။ပ။ ဂဟပတိဒါနစီဝရံ၊ အိမ်ရှင်ဟုဆိုအပ်သော ဒါယကာလှူအပ်သောသင်္ကန်းကို။
ပဋိက္ခိပ္ပါမိ၊ ပယ်ပါ၏။
ပံသုကူလိကင်္ဂံ၊ ပံသုကူကိုဆောင်ခြင်းအလေ့ရှိသော ရဟန်း၏အကြောင်းအင်္ဂါကို။
သမာဒိယာမိ၊ ဆောက်တည်ပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဣမေသု ဒွီသု ဝစနေသု၊ ဤနှစ်ခွန်းသော စကားတို့တွင်။
အညတရေန၊ တခွန်းခွန်းသောစကားဖြင့်။
သမာဒိန္နံ၊ ဆောက်တည်အပ်သင့်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣဒံ၊ ဤအစီရင်သည်။
ဧတ္ထ ပံသုကူလိကင်္ဂေ၊ ၌။
တာဝ၊ ဝိဓာနပဘေဒစသည်၏ရှေးဦးစွာ။
သမာဒါနံ၊ ဆောက်တည်ခြင်းအစီအရင်တည်း။
ပန၊ ပါး။
ဧဝံ၊ ဖြင့်။
သမာဒိန္နဓုတင်္ဂေန၊ ဆောက်တည်အပ်ပြီးသော ဓုတင်ရှိသော။
တေန-ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
သောသာနိကံ၊ သုသာန်၌ရအပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
ဝါ၊ သုသာန်၌ တစုံတယောက်သောသူသည် ပစ်ချအပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
ပါပဏိကံ၊ အိမ်ဈေးတံခါး၌ရအပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
ရထိယစောဠံ၊ ရထားလမ်းမ၌ ပစ်စွန့်အပ်သောပုဆိုး၎င်း။
သင်္ကာရာစောဠံ၊ အမှိုက်ပုံ၌ပစ်အပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
သောတ္ထိယံ၊ ကိုယ်ဝန်အညစ်အကြေးကို သုတ်၍ပစ်အပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
နှာနစောဠံ၊ ရေချိုးပြီးသော် စွန့်ပစ်အပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
တိတ္ထာသောဠံ၊ ရေချိုးဆိပ်၌ စွန့်ပစ်အပ်သောပုဆိုး၎င်း။
ဂတပစ္စာဂတံ၊ သုသာန်သို့ အသွားအပြန်ဝတ်၍ စွန့်ပစ်အပ်သောပုဆိုး၎င်း။
အဂ္ဂိဍဍ္ဎံ၊ မီးလောင်ရာရှိ၍ စွန့်ပစ်အပ်သောပုဆိုး၎င်း။
ဂေါခါယိတံ၊ နွားဝါးရာရှိသော ပုဆိုး၎င်း။
ဥပစိကာခါယိတံ၊ ခြခဲရာရှိသော ပုဆိုး၎င်း။
ဥန္ဒူရခါယိတံ၊ ကြွက်ခဲရာရှိသော ပုဆိုး၎င်း။
အန္တစ္ဆိန္နံ၊ အနားပြတ်သော ပုဆိုး၎င်း။
ဒသာစ္ဆိန္နံ၊ အဆာပြတ်သော ပုဆိုး၎င်း။
ဓဇာဟဋံ၊ တံခွန်အလံ ထူသော ပုဆိုး၎င်း။
ထူပစီဝရံ၊ တောင်ပို့ကိုရစ်၍ ပူဇော်အပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
သမဏစီဝရံ၊ ရဟန်းသည် ပစ်အပ်သော သင်္ကန်း၎င်း။
အာဘိသေကိကံ၊ မင်း၏အဘိသိက်ခံရာအရပ်၌ စွန့်အပ်သောပုဆိုး၎င်း။
ဣဒ္မိမယံ၊ ဧဟိဘိက္ခုသင်္ကန်း၎င်း။
ပန္ထိကံ၊ ခရီး၌ကျနေသောပုဆိုး၎င်း။
ဝါတာဟဋံ၊ လေခတ်၍ဆောင်လာသောပုဆိုး၎င်း။
ဒေဝဒတ္တိယံ၊ နတ်တို့ပေးလှူအပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
