေး ကျေးဇူးပြုဘူးပေသော သူတို့၌။ မနံ၊ ကို။ ပဒူသေတုံ၊ ပျက်စေခြင်းငှါ။ မေ၊ အား။ နပ္ပတိရူပံ၊ မလျောက်ပတ်ချေ။ ဣတိ-ဧဝံ၊ သို့။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ မျက်မာန်မထား မြစ်ပေငြားသော်လည်း။ စိတ္တံ၊ ကို။ နိဗ္ဗာပေတုံ၊ ငြိမ်းစိမ့်သောငှါ။ သစေ န သက္ကောတိယေဝ၊ နိုင်သည်သာလျှင်ဖြစ်ပြန်အံ့။ အထ၊ သော်။ အနေန၊ သည်။ ဧဝံ၊ ဤဆိုလတံ့ဖြစ်သည်။ မေတ္တာနိသံသာ၊ တို့ကို။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။
အမ္ဘော ပဗ္ဗဇိတ၊ ရဟန်း။ ဘာဂဝတာ၊ သည်။ မေတ္တာယ ခေါ ဘိက္ခဝေ။ ပ။ ဗြဟ္မလောကူပဂေါ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ နနု၊ ဟောတော်မူပါသည် မဟုတ်လော။
[ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ခေါ၊ စင်စစ်။ အာသေဝိတာယ၊ ရိုသေသဖြင့် မှီဝဲအပ်သော။ ဘာဝိတာယ၊ ပွါးစေအပ်သော။ ဗဟုလီကတာယ၊ အကြိမ်များစွာပြုအပ်သော။ ယနီကတာယ၊ ကပြီးသောယာဥ်ကဲ့သို့ ပြုအပ်ပြီးသော။ ဝတ္ထုကတာယ၊ တည်ရာဝတ္ထုကဲ့သို့ ပြုအပ်ပြီးသော။ အနုဋ္ဌိတာယ၊ မြဲစွာခိုင်ခံ့တည်တံ့စွာသော။ ပရိစိတာယ၊ ဝသီဘော်သို့ ရောက်အောင်လေ့လာအပ်ပြီးသော။ သုသမာရဒ္ဓါယ၊ လွန်စွာအသစ်အားထုတ်ပြီးသော။ ဝါ၊ ကောင်းစွာပြည့်စုံစေအပ်ပြီးသော။ မေတ္တာယ၊ မေတ္တာဟုဆိုအပ်ပြီးသော။ စေတောဝိမုတ္တိယာ၊ စိတ်၏ပဋိပက္ခမှ လွတ်ကြောင်းတရား၏။ (တနည်း) မေတ္တာယ၊ မေတ္တာနှင့်တကွဖြစ်သော။ စေတောဝိမုတ္တိယာ၊ စိတ်ကိုကောင်းစွာသိုထားတတ်သောသမာဓိ၏။ ဧကာဒသ၊ ကုန်သော။ အာနိသံသာ၊ တို့ကို။ [၂၉၉] ပါဋိကင်္ခါ၊ မချွတ်ဖြစ်လတံ့ဟု အလိုရှိအပ်ကုန်၏။
ဧကာဒသ၊ တို့ဟူသည်။ ကတမေ၊ တို့နည်းဟူမူကား။
သုခံ၊ စွာ။ သုပတိ၊ အိပ်ရ၏။ သုခံ၊ စွာ။ ပဋိဗုဇ္ဈတိ၊ နိုးရ၏။ ပါပကံ၊ သော။ သုပိနံ၊ ကို။ န ပဿတိ၊ မမြင်မက်။ မနုဿာနံ၊ တို့သည်။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အမနုဿာနံ၊ တို့သည်။ ပိယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒေဝတာ၊ တို့သည်။ ရက္ခန္တိ၊ ကုန်၏။ အဿ၊ ထိုမေတ္တာဖြန့်လေ့ရှိသသူအား။ အဂ္ဂိ ဝါ၊ သည်မူလည်း။ ဝိသံ ဝါ၊ အဆိပ်သည်မူလည်း။ သတ္ထံ ဝါ၊ လက်နက်သည်မူလည်း။ န ကမတိ၊ မရောက်မကပ်။ တုဝဋံ၊ လျင်စွာ။ စိတ္တံ၊ သည်။ သမာဓိယတိ၊ အညီအညွတ်ကောင်းစွာတည်၏။ (တည်ကြည်၏လည်းဟူ) မုခဝဏ္ဏော၊ မျက်နှာအဆင်းသည်။ ပသီဒတိ၊ ကြည်၏။ အသမ္မူဠှော၊ မတွေဝေသည်ဖြစ်၍။ ကာလင်္ကရောတိ၊ စုတေ့ရ၏။ ဥတ္တရိံ၊ ထို့ထက်အလွန်ဖြစ်သော မဂ်ဖိုလ်ကို။ အပ္ပဋိဝိဇ္ဈန္တော၊ သော်။ ဗြဟ္မလောကူပဂေါ၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့လားရသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အိပ်နိုးချမ်းသာ၊ ယုတ်မာမမက်၊ နှစ်သက်လူနတ်၊ စောင့်မှတ်နတ်များ၊ ဆိပ်ကားမနှံ့၊ စိတ်ပျံ့တည်ကြည်၊ ရွှင်သည်မျက်နှာ၊ သေခါမတွေ၊ လားလေဗြဟ္မာ၊ ဆဲ့တခါဟု၊ မေတ္တာနိသင်၊ ကျိုးဆက်ထင်သည်၊ ရှင်လူအများ ကျင့်ရာသော်။ (ပြည်)]
တွံ၊ သည်။ ဣဒံ စိတ္တံ၊ ကို။ သစေ န နိဗ္ဗာပေဿသိ၊ အကယ်၍ မငြိမ်းစေနိုင်လတ်အံ့။ ဣမေဟိ အာနိသံသေဟိ၊ တို့မှ။ ပရိဗာဟိရော၊ မခံစားရလွှင့်စင်ကျလျက် အပြင်ပအချည်းအနှီးသည်။ ဘဝိဿသိ၊ ဖြစ်ရလတံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့အကျိုးပြလျက် နားချပါသော်လည်း။ နိဗ္ဗာပေတုံ၊ ငှါ။ အသက္ကောန္တေန၊ ယောဂီသည်။ ဓာတုဝိနျဗ္ဘော‌ဂေါ၊ (သသမ္ဘာရသင်္ခေပစသော အားဖြင့်) ဓာတ်တို့ကိုခွဲဝေခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ၏။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ကာတဗ္ဗော၊ နည်း။ ပန-ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။
အမ္ဘော ပဗ္ဗဇိတ၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ ဧတဿ၊ ထိုသူအား။ ကုဇ္ဈမာနော၊ သော်။ ကဿ၊ အား။ ကုဇ္ဈသိ၊ နည်း။
ကေသာနံ၊ တို့အား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။ ဥဒါဟု၊ မဟုတ်။ လောမာနံ၊ တို့အား။ နခါနံ၊ တို့အား။ ပ။ မုတ္တဿ၊ အား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။
အထ ဝါ ပန၊ သော်ကား။ ကေသာဒီသု၊ တို့၌။ ပထဝီဓာတုယာ၊ အား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။ အာပေါဓာတုယာ၊ အား။ တေဇောဓာတုယာ၊ အား။ ဝါယောဓာတုယာ၊ အား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။
ဝါ၊ ကား။ ယေ ပဉ္စက္ခန္ဓေ၊ တို့ကို။ ဥပါဒါယ၊ ၍။ ယာနိ ဒွါဒသာယတနာနိ၊ တို့ကို။ ဥပဒါယ၊ ၍။ ယာ အဋ္ဌာရသ ဓာတုယော၊ တို့ကို။ ဥပါဒါယ၊ ၍။ အယံ အာယသ္မာ၊ ဤအရှင်ကို။ ဣတ္ထန္နာ‌မောတိ၊ ဤအမည်ရှိ၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တေသု၊ ထိုပဉ္စက္ခန္ဓာစသည်တို့တွင်။ ရူပက္ခန္ဓဿ၊ အား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်။ ဝေဒနာသညာသင်္ခါရဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာအား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။
ဝါ၊ ကား။ စက္ခာယတနဿ၊ အား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။ ရူပါယတနဿ၊ အား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။ ပ။
မနောဝိညာဏဓာတုဘာ၊ အား။ ကုဇ္ဈသိ ကိံ၊ လော။ ဣတိ၊ သို့။ ဓာတုဝိနိဗ္ဘောဂေါ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ၏။ ဟိ၊ အကျိုးထူးကိုဆိုဦးအံ့။
ဧဝံ၊ သို့။ ဓာတုဝိနိဗ္ဘောဂံ၊ ကို။ ကရောတော၊ သော။ (အဿ၊ အား။) အာရဂ္ဂေ၊ ၌။ သာသပဿ၊ ၏။ ပတိဋ္ဌာနဋ္ဌာနံ၊ တည်ရာဌာနသည်။ န ဟောတိ ဝိယ၊ မရှိသကဲ့သို့၎င်း။ အာကာသေ၊ ၌။ စိတ္တကမ္မဿ၊ ပန်းချီဆေးရေးအမှု၏။ ပတိဋ္ဌာနဋ္ဌာနံ၊ သည်။ န ဟောတိ ဝိယ စ၊ ၎င်း။ (ဧဝံ၊ တူ။ ဝေရီီတိ ပရိကပ္ပိတေ၊ သော။ ပုဂ္ဂလေ၊ ၌။) ကောဓဿ၊ ၏။ ပတိဋ္ဌာနဋ္ဌာနံ၊ တည်ရာဌာနသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပန၊ ပါး။ ဓာတုဝိနိဗ္ဘောဂံ၊ ကို။ ကာတုံ၊ ငှါ။ အသက္ကောန္တေန၊ သည်။ သံဝိဘာဂေါ၊ အာမိသကိုဝေဖန်ခြင်းကိ ကာတဗ္ဗော၊ ၏။ (သံဝိဘာဂေါတိ အာမိသသံဝိဘာဂေါ-ဟူ၍သာ ဋီကာလှစ်ရကား ဒါနရှိသည်အပို)
အတ္တနော၊ ၏။ သန္တကံ၊ ကို။ ပရဿ၊ ရန်သူအား။ ဒါတဗ္ဗံ၊ ၏။ ပရဿ၊ ၏။ သန္တကံ၊ ကို။ အတ္တနာ၊ သည်။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။ ပရော၊ ရန်သူသည်။ ဘိန္နာဇီဝေါ၊ ပျက်သောအာဇီဝရှိသည်။ (အပရိသုဒ္ဓါဇီဝဟူလို) အပရိဘောဂါရဟပရိက္ခာရော၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှါမထိုက်သောအသုံးအဆောင်ပရိက္ခရာရှိသည်။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ အတ္တနော၊ ၏။ သန္တကမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဒါတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဝေဖန်ခြင်းကို။ ကရောတော၊ သော။ တဿ ဒါယကဿ၊ အား။ ဧကန္တေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ထိုဝေရီပုဂ္ဂိုလ်၌။ အာဃာတော၊ မငြိမ်းနိုင်သော ရန်ငြိုးအမျက်သည်။ ဝူပသမ္မတိ၊ ငြိမ်းအေးလေ၏။
ဣတရဿ စ၊ ပဋိဂ္ဂါဟကအားလည်း။ အတီတဇာတိတော၊ အတိတ်ဘဝမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ အနုဗန္ဓောပိ၊ အစဥ်တစိုက်လိုက်သော်လည်း။ ကောဓော၊ သည်။ တင်္ခဏညေဝ၊ ၌သာလျှင်။ ဝူပသမ္မတိ၊ ၏။ စိတ္တလပဗ္ဗတဝိဟာရေ၊ စိတ္တလတောင်ကျောင်း၌။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။ ဝုဋ္ဌာပိတသေနာသနေန၊ ထစေအပ်သော ကျောင်းရှိသော။ (ရန်သူမဟာထေရ်လာ၍ သုံးခါတိုင်အောင် နေရာကျောင်းမှ ပြောင်းရွှေ့ထသွားရသည်ဟူလို) ပိဏ္ဍပါတိကတ္ထေရေန၊ သည်။ [၃၀၀] ဘန္တေ၊ ဘုရား။ အဋ္ဌကဟာပဏဂ္ဃနကော၊ ရှစ်သပြာထိုက်သော။ အယံ ပတ္တော၊ သည်။ မမ၊ ၏။ မာတရာဥပါသိကာယ၊ အမိတကာမကြီးသည်။ ဒိန္နော၊ သော။ (တနည်း) ဒိန္နော-ဒိန္နတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဓမ္မိယလာဘော၊ ရအပ်သောလာဘ်တည်း မမ မတရာ ဥပါသိကာယ ဒိန္နော-ဟူသော ဤစကားသည် ဓမ္မိကော လာဘော-၏ ကာရဏာဝစနတည်း၊ ဟေတုမန္တဝိသေသန-ဟူလို ။ ထိုပါဌ်ဖြင့် ထိုလာဘ်၏ အာဂမနသုဒ္ဓိကို ပြသည်။ (ပြည်)။ မဟာဥပါသိကာယ၊ အား။ ဝါ၊ ၏။ ပုညလာဘံ၊ ကောင်းမှုတည်းဟူသော လာဘ်ကို။ ကရောထ၊ ပြုပါကုန်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ၍။ ဒိန္နံ၊ သော။ ပတ္တံ၊ ကို။ လဒ္ဓမဟာထေရဿ၊ ရသောမဟာထေရ်အား။ အာဃာ‌တော၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းသည်။ ဝူပသမ္မတိ ဝိယ၊ သို့တည်း။
ဧဝံ၊ သို့။ ဧတံ ဒါနံ နာမ၊ ထိုသို့ပေးကမ်းခြင်း မည်သည်ကား။ မဟာနုဘာဝံ၊ ကြီးသောအာနုဘော်ရှိ၏။
စ-သစ္စံ၊ ၏။ အဒန္တ။ ပ။ နမန္တိ စာတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ ဝုတ္တမ္ပိ၊ ၏။
[ဒါနံ၊ ပေးကမ်းခြင်းသည်။ အဒန္တ ဒမနံ၊ မယဥ်ကျေးသသူကို ယဥ်ကျေးစေတတ်၏။ ဒါနံ၊ သည်။ သဗ္ဗတ္ထသာဓကံ၊ အလုံးစုံသောအကျိုးတို့ကို ပြီးစေတတ်၏။
ဒါနေန၊ ပေးကမ်းဖြန့်ချိခြင်းဖြင့်၎င်း။ ပိယဝါ စာယ၊ ချစ်ဖွယ်စကားဖြင့်၎င်း။ (ဒါယကာ၊ ပေးတတ်သသောသူတို့သည်။) ဥန္နမန္တိ၊ မျက်နှာပန်းပွင့် ကြီးမြင့်တတ်ကုန်၏။ (ပဋိဂ္ဂါဟကာ စ၊ လက်ဝေခံရသသူတို့သည်လည်း။) နမန္တိ၊ မြက်ချိုစားချင် တောသမင်သို့ ဆောလျင်ညွတ်လှာတတ်ကုန်၏။]
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ကုန်ပြီးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။ ဝေရီပုဂ္ဂလေ၊ ၌။ ဝူပသန္တပဋိဃဿ၊ ငြိမ်းစေအပ်ပြီးသော ပဋိဃရှိသော။ တဿ၊ ထိုယောဂီအား။ ပိယာတိပ္ပိယသကာယကမဇ္ဈတ္တေသု၊ ချစ်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အလွန်ချစ်အပ်သောအဆွေခင်ပွန်း လျစ်လျူပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ မေတ္တာဝသေန၊ မေတ္တာကိုဖြစ်စေသည်၏အစွမ်းဖြင့်။ စိတ္တံ၊ သည်။ ပဝတ္တတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။ တသ္မိမ္ပိ၊ ထိုဝေရီပုဂ္ဂိုလ်၌လည်း။ မေတ္တာဝသေန၊ ဖြင့်။ စိတ္တံ၊ သည်။ ပဝတ္တတိ၊ ၏။
အထ-ပစ္ဆာ၊ မှ။ အနေန၊ သည်။ ပုနပ္ပုနံ၊ လဲ။ မေတ္တာယန္တေန၊ မေတ္တာပြုသည်ဖြစ်၍။ အတ္တနိ၊ ၌၎င်း။ ပိယပုဂ္ဂလေ၊ ၌၎င်း။ မဇ္ဈတ္တေ၊ ၌၎င်း။ ဝေရီပုဂ္ဂလေ၊ ၌၎င်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတူသု ဇနေသု၊ တို့၌။ သမစိတ္တတံ၊ ဟိတူပသံဟာရအားဖြင့် မျှသော စိတ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ သမ္ပာဒေန္တေန၊ ပြည့်စုံစေသည်ဖြစ်၍။ သီမာသမ္ဘေဒေါ၊ အပိုင်းအခြားကို ပယ်ဖျက်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ၏ သီမာသမ္ဘေဒ-ဟူသည်လည်း ထိုသမစိတ္တတာပင်တည်း။ ထို့ကြောင့် သမစိတ္တတံ သမ္ပာဒေန္တေန သီမာသမ္ဘေဒေါ ကာတဗ္ဗော-ဟူသည်။ (ပြည်)။
ဣဒံ၊ ဤဆိုလတံ့သည်ကား။ တဿ၊ ထိုသီမာသမ္ဘေဒ၏။ လက္ခဏံ၊ တည်း။ ပိယမဇ္ဈတ္တဝေရီဟိ၊ ပိယပုဂ္ဂိုလ် မဇ္ဈတ္တပုဂ္ဂိုလ် ဝေရီပုဂ္ဂိုလ်တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ အတ္တစတုတ္ထေ၊ မိမိလျှင် လေးယောက်မြောက်ရှိသော။ ဝါ၊ လေးယောက်မြောက်ဖြစ်၍။ ဣမသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ဤမေတ္တာကမ္မဋ္ဌာနိကပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဧကသ္မိံ ပဒေသေ၊ ၌။ နိသိန္နေ၊ သော်။ စောရာ၊ တို့သည်။ အာဂန္တွာ၊ ၍။ ဘန္တေ၊ ရား။ ဧကံ၊ သော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ အမှာကံ၊ တို့အား။ ဒေထ၊ ကုန်လော့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ၍။ ကိံ ကာရဏာ၊ ကြောင့်။ ဒေမ၊ ပေးရကုန်အံ့နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ တံ၊ ထိုရဟန်းကို။ မာရေတွာ၊ သတ်၍။ ဂလလောဟိတံ၊ လည်ချောင်းသွေးကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဗလိကရဏတ္ထာယ၊ ဗာလိနတ်စာပြုခြင်းငှါ။ ဒေထ၊ ကုန်လော့။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒေယျုံ၊ ကုန်အံ့။ တတြ၊ ထိုလေးယောက်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ အသုကံ ဝါ၊ ဤမည်သော ရဟန်းကို၎င်း။ အသုကံ ဝါ၊ ကို၎င်း။ ဂဏှန္တု၊ ယူစေကုန်သတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စေ စိန္တေယျ၊ ငြားအံ့။ သီမာသမ္ဘေဒေါ၊ သည်။ အကတောဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
