Issues
Select Version
叶均居士
中文
prañña charāto-ပြည် ဆရာတော်
မြန်မာဘာသာ
胜嗣Jinadāyāda
中文
Visuddhimaggo(Paṭhamo bhāgo)
Visuddhimaggo(Paṭhamo bhāgo)

11. Sosānikaṅgakathā

Author: prañña charāto-ပြည် ဆရာတော် @ IAPT

သောသာနိကင်္ဂမ္ပိ၊ သည်လည်း။ နသုသာနံ၊ သုသာန် မဟုတ်သောအရပ်ကို။ ပဋိက္ခိပါမိ၊ ၏။ သောသာနိကင်္ဂံ၊ သုသာန်၌နေခြင်း ကျင့်ဝတ်ရှိသောရဟန်း၏ အကြောင်းအင်္ဂါကို။ သမာဒိယာမိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမေသံ ဒွိန္နံ၊ တို့တွင်။ အညတရစနေန၊ ဖြင့်။ သမာဒိန္နံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။ သောသာနိကေန၊ သော။ တေန ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ဂါမံ၊ ရွာသစ်ကို။ နိဝေသေန္တာ၊ တည်ထောင်ကုန်သော။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ ယံ ဌာနံ၊ ကို။ ဣဒံ၊ ဤအရပ်သည်။ သုသာနန္တိ၊ သုသာန်ဟု။ ဝဝတ္ထပေန္တိ၊ မှတ်သားကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုမှတ်အပ်ကာမျှသော အရပ်၌။ နဝသိတဗ္ဗံ၊ မနေသင့်သေး။
ဟိ-ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူ။ မတသရီရေ၊ အသေကောင်ကို။ အဇ္ဈာပိတေ၊ မဖုတ်အပ်သေးသော်။ တံ ဌာနံ၊ ထိုမှတ်အပ်ကာ မျှသော အရပ်သည်။ သုသာနံ နာမ၊ သုသာန်မည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်သေး။ (တသ္မာ၊ ကြောင့်။ န ဝသိတဗ္ဗံ၊ မနေသင့်။) ပန၊ အလျော်ကိုဆိုအံ့။ ဈာပိတကာလတော၊ ဖုတ်ပြီးသောကာလမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဒွါဒသ ဝဿာနိ၊ တဆဲ့နှစ်နှစ်တိုင်အောင်။ ဆဍ္ဍိတံ၊ စွန့်ပစ်အပ်သည်။ သစေ သမာနံ၊ အကယ် ဖြစ်စေကာမူ။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ စွန့်ပစ်အပ်သော်လည်း။ တံ၊ သည်။ သုသာနမေဝ၊ သာလျှင်တည်း။
ပန၊ ဆိုဘွယ်အထူးကား။ တသ္မိံ၊ ထိုသုသာန်၌။ ဝသန္တေန၊ နေသောရဟန်းသည်။ စင်္ကမမဏ္ဍပါဒီနိ၊ တို့ကို။ ကာရာပေတွာ၊ ပြုစေ၍။ မဉ္စပီဌံ၊ ကို။ ပညပေတွာ၊ ၍။ ပါနီယပရိဘောဇနိယံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာပေတွာ၊ တည်ထားစေ၍။ ဓမ္မံ ဝါစေန္တေန၊ တရားပေစာ သင်ကြားပို့ချလျက်။ န ဝသိတဗ္ဗံ၊ မနေသင့်ချေ။