သာမုဒ္ဒိယံ၊ သမုဒ္ဒရာတံပိုးတို့သည် ကြည်းသို့ပစ်တင်အပ်သော ပုဆိုး၎င်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧတေသု၊ ဤနှစ်ဆဲ့သုံးမျိုးသော သင်္ကန်းတို့တွင်။
အညတရံ စီဝရံ၊ တမျိုးမျိုးသောသင်္ကန်းကို။
ဂဟေတွာ၊ ကောက်၍။
ဖာလေတွာ၊ ဆုတ်၍။
ဒုဗ္ဗလဋ္ဌာနံ၊ ဆွေးမြည့်ရာအရပ်ကို။
ပဟာယ၊ ပယ်၍။
ထိရဋ္ဌာနာနိ၊ ခိုင်နိုင်ရာအရပ်တို့ကို။
ဓောဝိတွာ၊ ဖွပ်လျှော်၍။
စီဝရံ ကတွာ၊ သင်္ကန်းချုပ်၍။
ပေါရာဏံ ဂဟပတိစီဝရံ၊ အဟောင်းဖြစ်သောဂဟပတိသင်္ကန်းကို။
အပနေတွာ၊ ပယ်၍။
ပရိဘုဉ္စိတဗ္ဗံ၊ သင့်၏။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ဆဲ့သုံးမျိုးတို့၌။
ဝိနိစ္ဆယော၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
သောသာနိကန္တိ၊ ကား။
သုသာနေ၊ ၌။
ပတိတကံ၊ တစုံတယောက်သောသူသည် ပစ်ချအပ်သော စက်ဆုပ်ဖွယ်ပုဆိုးတည်း။
ပါပဏိကန္တိ၊ ကား။
အာပဏဒွါရေ၊ အိမ်ဈေးတံခါး၌။
ပတိတကံ၊ တစုံတယောက်သောသူသည် ပစ်ချအပ်သော စက်ဆုပ်ဖွယ်ပုဆိုး။
ရထိယစောဠန္တိ၊ ကား။
ပုညတ္ထိကေဟိ၊ ကောင်းမှုကိုအလိုရှိသောသူတို့သည်။
ဝါတပါနန္တရေန၊ လေသောက် တံခါးပေါက်ဖြင့်။
(အန္တရ-ကား ဆိဒ္ဒဟော)
ရထိကာယ၊ ရထား လမ်းမ၌။
(ရထိကာယပင်ဆိုသော်လည်း ခရီးသာမန်ကိုယူ)
ဆဍ္ဍိတစောဠကံ၊ စွန့်ပစ်အပ်သော စက်ဆုပ်ဖွယ်သောပုဆိုး။
သင်္ကာရစောဠန္တိ၊ ကား။
သင်္ကာရဋ္ဌာနေ၊ အမှိုက်ပုံအရပ်၌။
ဆဍ္ဍိတစောဠကံ၊ စွန့်ပစ်အပ်သော စက်ဆုပ်ဘွယ်သောပုဆိုး။
သောတ္ထိယန္တိ၊ ကား။
ဂဗ္ဘမလံ၊ ကိုယ်ဝန်အညစ်အကြေးကို။
ပုဉ္ဆိတွာ၊ သုတ်၍။
ဆဍ္ဍိတဝတ္ထံ၊ စွန့်ပစ် အပ်သောအဝတ်။
တိဿာမစ္စမာတာ၊ တိဿအမတ်၏မယ်တော်သည်။
သတဂ္ဃနကေန၊ အသပြာတရာထိုက်သော။
ဝတ္ထေန၊ ဖြင့်။
ဂဗ္ဘမလံ၊ ကိုယ်ဝန်အညစ်အကြေးကို။
ပုဉ္ဆာပေတွာ၊ သုတ်စေ၍။
ပံသုကူလိကာ၊ ပံသုကူဆောင်သောအရှင်တို့သည်။
ဂဏှိဿန္တိ၊ ကောက်ယူကုန်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
တာဠဝေဠိမဂ္ဂေ၊ တာဠဝေဠိလမ်း၌။
ဆဍ္ဍာပေသိ ကိရ၊ စွန့်စေဘူးသတတ်။
ဘိက္ခူ၊ ပံသုကူလိကရဟန်းတို့သည်။
ဇိဏ္ဏကဋ္ဌာနတ္ထမေဝ၊ မိမိသင်္ကန်း ရိနွမ်းဆွေးမြည့်ရာ၌ အိပ်မြှောင်လဲ ဖာလောက်ရုံအကျိုး ငှါသာ။
ဂဏှန္တိ၊ ကောက်ကုန်၏။
(ရှေးဦးတွေ့သော အရှင် အကုန်အစင် မယူ၊ နောက်ရဟန်းဖိုချန်၍ အတန်သာယူသည်ဟူလို)
နှာနစောဠန္တိ၊ ကား။
ယံ စောဠံ၊ ကို။
ဘူတဝဇ္ဇေဟိ၊ ဘုတ်မန္တရားတတ်သသူတို့သည်။
သသီသံ၊ ဦးခေါင်းနှင့်တကွ။
နှာပိတာ၊ ရေချိုးစေအပ်ကုန်သော သူနာတို့သည်။
ကာလကဏ္ဏကစောဠန္တိ၊ အသရေမရှိသော ပုဆိုးဟူ၍။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ ၍။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ စောဠံ၊ သည်၊
နှာနစောဠံ၊ မည်၏။
တိတ္ထာစောဠန္တိ၊ ကား။
နှာနတိတ္ထေ၊ ရေချိုးဆိပ်၌။