မံ၊ ကို။ ဂဏှန္တု၊ ကုန်သတည်း။ ဣမေ တယော၊ တို့ကို။ မာ ဂဏှန္တု၊ ကုန်သတည်း။ ဣတိပိ၊ သို့လည်း။ သစေ စိန္တေယျ၊ အံ့။ သီမာသမ္ဘေဒေါ၊ သည်။ အကတောဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်နည်း။
ယဿ ယဿ၊ အကြင်အကြင် သူအား။ ဝါ၊ ကို။ ဂဟဏံ၊ ကို။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ တသ တဿ၊ ၏။ အဟိတေသီ၊ အစီးအပွါးမဲ့ကို ရှာလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတရေသံယေဝ၊ ဤမှ တပါးသောသူတို့၏သာလျှင်။ ဟိတေသီ၊ အစီးအပွါးကိုရှာလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အကတောဝ၊ လျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ အလျော်ကိုဆိုအံ့။ ယဒါ၊ ၌။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဇနာနံ၊ တို့၏။ အန္တ‌ရေ၊ အတွင်း၌။ စောရာနံ၊ တို့အား။ ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးစကောင်းသော။ ဧကံ၊ တယောက်သောသူကိုမျှ။ န ပဿတိ၊ မမြင်။ အတ္တနိ စ၊ ၌၎င်း။ တီသု၊ ကုန်သော။ တေသု ဇနေသု စ၊ တို့၌၎င်း။ သမမေဝ၊ တူမျှသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ တဒါ၊ ၌။ သီမာသမ္ဘေဒေါ၊ သည်။ ကတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။ ပေါရာဏာ၊ တို့သည်။ အတ္တနိ။ ပ။ န နာယတီတိ၊ ဟူ၍။ အာဟု၊ ကုန်ပြီ။
[အတ္တနိ၊ ၌၎င်း။ ဟိတမဇ္ဈတ္တေ၊ ပိယပုဂ္ဂိုလ် မဇ္ဈတ္တပုဂ္ဂိုလ်၌၎င်း။ အဟိတေ စ၊ ဝေရီပုဂ္ဂိုလ်၌၎င်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတုဗ္ဗိဓေ၊ လေးပါးအပြားရှိသော သူအပေါင်း၌။ ယဒါ၊ ၌။ နာနတ္တံ၊ ပိယမဇ္ဈတ္တ စသောအားဖြင့် ထူးသည်၏အဖြစ်ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ တဒါ၊ ၌။ ‌သော၊ ကို။ ကေဝလံ၊ သက်။ ပါဏိနံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ တို့၌။ ဟိတစိတ္တောဝ၊ ဟိတစိတ်ရှိသသူ ဟူ၍သာလျှင်။ ပဝုစ္စတိ၊ ၏။
(ပန၊ ဂရဟာကိုဆိုအံ့။ ဝါ၊ သို့သော်လည်း။) မေတ္တာယ၊ ၌။ နိကာမလာဘီတိ၊ လိုတိုင်းရသသသူဟူ၍၎င်း။ ကုလလီတိ၊ ကုသိုလ်ကြီးသသူဟူ၍၎င်း။ ဝါ၊ အလွန်လိမ္မာခြင်းရှိသသူဟူ၍၎င်း။ န ပဝုစ္စတိ၊ သို့မူကားမဆိုအပ်။ ယဒါ ပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ (ပန-ကျေ) ယဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။ စတဿော သီမာယော၊ အတ္တစသော လေးသိမ်တို့သည်။ သမ္ဘိန္နာ၊ ရောစပ်ကုန်သည်။ ဝါ၊ ပျက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
သဒေဝကံ၊ သော။ သဗ္ဗလောကံ၊ ကို။ မေတ္တာယ၊ ရေဖြင့်။ သမံ၊ အမျှ။ ဖရတိ၊ ဖျန်း၏။ ယဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။ သီမာ၊ ကို။ န နာယတိ၊ မသိအပ်။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ပုရိမတော၊ (အတ္တ စသည်တို့၌ နာနတ္တကိုရှုသော) ‌ရှေးပုဂ္ဂိုလ်ထက်။ မဟာဝိသေသော၊ ဘာဝနာဖြင့်ကြီးမြတ်ထူးလွန်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။]
[၃၀၁] စ၊ အထူး။ ဧဝံ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ သီမာသမ္ဘေဒသမကာလမေဝ၊ အပိုင်းအခြားကိုပယ်ဖျက်သည်နှင့်မျှသော ကာလ၌သာလျှင်။ ဣမိနာ ဘိက္ခုနာ၊ ဤကမ္မဋ္ဌာနိက ရဟန်းသည်။ နိမိတ္တဉ္စ၊ ကို၎င်း။ ဥပစာရဉ္စ၊ ကို၎င်း။ လဒ္ဓံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ဥပစာရကိုရခြင်း၏ အကြောင်းမှတပါး အပ္ပနာကို ရခြင်း၏အကြောင်းကိုဆိုအံ့။ သီမာသမ္ဘေဒေ၊ အပိုင်းအခြားကို ပယ်ဖျက်ခြင်းကို။ ကတေ၊ ပြုပြီးလတ်သော်။ တမေဝ နိမိတ္တံ၊ သီမာသမ္ဘေဒဝသဖြင့် ဖြစ်သော ထိုသမထနိမိတ်ကိုပင်။ အာသေဝန္တော၊ ရိုသေစွာမှီဝဲသည်ဖြစ်၍။ ဘာဝေန္တော၊ ပွါးစေသည်ဖြစ်၍။ ဗဟုလီကရောန္တော၊ ကြိမ်ဖန်များစွာလေ့လာသည်ဖြစ်၍။ အပ္ပကသိရေနေဝ၊ မငြိုငြင်သဖြင့်လျှင်။ ပထဝီကသိဏေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ အပ္ပနံ၊ သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။
ဧတ္တာဝတာ‌-ဧတ္တကေန ဘာဝနာနုယောဂေန၊ ဖြင့်။ အနေန-ယောဂိနာ၊ သည်။ ပဉ္စင်္ဂဝိပ္ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်သော ငါးပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ ပဉ္စင်္ဂသမန္နာဂတံ၊ ငါးပါးသောအင်္ဂါနှင့်ပြည့်စုံသော။ တိဝိဓကလျာဏံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော ‌ကောင်းခြင်းရှိသော။ ဒသလက္ခဏသမ္ပန္နံ၊ ဆယ်ပါးသောလက္ခဏာနှင့်ပြည့်စုံသော။ မေတ္တာသဟဂတံ၊ မေတ္တာသဟဂုတ်ဖြစ်သော။ ပဌမဇ္ဈာနံ၊ သည်။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ တသ္မိံ၊ ထိုပဌမဈာန်ကို။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်သည်။ တ‌ဒေဝ နိမိတ်တံ၊ ကိုပင်လျှင်။ အာသေဝန္တော၊ ၍။ ဘာဝေန္တော၊ ၍။ ဗဟုလီကရောန္တော၊ ၍။ အနုပုဗ္ဗေန၊ ဖြင့်။ စတုက္ကနယေ၊ ၌။ ဒုတိယတတိယဇ္ဈာနာနိ၊ တို့သို့၎င်း။ ပဉ္စကနယေ၊ ၌။ ဒုတိယတတိယစတုတ္ထဇ္ဈာနာနိ စ၊ တို့သို့၎င်း။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ သော၊ ထိုမေတ္တာကမ္မဋ္ဌာနိ ယောဂီသည်။ ပဌမဇ္ဈာနာဒီနံ၊ တို့တွင်။ အညတရဝသေန၊ ဖြင့်။ မေတ္တာသဟဂတေန၊ သော။ စေတသာ၊ ဖြင့်။ ဧကံ ဒိသံ၊ ကို။ ဖရိတွာ၊ ဖြန့်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
တထာ၊ တူ။ ဒုတိယံ၊ သော။ ဒိသံ၊ ကို။ တထာ၊ တူ။ တတိယံ၊ သော။ ဒိသံ၊ ကို။ တထာ၊ တူ။ စတုတ္ထံ၊ သော။ ဒိသံ၊ ကို။ ဖရိတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သောနည်းဖြင့်။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်အရပ်မျက်နှာကို၎င်း။ အဓော၊ အောက်အရပ်မျက်နှာကို၎င်း။ တိရိယံ၊ အထောင့်အရပ်မျက်နှာကို၎င်း။ ဖရိတွာ ဝိဟရတိ၊ ၏။ သဗ္ဗဓိ၊ ဆယ်ပါးသောအရပ်မျက်နှာ၌။ သဗ္ဗာဝန္တံ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါရှိသော။ ဝါ၊ အလုံးစုံသောသတ္တဝါနှင့်ယှဥ်သော။ လောကံ၊ သတ္တလောကကို။ သဗ္ဗတ္တတာယ၊ (အယုတ်, အလတ်, အမြတ်, မိတ္တ, သပတ္တ, မဇ္ဈတ္တ စသည် အပြားရှိကုန်သော) အလုံးစုံသောသတ္တဝါတို့၌ မိမိကိုယ်၏အဖြစ်ဖြင့်။ (တနည်း) သဗ္ဗတ္တတာယ-သဗ္ဗေန စိတ္တဘာဂေန၊ အလုံးစုံ‌သောစိတ်၏အဖို့ဖြင့်။ (၎င်းပုဒ်ကို ဝိဟရတိ-၌စပ်) မေတ္တာသဟဂတေန၊ မေတ္တာနှင့်တကွဖြစ်သော။ ဝိပုလေန၊ ဖရဏအားဖြင့် ပြန့်ပြောသော။ မဟဂ္ဂတေန၊ မဟဂ္ဂုတ်ဖြစ်သော။ မပ္ပမာဏေန၊ အတိုင်းအရှည်မရှိသော သတ္တဝါလျှင် အာရုံရှိသော။ အဝေရေန၊ ဗျာပါဒဟု ဆိုအပ်သော ရန်ကင်းသော။ အဗျာပဇ္ဇေန၊ မနောပဒေါသဟု ဆိုအပ်သောစေတသိက ဒုက္ခကင်းသော။ စေတသာ၊ စိတ်တို့ဖြင့်။ ဖရိတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ ပဌမဇ္ဈာနာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။ အပ္ပနာပ္ပတ္တစိတ္တဿေဝ၊ အပ္ပနာသို့ရောက်သော စိတ်ရှိသော ယောဂီအားသာလျှင်။ ဝိကုဗ္ဗနာ၊ ဈာန်၏ ကွန့်မြူးစံပယ်ခြင်းဟူသော။ အယံ-အပ္ပနာ၊ သည်။ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤမေတ္တာသဟဂတေန အစရှိသောပါဌိ၌။ မေတ္တာသဟဂတေနာတိ၊ ကား။ မေတ္တာယ၊ မေတ္တာနှင့်။ သမန္နာဂတေန၊ (ဧကုပ္ပါဒ စသောအစီအရင်ဖြင့်) ကောင်းစွာမပြတ်စပ်လျက်လာသော မေတ္တာသဟဂတေန-၌ ဥပ္ပါဒတော ယာဝ ဘင်္ဂါ မေတ္တာယ သဟ ပဝတ္တေန-ဟူသော အဘိဓာနတ္ထကို မှတ်အပ်၏၊ အဘိဓေယျတ္ထ အားဖြင့်ကား သံသဋ္ဌေအနက်၌ ဖြစ်၏၊ သံသဋ္ဌေသည်လည်း သဒိသစသည်၌မဖြစ်၊ သမ္ပယုတ္တ၌ဖြစ်၏ ။ ထို့ကြောင့်သံသဋ္ဌေန သမ္ပယုတ္တေနာတိ-အတ္ထော မိန့်သော်။ (ဋီ ၁၊၃၆၃) ယင်းသို့လျက် အဘယ်ကြောင့် မေတ္တာယ သမန္နာဂတေန ဟု အဋ္ဌကထာမိန့်သနည်း? ယသ္မာ ပန ဝုတ္တနယေန မေတ္တာယ သဟဂတံ၊ သာယဧကုပ္ပါဒါဒိဝိဓိနာ သမ္မဒေဝ အနွာဂတံ ဟောတိ၊ တသ္မာ ဝုတ္တံ “ မေတ္တာယ သမန္နာဂတေနာ” တိ။ (ဋီ ၁၊၃၆၃) သမန္နာဂတေန၊ ဥပါဒ်မှသည် ဘင်တိုင်အောင် အညီအညွတ်သာလျှင် တကွ စပ်ကာလာသော-ပေး။ ဤအနက်မှာ ဋီကာအဖွင့်နှင့် အတိအကျ မညီသောကြောင့်၎င်း ရှည်သောကြောင့်၎င်း အထက်၌ချုံးလျက်ပြင်ထားသည်။ (ဆ-သံ-သော)။
စေတသာတိ၊ ဟူသည်ကား။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။
ဧကံ ဒိသန္တိ ဧတံ ပဒံ၊ ကို။ (ဝုတ္တံ-နှင့်စပ်) ဧကိဿာ ဒိသာယ၊ တခုသောအရပ်၌။ ပဌမပရိဂ္ဂဟိတံ၊ ‌ရှေးဦးစွာသိမ်းဆည်းအပ်သော။ သတ္တံ၊ ကို။ ဥပါဒါယ၊ ၍။ ဧကဒိသာပရိယာပန္နသတ္တဖရဏဝသေန၊ တခုသောအရပ်၌အကျုံးဝင်သော သတ္တဝါကို ပျံ့နှံ့စေသည်၏အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဖရိတွာတိ၊ ကား။ ဖုသိတွာ၊ တွေ့၍။ အာရမ္မဏံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။
ဝိဟရတီတိ၊ ကား။ ဗြဟ္မဝိဟာရာဓိဋ္ဌိတံ၊ မေတ္တာဈာန်ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရလျှင် တည်ရာရှိသော။ ဣရိယာပထဝိဟာရံ၊ ဣရိယာပုထ်ဖြင့်နေခြင်းကို။ ပဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေ၏ သက်သက်သော သာမာန်ဝိဟာရကို စင်စေလို၍ ဗြဟ္မဝိဟာရာဓိဋ္ဌိတံ-ဟူသည်၊ မေတ္တာဈာန်သည် ထောက်ပံ့အပ်သော ဣရိယာပထဝိဟာရဟူလို။ ။ တထာ-သည် နိယတ်တည်း၊ ထိုနိယတ်သည် အနိယတ်ကိုငဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း? သမ္ဗန္ဓီဘာဝတော၊ အနိယမသဒ္ဒါနှင့် နိစွသမ္ဗန္ဓီ၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ အဘယ်ကိုမှတ်သနည်း? ဥပမာကာရနိယမနံ၊ ဥပမာကာရကို မှတ်သတည်း။ ဒုတိယံ-ကား ဥပမေယျကို ပြသောပုဒ်တည်း။ ဥပမေယျမည်သည်လည်း ဥပမာနကို၎င်း, ထိုဥပမာနနှင့်စပ်သော သဓမ္မတ္တကို၎င်း ကင်း၍ မဖြစ်၊ ထို့ကြောင့် ထိုဥပမာန သမ္ဗန္ဓနှစ်ပါးကိုလည်း ဖော်ပြခြင်းငှါ ယထာ ပုရတ္ထိမာဒီသု-ဤသို့စသည်ကိုမိန့်သော်။ (ပြည်)။
တထာ ဒုတိယန္တိ၊ ကား။ ပုရတ္ထိမာဒီသု၊ ကုန်သော။ ဒိသာသု၊ တို့တွင်။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ဧကံ ဒိသံ၊ ကို။ ဖရိတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ ယထာ၊ သို့။ တထေဝ၊ လျှင်။ တဒနန္တရံ၊ ထိုပဌမနှံ့သည်၏အခြားမဲ့၌။ ဒုတိယဉ္စ၊ နှစ်ခုမြောက်သောအရပ်ကို၎င်း။ တတိယဉ္စ၊ ကို၎င်း။ စတုတ္ထဉ္စ၊ ကို၎င်း။ ဖရိတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ဣတိ-အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း ထိုဝါကျ၌ယထာကားအနိယမတည်း။ ယံ ကိဉ္စိ ဧကံ ဒိသံ-၏ အရ ပဌမပရိဂ္ဂဟိတသတ္တကား ဥပမာနတည်း။ ဖရိတွာ-အရ ဖုသန အာရမ္မဏကရဏကား ဥပမာကာရတည်း။ ဥပမာ သဓမ္မတ္တံ၊ သမ္ဗန္ဓောတိ စ တဿေဝ နာမံ။ ယထာကား ဥပမာန၌မှီသော သဓမ္မတ္တကို ပဓာနအားဖြင့် ထွန်းသည်။ ဥပမေယျ၌ မှီသော သဓမ္မတ္တကို အပဓာနအားဖြင့်ထွန်းသည်။ တထာကား ဥပမေယျ၌မှီသော သဓမ္မတ္တကို ပဓာန, ဥပမာန၌ မှီသော သဓမ္မတ္တကို အပဓာနထွန်းသည်။ သည်ကိုရည်၍ ဋီကာ၌ တထာတိ နိယမနံ၊ တံ အနိယမာပေက္ခံ သမ္ဗန္ဓိဘာဝတော၊ ဥပမာကာရနိယမနံ။ ဒုတိယန္တိ ဥပမေယျဒဿနံ။ ဥပမေယျဉ္စ နာမ ဥပမံ တေန သမ္ဗန္ဓဉ္စ ဝိနာ နတ္ထီတိ တဒုဘယမ္ပိ ဒဿေတုံ “ယထာ ပုရတ္ထိမာဒီသူ” တိအာဒိ ဝုတ္တံ။ (ဋီ ၁၊၃၆၄) ဤဋီကာ၌ ဥပမံကား ဥပမာနကိုဟောသည်၊ ဥပမာနံ-သော်လည်း ပါဌ်ဟောင်းရှိရာသည်။ ထို့ကြောင့် တေနာ-ဟုမိန့်သည်။ ယခင်အဓိပ္ပါယ်ကိုကား ဧတံ ဝိယ ဒိဿတီတိ ဧဒိသံ။ ကိံ တံ၊ မတ္တိကံ ဒေဟီတိအာဒိကံ ဥပမေယျံ။ မတ္တိကံ ဇာနာတိအာဒိကံ ပန ဥပမာနံ။ တေသံ ပန ဥပမာနောပမေယျာနံ ယာ ကပ္ပိယသင်္ခါတာ သမာနဓမ္မတော၊ သာ ဥပမာ။ တထာ စ ဝုတ္တံ အမှေဟိ သုဗောဓာလင်္ကာရေ “ဥပမာနောပမေယျာနံ၊ သဓမ္မတ္တံ သိယောပမာ” တိ။ အညထာ ဥပမာနဘူတအက္ခရာဝဠိသဒိသီယေဝ အက္ခရာဝဠိ ဥပမေယျံ သိယာ။ ဝါကျေ ဝိယသ‌ဒ္ဒေါယေဝ ပန ဥပမံ ဇောတေတီတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ-ဟူသော ၂၄၈-ဂါထာအဖွင့် ခုဒ္ဒသိက္ခာဋီကာသစ်ကိုမှီ၍ ဆိုသည်။ တထေဝ-၌ ဧဝကား တစိုးတစိ အကွဲအပြားကို ကန့်သည်။ ဒုတိယံ ဖရိတွာ ဝိဟရတိ-ဟု ဆောင်၍စပ်။ ဧဝံ တတိယံ စတုတ္ထန္တိ ဧတ္ထာပိ။ တဒန္တရံ ၌ အန္တရ-သဒ္ဒါကား ဖရဏာပေက္ခတည်း၊ ဖရိတဗ္ဗဒိသာပေက္ခမဟုတ်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း? ဒိသာတို့၏ “ဤသည်ကား ပဌမဒိသာ, ဤသည်ကား ဒုတိယဒိသာ” ဟု ညွန်းပြအပ်သော သဘောမရှိသောကြောင့်တည်း။ ဒုတိယစသည်ကို ပြသည်မဟုတ်လောဟူမူ? ဖရဏာနုက္ကမေန ဟိ တာသံ ဒုတိယာဒိတာ န သရူပတော။ တေနေဝါဟ “ယံကိဥ္စိ ဧကံ ဒိသ” န္တိ။ (ဋီ ၁၊၃၆၄) ဣတိ ဥဒ္ဓံ-၌ ဣတိ၏ ဧဝံ-အနက်ကိုယူ၍ ယထာဝုတ္တာ၊ ယခင်ဆိုအပ်ကုန်ပြီးသော။ စတဿော ဒိသာ၊ တို့ကို။ ဖရိတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ ယထာ၊ သို့။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဥဒ္ဓံ ဒိသံ၊ ကို။ ဖရိတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ဤအနက်ကို သိအပ်၏။ ထို့ကြောင့် ဧတေနေဝ နယေန-ဟူ၏။ (ပြည်)။
