ပတ္တပိဏ္ဍိကင်္ဂမ္ပိ၊ သည်လည်း။
ဒုတိယဘာဇနံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောစားခွက်ကို။
ပဋိက္ခိပါမိ၊ ၏။
ပတ္တပိဏ္ဍိကင်္ဂံ၊ တခုတည်းသောသပိတ်၌ရှိသရွှေကိုသာယူ၍ ဘုဉ်းပေးခြင်းကျင့်ဝတ်ရှိသော ရဟန်း၏အကြောင်း အင်္ဂါကို။
သမာဒိယာမိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဣမေသံ ဒွိန္နံ၊ တို့တွင်။
အညတရ၀စနေန၊ ဖြင့်။
သမာဒိန္နံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။
ပတ္တပိဏ္ဍိကေန၊ သော။
တေန ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ယာဂုပါနကာလေ၊ ၌။
ဘာဇနေ၊ ခွက်၌။
ဌပေတွာ၊ ထည့်၍။
ဗျဉ္ဇနေ၊ အမဲငါးစသောဟင်းလျာကို။
လဒ္ဓေ၊ ရလတ်သော်။
ဗျဉ္ဇနံ ဝါ၊ ကိုမူလည်း။
ပဌမံ ခါဒိတဗ္ဗံ၊ ရှေးဦးစွာစားအပ်၏။
ယာဂု ဝါ၊ ကိုမူလည်း။
ပဌမံ ပါတဗ္ဗာ၊ ရှေးဦးစွာသောက်အပ်၏။
ပန၊ အပြစ်ကိုဆိုအံ့။
ယာဂုယံ၊ ၌။
သစေ ပက္ခိပတိ၊ အကယ်၍ ထည့်အံ့။
ပူတိမစ္ဆကာဒိမှိ ဗျဉ္ဇနေ ပက္ခိတ္တေ၊ ပုပ်သောငါး (ငါးပိကောင်) စသောဟင်းကို ထည့်မိခဲ့သော်။
ယာဂု၊ သည်။
ပဋိကူလာ၊ ရွံရှာဘွယ်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်ခဲ့ရာ၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
အပ္ပဋိကူလမေ၀၊ ရွှံ့ဘွယ်မဖြစ်သည်ကိုသာလျှင်။
ကတွာ၊ ၍။
ဘုဉ္ဇိတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တထာရူပံ၊ ထိုသို့ ရွံဘွယ်ရှိသော။
ဗျဉ္ဇနံ၊ ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဣဒံ၊ ဤဗျဉ္ဇနံ ဝါ ပဌမံ စသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပန၊ အလျော်ကိုဆိုအံ့။
ယံ မဓုသက္ကရာဒိကံ၊ သည်။
အပ္ပဋိကူလံ၊ မဟုတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တံ၊ ကို။
ပက္ခိပိတဗ္ဗံ၊ ထည့်စကောင်း၏။
စ၊ ပါး။
ဂဏှန္တေန၊ ခံသောရဟန်းသည်ကား။
ပမာဏယုတ္တမေဝ၊ ဝမ်းနှင့်ပမာဏတန်ရုံကိုသာလျှင်။
ဂဏှိတဗ္ဗံ၊ ခံယူအပ်၏။
အာမကသာကံ၊ သရက်ရွက်နု စသော ဟင်းရွက်စိမ်းကိုကား။
ဟတ္ထေန၊ ဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
ခါဒိတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ပန၊ ထိုသို့စားအပ်သော်လည်း။
တထာ အကတွာ၊ ထိုသို့သာရုပ္ပမရှိ လက်တကိုင်ကိုင် မပြုမူ၍။
ပတ္တေယေဝ၊ သပိတ်၌သာလျှင်။
ပက္ခိပိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဒုတိယကဘာဇနဿ၊ ၏။
ပဋိက္ခိတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။
အညံ၊ သော။
ရုက္ခပဏ္ဏမ္ပိ၊ ထည့်စရာသစ်ရွက်သည်လည်း။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဣတိ၊ ဤရွေ့အပြီးတည်း။
ဣဒံ၊ ကား။
အဿ၊ ၏။
ဝိဓာနံ၊ တည်း။
ပန၊ ပါး။
ပဘေဒတော၊ ဖြင့်။
အယမ္ပိ၊ သည်လည်း။
တိဝိဓော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ တိုတွင်။
ဥက္ကဋ္ဌဿ၊ အား။
ဥစ္ဆုခါဒနကာလာ၊ ကြံစုတ်သောကာလမှ။
အညတြ၊ တပါးသောကာလ၌။
ကစဝရမ္ပိ၊ ငါးရိုး, စပါးလုံးစသော စွန့်အပ်သော ဝတ္ထုကိုလည်း။
ဆဍ္ဍေတုံ၊ ဒုတိယဘာဇန၌ ထည့်၍စွန့်ခြင်းငှါ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်
ဤ၌ အဓိပ္ပါယ်ကား-စားစရာထည့်ဘို့ ဒုတိယဘာဇနကို မသာယာအပ်သည်သာ မဟုတ်သေး၊ ပစ်စရာထည့်ဘို့ မသာယာကောင်း၊ ငါးရိုးအမှိုက်ကိုမျှ မိမိကိုင်အပ်သော ဒုတိယဘာဇန၌ ထည့်၍ မပင်မစွန့်ကောင်း ဟူလို။ (ဆ-သံ-သော)