ဆဍ္ဍိတပိလောတိကာ၊ စွန့်ပစ်အပ်သောပုဆိုးနွမ်း။
ဂတပစ္ဆာဂတန္တိ၊ ကား။
ယံ ဝတ္ထံ၊ အကြင်အဝတ်ကို။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
သုသာနံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
ပစ္စာဂတာ၊ ပြန်ကုန်သည်ရှိသော်။
နှတွာ၊ ၍။
ဆဍ္ဍေန္တိ၊ အမင်္ဂလာဟု စွန့်ပစ်ကုန်၏။
တံ ဝတ္ထံ၊ သည်။
ဂတပစ္စာဂတံ၊ မည်၏။
အဂ္ဂိဍဍ္ဎန္တိ၊ ကား။
အဂ္ဂိနာ၊ သည်။
ဍဍ္ဎပဒေသံ၊ လောင်အပ်သောအကွက်အပေါက်ရှိသော ပုဆိုး။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုမီးလောင်ပေါက်ရှိသောပုဆိုးကို။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
ဆဍ္ဍေန္တိ၊ အသရေမရှိသောပုဆိုးဟုစွန့်ကုန်၏။
ဂေါခါယိတာဒီနိ၊ တို့သည်။
ပါကဋာနေဝ၊ ထင်ရှားကုန်သလျှင်ကတည်း။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။
တာဒိသာနိပိ၊ ထိုသို့သော နွားဝါးရာရှိသော ပုဆိုးစသည်တို့ကိုလည်း။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
ဆဍ္ဍေန္တိ၊ ကုန်၏။
ဓဇာဟဋန္တိ၊ ကား။
နာဝံ၊ သင်္ဘောသို့။
အာရောဟန္တာ၊ တက်ကုန်သောကုန်သည်တို့သည်။
ဓဇံ၊ တံခွန်ကို။
ဗန္ဓိတွာ၊ ဆိပ်၌ဖွဲ့၍။
အာရူဟန္တိ၊ တက်ကုန်၏။
တံ၊ ထိုတံခွန်ကို။
တေသံ၊ ထိုသင်္ဘောသားတို့၏။
ဒဿနာတိက္ကမေ၊ မျက်စိအမြင်ကိုလွန်သည်။
သတိ၊ သော်။
ဂဟေတုံ၊ ကောက်ခြင်းငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
ယုဒ္ဓဘူမိယံ၊ စစ်မြေ၌။
ယံ ဓဇံ၊ အကြင်အောင်လံကို။
ဗန္ဓိတွာ၊ ၍။
ဌပိတံ၊ ၏။
တံပိ ဓဇံ၊ ကိုလည်း။
ဒွိန္နမ္ပိ၊ နှစ်ဦးလည်းဖြစ်ကုန်သော။
သေနာနံ၊ စစ်သည်တို့၏။
ဂတကာလေ၊ ပြန်သွားသည့်အခါ၌။
ဂဟေတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ထူပစီဝရန္တိ၊ ကား။
ယေန ဝတ္ထေန၊ ဖြင့်။
ဝမ္မိကံ၊ တောင်ပို့ကို။
ပရိက္ခိပိတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
ဗလိကမ္မံ၊ နတ်အားပူဇော်သောအမှုကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်၏။
တံ ဝတ္ထံ၊ သည်။
ထူပစီဝရံ၊ မည်၏။
သမဏစီဝရန္တိ၊ ကား။
ဘိက္ခုသန္တကံ၊ ရဟန်းဥစ္စာဖြစ်သောသင်္ကန်းတည်း။
အာဘိသေပိကိကန္တိ၊ ကား။
ရညော၊ ၏။
အာဘိသေကဋ္ဌာနေ၊ အဘိသိက်ခံရာအရပ်၌။
ဆဍ္ဍိတစီဝရံ၊ စွန့်အပ်သောသင်္ကန်း။
ဣဒ္ဓိမယန္တိ၊ ကား။
ဧဟိဘိက္ခုစီဝရံ၊ ဧဟိဘိက္ခုရဟန်းတို့တန်းခိုးဖြင့်ပြီးသောသင်္ကန်း။
ပန္ထိကန္တိ၊ ကား။
အန္တရာမဂ္ဂေ၊ ခရီးလယ်၌။
ပတိတကံ၊ စွန့်ပစ်အပ်သော စက်ဆုပ်ဖွယ်ပုဆိုး၊
ဝါ၊ ကျရစ်သော စက်ဆုပ်ဖွယ်ပုဆိုး။
ပန၊ ဆက်။
ယံ၊ အကြင် ပုဆိုးသည်။
သာမိကာနံ၊ တို့၏။
သမ္မောသေန၊ မေ့လျော့ခြင်းဖြင့်။
ပတိတံ၊ ကျရစ်၏။