ဣတိ ဥဒ္ဓန္တိ၊ ကား။ ဧတေနေဝ-ဧတာဒိသေနေဝ၊ ဤကဲ့သို့သာ ရှုအပ်သော။ နယေန၊ ဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာနှင့် အတူသာ၊ မတူဘဲ အလွဲနည်းတပုံ မဟုတ်ဟူလို။ အထက်၌လည်း ဧဝမော-ဟု ဣတိ သဒ္ဒါ၏ အနက်ကိုပြလတံ့သည်ဖြစ်၍ စင်စစ် ဤအတ္ထကို သံသယမဖြစ်ကောင်း၊ စိုးစဥ်းသံသယစေးညှိ မပြေရှိလျှင် ဧဝမေဝါတိ ဣဒမ္ပိ ဣတိသဒ္ဒဿေဝ အတ္ထဒဿနံ-ဟူသော ဋီကာနှင့်ဖြေ။ (ပြည်)။ ဥပရိမံ ဒိသံ၊ အထက်ဖြစ်သောအရပ်ကို။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အဓောတိရိယန္တိ၊ ကား။ အဓောဒိသမ္ပိ၊ ကို၎င်း။ တိရိယံဒိသမ္ပိ၊ ကို၎င်း ပါဠိ၌ အဓော တိရိယံ-တို့၌ ပိ-သဒ္ဒါ လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌဟု ပြခြင်းငှါ အဓောဒိသမ္ပိ တိရိယံဒိသမ္ပိ-ဟုသည်။ ဤစကားဖြင့်လျှင် ဒုတိယံ, တတိယံ, စတုတ္ထံ တို့၌လည်း ပိ-သဒ္ဒါ၏ လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌအဖြစ်ကို ပြပြီးဟုရိပ်မိ။ ဧဝမေဝ ဖရိတွာ ဝိဟရတီတိ သမ္ဗန္ဓော။ ဤဥဒ္ဓံ, အဓော စသော ပါဌ်တို့တွင်လည်း အဓော-ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့် နိရယတို့၌၎င်း, နာဂဘဝနစသည်တို့၌၎င်း ဟုတ်ဟုတ်ညားညား မိမိ၏အောက်ဖြစ်သော အရပ်၌ သတ္တဝါတို့ကို ယူအပ်ကုန်သကဲ့သို့ ဤအတူ ဥဒ္ဓံ-ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်လည်း ဒေဝလောက၌ ဟုတ်ဟုတ်ညားညားမိမိ၏ အထက်ဖြစ်သောအရပ်၌ သတ္တဝါတို့ကို ယူအပ်ကုန်၏ဟု သိလင့်။ (ပြည်)။ ဧဝမေဝ၊ တူလျှင်။ ဖရိတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
တတ္ထ စ၊ ထိုအဓောတိရိယံဟူသော နှစ်ပုဒ်တို့တွင်ကား။ အဓောတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ ဟေဋ္ဌာ၊ မိမိ၏အောက်ရပ်နေသတ္တဝါတို့ကို။ ဂဟိတာ၊ ကုန်၏။
တိရိယန္တိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ အနုဒိသာသု၊ တို့၌။ (သတ္တာ ဂဟိတာ၊ ကုန်၏။)
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့်။ အဿမဏ္ဍလေ၊ မြင်းဝင်း၌။ အဿံ၊ မြင်းကို။ သာရေတိ ဣဝ၊ စိုင်းနှင့်သကဲ့သို့။ သဗ္ဗဒိသာသု၊ တို့၌။ မေတ္တာသဟဂတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ ဘာတနာစိတ်ကို။ သာရေတိပိ၊ စိုင်းလည်းစိုင်းနှင်၏။ ပစ္စာသာရေတိပိ၊ ခေါက်တုံ့ ခေါက်ပြန်အဖန်ဖန်လည်း စိုင်းနှင်၏။ ဣတိ-အတ္ထော၊ ကို။ (ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။)
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှသော စကားအစဥ်ဖြင့်။ ဧကံ၊ တပါးသော။ ဒိသံ၊ ကို။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း၍။ ဩဓိသော၊ အရပ်ကို ပိုင်းခြားသောအားဖြင့်။ မေတ္တာဖရဏံ၊ မေတ္တာကို ဖြန့်ခြင်းကို။ ဝါ၊ မေတ္တာရေဖြင့် သတ္တဝါတို့ကို ဖျန်းခြင်းကို။ ဒဿိတံ၊ ၏။
ပန၊ ထိုမှတပါး။ သဗ္ဗဓီတိအာဒိ၊ ကို။ အနောဓိသော၊ အရပ်ကို မပိုင်းခြားသောအားဖြင့်။ ဒဿနတ္ထံ၊ မေတ္တာဖရဏကို ပြခြင်းငှါ။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုသဗ္ဗဓိ အစရှိသော ပါဠိ၌။ သဗ္ဗဓီတိ၊ ကား။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အရပ်ဆယ်မျက်နှာ၌။
သဗ္ဗတ္တတာယာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေသု၊ ကုန်သော။ ဟီနမဇ္ဈိမုက္ကဋ္ဌမိတ္တသပတ္တမဇ္ဈတ္တာဒိပ္ပဘေဒေသု၊ အယုတ်, အလတ်, အမြတ်, မိတ်, ရန်, မဇ္ဈတ္တစသည်အပြားရှိကုန်သော။ (သတ္တေသု၊ တို့၌။) [၃၀၂] အတ္တတာယ၊ မိမိကိုယ်၏ အဖြစ်ဖြင့် သူ့ကိုယ် ငါ့ကိုယ် အဇ္ဈတ္တ ဗဟိဒ္ဓမခွဲခြား၊ တပြားတည်းပြုသည်ဟူလို။ ထို့ကြောင့် အယံ-စသည်ကိုမိန့်သော်။ (ပြည်)။
အယံ၊ ဤသူကား။ ပရသတ္တော၊ တပါးသော သတ္တဝါတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝိဘာဂံ၊ ခွဲခြမ်း‌ဝေဖန်ခြင်းကို။ အကတွာ၊ ၍။ အတ္တသမတာယ၊ မိမိကိုယ်နှင့် တူမျှသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏ ဤဝိကပ်၌ အတ္တနော ဘာဝေါ အတ္တတာ၊ သဗ္ဗေသု သတ္တေသု အတ္တတာ သဗ္ဗတ္တတာ ပြု။ သဗ္ဗ-သဒ္ဒါသည် သဗ္ဗနာမ်ဖြစ်ငြားသော်လည်း ပကရဏအားဖြင့် သတ္တဝိသယဖြစ်သည်။ (ပြည်)။
အထ ဝါ၊ ကား။ သဗ္ဗတ္တတာယာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေန၊ သော။ စိတ္တဘာဂေန၊ စိတ်အဖို့ဖြင့် ဤဝိကပ်၌ အတ္တ-သဒ္ဒါစိတ်ဟော၊ တာ-ပစ္စည်းကား သွတ္ထ။ စိတ္တဘာဝေန-ရှိသည်ကား ပါဌ်ပျက်။ အလုံးစုံသော စိတ်အဖို့ဖြင့် ဟူသည်လည်း အနည်းငယ်သော စိတ်ကိုမျှလည်း ကမ္မဋ္ဌာန်းမှ အပ၌ ပျံ့လွင့်ခြင်းသို့ မရောက်စေမူ၍ ဟိတူပသံဟာရမှ တပါးသောအပြားဖြင့် အနည်းငယ်သော စိတ်ကိုမျှ မဖြစ်စေမူ၍-ဟူလိုသည်ဟု စကားအရ ဗျင်္ဂျတ္ထကို ပြခြင်းငှါ ဤသကမ္ပိ ဗဟိ အဝိက္ခိပမာနောတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ-မိန့်သော်။ (ပြည်)။ ဤသကမ္ပိ၊ အနည်းငယ်သော စိတ်မျှကိုလည်း။ ဗဟိ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းမှ အပ၌။ အဝိက္ခိပမာနော၊ မပျံ့လွင့်စေမူ၍။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
သဗ္ဗာဝန္တန္တိ၊ ကား။ သဗ္ဗသတ္တဝန္တံ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါရှိသော။ သဗ္ဗသတ္တယုတ္တံ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါနှင့်ယှဥ်သော။ ဣတိ-အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
လောကန္တိ၊ ကား။ သတ္တလောကံ၊ သတ္တလောကကို။ ပန၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဝိပုလေနာတိဧဝမာဒိပရိယာယဒဿနတော၊ ဝိပုလေန-ဤသို့အစရှိသော ပရိယာယ်ကို ပြခြင်းကြောင့်။ ဧတ္ထ၊ သဗ္ဗဓိ အစရှိသော အနောဓိသ ဤဝါကျ၌။ ပုန၊ ဖန်။ မေတ္တာသဟဂတေနာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဝါ၊ ကား။
ယသ္မာ၊ ‌ ကြောင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤအနောဓိသောဖရဏ၌။ ဩဓိသောဖရဏေ ဝိယ၊ ဩဓိသော ဖရဏ၌ကဲ့သို့။ ပုန၊ ဖန်။ တထာသဒ္ဒေါ ဝါ၊ (မေတ္တာသဟဂတေန စေတသာ ဧကံ ဒိသံ ဖရိတွာ ဝိဟရတိ ဟူသော ဤဝါကျကို လိုက်စေတတ်ငင်တတ်သော) တထာသဒ္ဒါကို၎င်း။ ဣတိသဒ္ဒေါဝါ၊ (လိုက်စေတတ် ငင်တတ်သော) ဣတိ သဒ္ဒါကို၎င်း။ န ဝုတ္တော၊ အပ်ခဲ့။ တသ္မာ၊ ထိုသို့ မဟောအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပုန၊ ဖန်။ မေတ္တာသဟဂတေန စေတသာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏ ထထာသဒ္ဒေါ ဝါ ဣတိသဒ္ဒေါ ဝါ န ဝုတ္တော-ပါဌ်၌ အဓိပ္ပါယ်ကား မေတ္တာသဟဂတေန စေသတာ ဧကံ ဒိသံ ဖရိတွာ-ဟူသော ဤဝါကျကို ထထာ-သဒ္ဒါသည်၎င်း ဣတိ-သဒ္ဒါသည်၎င်း လိုက်စေတတ် ငင်တတ်၏ ။ ဤသမ္မဓိ-ဝါကျသည် ဩဓိသောဖရဏမှ တပါး အနောဓိသောဖရဏလျှင် တူရာရှိသော ဝါကျဖြစ်၍ ထိုလိုက်စေတတ် ငင်တတ်သော တထာ-သဒ္ဒါ, ဣတိ-သဒ္ဒါ၏အရာမဟုတ်ခဲ့၊ထို့ကြောင့်ရကား ထိုလိုက်စေတတ် ငင်တတ်သော တထာ-သဒ္ဒါ, ဣတိ-သဒ္ဒါတို့ကို ဤသမ္မဓိ-အစရှိသော ဝါကျ၌မဟောအပ်ကုန်။ ထိုသို့လိုက်စေတတ် ငင်တတ်သော တထာ-သဒ္ဒါ, ဣတိ-သဒ္ဒါတို့ကို ဤဝါကျ၌ မဟောအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် မေတ္တာသဟဂတေန စေတသာ-ဟု တဖန် ဟောအပ်၏ဟူလိုသော်။ ဤသို့ ဗုဒ္ဓမတညုအဋ္ဌကထာဆရာ လိုအပ်သော အနက်ကို အလိုကျအောင် ဆ၍ သိအပ် အရိပ်ဖမ်းအပ်၏ ။ (ပြည်)။ ဝါ၊ ကား။
ဧတံ၊ ဤမေတ္တာသဟဂတေန စေတသာ ဟူသောစကားကို။ နိဂမနဝသေန၊ နိဂုံး၏အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။ ဝိပုလေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဖရဏဝသေန၊ ဖရဏ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိပုလတာ၊ ကြီးကျယ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏။
ပန၊ ထိုမှတပါး။ ဘူမိဝသေန၊ ဘုံ၏အစွမ်းဖြင့်။ ဧတံ-စိတ္တံ၊ ဤမေတ္တာသဟဂုတ်စိတ်သည်။ မဟဂ္ဂတံ၊ ဂုတ်မည်၏။ ပဂုဏဝသေန စ၊ အပြားအားဖြင့် လေ့လာအပ် (ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြုအပ်) သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ အပ္ပမာဏသတ္တာရမ္မဏဝသေန စ၊ အပ္ပရိမာဏဖြစ်သော သတ္တဝါလျှင် အာရုံရှိသည်၏။ ဝါ၊ သတ္တဝါကိုအာရုံပြုသည်၏အစွမ်းကြောင့်၎င်း။ (ကရဏ-ကျေ) အပ္ပမာဏံ၊ မည်၏။ ဗျာပါဒပစ္စတ္ထိကပ္ပဟာနေန၊ ဗျာပါဒဟူသော ဘေးရန်ကိုပယ်ခြင်းကြောင့်။ အဝေရံ၊ အတွင်းအပရန်မှကင်း၏။ ဒေါမနဿပ္ပဟာနတော၊ ဒေါမနဿကို ပယ်ခြင်း‌ကြောင့်။ အဗျာပဇ္ဇံ၊ ဒေါမနဿမှကင်း၏။ နိဒ္ဒုက္ခံ၊ စေတသိကဒုက္ခမှကင်း၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အယံ၊ ကား။ မေတ္တာသဟဂတေမ စေတသာတိအာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တာယ၊ သော။ ဝိကုဗ္ဗနာယ၊ ၏။ အတ္ထော၊ တည်း။
စ၊ ဆက်။ အပ္ပနာပ္ပတ္တစိတ္တဿေဝ၊ အပ္ပနာသို့ ရောက်ပြီးသော စိတ်ရှိသော ယောဂီအားသာလျှင်။ အယံ ဝိကုဗ္ဗနာ၊ သည်။ သမ္ပဇ္ဇတိ ယထာ၊ ပြည့်စုံသကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ ယမ္ပိ ဝိကုဗ္ဗနံ၊ ကိုလည်း။ ပဋိသမ္ဘိဒါယံ၊ ၌။ ပဉ္စဟာကာရေဟိ။ ပ။ ဝိမုတ္တီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ တမ္ပိ-ဝိကုဗ္ဗနံ၊ သည်လည်း။ အပ္ပနာပ္ပတ္တစိတ္တဿေဝ၊ အားသာလျှင်။ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
တတ္ထ စ၊ ထိုပဋိသမ္ဘိဒါပါဠိ၌ကား။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ အဝေရာ၊ အတွင်းအပရန်မရှိကုန်သည်။ အဗျာပဇ္ဇာ၊ ဗျာပါဒကင်းကုန်သည်။ အနီဃာ၊ ကိုယ်စိတ်ဆင်းရဲကင်းကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။ သုခီ၊ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာပြည့်စုံကုန်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တာနံ၊ မိမိမိမိတို့အတ္တဘာဝကို။ ပရိဟရန္တု၊ ဆောင်နိုင်စေကုန်သတည်း။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပါဏာ၊ ထွက်သက်ဝင်သက်ရှိကုန်သော သတ္တဝါတို့သည်။ (အဝေရာ အဗျာပဇ္ဇာ အနီဃာ သုခီ အတ္တာနံ ပရိဟရန္တု၊ ရှေးနည်းယှဥ်) သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဘူတာ၊ ကံကိလေသာကြောင့်ဖြစ်သော သတ္တဝါတို့သည်။ (၎င်းရှေးနည်းယှဥ်) သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာ၊ ငရဲ၌ ကျတတ်ကုန်သော သတ္တဝါတို့သည်။ (၎င်းနည်းယှဥ်) သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ အတ္တဘာဝပရိယာပန္နာ၊ ခန္ဓာပဉ္စကအတ္တဘာဝ၌ အတွင်းဝင်ကုန်သော သတ္တဝါတို့သည်။ အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ ပ။ ပရိဟရန္တု၊ ဆောင်နိုင်သည်ဖြစ်ပါစေကုန်။ ဣတိ၊ သို့။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ အာကာရေဟိ၊ ဤအခြင်းအရာတို့ဖြင့်။ အနောဓိသော၊ သတ္တဝါကို မပိုင်းခြားသောအားဖြင့်။ ဖရဏာ၊ နှံ့စေအပ်သော။ မေတ္တာ စေတောဝိမုတ္တိ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
သဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ တို့သည်။ အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ ပ။ အတ္တာနံ၊ ကို။ ပရိဟရန္တု၊ ကုန်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပုရိသာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ အရိယာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ အနရိယာ ဒေဝါ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဝိနိပါတိကာ၊ ဝိနိပါတိကသတ္တဝါတို့သည်။ အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ ပ။ ပရိဟရန္တု၊ ကုန်။ (မိဂပဒဝဠဉ္ဇနနည်းမှတ်) ဣတိ၊ သို့။ သတ္တဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ အာကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဩဓိသော၊ မိန်းမ ယောကျာ်း စသည်ကို ပိုင်းခြားသောအားဖြင့်။ ဖရဏာ၊ သော။ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပုရတ္ထိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ ပ။ အတ္တာနံ၊ ကို။ ပရိဟရန္တု၊ ကုန်။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပစ္ဆိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ (လိုက်) သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဥတ္တရာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ (လိုက်ဦး၊ နောက်ကိုလည်း ဤနည်းမှတ်) သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဒက္ခိဏာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပုရတ္ထိမာယ၊ သော။ အနုဒိသာယ၊ အထောင့်အရပ်၌။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပစ္ဆိမာယ၊ သော။ အနုဒိသာယ၊ ၌။ [၃၀၃] သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဥတ္တရာယ၊ သော။ အနုဒိသာယ၊ ၌။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဟေဋ္ဌိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဥပရိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ ပ။ ပရိဟရန္တု၊ ကုန်။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပုရိတ္ထိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ ပါဏာ၊ တို့သည်။ (ဤပါဏာ-၌လည်း အရပ်ဆယ်မျက်နှာစေ့အောင် ယောဇနာ။ ဘူတာ, ပုဂ္ဂလာ, စသည်တို့၌လည်း ၎င်းနည်း ယောဇနာ။) ဘူတာ၊ တို့သည်။ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ အတ္တဘာဝပရိယာပန္နာ၊ တို့သည်။ အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ ပ။ ပရိဟရန္တု၊ ကုန်။
သဗ္ဗော၊ ကုန်သော။ ပုရတ္ထိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ ဣတ္ထိယော၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ပုရိသာ၊ တို့သည်။ အရိယာ၊ တို့သည်။ အနရိယာ၊ တို့သည်။ ဒေဝါ၊ တို့သည်။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ ဝိနိပါတိကာ၊ တို့သည်။ အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ ပ။ ပရိဟရန္တု၊ ကုန်။
သဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။ ပစ္ဆိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ ဥတ္တရာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ ဒက္ခိဏာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ ပုရတ္ထိမာယ၊ သော။ အနုဒိသာယ၊ ၌။ ပစ္ဆိမာယ၊ သော။ အနုဒိသာယ၊ ၌။ ဥတ္တရာယ၊ သော။ အနုဒိသာယ၊ ၌။ ဒက္ခိဏာယ၊ သော။ အနုဒိသာယ၊ ၌။ ဟေဋ္ဌိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ ဥပရိမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၌။ ဣတ္ထိယော၊ တို့သည်။ ပ။ ဝိနိပါတိကာ၊ တို့သည်။ အဝေရာ၊ ကုန်သည်။ အဗျာပဇ္ဇာ၊ ကုန်သည်။ အနီဃာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ကုန်။ သုခီ၊ ၍။ အတ္တာနံ၊ ကို။ ပရိဟရန္တု၊ ကုန်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒသဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ အာကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဒိသာဖရဏာ၊ အရပ်မျက်နှာအားဖြင့် နှံ့စေအပ်သော။ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိ၊ ကို ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုသဗ္ဗေ သတ္တာ-အစရှိသော ပါဠိ၌။ သဗ္ဗေတိ ဧတံ ဝစနံ၊ သဗ္ဗေဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ အနဝသေသပရိယာဒါနံ၊ အကြွင်းမရှိသော သတ္တဝါကိုသိမ်း၍ ယူကြောင်းဖြစ်သော သဒ္ဒါတည်း။
သတ္တာတိ၊ ကား။ ရူပါဒီသု၊ ရူပက္ခန္ဓာအစရှိကုန်သော။ ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ ဆန္ဒရာဂေန၊ လိုချင်တတ် တပ်မက်တတ်သော လောဘဖြင့်။ သတ္တာ၊ တပ်တက်ကပ်ငြိတတ်ကုန်၏။ ဝိသတ္တာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတ္တာ၊ သတ္တမည်ကုန်၏။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ ရူပေ။ ပ။ ဝုစ္စတီတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ-ဝစနံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
[ရာဓ၊ ရာဓ။ ရူပေ၊ ရုပ်၌။ (ခေါ-ကား ပဒပူရဏ) ယော ဆန္ဒော၊ အကြင်လိုချင်တတ်သော ဆန္ဒရှိသည်။ ယော ရာဂေါ၊ အကြင်တပ်စွန်းကပ်ငြိတတ်သော ရာဂသည်။ ယာ နန္ဒိ၊ အကြင် နှစ်သက်စုံမက်တတ်သော နန္ဒီသည်။ ယာ တဏှာ၊ အကြင်သုံးဆောင်ခံစားလိုသော တဏှာသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တတြ-ရူပေ၊ ၌။ တေန၊ ထို ကပ်ငြိခြင်းကိစ္စတတ်သော ဆန္ဒစသော ပရိယာယ်ရှိသော လောဘဖြင့်။ (တနည်း) တတြ-တေန ဆန္ဒာဒိနာ၊ ဖြင့်။ သတ္တော၊ ကပ်ငြိတတ်၏။ တတြ-ရူပေ၊ ၌။ တေန၊ ဖြင့်။ (တနည်း) တတြ-တေန ဆန္ဒာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝိသတ္တော၊ ကပ်ငြိတတ်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတ္တောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဝေဒနာယ၊ ၌။ သညာယ၊ ၌။ သင်္ခါရေသု၊ တို့၌။ ဝိညာဏေ၊ ၌။ ယော ဆန္ဒော၊ သည်။ ယော ရာဂေါ၊ သည်။ ယာ နန္ဒီ၊ သည်။ ယာ တဏှာ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တတြ-ဝိညာဏေ၊ ၌။ တေန၊ ဖြင့်။ (တနည်း) တတြ-တေန ဆန္ဒာိုနာ၊ ဖြင့်။ သတ္တော၊ ၏။ တတြ-ဝိညာဏေ၊ ၌။ တေန၊ ဖြင့်။ (တနည်း) တတြ တေန ဆန္ဒာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝိသတ္တော၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတ္တောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။]
ပန၊ သို့သော်လည်း။ ရူဠှီသဒ္ဒေန၊ အဝီတရာဂတို့၌ အနွတ္ထအားဖြင့် ရောက်သော သဒ္ဒါဖြင့်။ ဝါ၊ (အဝီတရာဂတို့၌ အနွတ္ထအားဖြင့်ဖြစ်၍ ဣန္ဒြိယဗန္ဓခန္ဓသန္တာန်၏ အဖြစ်ဖြင့် တံသဒိသ) ဝီတရာဂတို့၌ တင်စားအပ်သော သဒ္ဒါဖြင့် အတင်ရူဠှီ-ဟူလို။ (ပြည်)။ ဝါ၊ ထင်သောသဒ္ဒါဖြင့် အထင်ရူဠှီ-ဟူလို။ (ပြည်)။ ဝါ၊ အတွငါရူဠှီသဒ္ဒါဖြင့် အတွင်ရူဠှီိ-ဟူလို၊ ဘူတပုဗ္ဗဂတိကနည်းလည်းဟူ၏ ။ (ပြည်)။ ဝီတရာဂေသုပိ၊ ရာဂကင်းပြီးသော အရှင်တို့၌လည်း။ အယံ ဝေါဟာရော၊ ဤသတ္တဟူသော ဝေါဟာရသည်။ ဝတ္တတိယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာတည်း။ ဝိလီဝမယေ၊ နှီးဖြင့်ပြီးသော။ ဗီဇနိဝိသေသေပိ၊ ယပ်အထူး၌လည်း။ တာလဝဏ္ဋဝေါဟာရော၊ ထန်းရွက်ယပ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည်။ ဝတ္တတိဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း လောက၌ ခေါ်ဝေါ်ရိုး လက်သုံးထုံးရှိ၏ ဟူလို ။ ယထာကထဉ္စိ ဗျုပ္ပတ္တိ၊ ရူဠှိယာ အတ္တနိစ္ဆယော။ (သဒ္ဒတ္ထဘေဒစိန္တာ။ ) ဗျုပ္ပတ္တိ၊ အထူးထူးအပြားပြား လိင်ဓာတ်ပစ္စည်း တို့ဖြင့် ဖြစ်တတ်သော ဝိဂြိုဟ်သည်။ ယထာကထဉ္စိ၊ ဟုတ်ဟုတ်ညားညားသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဟောတိ၊ ၏။ ရူဠှိယာ၊ လောက၌ အထင်အားဖြင့်။ အတ္တနိစ္ဆယော၊ လိုအပ်သော အနက်ကိုဆုံးဖြတ်ခြင်းကို။ ကတ္တဗ္ဗော၊ ၏ ။ (ပြည်)။
အက္ခရစိန္တကာ ပန၊ အက္ခရာကို ကြံတတ်ကုန်သော ဗျာကရုဏ်း ဆရာတို့သည်ကား။ အတ္ထံ၊ ဗျုပ္ပတ္တိအနက်ကို။ အဝိစာရေတွာ၊ မစိစစ်မူ၍။ ဧတံ-ဝစနံ၊ ဤသတ္တဟူသော သဒ္ဒါသည်။ နာမမတ္တံ၊ အမည်မျှသာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဏ္ဏနံ၊ အဖွင့်ကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။
ယေပိ၊ အကြင် အက္ခရစိန္တက ဆရာတို့သည်လည်း။ အတ္ထံ၊ ဗျုပ္ပတ္တိအနက်ကို။ ဝိစာရေန္တိ၊ စိစစ်ကုန်၏။ တေ၊ ထိုဆရာတို့သည်။ သတွယောဂေန၊ ဗုဒ္ဓိ ဝီရိယတည်းဟူသော သတွနှင့် ယှဥ်ခြင်းကြောင့်။ ဝါ၊ တန်ခိုးအာနုဘော်ဟူသော သတွနှင့်ယှဥ်ခြင်းကြောင့်။ သတ္တာ၊ သတ္တမည်ကုန်၏။ ဣတိ-ဝဏ္ဏနံ၊ ဤသို့သော အဖွင့်ကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏ နီလဂုဏယောဂကြောင့် ပဋ-ကို နီလ-ဟူသကဲ့သို့တည်း၊ ဂုဏူပစာဟူလို။ တနည်းနီလေန ယုတ္တော နီလော-ဟု တဒ္ဓုတ်ပြု၍ ပုချအားဖြင့် ပုဆိုးရသကဲ့သို့ သတွနှင့် သတ္တိ ပရိယာယ်ဖြစ်၍ သတ္တိယာ ယုတ္တော သတ္တော-ဟု တဒ္ဓုတ်ပြုဟူလို။ သတွံ နာမ ဗုဒ္ဓိ, ဝီရိယံ တေဇော ဝါ, (ဋီ၊ ၁၊၃၆၆) သတွံ တုစ္စတိ ဒြဗျံ ဟူသည့် ဆရာ့အလိုမူ-သတွယောဂေန၊ ခန္ဓာဒြပ်နှင့် ယှက်ခြင်းကြောင့်-ပေး။ အသတိ သံတိဇ္ဇတီတိ သတ္တော၊ ခန္ဓာဒြပ်အားဖြင့် ထင်ရှားရှိသည် ဟူလို။။
ပါဏနတာယ၊ အဿာပဿာသ၏ ရှူခြင်း ရှိုက်ခြင်း အမှုကိစ္စဖြင့်။ ဝါ၊ ရှူရှိုက်တတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပါဏာ၊ မည်ကုန်၏။ အဿာသပဿာသာယတ္တဝုတ္တိတာယ၊ ထွက်သက်ဝင်သက်နှင့် စပ်သော အသက်ရှင်ခြင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အဖြောင့်စကားကျဖြစ်သော အနက်တည်း။
ဘူတတ္တာ၊ ကံကိလေသာတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဘူတာ၊ ဘူတမည်ကုန်၏။ သမ္ဘူတတ္တာ အဘိနိဗ္ဗတ္တတ္တာ၊ ခန္ဓာအားဖြင့် ထင်ရှားဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား ဤ၌လိုအပ်သောအနက်တည်း ဘူတာပဂတသတ္တ-စသော အနက်လျဥ်းခဲ့ရကား သမ္ဘူတတ္တာ အဘိနိဗ္ဗတ္တတ္တာ-မိန့်။ ဤပါဌ်ဖြင့် ဘူတာပဂတသတ္တစသော မလိုအပ်သော အနက်သို့ လမ်းမလွဲလေနှင့် ဟူလို။ (ပြည်)။
နိရယော၊ ငရဲကို။ ပုန္တိ၊ ပုံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တသ္မိံ ပုမှိ၊ ထိုငရဲ၌။ ဂလန္တိ၊ လျှောကျ သက်ဆင်းသွားလာတတ်ကုန်၏။ ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုဂ္ဂလာ၊ မည်ကုန်၏။ ဂစ္ဆန္တိ၊ လားတတ်ကုန်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား ဤ၌လိုအပ်သောအနက်။
သရီရံ၊ ကိုယ်ကို။ ဝါ၊ ကား။ ခန္ဓပဉ္စကမေဝ၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ အပေါင်းကိုသာလျှင်။ အတ္တဘာဝေါ၊ အတ္တဘောဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ တံ-ခန္ဓပဉ္စကံ၊ ကို။ ဥပါဒါယ၊ ယူ၍။ ပညတ္တိမတ္တသမ္ဘဝတော၊ (ပရမတ္ထအားဖြင့် သတ္တဟု မှတ်အပ်သော တရားမရှိငြားလည်း) ပညတ်မျှဖြင့် ဖြစ်သင့်ကြောင့်တည်း။
တသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ထိုခန္ဓပဉ္စကဟူသော အတ္တဘော၌။ ပရိယာပန္နာ-ပရိစ္ဆိန္နာ၊ ပိုင်းခြားအပ်ကုန်သည်တည်း။ ဝါ၊ အတွင်းဝင်ကုန်သည်တည်း။ ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အတ္တဘာဝပရိယာပန္နာ၊ မည်ကုန်၏။
ပရိယာပန္နာတိ၊ ကား။ ပရိစ္ဆိန္နာ၊ ပိုင်းခြားအပ်ကုန်၏။ အန္တောဂဓာ၊ အတွင်းဝင်ကုန်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်။