ဟိ-ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဒံ ဓုတင်္ဂံ၊ သည်။ ဂရုကံ၊ ဆောင်နိုင်ခဲ၍ လေးလံ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဥပ္ပန္နပရိဿယဝိဃာတတ္ထာယ၊ ဖြစ်ရာသောဘေးရန်ကို ဖျောက်ခြင်းငှါ။ သံဃတ္ထေရံ ဝါ၊ ကို၎င်း။ ရာဇယုတ္တကံ ဝါ၊ ရွာ၌ မင်းနှင့်စပ်သသူကို၎င်း။ (အတ္တနောသောသာနိကဘာဝံ၊ မိမိ၏သုသာန်၌ နေသူ၏အဖြစ်ကို။) ဇာနာပေတွာ၊ ၍။ အပ္ပမတ္တေန၊ မမေ့မလျော့။ ဝသိတဗ္ဗံ၊ ၏။
စင်္ကမန္တေန၊ စင်္ကြံကြွသော ရဟန်းသည်။ အဍ္ဎက္ခိကေန၊ ထက်ဝက်သောမျက်စိဖြင့်။ အာဠဟနံ၊ သူကောင်ဖုတ်ရာကို။ ဩလောကေန္တေန၊ ငဲ့ကာကြည့်၍။ စင်္ကမိတဗ္ဗံ၊ ၏။
သုသာနံ၊ သို့။ ဂစ္ဆန္တေနာပိ၊ သွားသောရဟန်းသည်လည်း။ မဟာပထာ၊ သွားရိုးလမ်းမမှ။ ဥက္ကမ္မ၊ ဖဲ၍။ ဥပ္ပထမဂ္ဂေန၊ သွားရိုးလမ်း မဟုတ်သော ဖြတ်လမ်းဖြင့်။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ (မိမိ၏ သောသနိကအဖြစ် မထင်စိမ့်သောငှါ လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက်) သွားအပ်၏။
ဒိဝါယေဝ၊ နေ့ကလျှင်။ အာရမ္မဏံ၊ (သစ်ငုတ် သစ်ပင် တောင်ပို့ မို့မို့မဲမဲမြင်ကောင်းသော) အာရုံကို။ ဝဝတ္ထပေတဗ္ဗံ၊ (ဤသည်ကား သစ်ငုတ်, ဤသည်ကား သစ်ပင်, ဤသည်ကား တောင်ပို့, ဤညို့ညို့ကား ချုံပုတ် စသည်ဖြင့်) ပိုင်းခြား မှတ်သားလင့် အပ်၏။
ဟိ၊ အကျိုးကိုဆိုအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသိုမဆွ နေ့ကာလက မှတ်လင့်ထားသည်ရှိသော်။ တံ၊ ထိုသစ်ငုတ်စာ ဝတ္ထုသည်။ ရတ္တိံ၊ ၌။ အဿ၊ ၏။ ဝါ၊ အား။ ဘယာနကံ၊ (တစ္ဆေသံဘက် မင်တက်ဥပါ ထင်စေကာဖြင့်)ကြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော အာရုံသည်။ န ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ရတ္တိံ၊ ၌။ အမနုဿာ၊ ဘီလူးဥပါတို့ကို။ ဝိရဝိတွာ ဝိရဝိတွာ၊ ဟစ်အော်ကုန်ဟစ်အော်ကုန်၍။ အာဟိဏ္ဍန္တာပိ၊ လှည့်လည်ကုန်သော်လည်း။ ကေနစိ၊ တစုံတခုသော လှံကန်အုဌ်ကျောက်ဖြင့်။ န ပဟရိတဗ္ဗာ၊ မပစ်ခတ်အပ်ကုန်။
သုသာနံ၊ သို့။ ဧကဒိဝသမ္ပိ၊ တနေ့မျှလည်း။ အဂန္တုံ၊ မသွားပဲနေခြင်းငှါ။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မသင့်။
သုသာနေ၊ ၌။ မဇ္ဈိမယာမံ၊ ကို။ ခေပေတွာ၊ ၍။ ပစ္ဆိမယာမေ၊ ၌။ ပဋိက္ကမိတုံ၊ သုသာန်မှ ဖဲခြင်းငှါ။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အင်္ဂုတ္တရဘာဏကာ၊ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်ကို ဆောင်ကုန်သော ဆရာတို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အမနုဿာနံ၊ ဘီလူးသံဘက်တို့သည်။ ပိယံ၊ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သော။ တိလပိဋ္ဌမာသဘတ္တမစ္ဆမံသခီရတေလဂုဠာဒိခဇ္ဇဘောဇ္ဇံ၊ ဆီထွေး နှမ်းလှော် ပဲ ထမင်း ငါး အမဲ နို့ရည် ဆီ တင်လဲ အစရှိသော ခဲဘွယ်စားဘွယ်ကိုလည်း။ နသေဝိတဗ္ဗံ၊ အပ်။