တံ၊ ထိုကျရစ်သောပုဆိုးကို။
ထောကံ၊ အတန်ငယ် ကာလတိုင်ရုံ။
ရက္ခိတွာ၊ မယူဘဲစောင့်ဆိုင်းငံ့လင့်၍။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဝါတာဟဋန္တိ၊ ကား။
ဝါတေန၊ လေသည်။
ဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။
ဒူရေ၊ အဝေး၌။
ပါတိတံ၊ ကျစေအပ်သော ပုဆိုး။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
တံ၊ ထိုလေဆောင်လာသော ပုဆိုးကို။
သာမိကေ၊ တိုကို။
အပဿန္တေန၊ မမြင်သောရဟန်းသည်။
( ထောကံ၊ ငယ်။
ရက္ခိတွာ၊ ဆိုင်းစောင့်ဦး၍။)
ဂဟေတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဒေဝဒတ္တိယန္တိ၊ ကား။
အနုရုဒ္ဓတ္ထေရဿ၊ အား။
ဒိန္နကံ ဝိယ၊ ဇာလိနတ်သ္မီးလှူအပ်သကဲ့သို။
ယံ ဝတ္ထံ၊ အကြင်အဝတ်ကို။
ဒေဝတာဟိ၊ နတ်တို့သည်။
ဒိန္နကံ၊ လှူအပ်၏။
တံ၊ ထိုအဝတ်သည်။
ဒေဝဒတ္တိယံ၊ မည်၏။
သာမုဒ္ဒိယန္တိ၊ ကား။
သမုဒ္ဒဝီစီဟိ၊ သမုဒ္ဒရာတံပိုး တို့သည်။
ထလေ၊ ကြည်းသို့။
ဥဿာရိတံ၊ ပုတ်တင်သော ပုဆိုး။
ပန၊ ဆက်၊
ဝါ၊ အာသင်္ကာသံသယကို ပယ်ဖျက်သောဝါကျကို အားထုတ်အံ့။
ယံ ဝါ စီဝရံ၊ ကို။
သံဃဿ ဒေမာတိ၊ မဟူ၍။
ဝတ္တာ၊ ၍။
ဒိန္နံ၊ ၏။
ယံ စီဝရံ၊ ကိုမူလည်း။
စောဠကဘိက္ခာယ၊ ပုဆိုးခံခြင်းငှါ၊
ဝါ၊ ပုဆိုးနှင့်တကွသော ဆွမ်းအလို့ငှါ။
စရမာနေဟိ၊ ကြွကုန်သော ရဟန်း တို့သည်။
လဒ္ဓံ၊ ရအပ်၏။
တံ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သင်္ကန်းသည်။
ပံသုကူလံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဘိက္ခုဒတ္တိယေပိ၊ ရဟန်းလှူအပ်သော သင်္ကန်း၌လည်း။
ယံ ဝါ၊ အကြင်သင်္ကန်းကိုမူလည်း။
ဝဿဂ္ဂေန၊ ပံသုကူလိကရဟန်း၏ ဝါစဉ်ဖြင့်။
ဂါဟေတွာ၊ ယူစေ၍၊
ဝါ၊ ရောက်စေ၍။
ဒီယတိ၊ ၏။
ယံ ဝါ၊ သည်မူလည်း။
သေနာသနစီဝရံ၊ ဤကျောင်း၌ နေသော အရှင်တို့ သုံးစေသတည်းဟု လှူအပ်သော သင်္ကန်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တံ၊ ထို နှစ်ပါးသော သင်္ကန်းသည်``
တံ၊ထိုနှစ်ပါးသောသင်္ကန်းသည်လည်း။ (ပိ-ကျေ)ဟု ပြည်မူ၌ ဆို၏။ဘိက္ခုဒတ္တိယေပိဟု သမ္ပိဏ္ဍနတ္ထပိ ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဤအရာ၌ ပိ-လိုမည်မထင်ပေ။ (ဆ-သံ-သော)
``
။
ပံသုကူလံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
နော ဂါဟာပေတွာ၊ ပံသုကူလိကထေရ် ဝါစဉ်အားဖြင့် မယူစေမူ၍။
ဒိန္နမေဝ၊ မိမိဝါစဉ်ဖြင့်ယူ၍ ရဟန်း၏ ပေးအပ်သောသင်္ကန်းသည်သာလျှင်။
ပံသုကူလံ၊ မည်၏။
တတြာပိ၊ ထိုဝါစဉ်အားဖြင့်မယူစေမူ၍ ရဟန်းပေးအပ်သော သင်္ကန်း၌လည်း။
ယံစီဝရံ၊ ကို။
ဒါယကေဟိ၊ တို့သည်။
ဘိက္ခုဿ၊ ၏။
ပါဒမူလေ၊ ၌။
နိက္ခိတ္တံ၊ ပစ်ချအပ်၏။