[၃၀၄] စ၊ ဆက်။ သတ္တာတိ ဝစနံ၊ သတ္တသဒ္ဒါကို။ ရူဠှီဝသေန၊ ဖြင့်။ (ဝီတရာဂေသုပိ၊ တို့၌လည်း။) အာရော‌ပိတံ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။ သေသာနိပိ၊ တို့ကိုလည်း။ ရူဠှီဝသေန၊ ဖြင့်။ (တဗ္ဘာဝဝိရဟိတေသုပိ၊ ပါဏအဖြစ်,ပုဂ္ဂလအဖြစ်မှကင်းကုန်သော သတ္တဝါတို့၌လည်း။) အာရောပေတွာ၊ ၍။ သဗ္ဗာနိ၊ ကုန်သော။ ဧတာနိ-ဝစနာနိ၊ တို့ကို။ သဗ္ဗသတ္တဝေဝစနာနီတိ၊ တို့ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။
စ၊ ဆက်။ အညာနိပိ၊ သတ္တပါဏ စသည်ငါးပုဒ်မှ တပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ သဗ္ဗေ ဇန္တူ သဗ္ဗေ ဇီဝါတိအာဒီနိ၊ ဤသို့အစရှိကုန်သော။ သဗ္ဗသတ္တဝေဝစနာနိ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါ၏ ဝေဝုစ်ပရိယာယ် သဒ္ဒါတို့သည်။ ကာမံ အတ္ထိ၊ အကယ်၍ကား ရှိကုန်၏။ ပန-တထာပိ၊ ထိုသို့ရှိကုန်သော်လည်း။ ပါကဋဝသေန၊ ထင်ရှားသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဣမာနေဝ ပည္စ၊ ဤသတ္တပါဏစသော ငါးပုဒ်တို့ကိုသာလျှင်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ပည္စဟာကာရေဟိ အနောဓိသောဖရဏာ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပန၊ အယူထူးကိုဆိုအံ့။ ယေ၊ အကြင်ဆရာတို့သည်။ သတ္တာ ပါဏာတိအာဒီနံ၊ သတ္တာ, ပါဏာ ဤသို့အစရှိသော ပုဒ်တို့၏။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ဝစနမတ္တတောတ၊ သဒ္ဒါမျှဖြင့်သာလျှင်။ နာနတ္တံ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်ကို။ န ဣစ္တေယျုံ၊ အလိုမရှိကုန်ရာ။ အထ လေါ၊ သော်ကား။ အတ္ထတောပိ၊ (သဇ္ဇနဋ္ဌေန သတ္တာ, ပါဏဋ္ဌေန ပါဏာ ဤသို့အစရှိသော) အနက်အားဖြင့်လည်း။ နာနတ္တမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဣစ္ဆေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏။ တေသံ၊ ထိုအယူမမိ ကေစိဆရာတို့၏။ (ဝါဒေ၊ ၌။) အနောဓိသောဖရဏာ၊ မပိုင်းခြားသောအားဖြင့် နှံ့စေခြင်းသည်။ ဝိရုဇ္ဈတိ၊ ဆန့်ကျင်၏။ တသ္မာ၊ ထိုသို့ဆန့်ကျင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တထာ အတ္ထံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော အနက်ကို။ အဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဣမေသု ပဉ္စသု အာကာရေသု၊ (သဗ္ဗေသတ္တာ စသည်ဖြင့် ပါဠိ၌လာကုန်သော) ဤငါးဖြာသော ဘာဝနာကာရတို့တွင်။ အညတရဝသေန၊ အမှတ်မရှိ တပါးပါး၏ အစွမ်းဖြင့်။ မနောဓိသော၊ မပိုင်းခြားသောအားဖြင့်။ မေတ္တာ၊ ကို။ ဖရိတဗ္ဗာ၊ နှံ့စေအပ်၏။
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤငါးပါးတို့တွင်။ သဗ္ဗေ သတ္တာ အဝေရာ ဟောန္တူတိ၊ ဟူသော။ အယံ၊ ဤကောဋ္ဌာသသည်။ ဧကာ၊ တခုသော။ အပ္ပနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အဗျာပဇ္ဇာ ဟောန္တူတိ၊ ဟူသော။ အယံ၊ သည်။ ဧကာ၊ သော။ အပ္ပနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အ‌ဗျာပဇ္ဇာတိ၊ ကား။ ဗျာပါဒရဟိတာ၊ ဒေါမနဿ ဗျာပါဒမှကင်းကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။
အနီဃာဟောန္တူတိ၊ သော။ အယံ၊ သည်။ ဧကာ၊ သော။ အပ္ပနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အနီဃာတိ၊ ကား။ နိဒ္ဒုက္ခာ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော ဆင်းရဲကင်းကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ကုန်။
သုခီ အတ္တာနံ ပရိဟရန္တူတိ၊ သော။ အယံ၊ သည်။ ဧကာ၊ သော။ အပ္ပနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ထို(သို့ ကေဝလယထာဝုတ္တအာကာရဝိဘာဂမတ္တဖြင့် အပ္ပနာဝိဘာဂဖြစ်သည်မဟုတ်သော) ကြောင့် တသ္မာတိ ယသ္မာ န ကေဝလံ ယထာဝုတ္တအာကာရဝိဘာဂမတ္တတော အပ္ပနာတိဘာဂေါ၊ တသ္မာ-ဟူသော ဋီကာ (၁၊ ၃၆၈) နှင့် အညီ အပြည့်အစုံ ဖော်ပြသော အနက်ဖြစ်သည်။ သို့သော်ဆိုခဲ့ပြီးသော မေတ္တာပွါးပုံ အပ္ပနာြဖစ်ပုံ အခြင်းအရာမျှဖြင့် အပ္ပနာကို ဝေဖန်ခြင်း မဖြစ်သေး ဟူသော အနက်သည် ဘာကိုဆိုလိုသည်ဟု ပြတ်သားရှင်းလင်းသော အဓိပ္ပါယ်မရှိချေ။ ထိုကြောင့် ထိုဋီကာ၌ “တသ္မာတိ ယသ္မာ န ကေတလံ ယထာဝုတ္တံ အာကာရတိဘာဂမတ္တမေဝ၊ အထ ခေါ အပ္ပနာဝိဘာဂေါပိ၊ တသ္မာ-ဟု မူလပါဌ်မှန် ရှိသင့်မည်ထင်၏ ။ သို့ရှိလျှင် တသ္မာ၊ ထို(သို့ဆိုခဲ့ပြီးသော အဝေရာ ဟောန္တု-အစရှိသော စကားသည် မေတ္တာပွါးပုံ အခြင်းအရာမျှသာ မဟုတ်သေး၊ စင်စစ် အားဖြင့်မူ အပ္ပနာကို ခွဲခြမ်းဝေဖန်ခြင်းလည်းဖြစ်သော )ကြောင့်-ဟု အနက်ပြန်ရာ၏ ။ (ဆ-သံ-သော)။ ဣမေသု ပိ ပဒေသု၊ သဗ္ဗေ သတ္တာ အဝေရာ ဟောန္တုအစရှိကုန်သော ဤကောဋ္ဌာသတို့တွင်။ ယံ ယံ-ပဒံ၊ အကြင်အကြင်ကောဋ္ဌာသသည်။ ပါကဋံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဿ တဿ-ပဒဿ၊ ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ မေတ္တာ၊ ကို။ ဖရိတ‌ဗ္ဗာ၊ ၏ ပုဗ္ဗဘာဂေ၊ အပ္ပနာ၏ရှေ့အဖို့၌ ။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုကောဋ္ဌာသ၌။ အဘိနိဝေသေ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ အနေကကောဋ္ဌာသဝသေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ မနသိကာရံ၊ ကို။ ယဒိပိ ပဝတ္တေသိ၊ အကယ်၍ကားဖြစ်စေ၏ ။ ပန ၊ ထိုသို့သော်လည်း။ ဘာဝနာယ၊ ၏။ သမိဇ္စျနက္ခဏေ၊ ပြည့်စုံသောခဏ၌။ တတ္ထ၊ ထိုအနေကကောဋ္ဌာသတို့တွင်။ ယံ၊ အကြင်ကောဋ္ဌာသသည်။ ပဂုဏတရတာယ၊ အထူးသဖြင့် လေ့လာအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သုပါကဋံ၊ အလွန်ထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုအလွန်ထင်ရှားသော ကောဋ္ဌာသ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အပ္ပနာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယထာ ကိံ၊ ကား။ ဒွတ္တိံသာကာရေ၊ ၌။ သုပါကဋဿ၊ အလွန်ထင်ရှားသော ကောဋ္ဌာသ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အပ္ပနာ၊ သည်။ ဟောတိ ယထာ၊ တည်း။ ပန၊ အထူးကား ။ တတ္ထ၊ ထိုဒွတ္တိံသာကာရ၌။ အာရမ္မဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣဓ၊ ဤမေတ္တာ၌။ ဘာဝနာကာရော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယမေဝ၊ ဤသို့ ထိုမှာ အာရုံဤ၌ ဘာဝနာကာရ၏ အဖြစ်သည်သာလျှင်။ ဝိသေသော၊ ထူး၏ ။ ဋီကာပါဌထ်နက်။ (ပြည်)။
ဣတိ၊ သို့။ ပဉ္စသု အာကာရေသု၊ တို့၌။ စတုန္နံ အပ္ပနာနံ၊ လေးပါး လေးပါးကုန်သော အပ္ပနာတို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အနောဓိသော၊ ဖြင့်။ ဖရဏေ၊ ၌။ ဝီသတိ၊ သော။ အပ္ပနာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ပန၊ ပါး။ ဩဓိသော၊ ဖြင့်။ ဖရဏေ၊ ၌။ သတ္တသု အာကာရေသု၊ တို့၌။ စတုန္နံ၊ လေးပါးလေးပါးကုန်သော အပ္ပနာတို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အဋ္ဌဝီသတိ၊ သော။ အပ္ပနာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤဩဓိသော ဖရဏာ၌။ ဣတ္ထိယော ပုရိသာတိ ပဒဒွယံ၊ ကို။ လိင်္ဂဝသေန၊ လိင်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏ လိင်၏အစွမ်းဖြင့် ဣတ္ထိ,ပုရိသ,နပုံသက-ဟု တိက ဆိုသင့်သည်မဟုတ်လော၊ အဘယ့်ကြောင့် ဒုကဆိုသနည်း? လိင်္ဂဝသေန ဝုတ္တံ တေသံ ပစုရတော လဗ္ဘမာနတ္တာ၊ ဋီကာ။ ယင်းသို့သော် နပုံသကဟူသော တတိယပကတိ မလွတ်ပြီလော? တတိယာ ပန ပကတိ ယဒိပိ ပဌမဒုကေန န သင်္ဂဟိတာ၊ ဒုတိယဒုကေန ပန တိကေန စ သင်္ဂဟိတာ ဝေ။ ၎င်း။ (ပြည်)။
အရိယာ အနရိယာတိ ပဒဒွယံ၊ ကို။ အရိယပုထုဇ္ဇနဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဒေဝါ မနဿာ ဝိနိပ၊ တိကာတိ ပဒတ္တယံ။ ဥပပတ္တိဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။ ဒိသာဖရဏေ၊ ၌။ သဗ္ဗေ ပုရိတ္ထိမာယ ဒိသာယ သတ္တာတိ အာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ဧကမေကိဿာ ဒိသာယ၊ တခုတခုသော အရပ်၌။ ဝီသတိ ဝီသတိ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဒွေသတာနိ နှစ်ရာကုန်သော အပ္ပနာတို့၎င်း။ သဗ္ဗာ ပုရတ္ထိမာယ ဒိသာယ ဣတ္ထိယောတိအာဒိနော၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ဧကမေကိဿာ ဒိသာယ၊ တခုတခုသောအရပ်၌။ အဋ္ဌဝီသတိ အဋ္ဌဝီသတိ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အသီတိဒွေသတာနိ၊ နှစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်သော အပ္ပနာတို့၎င်း။ ဣတိ-ဣမိနာ ပဘေဒေန၊ ဖြင့်။ စတ္တာရိသတာနိ၊ လေးရာလည်းဖြစ်ကုန်သော။ အသီတိ စ၊ ရှစ်ဆယ်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ အပ္ပနာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ-ဧဝံ၊ (အနောဓိသော ဖရဏာ၌ နှစ်ဆယ်, ဩဓိသောဖရဏာ၌ နှစ်ဆယ်ရှစ်, ဒိသာဖရဏာ၌လေးရာရှစ်ဆယ်) ဤသို့ ဖရဏ၌ အန္တောဂဓဘေဒအားဖြင့်။ သဗ္ဗာနိပိ၊ ကုန်သော။ ပဋိသမ္ဘိဒါယံ၊ ၌။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်သော။ အဋ္ဌဝီသာဓိကာနိ၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်အလွန်ရှိကုန်သော။ ပဉ္စ အပ္ပနာသတာနိ၊ ငါးရာသော အပ္ပနာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤရွေ့ မေတ္တာဘာဝနာကို ဆိုရာအပြီးတည်း။
ဣတိ-ယထာဝုတ္တနယေန၊ ယခင်ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ (ဘာဝေတွာ-၌စပ်) ဧတာသု အပ္ပနာသု၊ ထိုငါးရာ့နှစ်ဆယ်ရှစ်သွယ်သော အပ္ပနာတို့တွင်။ ယဿ ကဿစိ-အာကာရဿ၊ အမှတ်မရှိသော အခြင်းအရာ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အပ္ပနာကို ငဲ့လျှင် သဗ္ဗာ-ဟူသင့်လျက် သတ-သဒ္ဒါကို ငဲ့၍ သဗ္ဗာနိ ဟူသကဲ့သို့ ဤ၌ ယာက ကာယစိ-ဟူသင့်လျက် ယဿ ကဿစိ-ဆိုသည်မှတ်။ တနည်းလည်း လိင်္ဂဝိပလ္လာသအားဖြင့် ယဿ ကဿစိ-ဆိုသည်မှတ်။ အမှတ်မရှိ တခုခုသော အပ္ပနာ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်-ပေး။ (ပြည်)။ မေတ္တံ စေတောဝိမုတ္တိံ၊ ကို။ ဘာဝေတွာ၊ ၍။ အယံ ယောဂါဝစရော၊ သည်။ သုခံ သုပတီတိအာဒိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တေ၊ ကုန်သော။ ဧကာဒသာနိသံသေ၊ တဆဲ့တပါးသော အာနိသင်တို့ကို။ ပဋိလဘတိ၊ ၏။
[၃၀၅] တတ္ထ၊ ထိုသုခံ သုပတိစသော ပါဠိ၌။ သုခံ သုပတီတိ၊ ကား။ သေသာ ဇနာ၊ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိရသူမှ ကြွင်းသောလူတို့သည်။ သမ္ပရိဝတ္တမာနာ၊ (လကျာ်နံတောင်းဖြင့်သာ မလျောင်းမစက် မှောက်ခုံပက်လက်) ထက်ဝန်းကျင် လူးလည်းကုန်လျက်။ ကာကစ္ဆမာနာ၊ ဃုရူးဃုရူးဟု ထွက်သည်ရှူသည်၏ အစွမ်းဖြင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ဖောက်ပြန်သော အသံကိုပြုကုန်လျက်။ ဝါ၊ ဟောက်ကုန်လျက်။ (ကုသဒ္ဒူပပဒ ကရဓာတ်ဆပစ္စည်း မာန ပစ္စည်းတည်း) ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်စွာ။ သုပန္တိ ယထာ၊ အိပ်ရကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ-တထာ၊ တူ။ အသုပိတွာ၊ ဆင်းဆင်းရဲရြ ငြိုငြိုငြင်ငြင် မအိပ်ရမူ၍။ သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ သုပတိ၊ အိပ်ရ၏။
နိဒ္ဒံ၊ အိပ်မွေ့ခြင်းသို့။ ဩက္ကန္တောပိ၊ သက်သော်လည်း။ သမာပတ္တိံ၊ သမာပတ်ကို။ သမာပန္နော ဝိယ၊ ဝင်စားသောပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ၏။
သုခံ ပဋိဗုဇ္ဈတီတိ၊ ကား။ အညေ၊ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိကိုရသူမှ တပါးကုန်သော။ (ပစုရဇနာ၊ တို့သည်။) နိတ္ထုနန္တာ၊ ညဥ်းတွားကုန်လျက်။ ဝိဇမ္ဘန္တာ၊ တဆန့်ကျင်ကျင် တလိမ်လစ်လစ် ဖြစ်ကုန်လျက်။ သမ္ပရိဝတ္တန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင် လူးလည်းကုန်လျက်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲစွာ။ ပဋိဗုဇ္ဈန္တိ ယထာ၊ နိုးကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ အပ္ပဋိဗုဇ္ဈိတွာ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်စွာ မနိုးမူ၍။ ဝိကသမာနံ၊ ပွင့်သော။ ပဒုမံ ဣဝ၊ ပဒုမာကြာကဲ့သို့။ သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ နိဗ္ဗိကာရံ၊ ကိုယ်၏ဖောက်ပြန်ခြင်းကင်းသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဗုဇ္ဈတိ၊ နိုးရ၏။