ကုလဂေဟံ၊ ဒါယကာတို့အိမ်တွင်းသို့။ န ပဝိသိတဗ္ဗံ၊ အပ်။ ဣတိ၊ ဤရွေ့အပြီး။ ဣဒံ၊ ကား။ အဿ၊ ၏။ ဝိဓာနံ၊ တည်း။
ပန၊ ပါး။ ပဘေဒတော၊ ဖြင့်။ အယမ္ပိ၊ သည်လည်း။ တိဝိဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ တို့တွင်။ ဥက္ကဋ္ဌန၊ သည်။ ယတ္ထ၊ အကြင် သုသာန်၌။ ဓုဝဋာဟဓုဝကုဏပဓုဝရောဒနာနိ၊ မပြတ်ဖုတ်ခြင်း မပြတ်သော အပုပ်နံ့ မပြတ်ငိုကြွေးသံတို့သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တတ္ထေဝ၊ သာလျှင်။ ဝသိတဗ္ဗံ၊ ၏။
မဇ္ဈိမဿ၊ အား။ တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော ဓုဝဋာဟ,ဓုဝကုဏပ,ဓုဝရောဒနတို့တွင်။ ဧကသ္မိမ္ပိ၊ တခုခုသည်လည်း။ သတိ၊ သော်။ ဝသိတုံ၊ ငှါ။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
မုဒုကဿ၊ အား။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ သုသာနလက္ခဏံ၊ သို့။ ပတ္တမတ္တေ၊ ရောက်ကာမျှသော သုသာန်၌။ ဝသိတုံ၊ ငှါ။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။ ဣမေသံ တိဏ္ဏမ္ပိ၊ တို၏လည်း။ န သုသာနမှိ၊ ၌။ ဝါသံ ကပ္ပနေန၊ နေခြင်းကိုပြုသဖြင့်။ ဓုတင်္ဂံ၊ သည်။ ဘိဇ္ဇတိ၊ ၏။
သုသာနံ၊ သို့။ အဂတဒိဝသေ၊ မသွားသောနေ့၌။ ဓုတင်္ဂံ၊ သည်။ ဘိဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အင်္ဂုတ္တရဘာဏကာ၊ တို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အယံ၊ ကား။ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဘေဒေါ၊ တည်း။
ပန၊ ပါး။ အယံ၊ ကား။ အာနိသံသော၊ တည်း။ မရဏဿတိပဋိလာဘော၊ (သုသာန်၌ အမြဲကာလသိဝထိကကိုရှုသဖြင့်) သေရချေအံ့,သေရချေအံ့ဟု အမှတ်သတိကို အဖန်တလဲလဲရခြင်း၎င်း။ အပ္ပမာဒဝိဟာရိတာ၊ (ထိုသို့သေရချေအံ့ဟု သတိရသဖြင့် ဝဋ်မှထွက်မြောက်ကြောင်းအကျင့်၌) မမေ့မလျော့နေခြင်း အလေ့ရှိသည်၏ အဖြစ်၎င်း။ အသုဘနိမိတ္တာဓိဂမော၊ (သုသာန်၌စွန့်ပစ်အပ်သော ပုပ်ပုပ်ညှီညှီထီဘွယ်အကောင်ကို မြင်ရသဖြင့်) အသုဘဟု မှတ်ကြောင်း အခြင်းအရာ အာရုံကိုရခြင်း ၎င်း။ ကာမရာဂဝိနောဒနံ၊ (မတင့်တယ်ဟု မှတ်ကြောင်းအခြင်းအရာ အာရုံကိုရသဖြင့်) ကာမဂုဏ်ဝတ္ထု၌ လိုချင်တပ်စွန်းသော ရာဂကိုပယ်နိုင်ခြင်း၎င်း။ အဘိဏှံ ကာယသဘာဝဒဿနံ၊ (ကြိမ်ဖန်များစွာ ကိုယ်၏ အသုစိဒုဂ္ဂန္ဓဇေဂုစ္ဆအဖြစ်ကို မှတ်သဖြင့်) ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အသုဘသဘောကို