ပန၊ တဖို့မစင်ကြယ် ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ကို ဆိုအံ့။
တေန ဘိက္ခုနာ၊ ထိုသင်္ကန်းရသော ရဟန်းသည်။
ပံသုကူလိကဿ၊ ၏။
ဟတ္ထေ၊ ၌။
ဌပေတွာ၊ ၍။
ဒိန္နံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုဘိက္ခုဒတ္တိယသင်္ကန်းသည်။
ဧကတောသုဒ္ဓိကံ နာမ၊ တပါးသောအဖို့မှ စင်ကြယ်ခြင်းရှိသည် မည်၏။
ယံ၊ ကို။
ဘိက္ခုနော၊ ၏။
ဟတ္ထေ၊ ၌။
ဌပေတွာ၊ ၍။
ဒါယကေဟိ၊ တို့သည်။
(လိုက်)
ဒိန္နံ၊ ၏။
ပန၊ တဖို့စင်ကြယ် ချီးမွမ်းဖွယ်ကို ဆိုအံ့။
တေန ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
(လိုက်)
တံ၊ ကို။
ပါဒမူလေ၊ ပံသုကူလထေရ်၏ ခြေရင်း၌။
ဌပိတံ၊ ၏။
တမ္ပိ၊ သည်လည်း။
ဧကတောသုဒ္ဓိကံ၊ မည်၏။
ပန၊ ဧကတောသုဒ္ဓိမှတပါး ဥဘတောသုဒ္ဓိကို ဆိုအံ့။
(ပန-ကျေ)
ယမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ဘိက္ခုနော၊ ၏။
ပါဒမူလေ၊ ၌။
ဌပိတံ၊ ဒါယကာတို့ ထားအပ်၏။
တေနာပိ၊ ထိုခြေရင်း၌ ထားလာသော သင်္ကန်း ရသော ရဟန်းသည်လည်း။
တထေဝ ဒိန္နံ၊ ထိုအတူ ပံသုကူလိကထေရ်၏ ခြေရင်း၌ထား၍ လှူအပ်၏။
တံ၊ သည်။
ဥဘတောသုဒ္ဓိကံ၊ နှစ်ပါးသောအဖို့မှ စင်ကြယ်ခြင်း မည်၏။
ပန၊ ဥက္ကဋ္ဌမှတပါး အနုက္ကဋ္ဌကို ဆိုအံ့။
(ပန-ကျေ)
ဟတ္ထေ၊ ရဟန်းလက်၌။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
ဒိန္နံ၊ ဒါယကာတို့ လှူအပ်သော။
(လိုက်)
ယံ၊ အကြင်သင်္ကန်းကို။
လဒ္ဓံ၊ ရအပ်၏။
တေနာပိ၊ ထိုလက်၌ ထားလာသောသင်္ကန်းရသော ရဟန်းသည်လည်း။
ဟတ္ထေယေဝ၊ ပံသုကူလိကထေရ်၏ လက်၌ပင်လျင်။
ဌပိတံ၊ ၏။
တံ၊ သည်။
အနုက္ကဋ္ဌစီဝရံ နာမ၊ ဥက္ကဋ္ဌမဟုတ်သော သင်္ကန်းမည်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဣမံ ပံသုကူလဘေဒံ၊ ဤပံသုကူအပြားကို။
ဉတွာ၊ ၍။
ပံသုကူလိကေန၊ ရဟန်းသည်။
စီဝရံ၊ ကို။
ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ အပ်၏။
ဣတိ၊ ဤရွေ့စကား တခန်းအပြီးတည်း။
ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤပံသုကူလိက ဓုတင်၌။
ဝိဓာနံ၊ သင့်ရာကျင့်ရာသော အစီအရင်တည်း။
ပန၊ ပါး။
အယံ၊ ဤဆိုလတံ့ သည်ကား။
ပဘေဒေါ၊ အပြားတည်း။
ပံသုကူလိကာ၊ ပံသုကူဆောင်သော ရဟန်းတို့သည်။
ဥက္ကဋ္ဌော၊ ဥက္ကဋ္ဌ ပုဂ္ဂိုလ်၎င်း။
မဇ္ဈိမော၊ မဇ္ဈိမပုဂ္ဂိုလ်၎င်း။
မုဒု၊ မုဒုပုဂ္ဂိုလ်၎င်း။
ဣတိ၊ သို့။
တယော၊ သုံးပါးတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဥက္ကဌ် မဇ္ဈုံမုဒုသုံးပါးတို့တွင်။
သောသာနိကံယေဝ၊ သုသာန်၌ပစ်ချအပ်သော သင်္ကန်းကိုသာလျှင်``