န ပါပကံ သုပိနံ ပဿတီတိ၊ ကား။ သုပိနံ၊ အိမ်မက်ကို။ ပဿန္တောပိ၊ မြင်မက်သော်လည်း။ ဘဒ္ဒကမေဝ၊ ကောင်းမြတ်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ သုပိနံ၊ အိပ်မက်ကို။ ပဿတိ၊ မြင်မက်၏။ စေတိယံ၊ စေတီတော်ကို။ ဝန္ဒန္တော ဝိယ စ၊ ရှိခိုးရသကဲ့သို့၎င်း။ ပူဇံ၊ ကို။ ကရောန္တော ဝိယ စ၊ သကဲ့သို့၎င်း။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သုဏန္တော ဝိယ စ၊ ကြားနာရသကဲ့သို့၎င်း။ ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ဗျတိရိက်ကိုဆိုအံ့။ အညေ၊ ကုန်သော။ (ပစုရဇနာ၊ တို့သည်။) အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ စောရေဟိ၊ တို့သည်။ သမ္ပရိဝါရိတံ ဝိယ စ၊ ဝန်းရံအပ်သကဲ့သို့၎င်း။ ဝါဋ္ဌေဟိ၊ တို့သည်။ ဥပဒ္ဒုတံ ဝိယ စ၊ နှိပ်စက်အပ်သကဲ့သို့၎င်း။ ပပါတေ၊ ကမ်းပါးပြတ်၌။ ပတန္တံ ဝိယ စ၊ ကျသကဲ့သို့၎င်း။ ပဿန္တိ ယထာ၊ မြင်ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။ သုပိနံ၊ ကို။ န ပဿတိ၊ မမြင်မက်။
မနုဿာနံ ပိယော ဟောတီတိ၊ ကား။ ဥရေ၊ ရင်၌။ အာမုတ္တမုတ္တာဟာရော တိယ၊ လည်၌ စွပ်၍ တွဲလွဲကျသော ပုလဲသွယ်ကဲ့သို့၎င်း။ သီသေ၊ ၌။ ပိဠန္ဓမာလာ တိယ စ၊ ပန်ဆင်အပ်သော ပန်းကဲ့သို့၎င်း။ မနုဿာနံ၊ မြင်သူ ကြားသူ အောက်မေ့သူတို့သည်။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မနာပေါ၊ နှလုံးကိုပွါးစေတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အမနုဿာနံ ပိယော ဟောတီတိ၊ ကား။ မနုဿာနံ၊ တို့သည်။ ပိယော၊ သည်။ ဟောတိ ယထေဝ၊ သို့လျှင်။ ဧဝံ၊ တူ။ အမနုဿာနမ္ပိ၊ နတ်ဘီလူးတို့သည်လည်း။ ပိယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကော ဝိယ၊ အသူကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ ဝိသာခတ္ထေရော ဝိယ၊ ဝိသာခထေရ်ကဲ့သို့တည်း။
သော၊ ထိုမထေရ်သည်။ ပါဋလိပုတ္တေ၊ ပြည်၌။ ကုဋုမ္ဗိယော၊ သူကြွယ်သည်။ အဟောသိ ကိရ၊ ဖြစ်ဘူးသတတ်။
သော၊ ထိုဝိသာခသူကြွယ်သည်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုပါဋလိပုတ်ပြည်၌ပင်လျှင်။ ဝသမာနော၊ နေလျက်။ အဿောသိ ကိရ၊ ကြားသတတ်။ တမ္ဗပဏ္ဏိဒီပေါ၊ သိင်္ဃိုဠ်ကျွန်းသည်။ စေတိယမာလာလင်္ကတော ကိရ၊ စေတီအစဥ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သတတ်။ ကာသာဝပဇ္ဇောတော ကိရ၊ သင်္ကန်းရောင်ဖြင့်တောက်ပသတတ်။ ဧတ္ထ၊ ဤသိင်္ဃိုဠ်ကျွန်း၌။ ဣစ္ဆိတိစ္ဆိတဋ္ဌာနေယေဝ၊ အလိုရှိရာအလိုရှိရာ အရပ်၌ပင်လျှင်။ နိသိီဒိတုံ ဝါ၊ ငှါ၎င်း။ နိပဇ္ဇိတုံ ဝါ၊ ငှါ၎င်း။ သက္ကာ၊ ၏။ ဥတုသပ္ပါယံ၊ ဥတုသပ္ပါယကို၎င်း။ သေနာသနသပ္ပါယံ၊ ကို၎င်း။ ပုဂ္ဂလသပ္ပါယံ၊ ကို၎င်း။ ဓမ္မဿဝနသပ္ပါယံ၊ ကို၎င်း။ ဣတိ၊ သို့။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော သပ္ပါယကို။ ဧတ္ထ၊ ဤသိင်္ဃိုဠ်ကျွန်း၌။ သုလဘံ၊ ရလွယ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အဿောသိ ကိရ၊ ကြားသတတ်။
သော၊ ထိုသူကြွယ်သည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဘောဂက္ခန္ဓံ၊ စည်းစိမ်အစုကို။ ပုတ္တဒါရဿ၊ အား။ နိယျာဒေတွာ၊ ဆောက်နှင်းခဲ့၍။ ဒုဿန္တေ၊ (အမြိတ်အဆာဟူသော) ပုဆိုးစွန်း၌။ ဗဒ္ဓေန၊ ထုပ်ခဲ့သော။ ဧကကဟာပဏေ‌နေဝ၊ တသပြာသော ဥစ္စာဖြင့်သာလျှင်။ ဃရာ၊ မှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်ခဲ့၍။ သမုဒ္ဒတီရေ၊ သမုဒ္ဒရာကမ်းနား၌။ နာဝံ၊ သင်္ဘောကို။ ဥဒိက္ခမာနော၊ မြှော်လင့်ငံ့ဆိုင်းလျက်။ ဧကမာသံ၊ လုံး။ ဝသိ၊ နေ၏။
သော၊ ထိုသူကြွယ်သည်။ ဝေါဟာရကုသလတာယ၊ ကုန်သွယ်ခြင်း၌ လိမ္မာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဣမသ္မိံ ဌာနေ၊ ဤအရပ်၌။ ဘဏ္ဍံ၊ ဥစ္စာကို။ ကိဏိတွာ၊ ဝယ်၍။ အသုကသ္မိံ၊ ဤမည်သောအရပ်၌။ ဝိက္ကိဏန္တော၊ ရောင်းသည်ရှိသော်။ ဓမ္မိကာယ၊ တရားနှင့်လျော်သော။ ဝဏိဇ္ဇာယ၊ ဖြင့်။ တေနေဝန္တရမာသေန၊ ထိုတလအတွင်းဖြင့်သာလျှင်။ သဟဿံ၊ တထောင်သော ဥစ္စာကို။ အဘိသံဟရတိ၊ ရုံးစုမိ၏။
အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဥ်သဖြင့်။ မဟာဝိဟာရံ၊ သို့။ အာဂန္တွာ၊ ၍။ ပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ကို။ ယာစိ၊ ၏။
[၃၀၆] သော၊ ထိုဝိသာခသူကြွယ်သည်။ ပဗ္ဗာဇနတ္ထာယ၊ ငှါ။ သီမံ၊ သို့။ နီတော၊ သော်။ တံ သဟဿတ္တဝိကံ၊ ထိုတထောင်သော ဥစ္စာထုပ်ကို။ ဩဝဋ္ဋိကန္တရေန၊ ခေါက်စနစ်လျက် ပခုံးထက်တင်အပ်သော ပုဆိုးတွင်းမှ။ ဝါ၊ ခါးပိုက်ကြားမှ။ ဘူမိယံ၊ ၌။ ပါတေသိ၊ ကျစေ၏။
ဧတံ၊ ဤဝတ္ထုသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ စ၊ သော်ကား။ ဘန္တေ၊ ရား။ ကဟာပဏသဟဿံ၊ အသပြာတထောင်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ၍။ ဥပါသက၊ ဒကာ။ ပဗ္ဗဇိတကာလတော၊ မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဝိစာရေတုံ၊ စီရင်ခြင်းငှါ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ ဣဒါနေဝ၊ ရဟန်းမပြုမီ ယခုအခါ၌ပင်လျှင်။ ဧတံ၊ ထိုအသပြာကို။ ဝိစာရေဟိ၊ လော့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တော၊ သော်။ ဝိသာခဿ၊ ၏။ ပဗ္ဗဇ္ဇဋ္ဌာနံ၊ သို့။ အာဂတာ၊ လာသသူတို့သည်။ ရိတ္တဟတ္ထာ၊ အချည်းနှီးသော လက်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ မာ ဂမိံ သု၊ မပြန်စေကုန်သတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ မုဉ္စိတွာ၊ ‌ဖြေ၍။ သီမာမာဠကေ၊ သိမ်အပြင်၌။ ဝိပ္ပကိရိတွာ၊ ကြဲ၍။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ၍။ ဥပသမ္ပန္နော၊ ပဉ္စင်းခံ၏။
သော၊ ထိုဝိသာခရဟန်းသည်။ ပဉ္စဝဿော၊ ငါးဝါရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဒွေ မာတိကာ၊ နှစ်စုံပါတိမောက်တို့ကို။ ပဂုဏာ၊ နှုတ်၌ လေ့လာသည်တို့ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပဝါရေတွာ၊ ပဝါရဏာပြု၍။ အတ္တနော၊ အား။ သပ္ပါယံ၊ လျောက်ပတ်သော။ ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဧကေကသ္မိံ ဝိဟာရေ၊ တဆောင်တဆောင်သော ကျောင်း၌။ စတ္တာရော မာသေ၊ လေး‌လလေးလတို့ကို။ ကတွာ၊ ၍။ သမပ္ပဝတ္တဝါသံ၊ ထိုထိုသို့သော ကျောင်းတိုက်၌ အညီအမျှဖြစ်သော နေခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ဝသမာ နော ဝသံ ကုရုမာ‌နော၊ နေခြင်းကိုပြုလျက်။ စရိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ စရမာနော၊ ကျင့်သော။
ဝနန္တရေ၊ တောကြား၌။ ဌိတော၊ တည်လျက်။ ဂဇ္ဇမာနကော၊ သီဟဂဇ္ဇီတကို ကြုံးဝါးတတ်သော။ ဝိသာခေါ၊ မည်ရှိသော။ ထေရော၊ သည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဂုဏံ-ဂုဏသမုဒယံ၊ ကျေးဇူးအပေါင်းကို။ ဧသန္တော၊ ဆင်ခြင်လတ်သော်။ ဣမမတ္ထံ၊ ကို။ အဘာသထ၊ ၏။
မာရိသ၊ ဆင်းရဲကင်းသသူ။ ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလမှ။ (ပဘုတိ၊ စ၍။) ဥပသမ္ပန္နော၊ ၏။ ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်သောကာလဖြင့်။ ဝါ၊ ၌။ ဣဓ၊ ဤတောအလယ်သို့။ အာဂတော၊ ရောက်၏။ ဧတ္ထန္တရေ၊ ဤကာလအတွင်း၌။ ခလိတံ၊ ချွတ်ချော်တိမ်းယိမ်းသော အကျင့်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ယေ ဂုဏာ၊ အကြင်သူတော်ကောင်းတို့ ရအပ်သော ကျေးဇူးတို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ ဂုဏာ၊ တို့ကို။ တေ၊ သည်။ အဟောလာ‌ဘာ၊ ဪ ရတော်စွ။ ဣတိ၊ သို့။ အဘာသထ၊ ၏။
သော၊ ထိုမထေရ်သည်။ စိတ္တလပဗ္ဗတဝိဟာရံ၊ စိတ္တလပဗ္ဗတကျောင်းသို့။ ဂစ္တန္တော၊ သွားသည်ရှိသော်။ ဒွေဓာပထံ၊ နှစ်ဖြာကွဲသော ခရီးသို့။ ပတွာ၊ ၍။ အယံ၊ ဤခရီးသည်။ မဂ္ဂေါ နုခေါ၊ လော။ ဣတိ၊ သို့။ စိန္တယန္တော၊ ဖြစ်၍။ အဋ္ဌာသိ၊ တည်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုမထေရ်အား။ ပဗ္ဗတေ၊ ၌။ အဓိဝတ္ထာ၊ စောင့်သော။ ဒေဝတာ၊ သည်။ ဟတ္ထံ၊ ကို။ ပသာရေတွာ၊ ဆန့်၍။ ဧသ-ဧသော၊ ဤခရီးသည်။ မဂ္ဂေါ၊ စိတ္တလပဗ္ဗတကျောင်းသို့သွားသောခရီးတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ၍။ ဒဿေတိ၊ ညွန်ပြလိုက်၏။
သော၊ ထိုမထေရ်သည်။ စိတ္တလပဗ္ဗတဝိဟာရံ၊ သို့။ ဂန္တွာ၊ င။ တတ္ထ၊ ထိုစိတ္တလပဗ္ဗတကျောင်း၌။ စတ္တာရော မာသေ၊ ပတ်လုံး။ ဝသိတွာ၊ ၍။ ပစ္စူသေ၊ မိုးသောက်ထအခါ၌။ ဂမိဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ စိန္တေတွာ၊ ၍။ နိပဇ္ဇိ၊ ၏။
စင်္ကမသီသေ၊ စင်္ကြံဦး၌။ မဏိလရုက္ခေ၊ သပြေပင်၌။ အဓိဝတ္ထာ၊ သော။ ဒေဝတာ၊ သည်။ သောပါနဖလကေ၊ စောင်းတန်းပျဥ်၌။ ဝါ၊ လှေကားထစ်ပျဥ်၌။ နိသီဒိတွာ၊ ၍။ ပရောဒိ၊ ငို၏။
ထေရော၊ သည်။ ဧသော၊ ဤငိုသသူသည်။ ကော၊ အဘယ်သူနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ မေး၏။
ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ မဏိလိယာ၊ သပြေပင်စောင့်နတ်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။
ကိဿ၊ ကြောင့်။ ရောဒသိ၊ ငိုဘိသနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။
တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။ ဂမနံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ဝါ၊ အကြောင်းပြု၍။ ရောဒါမိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။
မယိ၊ သည်။ ဣဓ၊ ဤစိတ္တလတောင်၌။ ဝသန္တေ၊ သော်။ တုမှာကံ၊ အား။ ကော ဂုဏော၊ အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။ တုမှေသု၊ တို့သည်။ ဣဓ၊ ၌။ ဝသန္တေသု၊ သော်။ အမနုဿာ၊ နတ်ဘီလူးတို့သည်။ ဒါနိ၊ ၌။ တုမှေသု၊ တို့သည်။ ဂတေသု၊ ကြွတော်မူလတ်ကုန်သော်။ ကလဟံ၊ ခိုက်ရန်ကို။ ကရိဿန္တိ၊ ကုန်လတံ့။ ဒုဋ္ဌုလ္လမ္ပိ၊ ရုန့်ရင်းကြမ်းကြုတ်သော စကားကိုလည်း။ ကထယိဿန္တိ၊ ပြောဆိုကုန်လတံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။
ထေရော၊ သည်။ မယိ၊ သည်။ ဣဓ၊ ၌။ ဝသန္တေ၊ သော်။ တုမှာကံ၊ အား။ ဖာသုဝိဟာ‌ရော၊ ချမ်းသာစွာ‌နေရခြင်းသည်။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ သုန္ဒရံ၊ ကောင်းပြီ။ ဣတိ ဝတွာ၊ ၍။ အညေပိ၊ ကုန်သော။ စတ္တာရော မာသေ၊ လုံး။ တတ္ထေဝ-စိတ္တလပဗ္ဗတေ၊ ၌ပင်လျှင်။ ဝသိတွာ၊ ၍။ တထေဝ၊ ထိုရှေးအတူသာလျှင်။ ဂမနစိတ္တံ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေသိ၊ ဖြစ်စေပြန်၏။
‌ဒေဝတာပိ၊ သည်လည်း။ တထေဝ၊ လျှင်။ ပုန၊ ဖန်။ ပရောဒိ၊ ငိုလှာပြန်၏။
ဧတေနေဝ ဥပါယေန၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။ ထေရော၊ သည်။ တတ္ထေဝ၊ လျှင်။ ဝသိတွာ၊ ၍။ တတ္ထေဝ-စိတ္တလပဗ္ဗတေ၊ လျှင်။ ပရိနိဗ္ဗာယိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူ၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ မေတ္တာဝိဟာရိီ၊ မေတ္တာဖြင့်နေလေ့ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ အမနုဿာနံ၊ တို့သည်။ ပိ‌ယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဒေဝတာ ရက္ခန္တီတိ၊ ကား။ မာတာပိတရော၊ မိဘတို့သည်။ ပုတ္တံ၊ ကို။ ရက္ခန္တိ ဣဝ၊ စောင့်ကုန်သကဲ့သို့။ ဒေဝတာ၊ တို့သည်။ ရက္ခန္တိ၊ ကုန်၏။