။
ဩဒနပိဏ္ဍမစ္ဆမံသပူဝေပိ၊ ထမင်းခဲငါးအမဲမုန့်တို့ကိုလည်း။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ခွဲဖဲ့၍၊
ခါဒိတုံ၊ ငှါ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
(ဖြတ်ခွဲဖဲ့စိတ်၍ အသီးအသီး စားခြင်း၌ နာနာရသတဏှာ ဖြစ်သောကြောင့်ဟူလို)
မဇ္ဈိမဿ၊ အား။
ဧကေန ဟတ္ထေန၊ ဖြင့်။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ၍။
ခါဒိတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဧသ-ဧသော၊ ဤ မဇ္စျုံပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟတ္ထ-ယောဂီ နာမ၊ ဟတ္ထယောဂီမည်၏။
မုဒုကော ပန၊ သည်ကား။
ပတ္တယောဂီနာမ၊ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထို မုဒုပုဂ္ဂိုလ်အား။
ယံ၊ အကြင် ခဲဘွယ်ဘောဇဉ်ကို။
ပတ္တေ၊ ၌။
ပက္ခိပိတုံ၊ ငှါ။
သက္ကာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တံ သဗ္ဗံ၊ ကို။
ဟတ္ထေန ဝါ၊ ဖြင့်၎င်း။
ဒန္တေဟိ ဝါ၊ သွားတို့ဖြင့်၎င်း။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ခွဲခြမ်းဖဲ့စိတ်၍။
ခါဒိတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။
ဣမေသံ တိဏ္ဏမ္ပိ၊ တို၏လည်း။
ဒုတိယကဘာဇနံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော စားခွက်ကို။
သာဒိတက္ခဏေ-ပဋိဂ္ဂဟိတက္ခဏေ၊ အကပ်ခံစွဲကိုင်သောခဏ၌။
ဓုတင်္ဂံ၊ သည်။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ၏။
အယံ၊ ကား။
ဧတ္ထ၊ ၌။
ဘေဒေါ၊ တည်း။
ပန၊ ပါး။
အယံ၊ ကား။
အာနိသံသော၊ တည်း။
နာနာရသတဏှာဝိနောဒနံ၊ အထူးထူးသော အရသာ၌ တဏှာကိုပယ်ရခြင်း၎င်း။
အတြိစ္ဆတာယ၊ ထိုထို အသီးအသီးသောခွက်၌ တည်သော အထူးထူးသော ရသ၌ တပ်မက်သောသူ၏ အဖြစ်ကို။
ပဟာနံ၊ ၎င်း။
အာဟာရေ၊ ၌။
ပယောဇနမတ္တဒဿိတာ၊ ဘုရားခွင့်ပြုတော်မူအပ်သော အကျိုးမျှကိုသာ မြင်လေ့ ရှိသည်၏အဖြစ်၎င်း။
ထာလကာဒိပရိဟရဏခေဒါဘာဝေါ၊ သပိတ်တလုံး ထက် အပိုအမို ပန်းကန်ခွက်ယောက် အစရှိသည်ကိုဆောင်ခြင်း၌ ပင်ပန်းခြင်း၏မရှိခြင်း၎င်း။
အဝိက္ခိတ္တဘောဇိတာ၊ မပျံ့လွင့်မူ၍ သုံးဆောင်လေ့ ရှိသည်၏ အဖြစ်၎င်း။
အပ္ပိစ္ဆတာဒီနံ၊ တို့အား။
အနုလောမဝုတ္တိတာ၊ ၎င်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အာနိသံသော၊ တည်း။
သုဗ္ဗတော၊ ကောင်းသောကျင့်ဝတ်ရှိထသော။
သုမာနသော၊ ကောင်းသောနှလုံးရှိထသော။
ပတ္တပိဏ္ဍိကောဝ၊ ပတ္တပိဏ္ဍိကယောဂီသည်သာ။
နာနာဘာဇနဝိက္ခေပံ၊ အထူးထူးသော ဘာဇန၌ ပျံ့လွင့်ခြင်းကို။
ဟိတွာ၊ ၍။
ရသတဏှာယ၊ ၏။
မူလာနိ၊ အမြစ်တို့ကို။
ခဏန္တော ဝိယ၊ တူးဘိ သကဲ့သို။
ဩက္ခိတ္တလောစနော၊ သပိတ်မှတပါး ခွက်များမရှိသဖြင့် သပိတ်တလုံးတည်း၌သာ စူးစိုက်ချထားသော မျက်လွှာရှိသည်ဖြစ်၍။
သရူပံ၊ မိမိအတ္တဘာဝဖြစ်သော ရုပ်တခုကို။
ဓာရယန္တောဝိယ၊ ဆောင်၏သို့။
သန္တုဋ္ဌိံ၊ သပိတ်တလုံးတည်း၌ ရောင့်ရဲခြင်းကို။
ဓာရယန္တော၊ ဆောင်လျက်။
အာ ဟာရံ၊ ကို။
ပရိဘုဉ္ဇေယျ၊ ဘုဉ်းပေးခြင်းငှါ တတ်နိုင်ရာ၏။
အညော၊ သူမှတပါးသော။
ကော၊ အသူသည်။
ပရိဘုဉ္ဇေယျ၊ အံ့နည်း။
ဣတိ၊ တည်း။
အယံ ပတ္တပိဏ္ဍိကင်္ဂေ သမာဒါနဝိဓာနပ္ပဘေဒဘေဒါနိသံသဝဏ္ဏနာ။