ပြည်မူ၌ကား သောသာနိကံယေဝ၊ ကို၎င်း။ အာပဏိကာဒိကမ္ပိ စ၊ အိမ်ဈေးတံခါး၌ပစ်စွန့်အပ်သော သင်္ကန်းစသည်ကို၎င်း-ဟု ပါဌသေသနှင့်တကွ ဧဝ-ကို သမုစ္စည်း အနက် ပေးပြီးလျှင် အောက်ပါအတိုင်း မိန့်မှာဆုံးဖြတ်တော်မူ၏-ဥပသဂ္ဂနိပါတာ စ၊ ပစ္စယာ စ ဣမေ တယော။ နေကေနေကတ္ထဝိသယာ၊ ဣတိ နေရုတ္တိကာဗြဝုံ-ဟူသော သဒ္ဒဗျူဟာနှင့်အညီ ဤ၌ ဧဝ-သဒ္ဒါသမုစ္စည်းအနက်ကို ဟောသည်၊ ယော တဿာယေဝ တာဏှာယ အသေသဝိရာဂနိရောဓော ဟူသောပါဌ်၌ ဤဧဝ-သဒ္ဒါကဲ့သို့တည်း။ ထိုစကားဆိုသင့်၏။ ဤ ယော တဿာယေဝ ဟဲဏှာယ အသေသဝိရာဂနိရောမော ဟူသောပါဌ်ဖြင့် ကိလေသနိရောဓဟု ဆိုအပ်သော သဥပါဒိသေသ နိရောဓဓာတ်ကို ပြအပ်သည်ဖြစ်၍ ခန္ဓနိရောဓဟု ဆိုအပ်သော အနုပါဒိသေသနိရောဓဓာတ်၏လည်း လိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့် ဧဝသဒ္ဒါသည် တဿာယေဝ တဏှာယ၊ ထိုတဏှာ၏၎င်း။ ဒုက္ခဿ စ၊ ဒုက္ခ၏၎င်း။ ဤသို့ ဆည်းရကား သမုစ္စည်းအနက်ရှိသည်ဖြစ်သကဲ့သို့ ဤ၌လည်း သောသာနိကဥ္စ ပါပဏိကာဒိကဉ္စ ဂဏှန္တော ဥက္ကဋ္ဌော ဟောတိ ဟု သမုစ္စည်းအနက်ဖြစ်သတည်း။ အကယ်၍ အ၀ဓာရဏအနက်ကို ယူသည်ဖြစ်အံ့၊ သုသာန်၌ သင်္ကန်းကို ကောက်သောရဟန်းသာလျှင် ဥက္ကဌ်ဖြစ်၍ ပါပဏိက,ရထိယစောဠ,သင်္ကာရစောဠစသော နှစ်ဆဲ့နှစ်ပါးသော သင်္ကန်းကိုကောက်သောရဟန်းသည်ကား ဥက္ကဌ်မဖြစ်၊ မဇ္ဍူံ မုဒုတခုခုဖြစ်ရာ၏။ ထိုသို့ဖြစ်က ပါပဏိကရထိယစောဠာဒိံဂဏှန္တော မဇ္ဈိမော-ဟု အဋ္ဌကထာဆရာဆိုလေရာ၏၊ထိုသို့ကားမဆိုခဲ့။ ထိုကြောင့် သုသာန်၌မူလည်း ရဟန်းယူလတံ့ဟု ငဲ့ကွက်ပစ်စွန့်သော သင်္ကန်းကိုကောက်မူ မဇ္စျုံသာတည်း။ အိမ်ဈေးတံခါး, ရထားလမ်း, တံမြက်ချေးစုရာစသည်တို့၌လည်း ငဲ့ကွက်မရှိ နိရာပေက္ခစွန့်သည်ကိုကောက်မူ ဥက္ကဌ်, ရဟန်းကောက်လတံ့ဟု ငဲ့ကွက်လျက် စွန့်သည်ကိုကောက်မူ မဇ္စျုံ၊ ဤသို့ဥက္ကဌ်လည်း တေဝီသ, မဇ္စျုံလည်း တေဝီသရသင့်သည်ကိုရည်၍ ပဗ္ဗဇိတော ဂဏှိဿတီတိ ဌပိတကံ ဂဏှန္တော မဇ္စျိမော-ဟု အဋ္ဌကထာဆရာ ဆိုတော်မူသတည်း။ (ပြည်)
``
။
ဂဏှန္တော၊ ကောက်သောရဟန်းသည်။
ဥက္ကဋ္ဌော၊ ဥက္ကဋ္ဌ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပဗ္ဗဇိတာ၊ တို့သည်။
ဂဏှိဿန္တိ၊ ကောက်ကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ သို့။
ဌပိတကံ၊ ကို။
ဂဏှန္တော၊ သည်။
မဇ္ဈိမော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပါဒမူလေ၊ ၌။
ဌပေတွာ၊ ၍။
(သမဏေန၊ သည်။)
ဒိန္နကံ၊ ကို။
ဂဏှန္တော၊ သည်။
မုဒု၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
ပဘေဒေါ၊ တည်း``
ဣဒဉ္စ မုဒုကာနံ ဥက္ကဋ္ဌပရိစ္ဆေဒေါ သမဏေန ဟတ္တေ ဌပေတွာ ဒိန္နမ္ပိ ဂဏှတော မုဒုကောယေဝ-ဟု စူဠဋီကာ၌၎င်း, ယံ ဟေတ္ထ ဌပေတွာ လဒ္ဓံ၊ ဟတ္တေယေဝ ဌပိထံ၊ တံ အနုက္ကဋ္ဌစီဝရံ နာမ-ဟု အဋ္ဌကထာ၌၎င်း ဆိုခြင်းကြောင့် လက်၌ရဟန်းချင်းထားသော်လည်း မုဒုပင်မပျက်၊ အနုက္ကဋ္ဌသည်ဖြစ်၏။ (ပြည်)