[၃၀၇] နဿ အဂ္ဂိ ဝါ ဝိသံ ဝါ သတ္ထံ ဝါ ကမတီတိ၊ ကား။ မေတ္တာဝိဟာရဿ၊ မေတ္တာဖြင့်နေလေ့ရှိသော သူ၏။ ကာယေ၊ ၌။ (န ကမတိ နပ္ပဝိသတိ-၌စပ်) ဥတ္တရာယ ဥပါသိကာယ၊ ဥတ္တရာမည်သော ဒါယိကာမေ၏။ ကာယေ၊ ၌။ အဂ္ဂိ၊ သည်။ န ကမတိ ဣဝ၊ မဝင်သကဲ့သို့။ ဝါ၊ မလောင်သကဲ့သို့။ အဂ္ဂိ ဝါ၊ မိီးသည်မူလည်း။ န ကမတိ၊ မကျရောက်နိုင်။ ဝါ၊ မလောင်နိုင်။ သံယုတ္တဘာဏကစူဠသိဝတ္ထေရဿ၊ သံယုတ္တနိကာယ်တတ်သော စူဠသိဝထေရ်၏။ ကာယေ၊ ၌။ ဝိသံ၊ သည်။ န ကမတိ ဣဝ၊ မကျရောက်မဝင်သကဲ့သို့။ ဝိသံ ဝါ၊ အဆိပ်သည်မူလည်း။ န ကမတိ၊ မဝင်နိုင်။ သံကိစ္စသာမဏေရဿ၊ ၏။ ကာယေ၊ ၌။ သတ္ထံ၊ လက်နက်သည်။ န ကမတိ ဣဝ၊ မစူးမဝင်မရှနိုင်သကဲ့သို့။ သတ္ထံ ဝါ၊ သည်မူလည်း။ န ကမတိ နပ္ပတိသတိ၊ မစူးမဝင်မရှနိုင်။
အဿ-မေတ္တာဝိဟာရိဿ၊ ၏။ ကာယံ၊ ကို။ န ဝိကောပေတိ၊ မနှိပ်စက် မဖျက်စီးနိုင်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤလက်နက်မစူးမဝင်မရှသည်၏ အဖြစ်၌။ ဓေနုဝတ္ထုမ္ပိ၊ သားငယ်ရှိသော နွားမဝတ္ထုကိုလည်း။ အာစရိယာ၊ တို့သည်။ ကထယန္တိ၊ ကုန်၏။
ဧကာ၊ တကောင်သော။ ဓေနု၊ သားငယ်မိဖြစ်သော နွားမသည်။ ဝစ္ဆကဿ၊ နွားသားငယ်အား။ ခီရဓာရံ၊ နို့ရည်အယဥ်ကို။ မုဉ္စမာနာ၊ ယိုစေလျက်။ အဋ္ဌာသိ ကိရ၊ တည်သတတ်။
ဧကော၊ တဦးသော။ လုဒ္ဒကော၊ မူဆိုးသည်။ တံ၊ ထို (သားငယ်အမိဖြစ်သော) နွားမကို။ ဝိဇ္ဈိဿာမီတိ၊ ထိုးအံ့ဟူ၍။ ဟတ္ထေန၊ ဖြင့်။ သမ္ပရိဝတ္တေတွာ၊ ပြန်လွှဲ၍။ ဝါ၊ အရှိန်ယူ၍။ ဒီဃဒဏ္ဍကသတ္တိံ၊ အရိုးရှည်သော လှံမကို။ မုဉ္စိ၊ လွှတ်၏။
သာ၊ ထိုလှံသည်။ တဿာ၊ ထိုနွားမ၏။ သရီရံ၊ ကို။ အာဟစ္စ၊ ထိ၍။ တာလပဏ္ဏံ ဝိယ၊ ထန်းရွက်ကဲ့သို့။ ပဝဋ္ဋမာနာ၊ ခွေလိပ်၍။ ဂတာ၊ သွား၏။ ဥပစာရဗလေန၊ ဥပစာရမေတ္တာ၏အစွမ်းဖြင့်။ (ပဝဋ္ဋမာနာ၊ ခွေလိပ်၍။ ဂတာ၊ သွားသည်ကား။) နေဝ ဟောတိ၊ မဟုတ်ပေဘူး။ အပ္ပနာ ဗလေန၊ အပ္ပနာ မေတ္တာ၏အစွမ်းဖြင့်။ (ပဝဋ္ဋမာနာ၊ ၍။ ဂတာ၊ သွားသည်လည်း။) န ဟောတိ၊ မဟုတ်ပေသည်သာတည်း။ ကေဝလံ၊ ဥပစာရအပ္ပနာမေတ္တာနှင့်မရောယှက် သက်သက်။ ဝါ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် မရောမရှက်သက်သက်။ ဝစ္ဆ‌ကေ၊ မိမိရင်သွေးရင်သား နွားသူငယ်၌။ ဗလဝပိယစိတ္တတာယ၊ ပြင်းစွာဖြစ်သော ‌မေတ္တာစိတ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ (ပဝဋ္ဋမာနာ၊ ၍။ ဂတာ၊ သွား၏။)
မေတ္တာ၊ မေတ္တာသည်။ ဧဝံ မဟာနုဘာဝေါ၊ ဤ‌ရွေ့လောက်စင် ကြီးမားသော အာနုဘော်ရှိပေသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ (ကထယန္တိ၊ ကုန်၏။)
တုဝဋံ စိတ္တံ သမာဓိယတီတိ၊ ကား။ မေတ္တာဝိဟာရိနော၊ ၏။ စိတ္တံ၊ သည်။ ခိပ္ပမေဝ၊ လျင်မြန်စွာသာလျှင်။ သမာဓိယတိ၊ တည်ကြည်၏။ တဿ၊ ထိုမေတ္တာဝိဟာရီပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒန္ဓာယိတတ္တံ၊ စိတ်၏ နှေးနှေးဖြည်းဖြည်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ အထက်ပါအနက် သင့်မည်မထင်။ တဿ၊ ထိုစိတ်တည်ကြည်ခြင်း၏ ။ ဒန္ဓာယိတတ္တံ၊ နှေးသည်၏အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဤအနက်သာသင့်မည်ထင်သည်။ (ဆ-သံ-သော)။
မုခဝဏ္ဏော ဝိပ္ပသီဒတီတိ၊ ကား။ ဗန္ဓနာ၊ အညှာမှ။ ပဝုတ္တံ၊ ကြွေကျသော။ (ဝါ၊ လွတ်ခါနီးသော။ ဝါ၊ ကြွေခါနီးသော လက်သည်းကွင်းအတွင်းရှိ အနက်သည် ပြည်မူ နိသျဟောင်း အနက်ဖြစ်သည်။ (ဆ-သံ-သော)။) တာလပက္ကံ ဝိယ၊ ထန်းသီးမှည့်ကဲ့သို့။ အဿ၊ ထိုမေတ္တာဝိဟာရီပုဂ္ဂိုလ်၏။ မုခဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဝိပ္ပသန္နဝဏ္ဏံ၊ အထူးသဖြင့် ကြည်လင်သော အဆင်းရှိသော။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဗန္ဓနာ ပနုတ္တံ-ရှိတတ်သည်၊ ပဝုတ္တံ-သာသင့်သည်။)
အသမ္မူဠှော ကာလင်္ကရောတီတိ၊ ကား။ မေတ္တာတိဟာရိနော၊ အား။ သမ္မောဟမရဏံ နာမ၊ တွေဝေလျက် သေရခြင်းမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ နိဒ္ဒံ၊ အိပ်မွေ့ခြင်းသို့။ ဩက္ကမန္တော ဝိယ၊ သတ်သကဲ့သို့။ အသမ္မူဠှောဝ၊ မတွေဝေသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ ကာလင်္ကရောတိ၊ စုတေ့ရ၏။
ဥတ္တရိမပ္ပဋိဝိဇ္ဈန္တောတိ၊ ကား။ မေတ္တာသမာပတ္တိတော၊ ထက်။ ဥတ္တရိံ၊ အထက်အမြင့်ကြီးဖြစ်သော။ အရဟတ္တံ၊ ကို။ အဓိဂန္တုံ၊ ငှါ။ အသ‌က္ကောန္တော၊ မတတ်နိုင်မူ။ ဣတော၊ ဤဘဝမှ။ စဝိတွာ၊ ၍။ သုတ္တပ္ပဗုဒ္ဓေါ ဝိယ၊ အိပ်ပျော်သော ယောကျာ်း နိုးသောလားသို့။ ဗြဟ္မ‌လောကံ၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်၌။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ရ၏။ ဣတိ၊ ဤရွေ့အပြီးတည်း။
အယံ၊ ကား။ မေတ္တာဘာဝနာယံ၊ ၌။ ဝိတ္ထာရကထာ၊ တည်း။
ပန၊ ထိုမှတပါး။ ကရုဏံ၊ ကရုဏာဗြဟ္မဝိဟာရကို။ ဘာဝေတု ကာမေန၊ ပွါးစေလိုသော ယောဂီသည်။ နိက္ကရုဏာယ၊ ကရုဏာမဲ့သည်၏အဖြစ်ဟူသော ညဥ်းဆဲခြင်း၌။ အာဒီနဝံ၊ ကို၎င်း။ ကရုဏာယ၊ ၏။ အာနိသံသဉ္စ၊ ကို၎င်း။ ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ ၍။ ကရုဏာဘာဝနာ၊ ကို။ အာရဘိတဗ္ဗာ၊ ၏ အကြင်သသူ အမူရုန့်ရင်း သနားကင်းသား ကိုယ်ချင်းမစာ ကရုဏာရှားပါး လူစော်ကားသည် အခြားသတ္တဝါတို့ကို ဇီဝိတိန္ဒြေမှ ချခြင်းဖြင့်၎င်း အင်္ဂါကြီးငယ်ကို ဖြတ်ခြင်းဖြင့်၎င်း ဥစ္စာဆုံးရှုံးစေခြင်းဖြင့်၎င်း ညှဥ်းဆဲ၏ ၊ လာဘ်မရစေခြင်းငှါ၎င်း နေရာမရစေခြင်းငှာ၎င်း အကျိုးစီးပွါး ပျက်စီးစေခြင်းငှါ၎င်း ခြွေရံကျော်စော ရွေ့လျောက်ပျက်ပြားစေခြင်းငှါ၎င်း လုံ့လပြုသဖြင့် ညှဥ်းဆဲနှိပ်စက်၏ ။ အယုတ်သဖြင့် အကြင်အကြင်အပြစ်ကို ပရိသတ်အား ဖော်ပြသဖြင့်လည်း ညှဥ်းဆဲနှိပ်စက်၏ ။ ထိုသို့ ကောဓူပနာဟ မာနဣဿာမိစ္ဆာဝိတက် ပေါင်းဖက်ဖော်ပြု မသာဓုသသူ၏ ယခင်ဆိုအပ်ပြီးသော ညှဥ်းဆဲနှိပ်စက်ခြင်း ပမာဒဝိဟာရသည် မျက်မှောက်ကိုယ်၏အဖြစ်၌ပင် လာဘ်မရခြင်းငှါလည်းဖြစ်၏ ၊ ရပြီးသော လာဘ်ကုန်ခန်းပျက်စီးခြင်းငှါလည်းဖြစ်၏ ၊ သူတပါးကို စော်ကားနိုင်ထက်နှိပ်စက်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်မကောင်းသတင်းလည်းပေါက်၏ ။ ထိုသို့လွန်ကျူးသူတထူးကို ရှူးရှူးရှားရှား စော်ကားရိုင်းပြ ပမာမခန့် ပြုတတ်သသူလူညစ်သည် မနှစ်သက်သူ ရန်သူများသဖြင့် သွားလေရာရာ ရွှံရှာကြောက်ထိတ်၍ ပရိသတ်အပြင် မင်္ကုဘူတ မလှမသာသော မျက်နှာဖြင့်သာကပ်ရ၏။ တွေတွေဝေဝေ သေလွန်ရ၏ ။ ကာယဘေဒါ ကိုယ်ခန္ဓာပျက်သည်မှ နောက်မှာ ဒုဂ္ဂတိကိုသာ လိုအပ်၏ ။ သုဂတိဘဝ၌ မနုဿစင်စစ် ဖြစ်ပါငြားလည်း ဒွန်းစဏ္ဍားငါးမျိုး၌သာကြိုက်လျက် ပန်းမှိုက်သွန်စသော အမှုဖြင့် နီစကုလိက ဒုဇ္ဇစ္စသာဖြစ်ရ၏ ။ မွေးသည့်အမိမှသော်လည်း မရှုသာ ရုပ်ဝါရူပ မလှသည်သာ ဖြစ်ရ၏။ အထွေထွေရောဂါထူ၍ တညည်းညူညူ မချမ်းမသာ အနာကြီးသည်ဖြစ်ရ၏ ။ အစားအဝတ်မျှမကုံင၍ ဒုဂ္ဂတသာဖြစ်ရ၏ ။ အသက်တိုစွာ အပ္ပါယုကသာ ဖြစ်ရ၏။ ဤသို့စသော များစွာသော အနတ္ထ အစဥ်လိုက်သည်၏အဖြစ်ကို ညှဥ်းဆဲကလူမူခြင်း၌ အပြစ်ဟု အဖန်တလဲလဲ ရှုဆင်ခြင်အပ်၏ ။ ထို၏ ပဋိပက္ခအားဖြင့် ကရုဏာ၌ အာနိသင်ကိုဆင်ခြင်အပ်၏ ။ ထိုသို့ အပြစ်အကျိုးကို ဆင်ခြင်ခြင်း ပုဗ္ဗကြိယာကို ပြုသင့်သောကြောင့် နိက္ကရုဏတာယ အာဒီနဝံ ကရုဏာယ စ အာနိသံသံ ပစ္စဝေက္ခိတွာ-ဟူသတည်း။ (ပြည်)။
ပန၊ ဆက်။ တဉ္စ-ကရုဏံ၊ ထိုကရုဏာဗြဟ္မဝိဟာရကိုလည်း။ အာရဘန္တေန၊ အားထုတ်သော ယောဂါဝစရသည်။ ပဌမံ၊ စွာ။ ပိယပုဂ္ဂလာဒီသု၊ တို့၌။ န အာရဘိတဗ္ဗာ၊ အပ်။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ ဝါ၊ ဟိ။ အပြစ်ကိုဆိုအံ့။ ဝါ၊ ဟိ-ယသ္မာ။ ကြောင့်။ ပိယော၊ ပိယပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပိယဋ္ဌာနေယေဝ၊ ၌သာလျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
အတိပ္ပိယသဟာယကော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတိပ္ပိယသဟာယကဋ္ဌာနေယေဝ၊ ၌သာလျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
မဇ္ဈတ္တော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ မဇ္ဈတ္တဋ္ဌာနေယေဝ၊ ၌သာလျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
အပ္ပိယော၊ သည်။ အပ္ပိယဋ္ဌာနေယေဝ၊ ၌သာလျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
ဝေရီ၊ သည်။ ဝေရိဋ္ဌာနေယေဝ၊ ၌သာလျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
လိင်္ဂဝိသဘာဂကာလင်္ကတာ၊ လိင်္ဂဝိသဘာပုဂ္ဂိုလ်သည်, ကာလင်္ကတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ အခေတ္တမေဝ၊ ခေတ်မဟုတ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ (တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပိယပုဂ္ဂလာဒီသု၊ ပိယပုဂ္ဂလစသည်တို့၌။ ပဌမံ၊ စွာ။ န အာရိဘိတဗ္ဗာ၊ အားမထုတ်အပ်။)
ပန၊ လက်ဦး အားထုတ်သင့်သည်ကိုဆိုအံ့။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်ကား။ ကရုဏာသဟဂတေန၊ သော။ စေတသာ၊ ဖြင့်။ ဧကံ ဒိသံ၊ ကို။ ဖရိတွာ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ နည်း။
သေယျထာပိ နာမ၊ မည်သည်ကား။ ဒုဂ္ဂတံ-ဒလိဒ္ဒံ၊ စည်းစိမ်ပျက်စီး၍ ဥစ္စာမဲ့မွဲဆင်းရဲစွာသော။ ဝါ၊ ဒုက္ခနှင့်တကွ မကင်း ရောယှက်လူးလည်းခြင်းရှိသော သူ၏အဖြစ်သို့ရောက်သော။ ဒုရူပေတံ၊ ကာယဒုစရိုက်စသည်တို့နှင့် တကွ ပြည့်စုံထသော။ (တနည်း) ဒုဂ္ဂတံ၊ ဂတိ, ကုလ, ရူပစသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့် တမဘာဝ၌ တည်သည်ဖြစ်၍ ဒုဂ္ဂတမည်သော။ ဒုရူပေတံ၊ ကာယဒုစရိုက်စသည်တို့နှင့်ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်ကြောင့် တမပရာယဏဘာဝ၌ တည်သည်ဖြစ်၍ ဒုရူပေတမည်သော။ ဧကံ၊ သော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ကရုဏာယေယျ ယထာ၊ ကရုဏာဖြစ်ရာသကဲ့သို့။ [၃၀၈] ဧဝမေဝ၊ တူလျှင်။ သဗ္ဗသတ္တေ၊ တို့ကို။ ကရုဏာယ၊ ဖြင့်။ ဖရတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝိဘင်္ဂေ၊ ၌။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗပဌမံ၊ အလုံးစုံတို့၏ရှေးဦးစွာ။ တာဝ၊ အစဥ်သင့်။ ကဉ္စိဒေဝ၊ တစုံတယောက်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ကရုဏာယိတဗ္ဗံ၊ ကရုဏာဖြစ်သင့်သော။ ဝိရူပံ၊ ဖောက်ပြန်သော ရုပ်ဆင်းရှိသော။ ပရမကိစ္ဆပ္ပတ္တံ၊ အလွန်လျှင်ဆင်းရဲငြိုငြင်ခြင်းသို့ရောက်သော။ (ကြီးစွာပျက်စီးခြင်းဖြင့် စုန်းစုန်းနစ်သောဟူလို) ဒုဂ္ဂတံ၊ သော။ ဒုရူပေတံ၊ သော။ ဆိန္နာဟာရံ၊ ပြတ်သောအာဟာရရှိသော။ ကပလ္လံ၊ ဖုံးစားခွက်ကို။ ဝါ၊ အိုးခြမ်းစားခွက်ကို။ ပုရတော၊ ရှေ့၌။ ဌပေတွာ၊ ၍။ အနာထသာလာယ၊ ကိုးကွယ်ရာမရှိသော စရပ်၌။ နိသိန္နံ၊ နေလျက်။ ကပဏပုရိသံ၊ အထီးကျန်သောယောကျာ်းကို။ ဟတ္ထပါဒေဟိ၊ မှ။ ဂဂ္ဃရန္တကိမိဂဏံ၊ ယိုထွက်သော ပိုးလောက်အပေါင်းပြည့်၍။ အဋ္ဋဿရံ၊ ကျင်နာပင်ပန်းသောအသံကို။ ကရောန္တံ၊ ပြုသည်ကို။ ဝါ၊ ပြုသော။ ကပဏပုရိသံ၊ ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ အယံ သတ္တော၊ ဤသတ္တဝါသည်။ ကိစ္ဆံ၊ အလွန်ငြိုငြင်ဆင်းရဲပင်ပန်းခြင်းသို့။ အာပန္နော ဝတ၊ ဪ ရောက်ခဲ့ပြီတကား။ ဣမမှာ ဒုက္ခာ၊ ဤဆင်းရဲမှ။ မုစ္စေယျ၊ လွတ်ပါငြားအံ့။ ဝါ၊ လွတ်ပါမူကား။ အပ္ပေဝ နာမ သာဓု ဝတ၊ ဪ ကောင်းလေစွ။ ဣတိ၊ သို့။ ကရုဏာ၊ ကို။ ပဝတ္တေတဗ္ဗာ၊ ၏ အပ္ပေဝ နာမာတိသာဓု ဝတ-ဟု ဋီကာဖွင့်သည်။ အပ္ပေဝ-ကို အပိ ဧဝဖြတ်။ ဣ-ကို ယ-ပြု၍ ယဝတံသုတ်၌ ကာရ-သဒ္ဒါဖြင့်စီရင်။ (ပြည်)။
တံ၊ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အလဘန္တေန၊ မရသောယောဂီသည်။ သုခိတောပိ၊ ပြည့်စုံသော သုခရှိပါလျက်လည်း။ ပါပကာရီပုဂ္ဂလော၊ မကောင်းမှုကိုပြုသော သတ္တဝါကို။ ဝဇ္ဈေန၊ သတ်အပ်လတံ့သောသူနှင့်။ ဝါ၊ အသတ်ခံရမည့်သူနှင့်။ ဥ‌ပမေတွာ၊ နှိုင်းရှည့်၍။ ကရုဏာယိတဗ္ဗော၊ ၏။
ကထံ၊ သို့။ (ကရုဏာယိတဗ္ဗော၊ ကား။)
သေယျထာပိ၊ ကား။ သဟဘဏ္ဍေန၊ ခိုးထုတ်နှင့်တကွ။ ဂဟိတစောရံ၊ ဖမ်းမိသော ခိုးသူကို။ (နေန္တိ-၌စပ်) နံ စောရံ၊ ကို။ ဝဓေထ၊ ကွပ်ကြလေကုန်။ ဣတိ၊ သို့။ (ပတိတာယ၊ စေခိုင်းသော။) ရညော၊ ၏။ အာဏာယ၊ အာဏာတော်ဖြင့်။ ရာဇပုရိသာ၊ မင်း၏အာဏာသားတို့သည်။ ဗန္ဓိတွာ၊ တုပ်နှောင်၍။ စတုက္ကေ စတုက္ကေ၊ ခရီးလေးစုံ ခရီးလေးစုံတိုင်း။ ပဟာရသတာနိ၊ များစွာရိုက်ခတ်ခြင်းတို့ကို။ ဒေန္တာ၊ ပေးကုန်လျက်။ အာဃာတနံ၊ လူသုတ်သင်ရာ သုသာန်သို့။ ဝါ၊ ကွပ်ညှပ်ရာ စဥ်းတီးတုံးသို့။ နေန္တိ၊ ထုတ်ကုန်၏။