မပြတ်မြင်နိုင်ခြင်း၎င်း။ သံဝေဂဗဟုလတာ၊ (ကိုယ်၏ အသုစိဒုဂ္ဂန္ဓဇေဂုစ္ဆသဘောကိုမြင်ရခြင်း, မရဏဿတိကိုရခြင်း အကြောင်းနှစ်ပါးကြောင့်) များသောထိတ်လန့်ခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်၎င်း။ အာရောဂျမဒါဒိပ္ပဟာနံ၊ (ဖျားနာ၍သေသူ, အိုမင်း၍သေသူတို့ကို သုသာန်၌ မြင်ရသဖြင့်) အာရောဂျမဒ, ယောဗ္ဗန္နမဒ, ဇီဝိတမဒကိုပယ်ရခြင်း၎င်း။ ဘယဘေရဝသဟနတာ၊ ဘေးငယ်ဘေးကြီးကို သည်းခံနိုင်သည်၏အဖြစ်၎င်း။ အမနုဿာနံ၊ တို့သည်။ ဂရုဘာဝနီယတာ၊ အလေးပြုအပ် ချီးမွမ်း အပ်သည်၏အဖြစ်၎င်း။ အပ္ပိစ္ဆတာဒီနံ၊ တို့အား။ အနုလောမဝုတ္တိတာ၊ ၎င်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အာနိသံသော၊ တည်း။
ဟိ-ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သောသာနိကံ၊ သုသာန်၌နေခြင်း ကျင့်ဝတ်ရှိသောရဟန်းကို။ မရဏာနုဿတိပွဘာဝါ၊ မရဏာနုဿတိ၏ အာနုဘော်ကြောင့်။ နိဒ္ဒါဂတမ္ပိ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ရောက်သော်လည်း။ ပမာဒဒေါသာ၊ မေ့လျော့ခြင်းဟူသောအပြစ်တို့သည်။ န ဖုသန္တိ၊ (အိပ်မက်အလိုဖြင့်) မနှိပ်စက်နိုင်ကုန်။ ဗဟူနိ၊ ကုန်သော။ ကုဏပါနိ၊ အပုပ်ကောင်တို့ကို။ သမ္ပဿတော စ၊ ကောင်းစွာမြင်သည်ဖြစ်၍လည်း။ တဿ၊ ထိုသုသာန်စောင့်သောရဟန်း၏။ စိတ္တံ၊ သည်။ ကာမာနုဘာဝဝသဂမ္ပိ၊ ဝတ္ထုကာမ၌ အဖန်တလဲလဲဖြစ်သော တဏှာရမ္မက်နိုင်ငံသို့လိုက်သည်လည်း ကာမာနုရာဂဝသဂမ္ပိ၊ ဝတ္ထုကာမ၌ အဖန်တလဲလဲ တပ်စွဲသော ရာဂ၏အလိုသို့ လိုက်သည်လည်း။ (သီ၊ သျာ၊ ဣ-မူ) ယုတ္တတရဖြစ်သည်။ (ဆ-သံ-သော) ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဝိပုလံ၊ ပြန့်ပြောသော။ သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။ ဧတိ၊ ရောက်၏။ မဒံ၊ ယစ်ခြင်းသို့။ န ဥပေတိ၊ မရောက်။ အထော၊ ထိုမျှို့။ နိဗ္ဗုတိံ၊ မီးဆဲ့ တတန် ငြိမ်းရာမှန်သော နေရဗာန်မြို့ကို။ ဧသမာနော၊ ရှာသည်ဖြစ်၍။ သမ္မာ၊ အသင့်အားဖြင့်။ ဃဋတိ၊ လုံ့လပြု၏။ ဣတိ ဣမိနာ နယေန၊ ဤဆို အပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ အနေကဂုဏာဝဟတ္တာ၊ များစွာသောဂုဏ်ကျေးဇူးတို့ကို ရွက်ဆောင်တတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိဗ္ဗာနနိန္နဟဒယေန၊ နိဗ္ဗာန် သို့ညွတ်သော နှလုံးရှိသော ယောဂီသည်။ သောသာနိကင်္ဂံ၊ ကို။ နိသေဝိတဗ္ဗံ၊ မပြတ်မှီဝဲသင့်လှ၏။ ဣတိ၊ တည်း။
အယံ သောသာနိကင်္ဂေ သမာဒါနဝိဓာနပ္ပဘေဒဘေဒါနိသံသဝဏ္ဏနာ။