``
။
တေသု၊ ထိုဥက္ကဌ် မဇ္ဈုံ မုဒုသုံးပါးတို့တွင်။
ယဿ ကဿစိ၊ အမှတ်မဲ့ တပါးပါးအား။
အတ္တနော၊ ၏။
ရုစိယာ၊ မိမိသုံးဆောင်လိုခြင်း ဟူသော ဆန္ဒအားဖြင့်၎င်း။
ခန္တိယာ၊ ဒါယကာတို့တောင်းပန်၍ သုံးဆောင်အံ့ဟု သည်းခံခြင်းတည်းဟူသော အဓိဝါသနခန္တိအားဖြင့်၎င်း။
ဂိဟိဒိန္နကံ၊ အိမ်ရှင်ဒါယကာ ပေးအပ်သောပုဆိုးကို။
သာဒိတက္ခဏေ၊ သာယာသော ခဏ၌။
ဓုတင်္ဂံ၊ သည်။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ၏။
အယံ၊ ကား။
ဧတ္ထ၊ ၌။
ဘေဒေါ၊ တည်းခန္တိယာတိ အဝိဝါသနခန္တိယာ ပရိဘောဂါဓိပ္ပါယော၊ ဧတေန အတ္တနော ဓာရဏပရိဘောဂရုစိယာ အဘာဝေပိ သတိ ဂိဟီနံ ပသာဒရက္ခဏတ္ထံ တေဟိ ဒိယျမာနံ အပကဋိက္ခိပိတွာ ပရေသံ ဒဿာမီတိ သာဒိတေန အာနန္ဒတ္တေရေ ဒိန္နံ ဝိယ ဓုတင်္ဂဘေဒါယ န ဟောတီတိ ဒဿေတိ။ (စူဠဋီကာ)
အတ္တနော ရုစိယာ ဂိဟိဒိန္နကန္တိ ဂဏှထ ဘန္တေ ဧတံ မယုံနုဂ္ဂဟာယာတိ ဘိက္ခုဿ ပါဒမူလေ ဌပိတံ န ဝဋ္ဋတိ။ သစေ ပန ဒိယျမာနေ န ဂဏှိဿတီတိ ဘိက္ခုဿ ပါဒမူလေ ဆဍ္ဍေတွာ နိရာပေက္ခာ ဂစ္ဆန္တိ၊ တံ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋတိ။ (ဂဏ္ဌိ) ။
အတ္တနော ရုစိယာ ဂိဟိဒိန္နကန္တိ ဂဏှထ ဘန္တေ ဧတံ မယုံနုဂ္ဂဟာယာတိ ဘိက္ခုဿ ပါဒမူလေ ဌပိတံ န ဝဋ္ဋတိ။ သစေ ပန ဒိယျမာနေ န ဂဏှိဿတီတိ ဘိက္ခုဿ ပါဒမူလေ ဆဍ္ဍေတွာ နိရာပေက္ခာ ဂစ္ဆန္တိ၊ တံ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋတိ။ (ဂဏ္ဌိ) ။
ပန၊ ဘေဒမှတပါး အာနိသင်ကိုဆိုအံ့။၏
အယံ၊ ကား။
အာနိသံသော၊ တည်း။
ပံသုကူလစီဝရံ နိဿာယ ပဗ္ဗဇ္ဇာတိ ဝစနတော၊ ပဗ္ဗဇ္ဇာဟူသော ဘုရားစကားတော်ကြောင့်။
နိဿယာနုရူပပဋိပတ္တိသဗ္ဘာဝေါ၊ ပဉ္စင်းဖြစ်စက ဝန်ခံခဲ့သော ဒုတိယနိဿယနှင့် လျော်စွာသော အကျင့်ပဋိပတ္တိ၏ ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်၎င်း။
ပဌမေ အရိယဝံသေ၊ (အရိယဝံသလေးပါး တို့တွင်) ရှေးဦးစွာသော အရိယဝံသ၌။
ပတိဋ္ဌာနံ၊ တည်ခြင်း၎င်း။
အာရက္ခဒုက္ခာဘာဝေါ၊ သင်္ကန်းကို စောင့်ရှောက်ရခြင်းဒုက္ခ၏ မရှိခြင်း၎င်း။
အပရာယတ္တဝုတ္တိတာ၊ သူတပါးနှင့်မစပ်သော အသက်မွေးခြင်းရှိသည်၏အဖြစ်၎င်း။
စောရဘယေန၊ သူခိုးဘေးဖြင့်။
အဘယတာ၊ ဘေးမရှိသည်၏အဖြစ်၎င်း။
ပရိဘောဂတဏှာယ၊ သုံးဆောင်ရာ၌ တပ်မက်သော တဏှာ၏။
အဘာဝေါ၊ မဖြစ်ခြင်း၎င်း။
သမဏသာရုပ္ပပရိက္ခာရတာ၊ ရဟန်းတို့အား လျောက်ပတ်သော ပရိက္ခရာ(ရှိသည်၏)အဖြစ်၎င်း။
အပ္ပါနိ စေဝ၊ အဖိုးလည်းနည်းကုန်၏။
သုလဘာနိ စ၊ ရလည်းရလွယ် ကုန်၏။
တာနိ၊ ထိုအပ္ပသုလဘဖြစ်သော ပံသုကူလတို့သည်။
အနဝဇ္ဇာနိ စ၊ အပြစ်လည်းမရှိကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