တဿ၊ ထိုထုတ်ယူသွားသော ခိုးသူအား။ မနုဿာ၊ သနားကျင်နာကရုဏာရှိသောသူတို့သည်။ ခါဒနီယမ္ပိ၊ ခဲဖွယ်ကို၎င်း။ ဘောဇနီယမ္ပိ၊ ကို၎င်း။ မာလာဂန္ဓဝိလေပနတမ္ဗုလာနိပိ၊ ပန်းနံ့သာ နံ့သာ ပျောင်း ကွမ်းတို့ကို၎င်း။ (ပိ-သဒ္ဒါဖြင့်ဆေးလိပ်လက်ဖက်စသည်တို့ကိုယူ) ဒေန္တိ၊ ကမ်းကြကုန်၏။
သော၊ ထိုထုတ်ယူသွားသော ခိုးသူသည်။ တာနိ၊ ထိုခဲဖွယ်ဘောဇဥ်စသည်တို့ကို။ ခါဒေန္တော စေဝ၊ ခဲရသည်ဖြစ်၍၎င်း။ ပရိဘုဉ္ဇန္တော စ၊ သုံးဆောင်ရသည်ဖြစ်၍၎င်း။ သုခိတော၊ ချမ်းသာရှိသကဲ့သို့။ ဘောဂသမပ္ပိတော ဝိယ၊ စည်းစိမ်ပြည့်စုံသကဲ့သို့။ ကိဉ္စာပိ ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍ကား သွားရ၏။ အထ ခေါ၊ သော်ကား။ တံ၊ ထိုသုသာန်သို့ ရှေးရှူဆောင်ယူအပ်သော ခိုးသူကို။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သသူသည်။ အယံ၊ ဤသူကား။ သုခိတော ဝတ၊ ချမ်းသာစွတကား။ မဟာဘောဂေါ ဝတ၊ များသော အသုံးအဆောင်ရှိပေစွတကား သျာမူ၌ 'သုခိတောတော' ယံဟု ရှိ၏ ။ (ဆ-သံ-သော)။ ဣတိ၊ သို့။ နေဝ မညတိ၊ ‌မအောက်မေ့သည်သာတည်း။ အညဒတ္ထု၊ စင်စစ်သော်ကား။ (ဇနော ကရုဏာယ-တို့၌စပ်) အယံ ဝရာကော၊ ဤအကောင်ဟုတ်သည်။ ဝါ၊ ဤခိုကိုးရာမဲ့သူသည်။ ဝါ၊ ဤကံနည်းသည်။ဤအနက် ၃ခုတို့တွင် ပဌမအနက်သည် မနုဿတရာကောတိ မနုဿလာမကော (သံ ဋ္ဌ ၁-၃၁၉) ကိုမှီသည်။ ဒုတိယသည် ဝရာကိယာတိ ကပဏာယ (ဇာ ဋ္ဌ ၄-၂၈၅) ကို မှီသည်။ တတိယသည် ထိုအနက် ၂-မျိုးလုံးနှင့် လျော်သော မြန်မာဝေါဟာရဖြစ်သည်။ ပြည်နူနိဿယဟောင်း၌ကား အောက်ပါအတိုင်းအနက်ပြန်၍ ဝစနတ္ထစသည်ကိုလည်း ပြဆိုထားပေ၏ ။
အယံ၊ ဤသူသည်။ ဝရာကော၊ တောင့်တအပ်၏ ၊ “တောင့်တခြင်းကိုထိုက်၏”။ ။ (သနားကျင်နာအပ်သည်၊ သနားကျင်နာခြင်းကို ထိုက်သည်ဟူလို။ ။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု၊ ကား။ ဣဒါနိ မရိဿတိ-စသည်ကိုမိန့်သော်။ ။ ဝရံ ပတ္ထနံ အရဟတီတိ ဝရကောဟူလိုလျက် ဒီဃပြု၍ ဝရာကော-ဟူသည်။ ယခုပင် ဒုက္ခရောက်လတ္တံ့ရကား ထိုဒုက္ခမှလွတ်စေခြင်းငှါ သူတပါးတို့၏တောင့်တခြင်းကို ထိုက်သည်ဟူလို) (တနည်း) အယံ ဝရာကော၊ သူတပါးတို့ ပေးကမ်းသော ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်စသော ဆုလာဘ်ကို ခံစားသော ဤသူသည်။ (တနည်း) အယဲ၊ သည်။ ဝရာကော၊ သုံးဆောင်ခံစားရငြားလည်း။ ။ (ဝရံ ဒိန္နံ ဝုတ္တနီယံ လာဘံ ပရိဘုဉ္ဇတီတိ ဝရကော-ဟုပြု။ ဤကား ဂဏ္ဌိလာသည်။ ။ နိဿယည်း၌ကား အယံ၊ သည်။ ဝဓဂတော၊ သတ်ရာ သင်းချိုင်းသို့ ရောက်သည်ဖြစ်၍ ဟု လာ၏ ။) (ပြည်)
ဣဒါနိ၊ ယခုပင်လျှင်။ မရိဿတိ၊ လတံ့။ ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ယံ ယဒေဝ ပဒံ၊ အကြင်အကြင်ခြေကိုလျှင်။ နိက္ခိပတိ၊ ချလှမ်း၏။ တေန တေန၊ ထိုထိုခြေလှမ်းဖြင့်။ မရဏဿ၊ သေခြင်း၏။ သန္တိကေ၊ အနီး၌သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ တံ၊ ထိုသူခိုးကို။ ဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။ ကရုဏာယတိ ယထာ၊ သနားသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ တူလျှင်။ ကရုဏာကမ္မဋ္ဌာနိကေန၊ ကရုဏာကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းသော။ ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ သုခိတောပိ၊ ဖြစ်သောချမ်းသာရှိသော်လည်း။ (ပါပကာရီ၊ သော။) ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သည်။ ကရုဏာယိတဗ္ဗော၊ ကရုဏာကိုဖြစ်စေအပ်၏။ အယံ ဝရာ‌ကော၊ သည်။ ဣဒါနိ၊ ယခုဘဝမူကား။ သုခိတော၊ ချမ်းသာရောက်သည်ဖြစ်၍။ သုသဇ္ဇိတော၊ သုခကိုခံစားခြင်း၌ ကောင်းစွာ ဖွဲ့အပ်သည်ဖြစ်၍ မဟာဋီကာအဖွင့်နှင့် အညီ ပြထားသော အနက်ဖြစ်သည်။ သဇ္ဇိတောတိ သဗ္ဗုပကရဏသမ္ပန္နော မဏ္ဍိတပသာဓိတော ဝါ (ဝိ ဋ္ဌ ၂-၁၄၀) နှင့်အညီ သုသဇ္ဇိတော၊ (အလုံးစုံသော အသုံးအဆောင် စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့်) ကောင်းစွာ ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍၊ ဝါ၊ ကောင်းစွာ ဝတ်စားဆင်ယင် အလှအပ ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်ဖြစ်၍-ဟု ဤသို့လည်း ပြန်သင့်သေး၏ ။ (ဆ-သံ-သော)။ ဘောဂေ၊ စည်းစိမ်တို့ကို။ ကိဉ္စာပိ ပရိဘုဉ္ဇတိ၊ အကယ်၍ကား သုံးဆောင်ရ၏။ အထ ခေါ၊ သော်လည်း။ တီသု ဒွါရေသု၊ တို့တွင်။ ဧကေနာပိ၊ တခုသော ဒွါရဖြင့်သော်လည်း။ ကတဿ၊ သော။ ကလျာဏကမ္မဿ၊ ကောင်းမှုကံ၏။ အဘာဝါ၊ ကြောင့်။ ဣဒါနိ၊ ယခုပင်လျှင်။ အပါယေသု၊ တို့၌။ အနပ္ပကံ၊ များစွာသော။ ဒုက္ခံ၊ ကာယိကဒုက္ခံကို။ ဒေါမနဿံ၊ စေတသိကဒုက္ခကို။ ပဋိသံဝေဒိဿတိ၊ ခံစားရှာရလတံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ကရုဏာယိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုသုခိတပါပကာရီပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ကရုဏာယိတွာ၊ ကရုဏာပြုဦး၍။ တတော ပရံ၊ ထိုမှနောက်၌။ ဧတေနေတ နယေန၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အစီအရင်နည်းဖြင့်ပင်လျှင် ယခုလက်ရှိ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်နှင့် ဋီကာစာအူပ်တို့၌ကား ဧတေနေဝ ဥပါယေန-ဟုရှိ၏ ။ သီဟိုဠ်မူဋီကာ၌လည်း ဧတေနေဝ ဥပါယေနာတိ ယေန ယေန ဝိခိနာ။ ပ။ ဥပ္ပါဒိတာ၊ ဧတေနေဝ နယေန-ဟူ၍ပင် ရှိ၏။ ဤအရာသည် ဥပါယ၏ အရာမဟုတ်သောကြောင့် ဧတေနေဝ နယေနဟုရှိသော နိဿယပါဌ်က ယုတ္တတရ ကဲ့သို့ ထင်ပေ၏ ။ သို့သော် ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၌ ဥပါယေန-ဟုရှိသောကြောင့် ၎င်းကို နယေန-ဟု ဋီကာ ဖွင့်သည်ဟူ၍လည်း ယူဖွယ်ရှိသေး၏ ။ (ဆ-သံ-သော)။ ပိယပုဂ္ဂလေ၊ ချစ်နှစ်လိုအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၌။ (ဧတရဟိ ဝါ၊ ယခုမျက်မြင်ဘဝ၌မူလည်း။ ဒိဿမာနံ၊ ထင်မြင်သော။ အာယတိံ တါ၊ နောက်တမလွန် ဘဝ၌မူလည်း။ ဘာဝိနိံ၊ မချွတ်စင်စစ်ဖြစ်လတံ့သော။ ဒုက္ခုပ္ပတ္တိံ၊ ဒုက္ခဖြစ်ခြင်းကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ကရုဏာ၊ ကို။ ပဝတ္တေတဗ္ဗာ၊ ၏ ဋီကာနှင့် အညီဆောင်၍ သမ္ဗန်သော ပုဒ်များဖြစ်သည်။ (ဆ-သံ-သော)။) တတော ပရံ၊ ထိုမှနောက်၌။ မဇ္ဈတ္တေ၊ ၌။ တတော ပရံ၊ ၌။ ဝေရိမှိ၊ ၌။ ဣတိ၊ သို့။ အနုက္ကမေန၊ ဖြင့်။ ကရုဏာ၊ ကို။ ပဝတ္တေတဗ္ဗာ၊ ၏ ပရမကိစ္ဆာပန္နဒုဂ္ဂတဒုရူပေတပုဂ္ဂိုလ်, သုခိတဖြစ်သော်လည်း ပါပကာရီပုဂ္ဂိုလ် ဤသို့ နှစ်ပါးပြားသော ကရုဏာ၏ တတ္ထုဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆိုပြီးမဟုတ်လော၊ ထိုနှစ်ယောက်တို့၌လည်း ကရုဏာဘာဝနာလွယ်သဖြင့်သာ ပြည်စုံပြီမဟုတ်‌လော၊ ထိုသို့လျက် အဘယ်မှာ ပိယပုဂ္ဂလေ-စသည်ကို ဆိုပြန်သနည်း? ယော ဟိ သော ကရုဏာယ ဝတ္ထုဘူတော။ ပ။ တတော ဝေရိပုဂ္ဂလေ ကရုဏာ ဘာဝေတဗ္ဗာ (ဋီ၊ ၁၊ ၃၇၁)။ ပွါးစေသော်လည်း တို့ကာနှင့်မရ နည်းကျစေဟု “ဘာဝန္တေန စ ကောဋ္ဌာသေ မုဒုံ ကမ္မနိယံ စိတ္တံ ကတွာ တဒနန္တရေ တဒနန္တရေ ဥပသံဟရိတဗ္ဗံ” ဟူသည်။ အကြင်သူဝယ် ဝေရီမရှိ၊ အကြင်သူသည်လည်း ရှိလျက်မမှတ်သား။ ထိုနှစ်ပါးသည် အထူးအသို့ကျင့်ရအံ့နည်း? ယဿ ပန ဝေရိပုဂ္ဂလော ဝါ နတ္ထိ။ ပ။ ဗျာပါရောဝ န ကာတဗ္ဗော။ ကြောင့်ကြမစိုက်ရသဖြင့် သစေပန-စသည်ကို ဆိုဖွယ်မရှိပြီတကား? ယဿ ပန အတ္ထိ၊ တံ သန္ဓာယာဟ “ သစေ ပနာ” တိအာဒိ။ (ဋီ ၁၊၃၇၂) (ပြည်) ။။
ပန၊ ဆက်။ အဿ၊ ထိုကရုဏာကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းသော ယောဂီအား။ ပုဗ္ဗေ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဝေရိမှိ၊ ၌။ ပဋိဃံ၊ သည်။ သစေ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ အံ့။ အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်လတ်သော်။ တံ ပဋိဃံ၊ ကို။ မေတ္တာယ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဝူပသမေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ယောပိ၊ အကြင်သူသည်လည်း။ ကတကုသလော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကောင်းမှုရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တမ္ပိ၊ ထိုကောင်းမှုရှိသသူကိုလည်း။ ဉာတိရောဂဘောဂဗျသနာဒီနံ၊ ဆွေမျိုး၏ပျက်စီးခြင်း, ရောဂါသာလျှင်ဖြစ်သော ဖျက်ဆီးတတ်သောတရား, စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏ပျက်စီးခြင်းစသည်တို့တွင်။ အညတရေန၊ တပါးပါးသော။ ဗျသနေန၊ ပျက်စီးခြင်း ဖျက်ဆီးတတ်သော ဗျသနနှင့်။ သမန္နာဂတံ၊ ပြည့်စုံသည်ကို။ ဒိသွာ ဝါ၊ မြင်၍၎င်း။ သုတွာ ဝါ၊ ကြား၍၎င်း။ တေသံ ဗျသနာနံ၊ တို့၏။ အဘာဝေပိ၊ မရှိသည်ပင်ဖြစ်သော်လည်း။ ဝဋ္ဋဒုက္ခံ၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကို။ မနတိက္ကန္တတ္တာ၊ မလွန်နိုင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အယံ၊ သည်။ ဒုက္ခိတောဝ၊ ဆင်းရဲရောက်သောသူပင်တည်း။ (ဣမမှာ ဒုက္ခာ၊ မှ။ မုစ္စေယျ၊ လွတ်ပါမူကား။ အပ္ပေဝ နာမ၊ ဪကောင်းလေစွ။) ဣတိ၊ သို့။ (ကရုဏာ၊ ကို။ ပဝတ္တေတဗ္ဗာ၊ ၏။) ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်။ သဗ္ဗထာပိ၊ ခပ်သိမ်းသော အပြားအားဖြင့်လည်း။ (တသ္မိံ တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ထိုဒုဂ္ဂတဒုရူပေတစသော ထိုထိုပုဂ္ဂိုလ်၌။) ကရုဏာယိတွာ-ကရုဏံ ကတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကရုဏာယိတွာ-ကရုဏံ ပဝတ္တယိတွာ။ ၍။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ အတ္တနိ၊ ၌၎င်း။ ပိယပုဂ္ဂလေ၊ ၌၎င်း။ မဇ္ဈတ္တေ၊ ၌၎င်း။ ဝေရိမှိ၊ ၌၎င်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတူသု ဇနေသု၊ လေးဦးသောသူတို့၌။ သီမာသမ္ဘေဒံ၊ အပိုင်းအခြားပျက်ခြင်းကို။ [၃၀၉] ကတွာ၊ ၍။ တံ နိမိတ္တံ၊ ထို(သို့သီမာသမ္ဘေဒတို့၏ အစွမ်းဖြင့်ဖြစ်သော) သမထနိမိတ်ကို။ အာသေဝန္တေန၊ ရိုသေစွာ မှီဝဲသည်ဖြစ်၍။ ဘာဝေန္တေန၊ ပွါးစေသည်ဖြစ်၍။ ဗဟုလီကရောန္တေန၊ ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြုသည်ဖြစ်၍။ မေတ္တာယ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ တိကစတုက္ကဇ္ဈာနဝသေန၊ ဖြင့်။ အပ္ပနာ၊ ကို။ တဍ္ဎေတဗ္ဗာ၊ ပွါးစေအပ်၏။
ပန၊ အယူထူးကိုဆိုအံ့။ အင်္ဂုတ္တရဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ ပဌမံ၊ စွာ။ ဝေရိပုဂ္ဂလော၊ ဝေရီပုဂ္ဂိုလ်၌။ ကရုဏာယိတဗ္ဗော၊ ကရုဏာဖြင့်ရောက်အပ်၏။ ဝါ၊ ကရုဏာ၏အာရုံပြုအပ်၏။ (ကရုဏာရမ္မဏကို ကရုဏာဟူသည်) တသ္မိံ-ဝေရိပုဂ္ဂလေ၊ ၌။ စိတ္တံ၊ ကို။ မုဒုံ၊ နူးညံ့သည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဒုဂ္ဂတော၊ ဆင်းရဲသသူကို။ ကရုဏာယိတဗ္ဗော၊ ၏။ တတော၊ ထို့နောင်မှ။ ပိယပုဂ္ဂလော၊ ကို။ ကရုဏာယိတဗ္ဗော၊ ၏။ တတော၊ မှ။ အတ္တာ၊ ကို။ ကရုဏာယိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကမော၊ ဤသို့သောအစဥ်ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ သော-ကမော၊ သည်။ ဒုဂ္ဂတံ ဒုရူပေတန္တိ ပါဠိယာ၊ နှင့်။ န သမေတိ၊ မညီခဲ့။ တသ္မာ၊ ‌ထိုသို့ ပါဠိနှင့်မညီညွတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤကရုဏာဗြဟ္မဝိဟာရ၌။ ဘာဝနံ၊ ကို။ အာရဘိတွာ၊ ၍။ သီမာသမ္ဘေဒံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အပ္ပနာ၊ ကို။ ဝဍ္ဎေတဗ္ဗာ၊ ၏။
တတော၊ ထိုကရုဏာသဟဂတေန စေတသာ-ဟု ဟောအပ်ပြီးသော ဝိကုဗ္ဗနာမှ။ ပရံ၊ အထက်၌။ ပဉ္စဟာကာရေဟိ။ ပ။ ဒိသာဖရဏာတိ၊ ဒိသာဖရဏာဟူသော။ အယံ ဝိကုဗ္ဗနာ၊ ဤဝိကုဗ္ဗနာကို၎င်း။ သုခံ သုပတီတိအာဒယော၊ ကုန်သော။ အာနိသံသာ စ၊ တို့ကို၎င်း။ မေတ္တာယံ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤရွေ့အပြီးတည်း။
အယံ၊ ကား။ ကရုဏာဘာဝနာယ၊ ၌။ ဝိတ္ထာရကထာ၊ တည်း။