သံဝဏ္ဏိတပစ္စယတာ၊ ချီးမွမ်းအပ်သော ပစ္စည်း၏အဖြစ်၎င်း၊
ဝါ၊ ချီးမွမ်းအပ်သော ပစ္စည်း ရှိသော ရဟန်း၏အဖြစ်၎င်း။
ပါသာဒိကတာ၊ ကြည်ညိုခြင်းကို ဆောင်တတ် သည်၏အဖြစ်၎င်း။
အပ္ပိစ္ဆာတာဒိနံ၊ အပ္ပိစ္ဆတာအစရှိသည်တို့၏။
ဖလနိပ္ဖတ္တိ၊ အကျိုး၏ပြီးခြင်း၎င်း။
သမ္မာပဋိပတ္တိယာ၊ အထက်ဖြစ်သော မြတ်သော အကျင့်ကို။
အနုဗြူဟနံ၊ ပွါးစေခြင်း၎င်း။
ပစ္ဆိမာယ ဇနတာယ၊ နောင်လာနောက်ပွါး တပည့်သားအပေါင်းကို။
ဒိဋ္ဌာနုဂတိအာပါဒနံ၊ မြင်ဘူးသောကျင့်စဉ်ကို အတုလိုက်ကျင့်ခြင်းသို့ ရောက်စေခြင်း၎င်း။
ဣတိ အယံ၊ ဤအလုံးစုံသည်။
အာနိသံသော၊ တည်း။
သန္နဒ္ဓကဝစော၊ ဖွဲ့ဝတ် ဆင်ယင်အပ်ပြီးသော ချပ်တန်းဆာရှိသော။
ခတ္တိယော၊ မင်းသည်။
ယုဒ္ဓေ၊ စစ်မြေပြင်၌။
သောဘတိ ဝိယ၊ တင့်တယ်သကဲ့သို့။
မာရသေနဝိဃာတာယ၊ မာရ်နှင့် မာရ်စစ်သည်ကို၊
ဝါ၊ ကိလေသာဟူသော မာရ်စစ်သည်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ။
ပံသုကူလဓရော၊ ပံသုကူကိုဆောင်သော။
ယတိ၊ ကိုယ်နှုတ်စိတ်ဖြင့် ကောင်းစွာ စောင့်စည်းသောရဟန်းသည်။
သောဘတိ၊ တင့်တယ်ပါပေ၏။
(တနည်း)
ပံသုကူလဓရော၊ သော။
ယတိ၊ သည်။
မာရသေနာဌိဃာတာယ၊ ဖျက်ဆီးခြင်း၌။
သောဘတိ၊ ၏။
လောကဂရုနာ၊ လူသုံးပါးတို့၏ ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
ကာသိကာဒီနိ၊ ကာသိကရာဇ် တိုင်းဖြစ်အစရှိကုန်သော။
ဝရဝတ္ထာနိ၊ မြတ်သောအဝတ်အထည်တို့ကို။
ပဟာယ၊ ၍။
ယံ ပံသုကူလံ၊ ကို။
ဓာရိတံ၊ ဆောင်တော်မူအပ်ပြီ။
တံ ပံသုကူလံ၊ ကို။
ကော၊ အဘယ်မည်သော မဂ်ဖိုလ်လိုလားသော ရဟန်းသည်။
န ဓာရယေ၊ မဆောင်နိုင်အံ့နည်း။
(တနည်း)
ယံ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
လောကဂရုနာ၊ သည်။
ပံသုကူလံ၊ ကို။
ဓာရိတံ၊ ပြီး၊
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တံ ပံသုကူလံ၊ ကို။
ကော၊ သည်။
န ဓာရယေ၊ နည်း။
တသ္မာ ဟိ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
အတ္တနော၊ ၏။
ပဋိညံ၊ (ပဉ္စင်းခံရာ သိမ်အပြင်၌ အာမ ဘန္တေဟု ဆရာအမှူးရှိသောသင်္ဃာအားပေးအပ်သော) ပဋိညာဉ်ကို။
သမနုဿရံ-သမနုဿရန္တော၊ ကောင်းစွာမပြတ် အောက်မေ့သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ယောဂါစာရာနုကုလမှိ၊ ဘာဝနာကိုအားထုတ်ခြင်း၌ သက်ဝင်လျက် လေ့ကျက်သော ရဟန်းအား လျောက်ပတ်သော။
ပံသုကူလေ၊ ၌။
ရတော၊ နှစ်သက်မွေ့လျော်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏၊ ဖြစ်သင့်၏၊ ဖြစ်ကောင်း၏။
ဣတိ၊ ဤကား အနုသာသနီစကားတည်း။
အယံ၊ ကား။
တာဝ၊ စွာ။
ပံသုကူလိကင်္ဂေ၊ ၌။
သမာဒါနဝိဓာနပ္ပဘေဒဘေဒါနိသံသဝဏ္ဏနာ၊ အာနိသင်ကိုဖွင့်ရာ ဖွင့်ကြောင်း စကားတည်း။